บทที่ 123

การผจญภัยครั้งใหญ่ของลูกแมวน้อย

小奶貓大冒險

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

第二天,周六。

ไทย

วันต่อมา วันเสาร์

จีน

今天學校沒課,陳諾也要在家裡複習,不會過來。

ไทย

วันนี้ที่โรงเรียนไม่มีเรียน เฉินนั่วเองก็ต้องทบทวนบทเรียนอยู่ที่บ้าน จึงไม่ได้มาหา

จีน

沈新眉上午做了幾套卷子,中午隨便做了點吃的,在一陣猶豫忐忑之後,她終於上了二樓,走進卧室。

ไทย

ช่วงเช้าเสิ่นซินเหมยทำชุดข้อสอบไปสองสามชุด ตอนเที่ยงก็ทำอะไรกินง่ายๆ หลังจากลังเลและกระวนกระวายใจอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดเธอก็ขึ้นไปชั้นสองแล้วเดินเข้าห้องนอน

จีน

幾分鐘后,卧室門打開,一個身穿運動服,臉上戴著口罩,只露出一雙眼睛的少女走出來。

ไทย

ไม่กี่นาทีต่อมา ประตูห้องนอนก็เปิดออก เด็กสาวสวมชุดวอร์ม บนใบหน้าสวมหน้ากากอนามัย เผยให้เห็นเพียงดวงตาคู่หนึ่งเดินออกมา

จีน

她下樓,怯怯地走到大門前,深深地吸了口氣,喃喃低語:

ไทย

เธอลงบันไดมา เดินอย่างกล้าๆ กลัวๆ ไปที่หน้าประตูบ้าน สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพึมพำกับตัวเองเบาๆ

จีน

“不要怕,沈新眉,你要讓陳諾同學高興。”

ไทย

“อย่ากลัวไปเลย เสิ่นซินเหมย เธอต้องทำให้เพื่อนเฉินนั่วมีความสุขสิ”

จีน

一番心理建設后,沈新眉伸出微微顫抖的小手,打開了大門。

ไทย

หลังจากเตรียมใจอยู่นาน เสิ่นซินเหมยก็ยื่นมือน้อยๆ ที่สั่นเทาเล็กน้อยออกไปเปิดประตูบ้าน

จีน

外面空氣清新,陽光明媚,但對沈新眉來說,卻是一個充滿危險的世界。

ไทย

ข้างนอกอากาศสดชื่น แสงแดดสดใส แต่สำหรับเสิ่นซินเหมยแล้ว มันกลับเป็นโลกที่เต็มไปด้วยภยันตราย

จีน

她現在沒有戴眼鏡,也沒有畫一字眉,就這麼走出去,會遇到什麼事?

ไทย

ตอนนี้เธอไม่ได้สวมแว่นตา ทั้งไม่ได้เขียนคิ้วตรง หากเดินออกไปแบบนี้ จะต้องเจอกับเรื่องอะไรบ้างนะ?

จีน

沈新眉只覺得心臟砰砰直跳,猶豫許久,終於抬起左腳,緩緩邁了出去。

ไทย

เสิ่นซินเหมยรู้สึกเพียงว่าหัวใจเต้นระทึก หลังจากลังเลอยู่นาน ในที่สุดเธอก็ยกเท้าซ้ายแล้วค่อยๆ ก้าวออกไป

จีน

左腳踩在大門外的地面上,彷彿小動物離開了安全的洞穴,踏進了危險的森林。

ไทย

เท้าซ้ายเหยียบลงบนพื้นนอกประตูบ้าน ราวกับสัตว์ตัวน้อยที่ก้าวออกจากถ้ำอันปลอดภัย เข้าสู่ผืนป่าอันตราย

จีน

沈新眉身子都僵硬了,呼吸急促,她的腦子裡不自覺地浮現出初中時被無數人指責、謾罵的畫面。

ไทย

ร่างกายของเสิ่นซินเหมยแข็งทื่อ ลมหายใจกระชั้นถี่ ในหัวของเธอผุดภาพตอนมัธยมต้นที่ถูกผู้คนนับไม่ถ้วนชี้หน้าต่อว่าและด่าทอขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

จีน

呀的驚呼一聲,左腳就要縮回來,手機忽然響起,是陳諾發來的消息:

ไทย

เธอหลุดเสียงร้องอุทาน “ว้าย” ออกมา เท้าซ้ายกำลังจะชักกลับ ทว่าโทรศัพท์มือถือก็พลันดังขึ้น เป็นข้อความที่เฉินนั่วส่งมา

จีน

“小奶貓,吃飯了嗎?”

ไทย

“ลูกแมวน้อย กินข้าวหรือยัง?”

จีน

低頭看著手機,沈新眉腦子裡那些可怕的畫面倏地消失,她雙手捧著手機回復。

ไทย

เมื่อก้มมองโทรศัพท์ ภาพอันน่ากลัวเหล่านั้นในหัวของเสิ่นซินเหมยก็พลันสลายหายไป เธอประคองโทรศัพท์ด้วยสองมือแล้วพิมพ์ตอบกลับ

จีน

“我剛吃完,陳諾同學,你吃了嗎?”

ไทย

“ฉันเพิ่งกินเสร็จ เพื่อนเฉินนั่วกินหรือยัง?”

จีน

“我也剛吃完。”

ไทย

“ฉันก็เพิ่งกินเสร็จเหมือนกัน”

จีน

“哦,你吃的什麼呀?”

ไทย

“อ๋อ นายกินอะไรเหรอ?”

จีน

“唉,別提了,今天我媽去廠里加班了,我和我爸煮的麵條,那味道......還不如你的腳丫子。”

ไทย

“เฮ้อ อย่าให้พูดถึงเลย วันนี้แม่ฉันไปทำงานล่วงเวลาที่โรงงาน ฉันกับพ่อเลยต้มบะหมี่กินกัน รสชาติน่ะ… สู้เท้าของเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ”

จีน

“我的腳?”

ไทย

“เท้าของฉันเหรอ?”

จีน

“哈哈,就是一種比喻,意思是太難吃了。”

ไทย

“ฮ่าๆ ก็แค่เปรียบเทียบน่ะ หมายถึงมันไม่อร่อยเอามากๆ”

จีน

“哦。”

ไทย

“อ๋อ”

จีน

“我去做題了,你也去學習吧。”

ไทย

“ฉันไปทำโจทย์แล้ว เธอก็ไปอ่านหนังสือเถอะ”

จีน

“嗯,陳諾同學,加油!”

ไทย

“อื้อ เพื่อนเฉินนั่ว สู้ๆ นะ!”

จีน

沈新眉和陳諾聊完,倏地回頭,這才發現自己不知不覺已經出了家門,甚至都走到了小區的主道上。

ไทย

หลังจากคุยกับเฉินนั่วเสร็จ เสิ่นซินเหมยก็พลันหันกลับไปมอง ถึงเพิ่งพบว่าตนเองเดินออกจากบ้านมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แถมยังเดินมาถึงถนนสายหลักของหมู่บ้านจัดสรรแล้วด้วยซ้ำ

จีน

我、我什麼時候出來的?

ไทย

ฉัน… ฉันออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย?

จีน

沈新眉眨眨眼睛,忽然發現好像走出來也不是那麼可怕的事。

ไทย

เสิ่นซินเหมยกระพริบตาปริบๆ จู่ๆ ก็พบว่าการเดินออกมาข้างนอกดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องน่ากลัวขนาดนั้น

จีน

我......我做到了呀!

ไทย

ฉัน… ฉันทำได้แล้วนี่นา!

จีน

沈新眉很開心,朝別墅區外走去,走了兩步,呀的驚呼一聲,小跑回來,把自家大開著的門關上。

ไทย

เสิ่นซินเหมยดีใจมาก จึงเดินมุ่งหน้าไปยังทางออกของหมู่บ้านวิลลา เดินไปได้สองก้าวก็ร้องอุทาน “ว้าย” ออกมา แล้วรีบวิ่งเหยาะๆ กลับมาปิดประตูบ้านที่เปิดอ้าทิ้งไว้

จีน

剛才太高興了,都忘了家門還沒關。

ไทย

เมื่อกี้มัวแต่ดีใจจนลืมไปเลยว่ายังไม่ได้ปิดประตูบ้าน

จีน

我真笨呀!

ไทย

ฉันนี่ซื่อบื้อจริงเลย!

จีน

怪不得陳諾同學老說我是傻瓜。

ไทย

มิน่าล่ะเพื่อนเฉินนั่วถึงชอบบอกว่าฉันเป็นคนทึ่มอยู่เรื่อย

จีน

沈新眉小臉通紅,微微喘著氣,重新走上小區的人行道,今天天氣不錯,小區里出來走動的人不少。

ไทย

ใบหน้าเล็กๆ ของเสิ่นซินเหมยแดงก่ำ หอบหายใจเบาๆ ก่อนจะเดินกลับมาบนทางเท้าของหมู่บ้านอีกครั้ง วันนี้อากาศค่อนข้างดี ผู้คนในหมู่บ้านจึงออกมาเดินเล่นกันไม่น้อย

จีน

一路上沈新眉都低著腦袋,生怕被人看到自己的容貌。

ไทย

ตลอดทางเสิ่นซินเหมยก้มหน้าตลอดเวลา เพราะกลัวว่าจะมีคนเห็นใบหน้าของเธอ

จีน

她以前試過,就算戴著口罩出去,也會非常引人注目。

ไทย

เมื่อก่อนเธอเคยลองดูแล้ว แม้จะสวมหน้ากากอนามัยออกไปข้างนอก ก็ยังดึงดูดสายตาผู้คนอย่างมากอยู่ดี

จีน

小姨說這是因為她的眼睛長得太好看了,但憑這雙眼睛都能秒殺95%的女人。

ไทย

คุณน้าบอกว่านั่นเป็นเพราะดวงตาของเธอสวยเกินไป ลำพังแค่ดวงตาคู่นี้ก็สวยสะกดผู้หญิงได้ถึงเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์แล้ว

จีน

沈新眉不懂這些,反正她只知道現在自己很緊張。

ไทย

เสิ่นซินเหมยไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ รู้เพียงแต่ว่าตอนนี้ตนเองประหม่ามาก

จีน

還好她很小心,一直埋著腦袋,就這麼無驚無險地出了小區。

ไทย

ยังดีที่เธอระมัดระวังตัวมาก ก้มหน้าก้มตาอยู่ตลอด จึงเดินออกจากหมู่บ้านมาได้อย่างราบรื่นไร้เรื่องราว

จีน

然後就迷茫了。

ไทย

จากนั้นเธอก็เริ่มเคว้งคว้าง

จีน

我、我現在去哪裡呀?

ไทย

ฉัน… ตอนนี้ฉันจะไปไหนดีนะ?

จีน

陳諾昨晚說讓她去同興街。

ไทย

เมื่อคืนเฉินนั่วบอกให้เธอไปที่ถนนถงซิ่ง

จีน

但同興街人實在太多了,就算戴著口罩,她也不敢一個人去逛。

ไทย

แต่ถนนถงซิ่งมีคนเยอะเกินไปจริงๆ ต่อให้สวมหน้ากากอนามัย เธอก็ไม่กล้าไปเดินคนเดียวอยู่ดี

จีน

想了半天,少女眼睛一亮。

ไทย

หลังจากคิดอยู่นาน ดวงตาของเด็กสาวก็เป็นประกายขึ้นมา

จีน

那我就去一個人少的地方,再試著摘下口罩。

ไทย

ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไปที่ที่คนน้อยๆ แล้วค่อยลองถอดหน้ากากอนามัยออกสิ

จีน

等自己不那麼害怕了,下次就可以跟著陳諾同學去同興街,這樣他一定會很高興的。

ไทย

รอจนตัวเองไม่กลัวขนาดนั้นแล้ว คราวหน้าก็จะได้ตามเพื่อนเฉินนั่วไปถนนถงซิ่ง แบบนี้เขาจะต้องดีใจมากแน่ๆ

จีน

沈新眉覺得這個辦法很好,不過哪個地方人少又沒有人認識她呢?

ไทย

เสิ่นซินเหมยรู้สึกว่าวิธีนี้ดีมาก แต่ที่ไหนกันนะที่มีคนน้อยและไม่มีใครรู้จักเธอ?

จีน

她以前都是學校、菜市場、家裡三點一線,而且都是戴著眼鏡畫了眉毛,有安全的醜女外殼保護。

ไทย

เมื่อก่อนชีวิตประจำวันของเธอวนเวียนอยู่แค่สามจุดคือ โรงเรียน ตลาดสด และบ้าน อีกทั้งยังสวมแว่นตากับเขียนคิ้วไว้ตลอด จึงมีเปลือกนอกของหญิงสาวหน้าตาอัปลักษณ์คอยปกป้องอย่างปลอดภัย

จีน

現在外殼沒有了,自然不可能再去菜市場甚至學校。

ไทย

ตอนนี้เมื่อไม่มีเปลือกนอกนั้นแล้ว ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไปตลาดสดหรือแม้กระทั่งโรงเรียน

จีน

沈新眉有點迷茫,像只迷路的小奶貓,迷迷糊糊地走到了公交車站。

ไทย

เสิ่นซินเหมยรู้สึกสับสนเล็กน้อยราวกับลูกแมวน้อยที่หลงทาง เธอเดินอย่างมึนๆ งงๆ ไปถึงป้ายรถเมล์

จีน

上了一班人少的公交車,跑到最後一排的角落裡坐下。

ไทย

เธอขึ้นรถเมล์สายที่มีคนไม่มาก แล้ววิ่งไปนั่งที่มุมหนึ่งตรงแถวหลังสุด

จีน

就這麼坐了十多站路,車裡響起電子提示音:

ไทย

นั่งไปได้สิบกว่าป้าย ในรถก็มีเสียงแจ้งเตือนอัตโนมัติดังขึ้น

จีน

“前方到站銀條焊條廠,請要下車的乘客提前到車門。”

ไทย

“สถานีข้างหน้า โรงงานลวดเชื่อมอิ๋นเฉียว ผู้โดยสารที่จะลงจากรถโปรดเตรียมตัวมารอที่ประตู”

จีน

沈新眉倏地抬頭看向外面,距離公交車車站幾百米外,是一個工廠。

ไทย

เสิ่นซินเหมยพลันเงยหน้าขึ้นมองออกไปข้างนอก ห่างจากป้ายรถเมล์ไปไม่กี่ร้อยเมตรมีโรงงานแห่งหนึ่งตั้งอยู่

จีน

遠遠看去,廠里也沒幾個人。

ไทย

มองจากระยะไกล ในโรงงานมีคนอยู่เพียงไม่กี่คนเท่านั้น

จีน

今天是周末,這種工廠肯定放了假的。

ไทย

วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ โรงงานแบบนี้ต้องหยุดงานแน่นอน

จีน

對,就去這裡!

ไทย

ใช่แล้ว ไปที่นี่แหละ!

จีน

公交車靠站,沈新眉連忙站起來,跌跌撞撞地跑到前面下了車。

ไทย

เมื่อรถเมล์เข้าจอดเทียบป้าย เสิ่นซินเหมยก็รีบลุกขึ้น วิ่งซวนเซไปข้างหน้าแล้วลงจากรถ

จีน

左右看看,周圍沒什麼人,她的呼吸有些急促。

ไทย

เธอมองซ้ายมองขวา รอบข้างแทบไม่มีใคร ลมหายใจของเธอเริ่มกระชั้นถี่ขึ้นเล็กน้อย

จีน

猶豫許久,她終於緩緩抬起手,摘下了口罩,現出了那張純美嬌艷的俏臉。

ไทย

หลังจากลังเลอยู่นาน ในที่สุดเธอก็ค่อยๆ ยกมือขึ้น ถอดหน้ากากอนามัยออก เผยให้เห็นใบหน้างดงามบริสุทธิ์อันแสนเย้ายวน

จีน

霎時,陽光照在自己毫無遮掩的臉頰上,沈新眉忽然頭暈目眩,差點站不穩了。

ไทย

ในชั่วพริบตานั้น เมื่อแสงแดดสาดส่องลงบนพวงแก้มที่ไร้สิ่งบดบัง เสิ่นซินเหมยก็รู้สึกเวียนศีรษะขึ้นมาอย่างกะทันหันจนแทบทรงตัวไม่อยู่

จีน

她已經太久沒有用真實的自己面對外面的世界了。

ไทย

เธอนานมากแล้วที่ไม่ได้เผชิญหน้ากับโลกภายนอกด้วยตัวตนที่แท้จริง

จีน

沈新眉扶著站牌,緩了好一會兒,終於逐漸適應了些。

ไทย

เสิ่นซินเหมยเกาะป้ายรถเมล์ไว้ พักปรับตัวอยู่นานทีเดียว ในที่สุดก็ค่อยๆ คุ้นชินขึ้นมาบ้าง

จีน

這才慢慢走向前方的焊條廠。

ไทย

จากนั้นจึงค่อยๆ เดินไปยังโรงงานลวดเชื่อมที่อยู่ข้างหน้า

จีน

她的心砰砰直跳,不知道自己會面對什麼。

ไทย

หัวใจของเธอเต้นระรัว ไม่รู้เลยว่าตนเองจะต้องเผชิญหน้ากับอะไร

จีน

所幸今天是周末,焊條廠門口沒有人,沈新眉把腦袋探進去,左右看看,像只偷偷跑進別人家的小貓咪。

ไทย

โชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ หน้าประตูโรงงานลวดเชื่อมไม่มีใคร เสิ่นซินเหมยจึงชะโงกหน้าเข้าไป มองซ้ายมองขวา ราวกับลูกแมวน้อยที่แอบมุดเข้าไปในบ้านคนอื่น

จีน

“小姑娘,你找誰?”

ไทย

“แม่หนู มาหาใครเหรอ?”

จีน

旁邊門衛室里響起詢問聲,沈新眉嚇了一跳,下意識地就想逃走。

ไทย

มีเสียงไต่ถามดังขึ้นจากห้องรปภ. ด้านข้าง เสิ่นซินเหมยสะดุ้งตกใจ คิดจะหันหลังวิ่งหนีไปตามสัญชาตญาณ

จีน

但想到了昨晚陳諾那失望的樣子,她硬生生地把轉到一半的腳擰回來,左腳絆倒右腳,差點摔倒了。

ไทย

แต่เมื่อนึกถึงท่าทางผิดหวังของเฉินนั่วเมื่อคืนนี้ เธอก็ฝืนบิดเท้าที่หันไปได้ครึ่งหนึ่งกลับมา เท้าซ้ายจึงสะดุดเท้าขวาจนเกือบจะล้มลง

จีน

哎呀一聲,好不容易站穩,她臉頰通紅,低著腦袋,對走出來的保安說道:

ไทย

เธอส่งเสียง “ว้าย” ออกมาคำหนึ่ง กว่าจะทรงตัวยืนได้มั่น ใบหน้าก็แดงซ่าน ก้มหน้าลงแล้วเอ่ยกับรปภ. ที่เดินออกมาว่า

จีน

“我、我找人。”

ไทย

“หนู… หนูมาหาคนค่ะ”

จีน

保安看看她,忽然溫和地笑了:“你爸媽在廠里上班嗎?”

ไทย

รปภ. มองดูเธอ จู่ๆ ก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน “พ่อแม่หนูทำงานอยู่ในโรงงานเหรอ?”

จีน

沈新眉弱弱地點頭,保安聲音更溫和了:“那行,進去吧。”

ไทย

เสิ่นซินเหมยพยักหน้าอย่างกล้าๆ กลัวๆ น้ำเสียงของรปภ. จึงยิ่งอ่อนโยนขึ้น “งั้นก็ได้ เข้าไปสิ”

จีน

“謝、謝謝。”

ไทย

“ขะ… ขอบคุณค่ะ”

จีน

沈新眉道謝,趕緊走進了廠區。

ไทย

เสิ่นซินเหมยกล่าวขอบคุณแล้วรีบเดินเข้าไปในเขตโรงงาน

จีน

保安看著她那窈窕嬌俏的背影,感嘆道:“這麼漂亮的小姑娘,是誰家的孩子啊?”

ไทย

รปภ. มองแผ่นหลังอันเพรียวระหงน่ารักของเธอ พลางทอดถอนใจ “แม่หนูสวยขนาดนี้ เป็นลูกเต้าบ้านไหนกันนะ?”

จีน

沈新眉走進銀橋焊條廠,呼吸還有些急促,不過剛才保安的平靜對待讓她稍微安心了些。

ไทย

เสิ่นซินเหมยเดินเข้าไปในโรงงานลวดเชื่อมอิ๋นเฉียว ลมหายใจยังคงกระชั้นถี่อยู่บ้าง แต่ท่าทีอันสงบนิ่งของรปภ. เมื่อครู่ก็ทำให้เธอวางใจขึ้นมาได้เล็กน้อย

จีน

看來我就算用本來的樣子出來,也不是那麼引人注意呀。

ไทย

ดูท่าต่อให้ฉันออกมาด้วยรูปลักษณ์เดิม ก็ไม่ได้ดึงดูดสายตาผู้คนขนาดนั้นนี่นา

จีน

然而,她正想著,迎面走來幾個身穿工作服的年輕男人。

ไทย

ทว่าขณะที่เธอกำลังคิดอยู่นั้น ชายหนุ่มหลายคนที่สวมชุดทำงานก็เดินสวนทางมา

จีน

他們都是技校剛畢業,來焊條廠不久,住在廠里安排的單身宿舍里。

ไทย

พวกเขาทั้งหมดเพิ่งเรียนจบจากโรงเรียนเทคนิค เพิ่งเข้ามาทำงานที่โรงงานลวดเชื่อมได้ไม่นาน และอาศัยอยู่ในหอพักคนโสดที่โรงงานจัดไว้ให้

จีน

今天下了中班,正準備結伴回宿舍。

ไทย

วันนี้เพิ่งออกกะบ่าย กำลังเตรียมจะพากันกลับหอพัก

จีน

幾個人說說笑笑,忽然看到對面走來一個容貌絕美的少女,頓時全都呆住。

ไทย

คนทั้งกลุ่มกำลังคุยเล่นหัวเราะกันอยู่ พลันเห็นเด็กสาวผู้มีรูปโฉมงดงามหยาดเยิ้มเดินสวนมา ต่างก็ตกตะลึงจนนิ่งอึ้งกันไปหมด

จีน

“喂喂,你們看到了嗎?”

ไทย

“เฮ้ยๆ พวกนายเห็นนั่นไหม?”

จีน

“真漂亮啊!我這輩子都沒見過這麼漂亮的女生!”

ไทย

“สวยโคตรๆ เลย! เกิดมาทั้งชีวิตฉันยังไม่เคยเห็นผู้หญิงที่สวยขนาดนี้มาก่อนเลย!”

จีน

“比電視里的女明星還漂亮啊!”

ไทย

“สวยกว่าดาราสาวในทีวีเสียอีก!”

จีน

“不會是新來的吧?女神啊這是!”

ไทย

“คงไม่ใช่เด็กใหม่หรอกนะ? นี่มันนางฟ้าชัดๆ!”

จีน

“哥幾個等著,我去要女神的電話!”

ไทย

“พวกนายรออยู่นี่นะ เดี๋ยวฉันจะไปขอเบอร์นางฟ้าเอง!”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน