บทที่ 487

ท้องฟ้าพร่างดาว

星空

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“媽呀,表姐,剛才也太險了!”

ไทย

“แม่เจ้า พี่สาว เมื่อกี้อันตรายเกินไปแล้ว!”

จีน

“要是讓老闆娘知道你喜歡老闆,那可就麻煩了!”

ไทย

“ถ้าให้เถ้าแก่เนียรู้ว่าพี่ชอบบอสล่ะก็ เรื่องใหญ่แน่!”

จีน

“還好表姐你反應快,表姐,我剛才幫你接話是不是也很聰明?”

ไทย

“ยังดีที่พี่มีไหวพริบเร็ว พี่ เมื่อกี้ฉันช่วยต่อบทให้พี่ก็ฉลาดมากใช่ไหมล่ะ”

จีน

魏小沫跟著藺婉出了咖啡廳,驚魂未定,嘰嘰喳喳地說個不停。

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่เดินตามลิ่นหว่านออกจากร้านกาแฟ ขวัญยังไม่ทันหายกระเจิง ปากก็เจื้อยแจ้วไม่หยุด

จีน

藺婉忽然停下腳步,轉身對魏小沫道:

ไทย

ลิ่นหว่านพลันหยุดฝีเท้า หันกลับมาพูดกับเว่ยเสี่ยวโม่:

จีน

“小沫,我從來沒有喜歡過陳諾。”

ไทย

“เสี่ยวโม่ ฉันไม่เคยชอบเฉินนั่วเลยสักนิด”

จีน

魏小沫一怔,獃獃地看著藺婉,只見她神情平靜,聲音堅定,只是那雙如水的雙眸卻微微泛紅。

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ชะงักไป มองลิ่นหว่านตาค้าง เห็นเพียงสีหน้าเรียบนิ่งและน้ำเสียงที่หนักแน่นของเธอ มีเพียงดวงตาราวกับสายน้ำคู่นั้นที่แดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

จีน

魏小沫呆了許久,終於愣愣地點頭:“知、知道了,表姐你從來沒有喜歡過陳總。”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ยืนอึ้งอยู่นาน ในที่สุดก็พยักหน้ารับอย่างเหม่อลอย “ขะ…เข้าใจแล้ว พี่ไม่เคยชอบบอสเฉินเลยสักนิด”

จีน

藺婉這才轉身繼續往前走去。

ไทย

ลิ่นหว่านจึงหันหลังเดินหน้าต่อไป

จีน

看著她那窈窕又孤獨的背影,魏小沫擦了擦眼角,連忙跟了上去。

ไทย

เมื่อมองแผ่นหลังอันบอบบางและโดดเดี่ยวของเธอ เว่ยเสี่ยวโม่ก็เช็ดหางตาแล้วรีบวิ่งตามไปทันที

จีน

“表姐你等等,我陪著你呢!”

ไทย

“พี่รอฉันด้วยสิ ฉันอยู่เป็นเพื่อนพี่อยู่นี่ไง!”

จีน

沈新眉和室友們在咖啡廳坐了會兒,便陪林柔回了寢室,趙欣然和鄭好好一回去就接到了郝帥和王錚的電話,兩人一起出去了。

ไทย

เสิ่นซินเหมยกับพวกรูมเมตนั่งในร้านกาแฟอยู่ครู่หนึ่ง ก็พาหลินโหรวกลับไปที่ห้องพัก พอจ้าวซินหรันกับเจิ้งห่าวห่าวกลับถึงห้องก็ได้รับโทรศัพท์จากห่าวไซว่กับหวังเจิง ทั้งสองคนจึงออกไปด้วยกัน

จีน

宿舍里只剩下了沈新眉和林柔。

ไทย

ในหอพักจึงเหลือเพียงเสิ่นซินเหมยกับหลินโหรว

จีน

林柔挺著隆起的肚子慢慢坐下,見沈新眉垂頭坐在床邊,她問道:

ไทย

หลินโหรวประคองท้องที่เริ่มนูนแล้วค่อยๆ นั่งลง เห็นเสิ่นซินเหมยนั่งก้มหน้าอยู่ข้างเตียง เธอจึงเอ่ยถาม:

จีน

“新眉,陳諾對你怎麼樣?”

ไทย

“ซินเหมย เฉินนั่วดีกับเธอไหม”

จีน

沈新眉眼中帶著羞澀和幸福,“他對我很好。”

ไทย

ในแววตาของเสิ่นซินเหมยเปี่ยมไปด้วยความเขินอายและความสุข “เขาดีกับฉันมาก”

จีน

林柔又問:“你相信藺婉的話嗎?”

ไทย

หลินโหรวถามต่อ “เธอเชื่อคำพูดของลิ่นหว่านหรือเปล่า”

จีน

沈新眉茫然,“我不知道。”

ไทย

เสิ่นซินเหมยรู้สึกสับสน “ฉันไม่รู้สิ”

จีน

林柔道:“如果陳諾對你好,就不要因為任何事影響你們的感情。”

ไทย

หลินโหรวเอ่ยว่า “ถ้าเฉินนั่วดีกับเธอ ก็อย่าปล่อยให้เรื่องอะไรมาส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของพวกเธอเลย”

จีน

沈新眉思索片刻,微微點頭,“嗯,謝謝你,小柔。”

ไทย

เสิ่นซินเหมยครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ “อื้ม ขอบใจนะเสี่ยวโหรว”

จีน

今天沒課,下午沈新眉接到了孟曉冉的電話,兩人一起去春喜路逛了會兒街。

ไทย

วันนี้ไม่มีเรียน ตอนบ่ายเสิ่นซินเหมยได้รับโทรศัพท์จากเมิ่งเสี่ยวหรัน ทั้งสองจึงไปเดินเล่นที่ถนนชุนสี่ด้วยกันครู่หนึ่ง

จีน

“新眉,你和陳諾住在一起了?”

ไทย

“ซินเหมย เธอย้ายไปอยู่กับเฉินนั่วแล้วเหรอ”

จีน

在試衣服的時候,孟曉冉不經意地問道。

ไทย

ระหว่างที่กำลังลองเสื้อผ้า เมิ่งเสี่ยวหรันก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ

จีน

沈新眉俏臉一紅,弱弱地點點頭。

ไทย

ใบหน้างดงามของเสิ่นซินเหมยแดงซ่าน พยักหน้าเบาๆ อย่างประหม่า

จีน

孟曉冉又問:“做好安全措施了嗎?”

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันถามต่อ “ป้องกันอย่างดีแล้วใช่ไหม”

จีน

沈新眉埋著腦袋小聲道:“我們......買了兩盒。”

ไทย

เสิ่นซินเหมยก้มหน้าตอบเสียงเบา “พวกเรา…ซื้อมาสองกล่องแล้วค่ะ”

จีน

孟曉冉欣慰地看著沈新眉,“小姑娘長大了,懂事了,年輕人還是要注意,別縱慾,對身體不好。”

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันมองเสิ่นซินเหมยด้วยความเอ็นดู “เด็กน้อยโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว รู้จักความแล้ว วัยรุ่นยังไงก็ต้องระวังตัว อย่าปล่อยตัวตามใจเกินไป ไม่ดีต่อสุขภาพ”

จีน

“哦。”

ไทย

“ค่ะ”

จีน

沈新眉耳根都紅透了,恨不得鑽進地縫裡去。

ไทย

ใบหูของเสิ่นซินเหมยแดงก่ำจนแทบจะมุดลงแผ่นดิน

จีน

“對了,我聽說學校里很多女生都喜歡陳諾,這傢伙沒有花心吧?”

