เสิ่นซินเหมยเป็นผู้หญิงขี้เหร่
沈新眉是個醜女แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
江縣二中。
ไทย
โรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยน
จีน
“媽,應該是這裡了,沈家孤女就是在這兒復讀。”
ไทย
“แม่ น่าจะเป็นที่นี่แหละ เด็กสาวกำพร้าตระกูลเสิ่นเรียนซ้ำชั้นอยู่ที่นี่”
จีน
葉明旭站在江縣二中校門前,對身旁的母親劉芳說道。
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่ยืนอยู่หน้าประตูโรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยน เอ่ยกับหลิวฟางผู้เป็นแม่ที่อยู่ข้างกาย
จีน
為了尋找沈家孤女,借當年葉沈兩家的一紙婚書,拿到沈家的那棟樓,在容城醫科大念書的葉明旭特意請了半個月的假。
ไทย
เพื่อตามหาเด็กสาวกำพร้าตระกูลเสิ่น และอาศัยหนังสือสัญญาหมั้นหมายระหว่างตระกูลเยี่ยกับตระกูลเสิ่นในอดีตมาฮุบเอาตึกหลังนั้นของตระกูลเสิ่น เยี่ยหมิงซวี่ที่กำลังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์หรงเฉิงจึงจงใจลางานครึ่งเดือน
จีน
母子倆從清風鎮到鳳縣,一路打聽。
ไทย
สองแม่ลูกสืบข่าวเรื่อยมาตั้งแต่ตำบลชิงเฟิงจนถึงอำเภอเฟิ่ง
จีน
但清風鎮沈家老宅村子的人不知為什麼,對沈家孤女的下落諱莫如深。
ไทย
แต่คนในหมู่บ้านแถวบ้านเดิมตระกูลเสิ่นในตำบลชิงเฟิงไม่รู้ว่าทำไม ถึงปิดปากเงียบเรื่องที่อยู่ของเด็กสาวกำพร้าตระกูลเสิ่น
จีน
兩人在清風鎮沒有得到想要的信息,去了鳳縣看到了沈家老宅拆遷得到的那一棟樓,卻被保安趕了出來。
ไทย
ทั้งสองไม่ได้ข้อมูลที่ต้องการจากตำบลชิงเฟิง พอไปที่อำเภอเฟิ่งและเห็นตึกหลังนั้นที่ได้มาจากการรื้อถอนบ้านเดิมตระกูลเสิ่น กลับถูกรปภ. ไล่ตะเพิดออกมา
จีน
後來劉芳讓自己的丈夫託人打聽,終於得知沈家孤女被孟琴的妹妹帶去了江縣念高中。
ไทย
ต่อมาหลิวฟางให้สามีของตนวานคนไปสืบข่าว ในที่สุดจึงรู้ว่าเด็กสาวกำพร้าตระกูลเสิ่นถูกน้องสาวของเมิ่งฉินพาไปเรียนมัธยมปลายที่เจียงเซี่ยน
จีน
和葉明旭一樣,去年參加了高考,只是成績不太好,沒能考上大學。
ไทย
เข้าสอบเกาเข่าเมื่อปีที่แล้วเหมือนกับเยี่ยหมิงซวี่ เพียงแต่ผลการเรียนไม่ค่อยดี จึงสอบไม่ติดมหาวิทยาลัย
จีน
現在應該是在江縣二中復讀。
ไทย
ตอนนี้น่าจะเรียนซ้ำชั้นอยู่ที่โรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยน
จีน
於是母子倆立刻趕到了江縣,來到江縣二中找人。
ไทย
ดังนั้นสองแม่ลูกจึงรีบรุดมาที่เจียงเซี่ยน มาตามหาคนถึงโรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยน
จีน
途中葉明旭還不是很樂意,畢竟他可是能考上容城醫科大的高材生,高考639分,這樣的成績足以讓人仰望。
ไทย
ระหว่างทางเยี่ยหมิงซวี่ยังไม่ค่อยเต็มใจนัก อย่างไรเสียเขาก็เป็นถึงนักศึกษาหัวกะทิที่สอบติดมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์หรงเฉิง คะแนนเกาเข่า 639 คะแนน ผลการเรียนระดับนี้เพียงพอจะทำให้ผู้คนแหงนมองด้วยความชื่นชม
จีน
再加上他長得帥氣,在學校就很受女生歡迎。
ไทย
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังหน้าตาหล่อเหลา อยู่ในมหาวิทยาลัยก็เป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ
จีน
現在為了區區一棟樓,就要和一個復讀生訂婚。
ไทย
ตอนนี้กลับต้องมาหมั้นหมายกับเด็กเรียนซ้ำชั้นคนหนึ่งเพียงเพื่อตึกแค่หลังเดียว
จีน
太丟份了!
ไทย
เสียศักดิ์ศรีชะมัด!
จีน
雖然不願意,但迫於母親的壓力,葉明旭只得屈服。
ไทย
แม้จะไม่เต็มใจ แต่ภายใต้แรงกดดันจากแม่ เยี่ยหมิงซวี่จึงจำต้องยอมจำนน
จีน
實在不行,等那棟樓拿到了手,就和沈家孤女離婚唄。
ไทย
หากไม่ไหวจริงๆ พอยึดตึกหลังนั้นมาได้แล้ว ค่อยหย่ากับเด็กสาวกำพร้าตระกูลเสิ่นก็สิ้นเรื่อง
จีน
此時兩人站在江縣二中的校門前,下午兩點,不時有學生進出,劉芳問了幾個學生認不認識“沈新眉”。
ไทย
เวลานี้ทั้งสองยืนอยู่หน้าประตูโรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยน เวลาบ่ายสองโมง มีนักเรียนเดินเข้าออกเป็นระยะ หลิวฟางถามนักเรียนสองสามคนว่ารู้จัก “เสิ่นซินเหมย” หรือไม่
จีน
都沒得到肯定的答覆。
ไทย
ล้วนไม่ได้รับคำตอบที่แน่ชัด
จีน
葉明旭走到門衛室前,對門衛問道:
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่เดินไปหน้าห้องยาม ถามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยว่า
จีน
“喂,你們學校有沒有一個叫沈新眉的復讀生?”
ไทย
“นี่ โรงเรียนพวกคุณมีเด็กเรียนซ้ำชั้นที่ชื่อเสิ่นซินเหมยหรือเปล่า”
จีน
門衛老大爺瞥了他一眼,轉身走了。
ไทย
ลุงยามเหลือบมองเขาแวบหนึ่งแล้วหันหลังเดินหนีไป
จีน
葉明旭大怒:“什麼素質?怪不得只能做一個門衛!”
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่โมโหเดือด “มารยาทแย่สิ้นดี มิน่าล่ะถึงเป็นได้แค่ยาม!”
จีน
“你們要找沈新眉?”
ไทย
“พวกคุณจะหาเสิ่นซินเหมยเหรอ”
จีน
這時身後響起一個女生的聲音,葉明旭回頭,眼睛微亮。
ไทย
ขณะนั้นเสียงของเด็กสาวคนหนึ่งพลันดังขึ้นจากด้านหลัง เยี่ยหมิงซวี่หันกลับไป ดวงตาเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย
จีน
眼前這個女生穿著校服裙,雙腿修長,五官精緻,頗為誘人。
ไทย
เด็กสาวตรงหน้าสวมกระโปรงชุดนักเรียน เรียวขายาว หน้าตาสะสวยประณีต มีเสน่ห์เย้ายวนใจไม่น้อย
จีน
葉明旭心裡一喜,難道這個漂亮女生就是沈家孤女?
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่ดีใจขึ้นมาในใจ หรือว่าสาวสวยคนนี้จะเป็นเด็กสาวกำพร้าตระกูลเสิ่น
จีน
“對,我們找沈新眉!”
ไทย
“ใช่ พวกเรามาหาเสิ่นซินเหมย!”
จีน
他上前一步,臉上現出溫和帥氣的笑容。
ไทย
เขาก้าวขึ้นไปข้างหน้า เผยรอยยิ้มอบอุ่นและหล่อเหลาบนใบหน้า
จีน
女生道:“我和她是高中的同班同學。”
ไทย
เด็กสาวเอ่ยว่า “ฉันเป็นเพื่อนร่วมห้องมัธยมปลายกับเธอ”
จีน
葉明旭微微失望,原來她不是沈新眉啊?
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่ผิดหวังเล็กน้อย ที่แท้เธอก็ไม่ใช่เสิ่นซินเหมยหรอกหรือ
จีน
劉芳很激動,連忙問道:“這位同學,你能不能帶我們去見見她?”
ไทย
หลิวฟางตื่นเต้นมาก รีบถามทันที “แม่หนู เธอช่วยพาพวกเราไปพบเธอหน่อยได้ไหม”
จีน
女生上下打量兩人,“你們是她什麼人?”
ไทย
เด็กสาวกวาดสายตามองทั้งสองคนตั้งแต่หัวจรดเท้า “พวกคุณเป็นอะไรกับเธอ”
จีน
劉芳笑呵呵地道:“我是小沈的親家母,我兒子是她的訂婚對象,我們兩家從小就訂了娃娃親,我們是特意來看她的。”
ไทย
หลิวฟางหัวเราะร่าพลางเอ่ย “ป้าเป็นแม่สามีของเสี่ยวเสิ่น ส่วนลูกชายป้าเป็นคู่หมั้นของเธอ สองตระกูลพวกเราหมั้นหมายกันตั้งแต่เด็กแล้ว พวกเราตั้งใจมาเยี่ยมเธอน่ะ”
จีน
女生驚訝,“娃娃親?”
ไทย
เด็กสาวประหลาดใจ “หมั้นกันแต่เด็กเหรอ”
จีน
葉明旭傲然道:“我們葉家最重承諾,既然當年父母定下了這門婚事,我自然要遵守。”
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่เอ่ยอย่างทะนงตัว “ตระกูลเยี่ยของเราให้ความสำคัญกับคำสัญญาที่สุด ในเมื่อพ่อแม่ในอดีตกำหนดการแต่งงานนี้ไว้แล้ว ผมย่อมต้องปฏิบัติตาม”
จีน
女生看了看長相不錯的葉明旭,眼中閃過一絲嫉妒,“沈新眉去年就畢業了。”
ไทย
เด็กสาวมองเยี่ยหมิงซวี่ที่หน้าตาดี แววตาฉายแววริษยาขึ้นมาวูบหนึ่ง “เสิ่นซินเหมยจบการศึกษาไปตั้งแต่ปีที่แล้วแล้ว”
จีน
“畢業了?”
ไทย
“จบไปแล้วเหรอ”
จีน
劉芳奇怪地問道:“同學,那你怎麼還在這個學校?”
ไทย
หลิวฟางถามอย่างแปลกใจ “แม่หนู แล้วทำไมเธอยังอยู่ที่โรงเรียนนี้ล่ะ”
จีน
女生有點不高興了,“我復讀不行嗎?”
ไทย
เด็กสาวชักไม่พอใจ “ฉันเรียนซ้ำชั้นไม่ได้หรือไง”
จีน
劉芳被一個小女生懟了,剛想發怒,但想想這是找到沈家孤女的線索,臉上堆起和藹的笑容:
ไทย
หลิวฟางถูกเด็กสาวสวนกลับ เกือบจะโมโหขึ้นมาแล้ว ทว่าพอนึกขึ้นได้ว่านี่คือเบาะแสในการตามหาเด็กสาวกำพร้าตระกูลเสิ่น ใบหน้าจึงปั้นยิ้มเปี่ยมเมตตา
จีน
“不好意思,小同學,你叫什麼名字?方便告訴我們小沈在哪裡嗎?”
ไทย
“ขอโทษทีนะจ๊ะแม่หนู หนูชื่ออะไรจ๊ะ สะดวกบอกพวกเราไหมว่าเสี่ยวเสิ่นอยู่ที่ไหน”
จีน
女生哼了一聲,“我叫林程程,沈新眉和我一個班,我復讀了,她考上了大學。”
ไทย
เด็กสาวส่งเสียงฮึ “ฉันชื่อหลินเฉิงเฉิง เสิ่นซินเหมยอยู่ห้องเดียวกับฉัน ฉันเรียนซ้ำชั้น ส่วนเธอสอบติดมหาวิทยาลัยไปแล้ว”
จีน
葉明旭問道:“她考上了哪所大學?”
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่ถาม “เธอสอบติดมหาวิทยาลัยไหน”
จีน
林程程瞥瞥葉明旭,“你真的要和她結婚?”
ไทย
หลินเฉิงเฉิงเหลือบมองเยี่ยหมิงซวี่ “นายจะแต่งงานกับเธอจริงๆ เหรอ”
จีน
葉明旭感覺林程程的眼神有些奇怪,連忙問道:
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่รู้สึกว่าสายตาของหลินเฉิงเฉิงดูแปลกๆ จึงรีบถาม
จีน
“林同學,我和沈新眉很多年沒見過了,她現在......長得怎麼樣?”
ไทย
“คุณหลิน ผมกับเสิ่นซินเหมยไม่ได้เจอกันมาหลายปีแล้ว ตอนนี้เธอ… หน้าตาเป็นยังไงบ้าง”
จีน
林程程心裡頓時泛酸,她高考時發揮失常,沒有考上理想的大學,於是選擇復讀一年。
ไทย
ในใจของหลินเฉิงเฉิงพลันรู้สึกอิจฉาริษยา ตอนสอบเกาเข่าเธอทำได้ต่ำกว่ามาตรฐาน สอบไม่ติดมหาวิทยาลัยในฝัน จึงเลือกที่จะเรียนซ้ำชั้นหนึ่งปี
จีน
她聽說沈新眉和陳諾、周玲兒去了容城大學。
ไทย
เธอได้ยินมาว่าเสิ่นซินเหมยกับเฉินนั่วและโจวหลิงเอ๋อร์ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยหรงเฉิง
จีน
後來又陸續聽說沈新眉和陳諾在一起了,陳諾成為了校園創業明星,周玲兒倒追陳諾未果。
ไทย
ต่อมายังได้ยินข่าวเรื่อยๆ ว่าเสิ่นซินเหมยกับเฉินนั่วคบกันแล้ว เฉินนั่วกลายเป็นดาวเด่นสตาร์ทอัปในรั้วมหาวิทยาลัย ส่วนโจวหลิงเอ๋อร์ตามจีบเฉินนั่วแต่ไม่สำเร็จ
จีน
陳諾越來越有錢,和沈新眉的感情也越來越好。
ไทย
เฉินนั่วรวยขึ้นเรื่อยๆ และความสัมพันธ์กับเสิ่นซินเหมยก็ดีวันดีคืน
จีน
相熟的幾個同學偶爾聚在一起,都會感嘆:沒想到當年校園裡兩個被人笑話最多的人居然是最有出息的。
ไทย
เพื่อนร่วมชั้นที่สนิทกันสองสามคนเวลานัดเจอกันเป็นครั้งคราว ต่างก็ทอดถอนใจ ไม่นึกเลยว่าคนที่เคยถูกหัวเราะเยาะมากที่สุดในโรงเรียนสองคนตอนนั้นกลับกลายเป็นคนที่มีอนาคตไกลที่สุด
จีน
一個成了高考狀元,一個大學還沒畢業便已腰纏萬貫。
ไทย
คนหนึ่งกลายเป็นจ้วงหยวนเกาเข่า อีกคนยังเรียนมหาวิทยาลัยไม่ทันจบก็มีเงินทองล้นเหลือ
จีน
不少女生都很後悔,當年在高中要是自己先拿下陳諾,現在成為富太太的是不是就自己了?
ไทย
นักเรียนหญิงจำนวนไม่น้อยต่างเสียดาย หากตอนมัธยมปลายตนเป็นฝ่ายคว้าเฉินนั่วมาได้ก่อน ตอนนี้คนที่ได้กลายเป็นคุณนายเศรษฐีจะไม่ใช่ตัวเองหรอกหรือ
จีน
林程程同樣有過這種想法。
ไทย
หลินเฉิงเฉิงเองก็เคยมีความคิดเช่นนี้เหมือนกัน
จีน
她很嫉妒沈新眉。
ไทย
เธออิจฉาเสิ่นซินเหมยมาก
จีน
長得漂亮,學習好,連男人也找得這麼好。
ไทย
หน้าตาสวย เรียนเก่ง แม้กระทั่งผู้ชายยังหาได้ดีขนาดนี้
จีน
現在又冒出來一個什麼娃娃親對象也長得這麼帥氣。
ไทย
ตอนนี้ยังมีคู่หมั้นแต่เด็กโผล่ออกมาอีกคน แถมยังหน้าตาหล่อเหลาขนาดนี้
จีน
老天爺憑什麼這麼厚待她?
ไทย
สวรรค์อาศัยอะไรมาลำเอียงเข้าข้างเธอขนาดนี้
จีน
林程程就是不想有這麼多優秀的男人圍繞在沈新眉身邊,她眼珠一轉,對葉明旭道:
ไทย
หลินเฉิงเฉิงไม่อยากให้มีผู้ชายดีเลิศมากมายขนาดนี้มาห้อมล้อมอยู่รอบตัวเสิ่นซินเหมย เธอจึงกลอกตาไปมาพลางเอ่ยกับเยี่ยหมิงซวี่
จีน
“沈新眉當年在我們學校可是很有名的。”
ไทย
“ตอนนั้นเสิ่นซินเหมยมีชื่อเสียงมากในโรงเรียนพวกเราเลยนะ”
จีน
葉明旭一怔,難道沈新眉長得很漂亮?
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่ชะงัก หรือว่าเสิ่นซินเหมยจะสวยมาก
จีน
甚至,是校花之類的?
ไทย
ถึงขั้นเป็นดาวโรงเรียนอะไรทำนองนั้นเลยเหรอ
จีน
我運氣這麼好?
ไทย
เราโชคดีขนาดนี้เชียวหรือ
จีน
“她長得很醜,全校的人都不願意接近她。”
ไทย
“เธอหน้าตาน่าเกลียดมาก คนทั้งโรงเรียนไม่มีใครอยากเข้าใกล้เธอเลยสักคน”
จีน
然而,林程程的話打碎了葉明旭的希望。
ไทย
ทว่าคำพูดของหลินเฉิงเฉิงกลับทำลายความหวังของเยี่ยหมิงซวี่จนแหลกละเอียด
จีน
“長得很醜?丑到全校沒人願意接近?”
ไทย
“หน้าตาน่าเกลียดมากเหรอ น่าเกลียดจนคนทั้งโรงเรียนไม่มีใครอยากเข้าใกล้เลยเนี่ยนะ”
จีน
葉明旭張大嘴巴,已經開始打退堂鼓了。
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่อ้าปากค้าง เริ่มคิดจะถอยกรูดแล้ว
จีน
劉芳一把抓住他,低聲道:“丑點怎麼了?一棟樓,整整一棟樓啊!”
ไทย
หลิวฟางคว้าตัวเขาไว้หมับ กระซิบเสียงเบา “น่าเกลียดแล้วมันทำไม ตึกทั้งหลังเลยนะ ตึกทั้งหลังเชียวนะ!”
จีน
她對林程程問道:“林同學,那你知道小沈去了哪所大學嗎?”
ไทย
เธอถามหลินเฉิงเฉิง “หนูหลิน แล้วหนูรู้ไหมว่าเสี่ยวเสิ่นไปเรียนมหาวิทยาลัยไหน”
จีน
林程程呵呵一笑:“山城大學。”
ไทย
หลินเฉิงเฉิงหัวเราะหึๆ “มหาวิทยาลัยซานเฉิง”
จีน
......
ไทย
…
จีน
一周后。
ไทย
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
จีน
六月的容城,艷陽高照,校園裡的女生們開始穿的清涼。
ไทย
หรงเฉิงในเดือนมิถุนายน แดดแผดจ้า เหล่านักศึกษาสาวในมหาวิทยาลัยเริ่มแต่งกายคลายร้อน
จีน
就連那些穿梭在宿舍樓和教職工住宅區的女快遞員們也換上了短袖和短褲,印在胸口的LOGO也分外引人注目。
ไทย
แม้กระทั่งเหล่าพนักงานส่งพัสดุหญิงที่เดินเข้าออกระหว่างหอพักกับเขตที่พักอาศัยของคณาจารย์ก็เปลี่ยนมาสวมเสื้อแขนสั้นกับกางเกงขาสั้น โลโก้ที่สกรีนอยู่ตรงหน้าอกนั้นสะดุดตาเป็นพิเศษ
จีน
藍底白字,拼音和漢字共同組成了四個字——菜鳥驛站。
ไทย
ตัวหนังสือสีขาวบนพื้นหลังสีน้ำเงิน ตัวอักษรพินอินและอักษรจีนประกอบกันเป็นสี่คำ—ไช่เหนียวอี้จ้าน
จีน
相對應的,一周前佔據了許多校園的“玉玲快遞”的黃馬褂已經消失不見。
ไทย
ในทางตรงกันข้าม เสื้อกั๊กสีเหลืองของ “ขนส่งยวี่หลิง” ที่เคยครอบครองพื้นที่ในรั้วมหาวิทยาลัยหลายแห่งเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนได้อันตรธานหายไปแล้ว
จีน
有熟悉的人會發現,不少以前穿著黃馬褂的快遞員此時已經穿上了菜鳥驛站的藍色制服。
ไทย
คนที่คุ้นเคยจะสังเกตเห็นว่า พนักงานส่งพัสดุจำนวนไม่น้อยที่เคยสวมเสื้อกั๊กสีเหลือง บัดนี้ได้เปลี่ยนมาสวมเครื่องแบบสีน้ำเงินของไช่เหนียวอี้จ้านแล้ว
จีน
這場菜鳥驛站取代所有校園快遞站的風暴發生的悄無聲息,不知不覺地開始,快若閃電的結束。
ไทย
พายุการแทนที่จุดบริการพัสดุในมหาวิทยาลัยทั้งหมดของไช่เหนียวอี้จ้านในครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ เริ่มต้นขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว และจบลงอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ
จีน
沒給任何人留下足夠的反應時間。
ไทย
ไม่เหลือเวลาให้ใครได้ทันตั้งตัว
จีน
比如此刻站在已經倒閉的玉玲快遞公司門前的周玲兒和李宏。
ไทย
เช่นเดียวกับโจวหลิงเอ๋อร์และหลี่หงที่กำลังยืนอยู่หน้าบริษัทขนส่งยวี่หลิงซึ่งปิดตัวลงไปแล้วในเวลานี้
จีน
“怎麼會這樣?”
ไทย
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้”
จีน
周玲兒臉色蒼白,難以置信地看著已經關上大門的玉玲快遞。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์หน้าซีดเผือด มองขนส่งยวี่หลิงที่ปิดประตูลงไปแล้วอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา
จีน
這一切發生的太快了。
ไทย
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป
จีน
幾乎一夜之間,所有校園快遞站就發現自己已經接不到任何生意了。
ไทย
เพียงชั่วข้ามคืน จุดบริการพัสดุในมหาวิทยาลัยทั้งหมดก็พบว่าตนไม่ได้รับงานเลยแม้แต่งานเดียว
จีน
等反應過來時,唯一的結局便只剩下倒閉。
ไทย
เมื่อได้สติ จุดจบเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ก็คือการล้มละลาย
จีน
“玲兒,我聽說菜鳥驛站背景很強,我們拼不過的,算了......”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ ฉันได้ยินมาว่าไช่เหนียวอี้จ้านมีเบื้องหลังที่แข็งแกร่งมาก พวกเราสู้ไม่ไหวหรอก ช่างมันเถอะ…”
จีน
李宏攬著周玲兒的肩頭,柔聲安慰。
ไทย
หลี่หงโอบไหล่โจวหลิงเอ๋อร์ ปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
จีน
啪!
ไทย
เพียะ!
จีน
周玲兒忽然打了他一耳光,滿臉厭惡:
ไทย
จู่ๆ โจวหลิงเอ๋อร์ก็ตบหน้าเขาฉาดหนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ
จีน
“別碰我!我的公司都被你搞破產了!我現在看你都覺得噁心!你給我滾!”
ไทย
“อย่ามาแตะต้องฉัน! บริษัทของฉันถูกนายทำจนเจ๊งไปแล้ว! ตอนนี้ฉันเห็นหน้านายก็ขยะแขยงจะแย่! ไสหัวไปให้พ้น!”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน