การสอบจำลองรอบสองเอ๋ย รีบมาเร็วๆ เถอะ

Chinese

“二模啊，你快點來吧！”

Thai

“การสอบจำลองครั้งที่สองเอ๋ย รีบๆ มาถึงเสียทีเถอะ!”

Chinese

美好的早晨，陳諾站在衛生間里，一邊刷牙一邊高喊。

Thai

ในเช้าวันอันสดใส เฉินนั่วยืนอยู่ในห้องน้ำพลางตะโกนเสียงดังขณะแปรงฟัน

Chinese

生意人最喜歡做什麼生意？

Thai

คนทำธุรกิจชอบทำธุรกิจแบบไหนมากที่สุด?

Chinese

是一本萬利？

Thai

ลงทุนน้อยกำไรมหาศาลหรือ?

Chinese

還是超級暴利？

Thai

หรือฟันกำไรมหาศาล?

Chinese

都不是。

Thai

ล้วนไม่ใช่ทั้งนั้น

Chinese

是一分不花就能賺錢的無本買賣！

Thai

คือการค้าไร้ต้นทุนที่ไม่ต้องควักเงินแม้แต่แดงเดียวต่างหาก!

Chinese

昨天他和周玲兒對賭協議，和林程程的激勵獎金就是這樣的無本買賣。

Thai

สัญญาเดิมพันระหว่างเขากับโจวหลิงเอ๋อร์เมื่อวานนี้ รวมถึงเงินรางวัลกระตุ้นกำลังใจของหลินเฉิงเฉิงก็คือการค้าไร้ต้นทุนแบบนี้นี่เอง

Chinese

動動嘴皮子錢就自動飛進口袋了，不要太爽！

Thai

แค่ขยับปาก เงินก็บินเข้ากระเป๋าตัวเองโดยอัตโนมัติ จะไม่ให้ฟินได้ยังไง!

Chinese

“陳諾你鬼叫什麼？趕緊出來吃飯！”

Thai

“เฉินนั่ว แหกปากอะไรน่ะ? รีบออกมากินข้าว!”

Chinese

外面李青荷不耐煩地喊了一聲。

Thai

หลี่ชิงเหอตะโกนเรียกอย่างหงุดหงิดจากข้างนอก

Chinese

“哦，來了！”

Thai

“ครับ มาแล้ว!”

Chinese

陳諾笑呵呵地擦了臉出去。

Thai

เฉินนั่วยิ้มหน้าระรื่นพลางเช็ดหน้าแล้วเดินออกไป

Chinese

“哦豁，老陳也在呢？這兩天回來都見不著您一面呢！”

Thai

“โอ๊ะ เหล่าเฉินก็อยู่ด้วยเหรอครับเนี่ย? สองวันนี้กลับมาไม่ยักเห็นหน้าพ่อเลยนะ!”

Chinese

看到老陳，陳諾還拍了拍他的肩膀。

Thai

เมื่อเห็นเหล่าเฉิน เฉินนั่วก็ตบไหล่พ่อเบาๆ

Chinese

陳國棟負責跟進機一廠那個單子，一回來就躲進了卧室里研究，簡直比陳諾這個高考生都要努力。

Thai

เฉินกั๋วต้งรับผิดชอบติดตามงานของโรงงานเครื่องจักร 1 พอกลับถึงบ้านก็มุดหัวอยู่ในห้องนอนเพื่อค้นคว้าวิจัย ขยันยิ่งกว่าเฉินนั่วที่เป็นนักเรียนสอบเกาเข่าเสียอีก

Chinese

就連現在吃早飯陳國棟都心不在焉的，顯然還在思考他的鍋爐設計。

Thai

แม้กระทั่งตอนกินข้าวเช้าอยู่ตอนนี้ เฉินกั๋วต้งก็ยังเหม่อลอย เห็นได้ชัดว่ายังคงขบคิดเรื่องการออกแบบหม้อต้มของเขาอยู่

Chinese

這就是搞技術的人，研究一件事真實徹底鑽進去。

Thai

นี่แหละคือคนที่ทำงานด้านเทคนิค พอได้ค้นคว้าเรื่องใดเรื่องหนึ่งก็หมกมุ่นกับมันอย่างจริงจัง

Chinese

陳諾就自愧不如，他可沒有這種苦哈哈的鑽研精神，除非搞錢。

Thai

เฉินนั่วรู้สึกละอายใจที่เทียบไม่ติด เขาไม่มีจิตวิญญาณการค้นคว้าอันตรากตรำแบบนี้หรอก เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นเรื่องหาเงิน

Chinese

李青荷瞪了陳諾一眼：“一天天沒大沒小的！”

Thai

หลี่ชิงเหอถลึงตาใส่เฉินนั่ว “นับวันยิ่งลามปามไม่มีเด็กไม่มีผู้ใหญ่!”

Chinese

陳諾夾了一小塊切好的油條給李青荷：“媽，這是我親手炸的，您嘗嘗。”

Thai

เฉินนั่วคีบปาท่องโก๋ที่หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ ให้หลี่ชิงเหอชิ้นหนึ่ง “แม่ครับ นี่ผมทอดเองกับมือเลยนะ แม่ลองชิมดูสิครับ”

Chinese

李青荷翻了個白眼：“這油條是我剛剛出去買的好吧？”

Thai

หลี่ชิงเหอกลอกตา “ปาท่องโก๋นี่แม่เพิ่งออกไปซื้อมาต่างหากล่ะยะ?”

Chinese

陳諾嘿嘿一笑，端起豆漿美滋滋地喝了一口：“老百姓的日子真甜！”

Thai

เฉินนั่วหัวเราะแหะๆ ยกน้ำเต้าหู้ขึ้นจิบอย่างเอร็ดอร่อย “ชีวิตของประชาชนคนธรรมดานี่มันหวานชื่นจริงๆ!”

Chinese

他想了想，放下碗，認真地對李青荷說道：“媽，有一件很重要的事我想跟您說。”

Thai

เขาครุ่นคิดเล็กน้อย วางชามลง แล้วพูดกับหลี่ชิงเหออย่างจริงจังว่า “แม่ครับ มีเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะคุยกับแม่”

Chinese

李青荷見他這麼認真，也嚴肅起來：“怎麼了？你是不是闖什麼禍了？”

Thai

หลี่ชิงเหอเห็นเขาจริงจังขนาดนั้นจึงขรึมลงตามไปด้วย “มีอะไร? แกไปก่อเรื่องอะไรมาหรือเปล่า?”

Chinese

“不是。”陳諾看著李青荷，眼神深邃，緩緩道：

Thai

“เปล่าครับ” เฉินนั่วสบตากับหลี่ชิงเหอ แววตาลุ่มลึก พลางเอ่ยช้าๆ ว่า

Chinese

“媽，我二模的目標是考進全年級前一百。”

Thai

“แม่ครับ เป้าหมายในการสอบจำลองครั้งที่สองของผมคือสอบให้ติดหนึ่งในร้อยอันดับแรกของระดับชั้น”

Chinese

李青荷點點頭：“這目標挺好的啊。”

Thai

หลี่ชิงเหอพยักหน้า “เป้าหมายนี้ก็ดีนี่”

Chinese

陳諾苦惱地道：“可是我最近發現學習沒什麼動力，我想了一下，是缺乏激勵。”

Thai

เฉินนั่วพูดด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม “แต่ว่าช่วงนี้ผมรู้สึกว่าการเรียนมันไม่มีแรงจูงใจเลย พอลองคิดดูแล้ว มันขาดสิ่งกระตุ้นน่ะครับ”

Chinese

“激勵？”李青荷不解。

Thai

“สิ่งกระตุ้น?” หลี่ชิงเหอไม่เข้าใจ

Chinese

陳諾道：“對，所以我想了個辦法，媽，要不您給我設立一個激勵基金，如果我二模考進了前一百，這個基金就獎勵給我。”

Thai

เฉินนั่วพูดว่า “ใช่ครับ ผมก็เลยคิดหาวิธีขึ้นมาได้ แม่ครับ หรือแม่จะตั้งกองทุนกระตุ้นกำลังใจให้ผมดี ถ้าการสอบจำลองครั้งที่สองผมติดท็อปร้อย ก็เอากองทุนนี้มามอบเป็นรางวัลให้ผม”

Chinese

李青荷皺眉：“你想要多少？”

Thai

หลี่ชิงเหอขมวดคิ้ว “แกอยากได้เท่าไหร่ล่ะ?”

Chinese

陳諾嘿嘿一笑：“也不多，一千就可以了，媽，只需要一千塊，您給我一個機會，我還您一個未來！”

Thai

เฉินนั่วหัวเราะแหะๆ “ไม่เยอะหรอกครับ แค่หนึ่งพันก็พอ แม่ครับ ขอแค่หนึ่งพันหยวน แม่ให้โอกาสผมหนึ่งครั้ง ผมจะคืนอนาคตให้แม่เอง!”

Chinese

李青荷冷冷地看著他，吐出兩個字：“做夢！”

Thai

หลี่ชิงเหอมองเขาด้วยสายตาเย็นชา พลางพ่นออกมาสองคำ “ฝันไป!”

Chinese

陳諾無語，心想皇後娘娘果然和那些小姑娘不一樣，太難忽悠了。

Thai

เฉินนั่วถึงกับพูดไม่ออก คิดในใจว่าเสด็จแม่ฮองเฮาไม่เหมือนพวกเด็กสาวพวกนั้นจริงๆ ต้มตุ๋นยากชะมัด

Chinese

“我說個正事。”

Thai

“แม่จะคุยเรื่องจริงจังแล้วนะ”

Chinese

李青荷給陳諾夾了根火腿腸，微笑道：

Thai

หลี่ชิงเหอคีบไส้กรอกให้เฉินนั่วชิ้นหนึ่งพลางยิ้มแล้วพูดว่า

Chinese

“你郭阿姨昨天打電話來，約我們聚一聚，就在你們二模以後，你去不去？”

Thai

“น้ากัวของแกโทรมาเมื่อวาน นัดพวกเราไปรวมกลุ่มสังสรรค์กัน หลังการสอบจำลองครั้งที่สองของพวกแก แกจะไปไหม?”

Chinese

陳諾道：“當然要去啊，我們兩家人確實很久沒聚了。”

Thai

เฉินนั่วพูดว่า “ต้องไปสิครับ สองครอบครัวเราไม่ได้รวมตัวกันนานแล้วจริงๆ”

Chinese

李青荷看了看他，“你和玲兒最近不是鬧彆扭嗎？”

Thai

หลี่ชิงเหอมองเขา “ช่วงนี้แกกับหลิงเอ๋อร์ไม่ได้แง่งอนใส่กันอยู่เหรอ?”

Chinese

陳諾笑了：“媽，我和周玲兒是一回事，但不影響你們大人之間的交情啊。”

Thai

เฉินนั่วยิ้ม “แม่ครับ เรื่องของผมกับโจวหลิงเอ๋อร์ก็ส่วนหนึ่ง แต่ไม่กระทบความสัมพันธ์ระหว่างพวกผู้ใหญ่อย่างแม่นี่ครับ”

Chinese

吃完早飯，陳國棟還坐在桌子上，拿筷子當筆，在桌子上勾勾畫畫。

Thai

พอกินมื้อเช้าเสร็จ เฉินกั๋วต้งยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะ ใช้ตะเกียบแทนปากกาขีดๆ เขียนๆ อยู่บนโต๊ะ

Chinese

陳諾豎起大拇指：“怪不得我爸能當高材生，這是不瘋魔不成佛啊！”

Thai

เฉินนั่วยกนิ้วโป้งให้ “มิน่าพ่อผมถึงเป็นหัวกะทิได้ นี่มันไม่บ้าคลั่งก็ไม่ถึงขั้นบรรลุธรรมจริงๆ!”

Chinese

他做不到老陳這麼專註，只能表示佩服。

Thai

เขาไม่มีสมาธิแน่วแน่ได้เหมือนเหล่าเฉิน ได้แต่นับถือจากใจจริง

Chinese

“媽我去上學了！”

Thai

“แม่ครับ ผมไปโรงเรียนแล้วนะ!”

Chinese

“那我回你郭阿姨的話了，聚會我們全家都要去。”

Thai

“งั้นแม่จะตอบน้ากัวไปนะ ว่างานเลี้ยงพวกเราจะไปกันทั้งบ้าน”

Chinese

“好嘞！”

Thai

“ได้เลยครับ!”

Chinese

看著陳諾快步下樓的背影，李青荷笑了：

Thai

เมื่อมองแผ่นหลังของเฉินนั่วที่ก้าวลงบันไดอย่างรวดเร็ว หลี่ชิงเหอก็ยิ้มออกมา

Chinese

“兒子真是長大了。”

Thai

“ลูกชายโตขึ้นแล้วจริงๆ”

Chinese

......

Thai

…

Chinese

“二模啊，你快點來吧！”

Thai

“การสอบจำลองครั้งที่สองเอ๋ย รีบๆ มาถึงเสียทีเถอะ!”

Chinese

“玲兒，你居然這麼希望考試？”

Thai

“หลิงเอ๋อร์ เธออยากให้ถึงวันสอบขนาดนี้เลยเหรอ?”

Chinese

去學校的路上，周玲兒和張蓉蓉走在一起。

Thai

บนทางไปโรงเรียน โจวหลิงเอ๋อร์เดินไปพร้อมกับจางหรงหรง

Chinese

周玲兒今天很高興，一路上都帶著笑容。

Thai

วันนี้โจวหลิงเอ๋อร์อารมณ์ดีมาก มีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าตลอดทาง

Chinese

聽到張蓉蓉的話，周玲兒便把昨天陳諾和自己打賭的事說了一遍。

Thai

เมื่อได้ยินคำพูดของจางหรงหรง โจวหลิงเอ๋อร์จึงเล่าเรื่องที่เฉินนั่วเดิมพันกับเธอเมื่อวานให้ฟังทั้งหมด

Chinese

張蓉蓉頓時瞪大了眼睛：“一千塊？玲兒你真想贏陳諾這麼多錢啊！”

Thai

จางหรงหรงเบิกตากว้างทันที “หนึ่งพันหยวนเนี่ยนะ? หลิงเอ๋อร์ เธออยากชนะเงินเฉินนั่วเยอะขนาดนั้นจริงๆ เหรอ!”

Chinese

周玲兒瞥了她一眼：“你以為我會在乎這一千塊嗎？我只是想讓陳諾明白，每個人都要為自己的行為付出代價。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ปรายตามองเธอ “เธอคิดว่าฉันจะสนใจเงินหนึ่งพันหยวนนั่นหรือไง? ฉันแค่อยากให้เฉินนั่วเข้าใจว่า ทุกคนต้องชดใช้ให้กับการกระทำของตัวเอง”

Chinese

“他想對我欲情故縱，但我沒上當，他就跟我賭氣，以為我會心軟。”

Thai

“เขาอยากเล่นเกมดึงดันแกล้งปล่อยให้ฉันตายใจ แต่ฉันไม่หลงกล เขาก็เลยมาพาลใส่ฉัน นึกว่าฉันจะใจอ่อน”

Chinese

“但我就是要給他一個教訓，讓他知道，賭氣是不對的。”

Thai

“แต่ฉันนี่แหละที่จะสั่งสอนบทเรียนให้เขา ให้เขารู้ว่าการมาประชดประชันแบบนี้มันไม่ถูกต้อง”

Chinese

張蓉蓉連忙問道：“玲兒，你打算怎麼做？”

Thai

จางหรงหรงรีบถาม “หลิงเอ๋อร์ แล้วเธอวางแผนจะทำยังไงล่ะ?”

Chinese

周玲兒哼了一聲：“二模以後我們兩家會一起吃頓飯，到時候我就把陳諾輸給我的一千塊拿出來，還給他的父母。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์แค่นเสียงหึ “หลังสอบจำลองครั้งที่สอง สองครอบครัวพวกเราจะไปกินข้าวด้วยกัน ถึงตอนนั้นฉันจะเอาเงินหนึ่งพันหยวนที่เฉินนั่วแพ้ให้ฉันออกมาคืนพ่อแม่ของเขา”

Chinese

“然後告訴叔叔阿姨，陳諾為了跟我賭氣都做了些什麼。”

Thai

“แล้วค่อยบอกคุณลุงคุณน้าว่า เฉินนั่วทำอะไรลงไปบ้างเพื่อประชดฉัน”

Chinese

張蓉蓉不禁咂舌：“這會不會太狠了？”

Thai

จางหรงหรงอดเดาะลิ้นไม่ได้ “แบบนี้มันจะไม่ใจร้ายเกินไปหน่อยเหรอ?”

Chinese

周玲兒道：“這叫當頭棒喝，陳諾現在太不成熟了，我也是為了他好，將來他會感激我的。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์พูดว่า “นี่เรียกว่าการเตือนสติให้ตื่น เฉินนั่วในตอนนี้ทำตัวไม่เป็นผู้ใหญ่เอาเสียเลย ฉันก็ทำเพื่อตัวเขาเองทั้งนั้น ในอนาคตเขาจะต้องขอบคุณฉันแน่”

Chinese

張蓉蓉問道：“那陳諾如果醒悟了，向你表白，你還會接受嗎？”

Thai

จางหรงหรงถามว่า “แล้วถ้าเฉินนั่วตาสว่างขึ้นมาแล้วมาสารภาพรักกับเธอ เธอจะยอมรับไหม?”

Chinese

周玲兒昂著頭：“當然不會，我是要去容大的，那裡肯定有很多優秀的男生，我和陳諾終歸不是一個世界的人。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์เชิดหน้าขึ้น “ไม่อยู่แล้ว ฉันจะเข้า ม.หรงเฉิง ที่นั่นต้องมีผู้ชายเก่งๆ เพียบแน่ สุดท้ายแล้วฉันกับเฉินนั่วก็เป็นคนละโลกกันอยู่ดี”

Chinese

張蓉蓉很好奇：“那如果你在容大沒有選到合適的男生呢？”

Thai

จางหรงหรงสงสัย “แล้วถ้าเธอไม่เจอผู้ชายที่เหมาะสมใน ม.หรงเฉิง ล่ะ?”

Chinese

周玲兒想了想：“如果真的沒遇到合適的男生，我倒是可以再考慮一下陳諾，前提是他別像現在這麼幼稚了。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์คิดครู่หนึ่ง “ถ้าไม่เจอผู้ชายที่เหมาะสมจริงๆ ฉันก็อาจจะลองพิจารณาเฉินนั่วดูอีกที แต่มีข้อแม้ว่าเขาต้องไม่ทำตัวเด็กไม่รู้จักโตเหมือนตอนนี้”

Chinese

兩人說著已經走進了校門，遠遠看到一個高挑卻又畏縮的身影，張蓉蓉指著那個身影：

Thai

ทั้งสองคุยกันพลางเดินเข้าประตูโรงเรียน มองเห็นร่างสูงโปร่งแต่กลับดูหดเกร็งอยู่ไกลๆ จางหรงหรงชี้ไปที่ร่างนั้น

Chinese

“玲兒，是一枝眉！”

Thai

“หลิงเอ๋อร์ ยัยคิ้วเดียวนี่!”

Chinese

周玲兒看都懶得看一眼：“你這麼激動做什麼？”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ขี้เกียจแม้แต่จะปรายตามอง “เธอจะตื่นเต้นไปทำไมกัน?”

Chinese

“她是你的情敵啊！”張蓉蓉低聲道：“玲兒，萬一她把陳諾搶走怎麼辦？”

Thai

“หล่อนเป็นศัตรูหัวใจของเธอนะ!” จางหรงหรงกระซิบเสียงเบา “หลิงเอ๋อร์ ถ้าเกิดหล่อนแย่งเฉินนั่วไปจะทำยังไงล่ะ?”

Chinese

周玲兒不屑：“什麼時候沈新眉這樣的也能做我的對手了？”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์เหยียดหยาม “ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่คนอย่างเสิ่นซินเหมยคู่ควรมาเป็นคู่แข่งของฉัน?”

Chinese

張蓉蓉想了想：“也對，差距太大了。”

Thai

จางหรงหรงคิดดูแล้ว “ก็จริง ต่างชั้นกันเกินไป”

Chinese

兩人從校門走到高中部的路上，又有兩個男生來給周玲兒送情書。

Thai

ระหว่างทางที่ทั้งสองเดินจากประตูโรงเรียนไปยังตึกมัธยมปลาย ก็มีเด็กผู้ชายอีกสองคนเอาชุดจดหมายรักมาให้โจวหลิงเอ๋อร์

Chinese

周玲兒在周圍無數驚艷和羨慕的目光中，面帶矜持的微笑，收下情書，禮貌地朝對方說了聲謝謝。

Thai

ท่ามกลางสายตาหลงใหลและอิจฉาของผู้คนนับไม่ถ้วนรอบข้าง โจวหลิงเอ๋อร์รับจดหมายรักไว้พร้อมรอยยิ้มสงวนท่าที พลางเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายอย่างสุภาพ

Chinese

這才走進了高中部的大樓。

Thai

จากนั้นจึงก้าวเข้าไปในอาคารมัธยมปลาย

Chinese

“哇，早上剛來就收了兩封情書，不愧是校花呀！”

Thai

“ว้าว มาถึงตอนเช้าก็ได้รับจดหมายรักตั้งสองฉบับ สมกับเป็นดาวโรงเรียนจริงๆ เลย!”

Chinese

張蓉蓉也是羨慕不已，周玲兒神情平靜，志得意滿。

Thai

จางหรงหรงอิจฉาจนตาโต ส่วนโจวหลิงเอ๋อร์มีสีหน้าสงบเยือกเย็น ทว่าภายในใจกระหยิ่มยิ้มย่อง

Chinese

她覺得自己前幾天真是昏了頭，居然被陳諾的小伎倆搞的那麼失態。

Thai

เธอรู้สึกว่าสองสามวันก่อนตัวเองคงจะหน้ามืดตามัวไปจริงๆ ถึงได้เสียกิริยาขนาดนั้นเพราะลูกไม้ตื้นๆ ของเฉินนั่ว

Chinese

真是太傻了。

Thai

โง่เง่าสิ้นดี

Chinese

陳諾離開了我，只能去找沈新眉那樣的貨色。

Thai

เฉินนั่วพอทิ้งฉันไป ก็ทำได้แค่ไปหาตัวพรรค์นั้นอย่างเสิ่นซินเหมย

Chinese

而我，依然是江縣二中無數人愛慕的學霸校花！

Thai

ส่วนฉัน ก็ยังคงเป็นดาวโรงเรียนหัวกะทิที่ผู้คนนับไม่ถ้วนในโรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยนต่างหลงใหลอยู่ดี!

Chinese

帶著驕傲和自信，周玲兒上到三樓，經過高三五班的教室，下意識地朝裡面看了一眼，果然看到那個畏縮的身影獨自坐在角落裡。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์เดินขึ้นไปชั้นสามด้วยความหยิ่งผยองและมั่นใจ เมื่อเดินผ่านห้องเรียน ม.6 ห้อง 5 เธอก็มองเข้าไปข้างในตามสัญชาตญาณ แล้วก็เห็นร่างที่หดเกร็งนั้นนั่งอยู่ตามลำพังที่มุมห้องจริงๆ

Chinese

埋著腦袋，連臉都不敢抬起來。

Thai

ก้มหน้าก้มตา ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาด้วยซ้ำ

Chinese

周玲兒輕蔑地笑了笑，收回視線，昂首挺胸走向了高三四班。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ยิ้มเยาะอย่างดูแคลน ละสายตากลับมา แล้วเชิดหน้าอกผึ่งผายเดินไปยังห้อง ม.6 ห้อง 4