ไทย

“จริงสิ น้าได้ยินมาว่ามีเด็กสาวในมหาวิทยาลัยชอบเฉินนั่วเยอะมาก เจ้าหมอนั่นไม่ได้เจ้าชู้ใช่ไหม”

จีน

兩人試完衣服在一個甜品店坐下,孟曉冉隨意地問道。

ไทย

หลังจากลองเสื้อผ้าเสร็จ ทั้งสองก็นั่งลงในร้านของหวาน เมิ่งเสี่ยวหรันจึงถามขึ้นมาอย่างสบายๆ

จีน

卻見沈新眉神情一頓,孟曉冉微微皺眉:“陳諾這小子剛得手就該亂來?”

ไทย

ทว่ากลับเห็นเสิ่นซินเหมยชะงักไป เมิ่งเสี่ยวหรันขมวดคิ้วเล็กน้อย “เจ้าหนุ่มเฉินนั่วเพิ่งจะได้ตัวไปก็เริ่มเหลวไหลแล้วเหรอ”

จีน

沈新眉連忙道:“沒有,小姨,陳諾對我很好的,就是......”

ไทย

เสิ่นซินเหมยรีบตอบทันที “เปล่านะคะน้า เฉินนั่วดีกับฉันมาก เพียงแต่ว่า…”

จีน

猶豫了下,終於還是把今天的事說了一遍。

ไทย

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเธอก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ฟัง

จีน

“藺婉?”孟曉冉聽說過這個女生,畢竟電競女神在容大的名氣不小。

ไทย

“ลิ่นหว่านเหรอ” เมิ่งเสี่ยวหรันเคยได้ยินชื่อเด็กสาวคนนี้มาก่อน เพราะอย่างไรเทพธิดาอีสปอร์ตก็มีชื่อเสียงไม่น้อยในม.หรงเฉิง

จีน

只是她沒想這麼漂亮的女生居然也喜陳諾。

ไทย

เพียงแต่เธอคิดไม่ถึงว่าเด็กสาวที่สวยขนาดนั้นจะชอบเฉินนั่วด้วย

จีน

但聽起來這個女生好像只是暗戀,並沒有做什麼事。

ไทย

แต่ฟังดูแล้วเหมือนเด็กสาวคนนี้จะแค่แอบชอบ ไม่ได้ลงมือทำอะไรล้ำเส้น

จีน

想來這也是個善良的女孩子。

ไทย

คิดดูแล้วคงเป็นเด็กสาวที่มีจิตใจดีคนหนึ่ง

จีน

如果沈新眉因為這件事和陳諾鬧矛盾,那才是真的給了別人機會。

ไทย

ถ้าหากเสิ่นซินเหมยมีปากเสียงกับเฉินนั่วเพราะเรื่องนี้ นั่นถึงจะเป็นการเปิดโอกาสให้คนอื่นอย่างแท้จริง

จีน

自己這個侄女在感情上就是白紙一張,根本不懂得怎麼經營,需要人提點。

ไทย

หลานสาวคนนี้ในเรื่องความรักเปรียบเสมือนกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง ไม่เข้าใจวิธีประคับประคองเลยแม้แต่น้อย จำเป็นต้องมีคนคอยชี้แนะ

จีน

想到這裡,孟曉冉對沈新眉道:“新眉,男人的事業越大,遇到的優秀女人就越多,如果他花心,你就不要委屈自己,如果他對你專一,你就別因為猜忌毀了良緣。”

ไทย

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เมิ่งเสี่ยวหรันจึงพูดกับเสิ่นซินเหมยว่า “ซินเหมย ยิ่งหน้าที่การงานของผู้ชายเติบโตมากเท่าไร ผู้หญิงที่เก่งและโดดเด่นที่เขาต้องพบเจอก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ถ้าเขาเจ้าชู้ เธอก็อย่าทนฝืนใจตัวเอง แต่ถ้าเขาซื่อสัตย์จริงใจกับเธอ เธอก็อย่าปล่อยให้ความระแวงมาทำลายวาสนาที่ดีงาม”

จีน

沈新眉眨眨眼睛,還在消化孟曉冉的話。

ไทย

เสิ่นซินเหมยกะพริบตา กำลังทำความเข้าใจคำพูดของเมิ่งเสี่ยวหรัน

จีน

在遇到陳諾之前,她從來沒有接觸男生,也沒遇到過今天這樣的事。

ไทย

ก่อนที่จะได้พบกับเฉินนั่ว เธอไม่เคยติดต่อใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหน และไม่เคยเจอเรื่องราวแบบในวันนี้มาก่อน

จีน

她隱約感覺的到,藺婉其實是喜歡陳諾的。

ไทย

เธอสัมผัสได้ลางๆ ว่าความจริงแล้วลิ่นหว่านชอบเฉินนั่ว

จีน

但她對藺婉卻沒有多少敵意,更多的是迷惘。

ไทย

แต่เธอกลับไม่ได้รู้สึกเป็นศัตรูกับลิ่นหว่านสักเท่าไร สิ่งที่มีมากกว่าคือความสับสน

จีน

之前林柔的話讓沈新眉心裡的結微微解開了些,現在孟曉冉的話讓她心裡的迷惘漸漸消散。

ไทย

คำพูดของหลินโหรวก่อนหน้านี้ทำให้ปมในใจของเสิ่นซินเหมยคลายออกไปบ้างแล้ว และตอนนี้คำพูดของเมิ่งเสี่ยวหรันก็ทำให้ความสับสนในใจของเธอค่อยๆ สลายหายไป

จีน

“小姨,我明白了。”

ไทย

“น้าคะ ฉันเข้าใจแล้วค่ะ”

จีน

和孟曉冉逛完街,沈新眉去容大附近的菜市場買了些食材,回家開始做飯。

ไทย

หลังจากเดินเที่ยวกับเมิ่งเสี่ยวหรันเสร็จ เสิ่นซินเหมยก็ไปซื้อวัตถุดิบที่ตลาดสดใกล้กับม.หรงเฉิง แล้วกลับบ้านไปเริ่มทำกับข้าว

จีน

等她做好飯菜時,陳諾也正好回來了。

ไทย

ตอนที่เธอทำอาหารเสร็จ เฉินนั่วก็กลับมาพอดี

จีน

“好香!”

ไทย

“หอมจัง!”

จีน

陳諾一進屋就聞到了香味,走到餐桌前一看。

ไทย

ทันทีที่เฉินนั่วก้าวเข้ามาในบ้านก็ได้กลิ่นหอม เดินมาดูที่โต๊ะอาหาร

จีน

“水煮牛肉、回鍋肉、爆炒腰花、魚頭豆腐湯......這麼豐盛呢?”

ไทย

“เนื้อต้มพริกเสฉวน ฮุยกัวโร่ว เซี่ยงจี้ผัดไฟแดง ซุปหัวปลาเต้าหู้…อุดมสมบูรณ์ขนาดนี้เลยเหรอ”

จีน

說著就要伸手去夾腰花,沈新眉連忙攔住他:“哎呀,你先去洗手呀。”

ไทย

พูดพลางทำท่าจะยื่นมือไปหยิบเซี่ยงจี้เข้าปาก เสิ่นซินเหมยรีบคว้าตัวเขาไว้ทันที “นี่ ไปล้างมือก่อนสิ”

จีน

陳諾呵呵一笑:“好嘞,老婆大人。”

ไทย

เฉินนั่วหัวเราะร่า “รับทราบครับ ภรรยาที่เคารพ”

จีน

沈新眉俏臉微紅,嘟著嘴把他推進了洗手間。

ไทย

เสิ่นซินเหมยหน้าแดงระเรื่อ ทำปากยื่นแล้วผลักเขาเข้าไปในห้องน้ำ

จีน

陳諾很快洗好手出來,沈新眉已經擺好了碗筷,還給陳諾盛好了一碗湯。

ไทย

เฉินนั่วล้างมือเสร็จอย่างรวดเร็วแล้วเดินออกมา เสิ่นซินเหมยจัดวางถ้วยชามและตะเกียบเรียบร้อยแล้ว ทั้งยังตักซุปให้เฉินนั่วไว้หนึ่งถ้วย

จีน

兩人坐下吃飯,沈新眉溫柔地給陳諾夾菜,陳諾不停誇獎沈新眉的廚藝。

ไทย

ทั้งสองคนนั่งลงกินข้าว เสิ่นซินเหมยคีบกับข้าวให้เฉินนั่วอย่างอ่อนโยน เฉินนั่วก็เอ่ยปากชมรสมือของเสิ่นซินเหมยไม่ขาดสาย

จีน

畫面溫馨,像是最常見的新婚夫妻一般。

ไทย

ภาพตรงหน้าช่างอบอุ่น ราวกับคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันที่พบเห็นได้ทั่วไป

จีน

吃完飯,陳諾強行把沈新眉摁在沙發上,自己去把碗筷刷了。

ไทย

หลังจากกินข้าวเสร็จ เฉินนั่วก็ดึงดันกดตัวเสิ่นซินเหมยให้นั่งลงบนโซฟา แล้วตนเองก็เดินไปล้างถ้วยชาม

จีน

又泡了一壺紅茶,兩人坐在陽台的躺椅上。

ไทย

จากนั้นก็ชงชาแดงมาหนึ่งกา ทั้งสองคนนั่งอยู่บนเก้าอี้เอนตรงระเบียง

จีน

此時夜幕已臨,滿天星斗,宛若璀璨星河。

ไทย

ยามนี้ราตรีได้มาเยือน ดวงดาราเต็มผืนฟ้า สุกสกาวราวกับสายธารแห่งดวงดาว

จีน

“小奶貓,要不要在我懷裡看星星?”

ไทย

“ลูกแมวน้อย อยากมาดูดาวในอ้อมกอดฉันไหม”

จีน

陳諾微笑對旁邊的沈新眉問道。

ไทย

เฉินนั่วยิ้มพลางเอ่ยถามเสิ่นซินเหมยที่อยู่ข้างๆ

จีน

沈新眉低低地答應一聲,紅著臉從自己的躺椅上站起來,像只小貓一般鑽進了陳諾的懷裡。

ไทย

เสิ่นซินเหมยตอบรับเสียงแผ่ว ใบหน้าแดงซ่านขณะลุกขึ้นจากเก้าอี้เอนของตนเอง แล้วมุดตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเฉินนั่วราวกับลูกแมวตัวน้อย

จีน

陳諾緊緊摟著懷中的溫軟人兒,兩人靜謐無聲,一起仰頭看星空。

ไทย

เฉินนั่วโอบกอดร่างนุ่มนิ่มอบอุ่นในอ้อมอกไว้แนบแน่น ทั้งสองคนเงียบสงัดไร้เสียง ร่วมกันเงยหน้ามองผืนฟ้าพร่างดาว

จีน

“好美。”

ไทย

“สวยจัง”

จีน

......

ไทย

…

จีน

“藺姐,你路上慢點。”

ไทย

“พี่ลิ่น เดินทางระวังๆ นะ”

จีน

“好的,再見。”

ไทย

“ได้ ไว้เจอกันนะ”

จีน

藺婉完成了今天的工作,留下值夜班的網管,出了女神網咖,朝容大走去。

ไทย

ลิ่นหว่านทำงานของวันนี้เสร็จสิ้น ปล่อยให้คนคุมร้านกะดึกดูแลต่อ แล้วเดินออกจากร้านเน็ตเทพธิดามุ่งหน้าไปยังม.หรงเฉิง

จีน

白天上課,來網咖工作,晚上宿舍熄燈前回學校。

ไทย

กลางวันเข้าเรียน มาทำงานที่ร้านเน็ต ตกกลางคืนก็กลับมหาวิทยาลัยก่อนหอพักปิดไฟ

จีน

這就是藺婉每天的生活。

ไทย

นี่คือชีวิตประจำวันของลิ่นหว่าน

จีน

今天也一樣。

ไทย

วันนี้ก็เหมือนเดิม

จีน

卻也不一樣。

ไทย

ทว่าก็ไม่เหมือนเดิม

จีน

因為今天的星空特別亮。

ไทย

เพราะท้องฟ้าพร่างดาวในวันนี้สว่างไสวเป็นพิเศษ

จีน

藺婉走在校園,走在幽靜的小徑上,仰頭看去,星光如細碎的銀河般灑落在她的身上,也照亮了她的前路。

ไทย

ลิ่นหว่านเดินอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย เดินไปตามเส้นทางอันเงียบสงบ เงยหน้าขึ้นมอง แสงดาวส่องประกายระยิบระยับราวกับแม่น้ำสีเงินโปรยปรายลงมาบนร่างของเธอ และส่องสว่างเส้นทางข้างหน้าของเธอเช่นกัน

จีน

女生溫婉的臉被星光映的璀璨,眸中彷彿蘊著星河。

ไทย

ใบหน้าอ่อนหวานของหญิงสาวต้องประกายแสงดาวจนดูเจิดจ้า ราวกับในแววตามีดวงดารานับล้านซ่อนอยู่

จีน

“好美。”

ไทย

“สวยจัง”

จีน

......

ไทย

…

จีน

第二天。

ไทย

วันรุ่งขึ้น

จีน

女神網咖。

ไทย

ร้านเน็ตเทพธิดา

จีน

“哇,老闆娘買了好多好吃的!”

ไทย

“ว้าว เถ้าแก่เนียซื้อของกินอร่อยๆ มาเพียบเลย!”

จีน

“老闆娘萬歲!”

ไทย

“เถ้าแก่เนียจงเจริญ!”

จีน

沈新眉拎了兩個大袋子進來,全是各種水果零食,網管們驚喜,紛紛表示老闆娘比老闆良心。

ไทย

เสิ่นซินเหมยหิ้วถุงใบใหญ่สองใบเข้ามา ข้างในเต็มไปด้วยผลไม้และขนมกินเล่นนานาชนิด เหล่าคนคุมร้านต่างประหลาดใจระคนดีใจ พากันบอกว่าเถ้าแก่เนียมีน้ำใจกว่าบอสตั้งเยอะ

จีน

藺婉過去幫忙分東西給大家,沈新眉把一袋薯片遞到藺婉的面前:

ไทย

ลิ่นหว่านเดินเข้ามาช่วยแจกของให้ทุกคน เสิ่นซินเหมยยื่นมันฝรั่งทอดถุงหนึ่งมาตรงหน้าลิ่นหว่าน:

จีน

“藺婉同學,你也吃。”

ไทย

“เพื่อนลิ่นหว่าน เธอก็กินด้วยสิ”

จีน

藺婉接過,對沈新眉道:

ไทย

ลิ่นหว่านรับมาแล้วพูดกับเสิ่นซินเหมยว่า:

จีน

“謝謝老闆娘,下次我請你吃。”

ไทย

“ขอบคุณนะเถ้าแก่เนีย คราวหน้าฉันจะเลี้ยงเธอบ้าง”

จีน

“好呀。”

ไทย

“ได้สิ”

จีน

兩個女生對視,片刻后都笑了起來。

ไทย

หญิงสาวทั้งสองสบตากัน ครู่ต่อมาต่างก็แย้มยิ้มออกมา

จีน

“這麼熱鬧呢,什麼好事兒?”

ไทย

“คึกคักอะไรกันเนี่ย มีเรื่องดีอะไรเหรอ”

จีน

這時魏小沫跑進來,一臉興奮:

ไทย

ตอนนั้นเองเว่ยเสี่ยวโม่ก็วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นเต้นสุดขีด:

จีน

“媽呀,大新聞,大新聞,張元抱了曹麗麗,又強吻了唐小月,卧槽,強炸了!”

ไทย

“แม่เจ้า ข่าวใหญ่ ข่าวใหญ่มาก จางหยวนกอดเฉาหลี่หลี่ แถมยังบังคับจูบถังเสี่ยวเยว่อีก เชี่ย โคตรสุดเลย!”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน