ดาวโรงเรียนอย่ามายุ่ง เกิดใหม่รอบนี้ผมขอมุ่งหาเงิน
Ch. 117

ดูคนคนนั้นสิ เหมือนหมาตัวหนึ่งเลย

你看那個人好像一條狗哎
Edited

Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.

Chinese

第二天。

Thai

วันต่อมา

Chinese

楚雨尋哼著小曲兒走進了學校,昨天晚上她興奮到凌晨兩點才睡著,早上起來依然精力充沛。

Thai

ฉู่ยวี่สวินฮัมเพลงเบาๆ พลางเดินเข้ามาในโรงเรียน เมื่อคืนนี้เธอตื่นเต้นจนถึงตีสองกว่าจะนอนหลับ พอตื่นเช้ามาก็ยังคงเปี่ยมไปด้วยพลัง

Chinese

恨不得馬上就來到學校。

Thai

แทบอยากจะวาร์ปมาโรงเรียนให้ได้ในทันที

Chinese

走進高中部,正好看到沈新眉,楚雨尋笑嘻嘻地上前:

Thai

เมื่อเดินเข้ามาในตึกมัธยมปลาย ก็เห็นเสิ่นซินเหมยพอดี ฉู่ยวี่สวินจึงเดินยิ้มร่าเข้าไปหา

Chinese

“沈同學,早啊,一起走吧!”

Thai

“เพื่อนเสิ่น อรุณสวัสดิ์ ไปด้วยกันเถอะ!”

Chinese

沈新眉嚇了一跳,獃獃地看著她。

Thai

เสิ่นซินเหมยสะดุ้งตกใจ มองเธอตาค้าง

Chinese

那黑框眼鏡和一字眉將顏值全都封印住了,但楚雨尋卻知道她到底有多漂亮。

Thai

แว่นกรอบดำและคิ้วพาดตรงผนึกความสวยเอาไว้จนหมดสิ้น ทว่าฉู่ยวี่สวินกลับรู้ดีว่าเธอสวยหยาดเยิ้มขนาดไหน

Chinese

心裡頓時有種只有我知道一個驚天大秘密的竊喜和激動。

Thai

ในใจพลันเกิดความแอบดีใจและตื่นเต้นที่เหมือนกับมีแค่ตัวเองคนเดียวที่รู้ความลับอันยิ่งใหญ่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินนี้

Chinese

“走吧,沈同學!”

Thai

“ไปกันเถอะ เพื่อนเสิ่น!”

Chinese

楚雨尋很是自來熟地挽住了沈新眉的胳膊,拉著她走進了高中部教學樓。

Thai

ฉู่ยวี่สวินคล้องแขนเสิ่นซินเหมยอย่างสนิทสนมราวกับคุ้นเคยกันมานาน แล้วดึงเธอเดินเข้าไปในอาคารเรียนมัธยมปลาย

Chinese

沈新眉身子都是僵硬的,只能跟著她上樓,楚雨尋一路上嘰嘰喳喳的說話,也不管沈新眉有沒有回應,反正她就是很開心。

Thai

ร่างของเสิ่นซินเหมยเกร็งแข็งทื่อไปหมด ได้แต่เดินตามเธอขึ้นบันได ฉู่ยวี่สวินส่งเสียงเจื้อยแจ้วไปตลอดทาง ไม่สนด้วยซ้ำว่าเสิ่นซินเหมยจะตอบกลับหรือไม่ อย่างไรเสียเธอก็มีความสุขมากอยู่แล้ว

Chinese

嘿嘿,整個學校除了陳諾之外,只有我知道沈同學是大美女這個秘密!

Thai

เฮะๆ ทั่วทั้งโรงเรียนนอกจากเฉินนั่วแล้ว ก็มีแค่ฉันคนเดียวที่รู้ความลับว่าเพื่อนเสิ่นเป็นสาวสวยระดับนางฟ้า!

Chinese

我就是古希臘掌管秘密的神!

Thai

ฉันนี่แหละคือเทพเจ้ากรีกโบราณผู้กุมความลับ!

Chinese

哇哈哈哈!

Thai

วะฮะฮ่า!

Chinese

兩個女生進了教室,沈新眉趕緊跑到角落裡坐下,楚雨尋則一臉滿足地坐在自己的座位上。

Thai

สองสาวเดินเข้าห้องเรียน เสิ่นซินเหมยรีบวิ่งไปนั่งที่มุมห้อง ส่วนฉู่ยวี่สวินก็นั่งลงที่โต๊ะของตัวเองด้วยใบหน้าอิ่มอกอิ่มใจ

Chinese

坐在她後面的小雨奇怪地問道:“楚雨尋,你怎麼和一枝眉走到一起了?”

Thai

เสี่ยวยวี่ที่นั่งอยู่ข้างหลังถามอย่างแปลกใจ “ฉู่ยวี่สวิน เธอไปเดินด้วยกันกับยัยคิ้วเดียวได้ยังไงน่ะ?”

Chinese

楚雨尋嘿嘿一笑:“秘密!”

Thai

ฉู่ยวี่สวินหัวเราะคิกคัก “ความลับ!”

Chinese

上午第二節課結束,課間休息。

Thai

หมดคาบเรียนที่สองของช่วงเช้า เป็นเวลาพักระหว่างคาบ

Chinese

楚雨尋哼著歌從廁所里出來,忽然聽到樓梯拐角處有人在說話,她探出腦袋一看,是林程程和她的兩個跟班。

Thai

ฉู่ยวี่สวินฮัมเพลงเดินออกมาจากห้องน้ำ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงคนคุยกันตรงหัวมุมบันได เธอชะโงกหน้าออกไปดู ก็คือหลินเฉิงเฉิงกับลูกสมุนสองคนของเธอ

Chinese

“你們看到一枝眉那個樣子了嗎?真的太丑了,我他媽的看到她都想吐!”

Thai

“พวกเธอเห็นสารรูปของยัยคิ้วเดียวหรือยัง ขี้เหร่ชะมัด แม่มเอ๊ย ฉันเห็นแล้วแทบจะอ้วก!”

Chinese

“是啊,那個眉毛太難看了!”

Thai

“นั่นสิ คิ้วทรงนั้นน่าเกลียดจะตาย!”

Chinese

“你們不覺得她很像只母熊嗎?走路腰都直不起!”

Thai

“พวกเธอไม่คิดว่ายัยนั่นเหมือนหมีตัวเมียเหรอ เดินหลังค่อมจนยืดไม่ตรงเลย!”

Chinese

“這麼丑的人,也只能好好學習了,哈哈哈!”

Thai

“คนขี้เหร่ขนาดนี้ ก็คงทำได้แค่ตั้งใจเรียนล่ะนะ ฮ่าๆๆ!”

Chinese

楚雨尋聽林程程三人越說越過分,終於忍不住了,大聲道:

Thai

ฉู่ยวี่สวินฟังหลินเฉิงเฉิงกับพวกพูดเกินไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็ทนไม่ไหว พูดเสียงดังขึ้นมาว่า

Chinese

“喂,你們根本不不知道,沈新眉同學很漂亮的!”

Thai

“นี่ พวกเธอไม่รู้อะไรเลยสักนิด เพื่อนเสิ่นซินเหมยสวยมากเลยนะ!”

Chinese

林程程三人一怔,隨即哈哈笑起來;

Thai

หลินเฉิงเฉิงกับพวกชะงักไป จากนั้นก็หัวเราะร่า

Chinese

“楚雨尋,你眼睛什麼時候瞎的?”

Thai

“ฉู่ยวี่สวิน ตาเธอไปบอดเอาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?”

Chinese

這時沈新眉正從樓梯下面走上來,林程程三人看到她,頓時瞪大了眼睛。

Thai

ตอนนั้นเอง เสิ่นซินเหมยกำลังเดินขึ้นมาจากบันไดด้านล่าง เมื่อหลินเฉิงเฉิงทั้งสามคนเห็นเธอ ก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที

Chinese

“一枝眉!”

Thai

“ยัยคิ้วเดียว!”

Chinese

“遭了。”

Thai

“แย่แล้ว”

Chinese

楚雨尋有點緊張,她早就聽說林程程經常欺負別人,沈同學不會被她們欺負吧?

Thai

ฉู่ยวี่สวินเริ่มกังวล เธอได้ยินมานานแล้วว่าหลินเฉิงเฉิงชอบรังแกคนอื่น เพื่อนเสิ่นคงไม่โดนพวกเธอรังแกหรอกนะ?

Chinese

楚雨尋正想著要不要去找老師

Thai

ขณะที่ฉู่ยวี่สวินกำลังคิดว่าจะไปตามครูดีไหม

Chinese

卻見沈新眉默默地走上樓梯,林程程三人竟一臉驚恐地看著她:

Thai

กลับเห็นเสิ่นซินเหมยเดินขึ้นบันไดมาเงียบๆ ส่วนพวกหลินเฉิงเฉิงทั้งสามคนกลับมองเธอด้วยสีหน้าหวาดผวาอย่างยิ่ง

Chinese

“喂,一枝眉,你、你別過來啊!”

Thai

“นี่ ยัยคิ้วเดียว เธอ…เธออย่าเข้ามานะ!”

Chinese

“快跑!”

Thai

“รีบหนีเร็ว!”

Chinese

三個女生嚇得臉色蒼白,轉身就跑。

Thai

เด็กสาวทั้งสามคนตกใจจนหน้าซีดเผือด หมุนตัววิ่งหนีไปทันที

Chinese

楚雨尋有點懵。

Thai

ฉู่ยวี่สวินถึงกับเหวอไปเล็กน้อย

Chinese

這是什麼情況?

Thai

นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย?

Chinese

這時沈新眉已經從她身旁走了過去,依舊是那副畏畏縮縮的模樣。

Thai

เวลานี้เสิ่นซินเหมยได้เดินผ่านข้างกายเธอไปแล้ว ยังคงเป็นท่าทางหงอยๆ ขี้กลัวเช่นเดิม

Chinese

楚雨尋看著她的背影,又激動起來:

Thai

ฉู่ยวี่สวินมองแผ่นหลังของเธอแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

“沈同學居然把林程程她們三個嚇跑了?她到底還有多少秘密啊?哇,好興奮!”

Thai

“เพื่อนเสิ่นทำเอาพวกหลินเฉิงเฉิงสามคนตกใจวิ่งหนีไปเลยเหรอ? เธอจะมีความลับอะไรซ่อนอยู่อีกเท่าไหร่กันเนี่ย? ว้าว ตื่นเต้นชะมัด!”

Chinese

......

Thai

Chinese

“玲兒,我跟你說,那個一枝眉肯定藏著什麼秘密!”

Thai

“หลิงเอ๋อร์ ฉันจะบอกให้นะ ยัยคิ้วเดียวนั่นต้องมีความลับอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ!”

Chinese

中午,在去食堂吃飯的路上,張蓉蓉忽然對周玲兒說道。

Thai

ตอนเที่ยง ระหว่างทางไปกินข้าวที่โรงอาหาร จางหรงหรงก็เอ่ยกับโจวหลิงเอ๋อร์ขึ้นมาทันที

Chinese

“她能有什麼秘密?”

Thai

“ยัยนั่นจะมีควาบลับอะไรได้?”

Chinese

周玲兒微微皺眉,她現在越來越不喜歡提起沈新眉了。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ตอนนี้เธอเริ่มไม่ชอบที่จะเอ่ยถึงเสิ่นซินเหมยมากขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

張蓉蓉小聲說道:“玲兒你還不知道嗎?學校都在傳,說陳諾和一枝眉談戀愛了!”

Thai

จางหรงหรงกระซิบเสียงเบา “หลิงเอ๋อร์เธอยังไม่รู้อีกเหรอ? ทั้งโรงเรียนลือกันให้แซ่ดว่าเฉินนั่วกับยัยคิ้วเดียวกำลังคบกันอยู่!”

Chinese

周玲兒哼了一聲:“陳諾不是說了嗎,沈同學是他的侄女。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์แค่นเสียงฮึ “เฉินนั่วก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าเพื่อนเสิ่นเป็นหลานสาวของเขาน่ะ”

Chinese

張蓉蓉嗤笑:“陳諾有沒有侄女你還不清楚啊?”

Thai

จางหรงหรงหัวเราะเยาะ “เฉินนั่วมีหลานสาวหรือเปล่า เธอยังจะไม่รู้อีกเหรอ?”

Chinese

周玲兒不說話了,兩人走進食堂,張蓉蓉立馬興奮地指著角落裡一張桌子:

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์เงียบไป ทั้งสองคนเดินเข้าไปในโรงอาหาร จางหรงหรงก็ชี้ไปยังโต๊ะตรงมุมห้องอย่างตื่นเต้นทันที

Chinese

“玲兒你看,是陳諾和一枝眉,他們倆現在每天中午都在一起吃飯,還有人看到他們下午放學還一起回家,你說這不是談戀愛了是什麼?”

Thai

“หลิงเอ๋อร์ดูสิ นั่นเฉินนั่วกับยัยคิ้วเดียว ตอนนี้พวกเขากินข้าวเที่ยงด้วยกันทุกวันเลย แถมยังมีคนเห็นว่าตอนเย็นหลังเลิกเรียนก็กลับบ้านด้วยกันอีก เธอว่าถ้าแบบนี้ไม่ใช่คบกันแล้วจะเป็นอะไรได้ล่ะ?”

Chinese

張蓉蓉一邊說一邊感嘆:

Thai

จางหรงหรงพูดพลางทอดถอนใจ

Chinese

“可惜啊,陳諾其實挺帥的,一朵鮮花插在牛糞上啰!”

Thai

“น่าเสียดายจริงๆ เฉินนั่วก็ออกจะหล่อ ดอกไม้งามไปปักบนกองขี้ควายชัดๆ!”

Chinese

“陳諾不可能喜歡沈新眉!”周玲兒忽然開口。

Thai

“เฉินนั่วไม่มีทางชอบเสิ่นซินเหมยหรอก!” โจวหลิงเอ๋อร์โพล่งขึ้นมาทันที

Chinese

張蓉蓉奇怪地問道:“你怎麼知道?”

Thai

จางหรงหรงถามอย่างแปลกใจ “เธอรู้ได้ยังไง?”

Chinese

周玲兒哼了一聲:“我從小和陳諾一起長大,他喜歡什麼樣的女生我最清楚,他絕對不可能和那種長相普通的女生在一起!”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์แค่นเสียง “ฉันโตมากับเฉินนั่วตั้งแต่เด็ก เขาชอบผู้หญิงแบบไหนฉันรู้ดีที่สุด เขาไม่มีทางคบกับผู้หญิงหน้าตาธรรมดาพรรค์นั้นเด็ดขาด!”

Chinese

張蓉蓉反駁:“這可不一定,玲兒你想啊,陳諾追了你這麼多年都沒成,他想找個難度低一點的也很正常啊。”

Thai

จางหรงหรงแย้ง “ก็ไม่แน่หรอกนะ หลิงเอ๋อร์เธอลองคิดดูสิ เฉินนั่วตามจีบเธอมาตั้งหลายปีก็ไม่สำเร็จ เขาอยากจะหาคนที่ความยากน้อยลงมาหน่อยก็เป็นเรื่องปกตินี่นา”

Chinese

周玲兒臉色有點難看,徑直去打了飯菜,走到距離陳諾和沈新眉不遠處的一張桌前坐下。

Thai

สีหน้าของโจวหลิงเอ๋อร์ดูแย่ลงเล็กน้อย เธอเดินตรงไปตักอาหาร แล้วเดินไปนั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมย

Chinese

她裝作無意地瞥了一眼,看到陳諾的盤子里全是瘦肉,沈新眉的盤子里全是肥肉。

Thai

เธอแสร้งทำเป็นเหลือบมองอย่างไม่ใส่ใจ ก็เห็นว่าในจานของเฉินนั่วมีแต่เนื้อไม่ติดมัน ส่วนในจานของเสิ่นซินเหมยมีแต่เนื้อติดมัน

Chinese

和昨天一樣。

Thai

เหมือนกับเมื่อวานเป๊ะ

Chinese

不知怎麼的,周玲兒心裡很不舒服。

Thai

ไม่รู้ทำไม โจวหลิงเอ๋อร์ถึงรู้สึกไม่สบายใจเอามากๆ

Chinese

“周玲兒,張蓉蓉,真巧!”

Thai

“โจวหลิงเอ๋อร์ จางหรงหรง บังเอิญจัง!”

Chinese

這時班長李宏端著餐盤過來,坐在兩人的面前。

Thai

ตอนนั้นเอง หัวหน้าห้องหลี่หงก็ถือถาดอาหารเดินเข้ามา นั่งลงตรงหน้าของทั้งสองคน

Chinese

其實他老遠就看到周玲兒了,於是趕緊打了飯,小跑過來,然後又做出碰巧遇到的樣子。

Thai

ที่จริงเขาเห็นโจวหลิงเอ๋อร์ตั้งแต่ไกลๆ แล้ว จึงรีบไปตักข้าวแล้ววิ่งเหยาะๆ มา จากนั้นก็แสร้งทำเป็นบังเอิญเจอกัน

Chinese

“可憐啊。”

Thai

“น่าสงสารจริง”

Chinese

不遠處的陳諾也看到了李宏舉動,那種既想舔又小心翼翼,生怕自己舔的姿勢不對,讓女神不高興的樣子,簡直和他前世一模一樣。

Thai

เฉินนั่วที่อยู่ไม่ไกลก็มองเห็นการกระทำของหลี่หงเช่นกัน ท่าทางที่ทั้งอยากจะประจบเอาใจ ทั้งระมัดระวังจนตัวสั่น กลัวว่าจะเลียแข้งเลียขาผิดท่าจนทำให้นางฟ้าไม่พอใจนั่น ช่างเหมือนกับตัวเขาในชาติก่อนไม่มีผิดเพี้ยน

Chinese

“陳諾同學,你怎麼了?”

Thai

“เพื่อนเฉินนั่ว นายเป็นอะไรไปเหรอ?”

Chinese

見他不吃了,沈新眉小聲問道。

Thai

เมื่อเห็นเขาหยุดกิน เสิ่นซินเหมยจึงเอ่ยถามเสียงเบา

Chinese

陳諾指了指李宏,微笑道:“你看那個人好像一條狗哎。”

Thai

เฉินนั่วชี้ไปทางหลี่หงแล้วยิ้มบางๆ “เธอดูคนคนนั้นสิ ท่าทางเหมือนหมาตัวหนึ่งเลยเนอะ”

Chinese

沈新眉回頭,看到了周玲兒,她連忙轉回來,緊張地埋頭吃東西。

Thai

เสิ่นซินเหมยหันหลังไปมอง เห็นโจวหลิงเอ๋อร์เข้า จึงรีบหันกลับมา ก้มหน้าก้มตากินอาหารด้วยความประหม่า

Chinese

陳諾奇怪地問道:“你為什麼害怕周玲兒?”

Thai

เฉินนั่วถามอย่างแปลกใจ “ทำไมเธอถึงกลัวโจวหลิงเอ๋อร์ล่ะ?”

Chinese

沈新眉弱弱地道:“你和周同學是好朋友,現在你不和她好了,我怕她罵我。”

Thai

เสิ่นซินเหมยตอบเสียงอ่อย “นายกับเพื่อนโจวเป็นเพื่อนสนิทกัน ตอนนี้นายไม่คุยดีกับเธอแล้ว ฉันกลัวเธอจะมาด่าฉันน่ะ”

Chinese

陳諾失笑:“我不搭理周玲兒了是因為我把她看透了,跟你沒關係,你心虛什麼?”

Thai

เฉินนั่วหลุดหัวเราะ “ที่ฉันไม่สนใจโจวหลิงเอ๋อร์แล้วก็เพราะฉันมองเธอออกทะลุปรุโปร่ง ไม่เกี่ยวกับเธอสักนิด เธอจะมารู้สึกผิดอะไรกัน?”

Chinese

沈新眉哦了一聲,不說話了,也不知道是鬆了口氣還是有其他情緒。

Thai

เสิ่นซินเหมยส่งเสียง ‘อ๋อ’ ออกมาคำหนึ่ง แล้วไม่พูดอะไรอีก ไม่รู้ว่าโล่งอกหรือมีความรู้สึกอื่นกันแน่

Chinese

那邊李宏已經坐在了周玲兒的對面,開始講他昨晚精心準備的冷笑話。

Thai

ฝั่งนั้น หลี่หงนั่งลงตรงข้ามกับโจวหลิงเอ๋อร์แล้ว และเริ่มเล่ามุกตลกฝืดที่เตรียมตัวมาอย่างประณีตเมื่อคืนนี้

Chinese

但周玲兒根本沒搭理他。

Thai

แต่โจวหลิงเอ๋อร์ไม่คิดจะสนใจเขาเลยสักนิด

Chinese

李宏覺得這很正常,畢竟是校花,哪可能隨便就被我逗笑了?

Thai

หลี่หงรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องปกติ ก็ดาวโรงเรียนนี่นา มีหรือจะถูกเราทำให้หัวเราะเอาง่ายๆ?

Chinese

於是他越講越起勁,但周玲兒卻自動忽略了他,眼神全都落在了陳諾的身上。

Thai

เขาจึงยิ่งเล่ายิ่งได้ใจ ทว่าโจวหลิงเอ๋อร์กลับมองข้ามเขาไปโดยอัตโนมัติ สายตาจับจ้องไปที่ตัวของเฉินนั่วทั้งหมด

Chinese

周玲兒現在很生氣,從進了食堂到現在,陳諾看都沒看她一眼。

Thai

ตอนนี้โจวหลิงเอ๋อร์โกรธมาก ตั้งแต่เดินเข้าโรงอาหารมาจนถึงตอนนี้ เฉินนั่วไม่แม้แต่จะเหลือบมองเธอสักแวบเดียว

Chinese

我就這麼不討人喜歡嗎?

Thai

ฉันมันไม่น่าชอบขนาดนั้นเลยเหรอ?

Chinese

周玲兒忽然夾起一塊肥肉,放進了李宏的盤子里。

Thai

จู่ๆ โจวหลิงเอ๋อร์ก็คีบเนื้อติดมันชิ้นหนึ่ง วางลงในจานของหลี่หง

Chinese

李宏一怔,低頭看著盤子里的肉,激動的手都在顫抖,一臉的難以置信。

Thai

หลี่หงชะงัก ก้มมองเนื้อในจาน มือสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

Chinese

周玲兒給我夾菜了,周玲兒親手給我夾菜了!

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์คีบกับข้าวให้ฉัน โจวหลิงเอ๋อร์คีบกับข้าวให้ฉันด้วยมือตัวเองเลยนะ!

Chinese

網上說的果然沒錯,女生都喜歡聽冷笑話!

Thai

บนเน็ตบอกไว้ไม่ผิดจริงๆ ผู้หญิงชอบฟังมุกตลกฝืดกันทั้งนั้น!

Chinese

“怎麼,你也喜歡吃肥肉?”

Thai

“อะไรกัน นายก็ชอบกินเนื้อติดมันเหมือนกันเหรอ?”

Chinese

周玲兒皺眉。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ขมวดคิ้ว

Chinese

“喜歡!喜歡!”

Thai

“ชอบสิ! ชอบมาก!”

Chinese

李宏忙不迭地把這塊肥肉送進了嘴裡,一臉的幸福。

Thai

หลี่หงรีบยัดเนื้อติดมันชิ้นนั้นเข้าปากอย่างไม่รอช้า สีหน้าเต็มไปด้วยความสุขล้นพ้น

Chinese

女神給我夾的肉太好吃了!

Thai

เนื้อที่นางฟ้าคีบให้ฉันมันอร่อยเกินไปแล้ว!

Chinese

周玲兒淡淡一笑,恢復了校花的自信和從容。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ยิ้มบางๆ กลับมามีความมั่นใจและความสุขุมสมกับเป็นดาวโรงเรียนอีกครั้ง

Chinese

陳諾,你不吃肥肉,有的是人搶著吃!

Thai

เฉินนั่ว นายไม่กินเนื้อติดมัน มีคนแย่งกันกินตั้งเยอะแยะ!

Chinese

你就守著那個醜女吧,別後悔!

Thai

นายก็คอยเฝ้ายัยผู้หญิงขี้เหร่นั่นต่อไปเถอะ อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน!