บทที่ 479

หลี่หลี่จับหยวน เสี่ยวเยว่อยู่ด้านหลัง

麗麗捕元,小月在後

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“剛才你和藺婉聊什麼呢?”

ไทย

“เมื่อกี้เธอกับลิ่นหว่านคุยอะไรกันเหรอ”

จีน

喬遷宴結束,陳諾送父母回了家,再和沈新眉一起回自己的家,路上兩人牽著手漫步,陳諾隨口問道。

ไทย

งานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่สิ้นสุดลง เฉินนั่วไปส่งพ่อแม่กลับบ้าน แล้วค่อยกลับบ้านของตัวเองพร้อมกับเสิ่นซินเหมย ระหว่างทางทั้งสองเดินจับมือทอดน่อง เฉินนั่วจึงเอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ

จีน

剛才他看到沈新眉和藺婉坐在角落裡說話,兩個女生一個內向羞澀,一個溫婉文靜,推杯換盞的場合確實不適合她們。

ไทย

เมื่อกี้เขาเห็นเสิ่นซินเหมยกับลิ่นหว่านนั่งคุยกันอยู่ที่มุมห้อง หญิงสาวสองคน คนหนึ่งขี้อายเก็บตัว อีกคนอ่อนหวานเรียบร้อย บรรยากาศชนแก้วสังสรรค์เช่นนี้ไม่เหมาะกับพวกเธอจริงๆ

จีน

沈新眉怎麼好意思說藺婉提前祝他們新婚快樂,埋著腦袋支支吾吾不知道該說什麼。

ไทย

เสิ่นซินเหมยจะไปกล้าพูดได้อย่างไรว่าลิ่นหว่านอวยพรให้พวกเขามีความสุขในวันแต่งงานล่วงหน้า จึงได้แต่ก้มหน้าอึกอักไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

จีน

陳諾以為兩人說的是女孩子的私密話,也沒再多問,到了家,兩人各自洗了澡。

ไทย

เฉินนั่วคิดว่าทั้งสองคนคงคุยเรื่องส่วนตัวของผู้หญิง จึงไม่ได้ซักไซ้อีก เมื่อถึงบ้าน ต่างคนต่างก็ไปอาบน้ำ

จีน

沈新眉穿著白色的蕾絲睡衣從沐浴間里出來,一雙雪白的長腿在裙擺搖曳間若隱若現。

ไทย

เสิ่นซินเหมยสวมชุดนอนผ้าลูกไม้สีขาวเดินออกมาจากห้องน้ำ ขาเรียวยาวขาวผ่องคู่นั้นผลุบๆ โผล่ๆ ตามจังหวะชายกระโปรงที่พลิ้วไหว

จีน

其實沈新眉身材不比唐小月差,一雙腿同樣修長,只是她的臉太完美,吸引了大部分注意力,所以讓這雙美腿失去了更多的關注。

ไทย

ความจริงแล้วรูปร่างของเสิ่นซินเหมยไม่ได้ด้อยไปกว่าถังเสี่ยวเยว่เลย ขาคู่สวยนั้นเรียวยาวไม่แพ้กัน เพียงแต่ใบหน้าของเธอสมบูรณ์แบบเกินไปจนดึงดูดความสนใจไปเกือบหมด จึงทำให้เรียวขาคู่นี้ถูกมองข้ามไปบ้าง

จีน

此刻這雙白皙長腿就在陳諾的面前晃動,走到近前,陳諾都能透過睡裙看到那雪膩的肌膚和完美的曲線。

ไทย

ในยามนี้ขาขาวเรียวยาวคู่นั้นกำลังไหวไปมาอยู่ตรงหน้าเฉินนั่ว เมื่อเดินเข้ามาใกล้ เฉินนั่วก็มองทะลุผ่านชุดนอนจนเห็นผิวเนียนขาวดั่งหิมะและทรวดทรงอันสมบูรณ์แบบได้

จีน

陳諾喉結滾動,倏地起身,將沈新眉橫抱了起來。

ไทย

ลูกกระเดือกของเฉินนั่วขยับขึ้นลง เขาลุกขึ้นยืนพรวดแล้วอุ้มเสิ่นซินเหมยขึ้นมาในท่าอุ้มเจ้าสาว

จีน

“哎呀?”

ไทย

“อุ๊ย”

จีน

沈新眉驚呼一聲,臉頰頓時飛起了兩朵緋紅的彩雲。

ไทย

เสิ่นซินเหมยอุทานด้วยความตกใจ สองข้างแก้มพลันแดงระเรื่อขึ้นมาทันที

จีน

認真算起來,這其實是沈新眉第三次和陳諾同房。

ไทย

หากนับดูดีๆ นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เสิ่นซินเหมยร่วมห้องกับเฉินนั่ว

จีน

她還沒有真正從少女的心態向婦人轉變。

ไทย

เธอยังไม่ได้ปรับเปลี่ยนจิตใจจากหญิงสาวแรกรุ่นไปสู่การเป็นหญิงที่ออกเรือนแล้วอย่างแท้จริง

จีน

此刻仍是無比羞澀,螓首埋在陳諾的胸膛,耳邊傳來那如同戰鼓擂動般的有力心跳。

ไทย

เวลานี้จึงยังคงเอียงอายเหลือล้น ศีรษะซุกอยู่กับแผงอกของเฉินนั่ว ข้างหูได้ยินเสียงหัวใจเต้นหนักแน่นราวกับเสียงรัวกลองศึก

จีน

“小奶貓,願意嗎?”

ไทย

“ลูกแมวน้อย เต็มใจไหม”

จีน

還有那溫柔的聲音。

ไทย

พร้อมกับสุ้มเสียงอันอ่อนโยนนั้น

จีน

沈新眉羞的不敢開口,只能微微頷首。

ไทย

เสิ่นซินเหมยอายจนไม่กล้าเอ่ยปาก ได้แต่พยักหน้าเบาๆ

จีน

下一刻,陳諾已經輕輕把她放在了床上。

ไทย

วินาทีถัดมา เฉินนั่วก็วางตัวเธอลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา

จีน

很快,滿室皆春。

ไทย

ไม่นานนัก บรรยากาศอบอวลไปด้วยไอเสน่หาไปทั่วทั้งห้อง

จีน

今天的沈新眉依然很生澀,全是陳諾在掌控節奏。

ไทย

วันนี้เสิ่นซินเหมยยังคงเงอะงะเก้ๆ กังๆ ทั้งหมดล้วนเป็นเฉินนั่วที่คอยคุมจังหวะ

จีน

直到最後時刻,沈新眉修長的雙腿忽然緊緊纏住了陳諾,嫣紅的嘴唇微張,柔聲喚道:

ไทย

จนกระทั่งถึงช่วงเวลาสุดท้าย ขาเรียวยาวของเสิ่นซินเหมยพลันเกี่ยวรัดเฉินนั่วไว้แน่น ริมฝีปากแดงระเรื่อเผยอออกเล็กน้อยแล้วส่งเสียงเรียกแผ่วหวานว่า

จีน

“老公。”

ไทย

“สามี”

จีน

陳諾怔住,待一切平復后,他摟著沈新眉問道:

ไทย

เฉินนั่วชะงักไป หลังจากทุกอย่างสงบลง เขาก็โอบกอดเสิ่นซินเหมยพลางถามว่า

จีน

“新眉,你剛才叫我什麼?”

ไทย

“ซินเหมย เมื่อกี้เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ”

จีน

沈新眉把頭埋在他的懷裡,聲如蚊吶:

ไทย

เสิ่นซินเหมยมุดหน้าลงในอ้อมอกของเขา ส่งเสียงเบาหวิวราวกับยุงบิน

จีน

“你昨天說......想讓我在那、那個的時候這麼叫你。”

ไทย

“เมื่อวานนายบอกว่า…อยากให้ฉันเรียกนายแบบนี้ตอนต…ตอนนั้นน่ะ”

จีน

陳諾這才想起來,他昨天開玩笑說想讓沈新眉在兩人結合的時候喊他老公。

ไทย

เฉินนั่วถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เมื่อวานเขาพูดเล่นว่าอยากให้เสิ่นซินเหมยเรียกเขาว่าสามีเวลาที่ทั้งสองคนมีสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน

จีน

沒想到這傻丫頭居然記在了心裡。

ไทย

นึกไม่ถึงเลยว่ายัยเด็กทื่อคนนี้จะจำใส่ใจไว้จริงๆ

จีน

對沈新眉這麼內向害羞的女生來說,能做出剛才那種舉動,實在是難為她了。

ไทย

สำหรับหญิงสาวที่ขี้อายและเก็บตัวอย่างเสิ่นซินเหมย การจะทำเรื่องแบบเมื่อกี้ได้ นับว่าลำบากใจเธอไม่น้อยเลย

จีน

陳諾有些感動,低頭在她額上親親一吻。

ไทย

เฉินนั่วรู้สึกซาบซึ้งใจ ก้มลงจุมพิตหน้าผากเธอเบาๆ

จีน

“謝謝你,老婆。”

ไทย

“ขอบคุณนะ ภรรยา”

จีน

電競酒店。

ไทย

โรงแรมอีสปอร์ต

จีน

一個房間里。

ไทย

ภายในห้องห้องหนึ่ง

จีน

“唐小月,來啊,咱們再干!”

ไทย

“ถังเสี่ยวเยว่ เข้ามาสิ พวกเรามาซดกันอีก!”

จีน

張元躺在床上,醉的不省人事,卻還在喃喃自語。

ไทย

จางหยวนนอนอยู่บนเตียง เมาจนไม่ได้สติ แต่ก็ยังคงพร่ำเพ้อพึมพำ

จีน

房門被打開,一道身影悄悄走進來。

ไทย

ประตูห้องถูกเปิดออก ร่างร่างหนึ่งย่องเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

จีน

曹麗麗看著床上的張元,咬著嘴唇,最終還是下定了決心。

ไทย

เฉาหลี่หลี่มองจางหยวนบนเตียง กัดริมฝีปาก ท้ายที่สุดก็ตัดสินใจเด็ดขาด

จีน

“這麼個平庸的男人,要不是你跟了好老闆,休想讓老娘伺候你!便宜你了!”

ไทย

“ผู้ชายธรรมดาๆ พรรค์นี้ ถ้าไม่ใช่เพราะนายมีเจ้านายดีล่ะก็ อย่าหวังเลยว่าคนอย่างฉันจะยอมลดตัวมาปรนนิบัติ! ได้กำไรไปเต็มๆ เลยนะ!”

จีน

曹麗麗正要脫衣服,外面忽然走進來一個人。

ไทย

เฉาหลี่หลี่กำลังจะถอดเสื้อผ้า จู่ๆ ก็มีคนเดินเข้ามาจากด้านนอก

จีน

“曹麗麗你在這兒呢!趕緊跟我走!”

ไทย

“เฉาหลี่หลี่เธออยู่นี่เองเหรอ! รีบตามฉันมาเร็ว!”

จีน

“什麼事啊?”

ไทย

“เรื่องอะไรเหรอ”

จีน

曹麗麗嚇了一跳,連忙問道。

ไทย

เฉาหลี่หลี่สะดุ้งตกใจ รีบเอ่ยถาม

จีน

這酒店員工道:“小敏喝醉了,前台沒人,你趕緊去頂班!”

ไทย

พนักงานโรงแรมคนนี้เอ่ยว่า “เสี่ยวมิ่นเมาแล้ว ที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าไม่มีคน เธอรีบไปเข้ากะแทนเร็ว!”

จีน

“我也喝醉了啊。”曹麗麗自然捨不得放開這個千載難逢的機會。

ไทย

“ฉันก็เมาเหมือนกันนะ” แน่นอนว่าเฉาหลี่หลี่ไม่อยากปล่อยโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่งเช่นนี้ไป

จีน

“喝醉的人都不會說自己醉了,我看你清醒的很,別想偷懶,快走!”

ไทย

“คนที่เมาไม่มีใครบอกว่าตัวเองเมาหรอก ฉันเห็นเธอยังได้สติดีอยู่เลย อย่าคิดจะอู้งาน รีบไปเร็ว!”

จีน

那酒店員工不由分說地拖著曹麗麗走了。

ไทย

พนักงานโรงแรมคนนั้นไม่ฟังอีร้าค่าอีรม ลากตัวเฉาหลี่หลี่ออกไปทันที

จีน

“誒誒,你別拽我啊!”

ไทย

“เอ๊ะๆ อย่ามาดึงฉันสิ!”

จีน

曹麗麗被強行拖出了門,回頭不舍地看著床上的張元,心裡鬱悶。

ไทย

เฉาหลี่หลี่ถูกลากพ้นประตูไปอย่างไม่ยินยอม หันกลับไปมองจางหยวนบนเตียงด้วยความอาลัยอาวรณ์ ในใจแสนจะหงุดหงิด

จีน

好不容易等來的機會,怎麼又被攪黃了啊啊啊!

ไทย

โอกาสที่อุตส่าห์รอคอยมาอย่างยากลำบาก ทำไมถึงพังไม่เป็นท่าอีกแล้วเนี่ย อ๊ากกก!

จีน

兩人離開,房門自然彈回,卻沒有徹底關上,留下了一條縫,外面一縷燈光灑進來,照的房間昏暗。

ไทย

ทั้งสองคนจากไป ประตูห้องดีดตัวกลับเองแต่ปิดไม่สนิท ยังคงแง้มไว้ช่องหนึ่ง แสงไฟจากภายนอกสาดส่องเข้ามา ส่องให้ห้องสลัวราง

จีน

床上的張元翻了個身,繼續念叨:

ไทย

จางหยวนบนเตียงพลิกตัว บ่นพึมพำต่อไปว่า

จีน

“唐小月休走!看本將軍把你拿下!”

ไทย

“ถังเสี่ยวเยว่อย่าหนีนะ! คอยดูเถอะ ท่านแม่ทัพคนนี้จะจัดการเธอให้อยู่หมัด!”

จีน

“好你個桂圓,居然躲在這裡,來,咱們再干!”

ไทย

“หน็อยแน่เจ้ากุ้ยหยวน ที่แท้ก็แอบอยู่นี่เอง มา พวกเรามาชนกันอีก!”

จีน

房門被推開,一道高挑的身影搖搖晃晃地走進來,那修長健美的雙腿邁動,走到床前,一條腿居然抬起來,踩在了張元的兩腿中間。

ไทย

ประตูห้องถูกผลักเปิดออก ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งเดินซวนเซเข้ามา สองขาที่เรียวยาวและกระชับสมส่วนก้าวเดิน มาหยุดอยู่ตรงหน้าเตียง จากนั้นขาก็ยกขึ้นข้างหนึ่งแล้วเหยียบลงไประหว่างขาสองข้างของจางหยวน

จีน

“喂,叫你起來呢!裝什麼醉?咱們再戰三百回合!”

ไทย

“นี่ บอกให้ลุกขึ้นมาไง! แกล้งเมาทำไมกัน พวกเรามาสู้กันอีกสามร้อยยก!”

จีน

那身影說著說著便一頭栽倒在床上,終於醉了過去。

ไทย

ร่างนั้นพูดไปพูดมาก็ทิ้งตัวล้มคว่ำลงบนเตียง ในที่สุดก็สลบไสลไปด้วยความเมา

จีน

咔噠。

ไทย

กริ๊ก

จีน

房門彈回來,這次終於徹底關上。

ไทย

ประตูห้องดีดกลับ คราวนี้ปิดสนิทในที่สุด

จีน

房間里陷入了黑暗。

ไทย

ห้องตกอยู่ในความมืดมิด

จีน

還有其中隱約響起的窸窸窣窣的衣衫摩擦聲......

ไทย

รวมถึงเสียงเสียดสีของเสื้อผ้าที่ดังขึ้นแผ่วเบากุกกักอยู่ข้างในนั้น…

จีน

第二天。

ไทย

วันรุ่งขึ้น

จีน

電競酒店。

ไทย

โรงแรมอีสปอร์ต

จีน

魏小沫推開酒店大門跑進來,對守在前台的曹麗麗幾人道:

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ผลักประตูใหญ่ของโรงแรมวิ่งเข้ามา เอ่ยกับเฉาหลี่หลี่และคนอื่นๆ ที่เฝ้าอยู่ตรงเคาน์เตอร์ด้านหน้าว่า

จีน

“何姐說大家昨晚都喝了酒,請你們喝小米粥醒醒酒!”

ไทย

“พี่เหอบอกว่าเมื่อคืนทุกคนดื่มเหล้ากันไป เลยเลี้ยงโจ๊กข้าวฟ่างให้พวกเธอดื่มแก้สร่างเมา!”

จีน

說著把兩個打包了小米粥的大袋子放在櫃檯上。

ไทย

พูดพลางวางถุงใบใหญ่สองถุงที่บรรจุโจ๊กข้าวฟ่างลงบนเคาน์เตอร์

จีน

“哇,好香!謝謝何姐!”

ไทย

“ว้าว หอมจัง! ขอบคุณพี่เหอค่ะ!”

จีน

“謝謝小沫姐!”

ไทย

“ขอบคุณพี่เสี่ยวโม่นะ!”

จีน

“嘿嘿,小事兒!”魏小沫現在也是被人稱呼“姐”的存在了,得意地擺擺手,一派大姐風範。

ไทย

“ฮิๆ เรื่องเล็กน้อยน่า!” ตอนนี้เว่ยเสี่ยวโม่เองก็กลายเป็นคนที่มีคนเรียกว่า “พี่” แล้ว จึงโบกไม้โบกมืออย่างกระหยิ่มใจ วางท่าทางแบบพี่สาวคนโตเต็มที่

จีน

曹麗麗拿起一碗粥往樓上走,魏小沫問道:

ไทย

เฉาหลี่หลี่หยิบโจ๊กมาชามหนึ่งแล้วเดินขึ้นไปชั้นบน เว่ยเสี่ยวโม่เอ่ยถามว่า

จีน

“曹麗麗,你去哪兒了?”

ไทย

“เฉาหลี่หลี่ เธอจะไปไหนน่ะ”

จีน

“張總在樓上休息,我給他送粥去。”

ไทย

“บอสจางพักผ่อนอยู่ชั้นบน ฉันจะเอาโจ๊กไปให้เขา”

จีน

曹麗麗回答。

ไทย

เฉาหลี่หลี่ตอบ

จีน

魏小沫想了想,笑嘻嘻地道:“我和你一起去!”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มแป้นพูดว่า “ฉันไปด้วย!”

จีน

其實魏小沫過來除了送粥,還肩負何芸的囑託:讓她來看看張元和曹麗麗,確認兩人有沒有發生什麼。

ไทย

อันที่จริงเว่ยเสี่ยวโม่มาที่นี่นอกจากจะเอาโจ๊กมาส่งแล้ว ยังแบกรับคำสั่งเสียของเหออวิ๋นมาด้วย ให้เธอมาดูจางหยวนกับเฉาหลี่หลี่ เพื่อยืนยันว่าทั้งสองคนมีอะไรเกิดขึ้นหรือไม่

จีน

看現在這樣子,曹麗麗在前台值了一夜的班,自然是沒有和張元做什麼了。

ไทย

ดูจากสภาพตอนนี้แล้ว เฉาหลี่หลี่เข้าเวรที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าตลอดทั้งคืน ย่อมไม่ได้ทำอะไรกับจางหยวนแน่นอน

จีน

不過此時看曹麗麗要去給張元送粥,魏小沫覺得自己還是應該跟著。

ไทย

แต่พอยามนี้เห็นเฉาหลี่หลี่จะขึ้นไปส่งโจ๊กให้จางหยวน เว่ยเสี่ยวโม่คิดว่าตัวเองควรจะตามไปด้วยดีกว่า

จีน

她也看出來了,這個曹麗麗好像對張元有企圖。

ไทย

เธอก็ดูออกเหมือนกันว่าเฉาหลี่หลี่คนนี้ดูท่าทางจะมีเจตนาแอบแฝงกับจางหยวน

จีน

“哦,好吧。”

ไทย

“อ้อ ก็ได้”

จีน

曹麗麗沒辦法,只能任由魏小沫和自己一起上了樓。

ไทย

เฉาหลี่หลี่ไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงปล่อยให้เว่ยเสี่ยวโม่ขึ้นชั้นบนไปพร้อมกับตนเอง

จีน

兩人來到張元休息的房間,推開門。

ไทย

ทั้งสองคนมาถึงห้องที่จางหยวนพักผ่อน ผลักประตูเปิดออก

จีน

短暫的安靜后,倏地響起如雨後春雷般的驚呼聲。

ไทย

หลังจากเงียบไปชั่วครู่ เสียงอุทานด้วยความตกใจดั่งเสียงฟ้าร้องแรกแห่งฤดูใบไม้ผลิก็พลันดังลั่นขึ้น

จีน

“哇!!”

ไทย

“ว้าย!!”

จีน

房間里,床上居然躺著兩個人。

ไทย

ภายในห้อง บนเตียงมีคนนอนอยู่ถึงสองคน

จีน

張元和唐小月。

ไทย

จางหยวนกับถังเสี่ยวเยว่

จีน

這就算了,關鍵是兩個人的姿勢很曖昧。

ไทย

เท่านั้นยังไม่พอ ประเด็นสำคัญคือท่วงท่าของทั้งสองคนกำกวมชวนคิดลึกอย่างยิ่ง

จีน

魏小沫捂住嘴,眼珠子都快瞪出來了。

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่เอามือปิดปาก ลูกตาแทบจะถลนออกมา

จีน

曹麗麗則氣急敗壞,心都氣的發疼了。

ไทย

ส่วนเฉาหลี่หลี่ทั้งโกรธทั้งลนลาน เจ็บใจจนอกแทบระเบิด

จีน

她昨晚好不容易等來的機會,居然就這樣被唐小月這個傻大個奪走了?

ไทย

โอกาสที่เธออุตส่าห์รอคอยมาเมื่อคืนอย่างยากลำบาก กลับถูกยัยท่อนไม้ทึ่มอย่างถังเสี่ยวเยว่แย่งชิงไปดื้อๆ แบบนี้เนี่ยนะ

จีน

驚呼聲把床上的兩人吵醒了,唐小月抬起頭,揉著眼睛嘟囔:

ไทย

เสียงอุทานปลุกให้คนสองคนบนเตียงตื่นขึ้น ถังเสี่ยวเยว่เงยศีรษะขึ้นมา ขยี้ตาพลางพึมพำว่า

จีน

“吵個鳥毛啊!”

ไทย

“จะเอะอะโวยวายหาพระแสงอะไรกัน!”

จีน

倏地,她發現自己居然保持一個難以言喻的姿勢,頓時愣住。

ไทย

ทันใดนั้น เธอพบว่าตัวเองกำลังอยู่ในท่วงท่าที่ยากจะบรรยาย ก็พลันชะงักงันไป

จีน

這時張元也醒了,雙眼惺忪地看著唐小月:

ไทย

ยามนี้จางหยวนเองก็ตื่นแล้วเช่นกัน มองดูถังเสี่ยวเยว่ด้วยดวงตาสะลึมสะลือ

จีน

“唐小月,你趴在我下面做什麼?”

ไทย

“ถังเสี่ยวเยว่ เธอมานอนทับอยู่ตรงท่อนล่างของฉันทำไมเนี่ย”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน