บทที่ 117

ดูคนคนนั้นสิ เหมือนหมาตัวหนึ่งเลย

你看那個人好像一條狗哎
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

第二天。

ไทย

วันต่อมา

จีน

楚雨尋哼著小曲兒走進了學校,昨天晚上她興奮到凌晨兩點才睡著,早上起來依然精力充沛。

ไทย

ฉู่ยวี่สวินฮัมเพลงเบาๆ พลางเดินเข้ามาในโรงเรียน เมื่อคืนนี้เธอตื่นเต้นจนถึงตีสองกว่าจะนอนหลับ พอตื่นเช้ามาก็ยังคงเปี่ยมไปด้วยพลัง

จีน

恨不得馬上就來到學校。

ไทย

แทบอยากจะวาร์ปมาโรงเรียนให้ได้ในทันที

จีน

走進高中部,正好看到沈新眉,楚雨尋笑嘻嘻地上前:

ไทย

เมื่อเดินเข้ามาในตึกมัธยมปลาย ก็เห็นเสิ่นซินเหมยพอดี ฉู่ยวี่สวินจึงเดินยิ้มร่าเข้าไปหา

จีน

“沈同學,早啊,一起走吧!”

ไทย

“เพื่อนเสิ่น อรุณสวัสดิ์ ไปด้วยกันเถอะ!”

จีน

沈新眉嚇了一跳,獃獃地看著她。

ไทย

เสิ่นซินเหมยสะดุ้งตกใจ มองเธอตาค้าง

จีน

那黑框眼鏡和一字眉將顏值全都封印住了,但楚雨尋卻知道她到底有多漂亮。

ไทย

แว่นกรอบดำและคิ้วพาดตรงผนึกความสวยเอาไว้จนหมดสิ้น ทว่าฉู่ยวี่สวินกลับรู้ดีว่าเธอสวยหยาดเยิ้มขนาดไหน

จีน

心裡頓時有種只有我知道一個驚天大秘密的竊喜和激動。

ไทย

ในใจพลันเกิดความแอบดีใจและตื่นเต้นที่เหมือนกับมีแค่ตัวเองคนเดียวที่รู้ความลับอันยิ่งใหญ่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินนี้

จีน

“走吧,沈同學!”

ไทย

“ไปกันเถอะ เพื่อนเสิ่น!”

จีน

楚雨尋很是自來熟地挽住了沈新眉的胳膊,拉著她走進了高中部教學樓。

ไทย

ฉู่ยวี่สวินคล้องแขนเสิ่นซินเหมยอย่างสนิทสนมราวกับคุ้นเคยกันมานาน แล้วดึงเธอเดินเข้าไปในอาคารเรียนมัธยมปลาย

จีน

沈新眉身子都是僵硬的,只能跟著她上樓,楚雨尋一路上嘰嘰喳喳的說話,也不管沈新眉有沒有回應,反正她就是很開心。

ไทย

ร่างของเสิ่นซินเหมยเกร็งแข็งทื่อไปหมด ได้แต่เดินตามเธอขึ้นบันได ฉู่ยวี่สวินส่งเสียงเจื้อยแจ้วไปตลอดทาง ไม่สนด้วยซ้ำว่าเสิ่นซินเหมยจะตอบกลับหรือไม่ อย่างไรเสียเธอก็มีความสุขมากอยู่แล้ว

จีน

嘿嘿,整個學校除了陳諾之外,只有我知道沈同學是大美女這個秘密!

ไทย

เฮะๆ ทั่วทั้งโรงเรียนนอกจากเฉินนั่วแล้ว ก็มีแค่ฉันคนเดียวที่รู้ความลับว่าเพื่อนเสิ่นเป็นสาวสวยระดับนางฟ้า!

จีน

我就是古希臘掌管秘密的神!

ไทย

ฉันนี่แหละคือเทพเจ้ากรีกโบราณผู้กุมความลับ!

จีน

哇哈哈哈!

ไทย

วะฮะฮ่า!

จีน

兩個女生進了教室,沈新眉趕緊跑到角落裡坐下,楚雨尋則一臉滿足地坐在自己的座位上。

ไทย

สองสาวเดินเข้าห้องเรียน เสิ่นซินเหมยรีบวิ่งไปนั่งที่มุมห้อง ส่วนฉู่ยวี่สวินก็นั่งลงที่โต๊ะของตัวเองด้วยใบหน้าอิ่มอกอิ่มใจ

จีน

坐在她後面的小雨奇怪地問道:“楚雨尋,你怎麼和一枝眉走到一起了?”

ไทย

เสี่ยวยวี่ที่นั่งอยู่ข้างหลังถามอย่างแปลกใจ “ฉู่ยวี่สวิน เธอไปเดินด้วยกันกับยัยคิ้วเดียวได้ยังไงน่ะ?”

จีน

楚雨尋嘿嘿一笑:“秘密!”

ไทย

ฉู่ยวี่สวินหัวเราะคิกคัก “ความลับ!”

จีน

上午第二節課結束,課間休息。

ไทย

หมดคาบเรียนที่สองของช่วงเช้า เป็นเวลาพักระหว่างคาบ

จีน

楚雨尋哼著歌從廁所里出來,忽然聽到樓梯拐角處有人在說話,她探出腦袋一看,是林程程和她的兩個跟班。

ไทย

ฉู่ยวี่สวินฮัมเพลงเดินออกมาจากห้องน้ำ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงคนคุยกันตรงหัวมุมบันได เธอชะโงกหน้าออกไปดู ก็คือหลินเฉิงเฉิงกับลูกสมุนสองคนของเธอ

จีน

“你們看到一枝眉那個樣子了嗎?真的太丑了,我他媽的看到她都想吐!”

ไทย

“พวกเธอเห็นสารรูปของยัยคิ้วเดียวหรือยัง ขี้เหร่ชะมัด แม่มเอ๊ย ฉันเห็นแล้วแทบจะอ้วก!”

จีน

“是啊,那個眉毛太難看了!”

ไทย

“นั่นสิ คิ้วทรงนั้นน่าเกลียดจะตาย!”

จีน

“你們不覺得她很像只母熊嗎?走路腰都直不起!”

ไทย

“พวกเธอไม่คิดว่ายัยนั่นเหมือนหมีตัวเมียเหรอ เดินหลังค่อมจนยืดไม่ตรงเลย!”

จีน

“這麼丑的人,也只能好好學習了,哈哈哈!”

ไทย

“คนขี้เหร่ขนาดนี้ ก็คงทำได้แค่ตั้งใจเรียนล่ะนะ ฮ่าๆๆ!”

จีน

楚雨尋聽林程程三人越說越過分,終於忍不住了,大聲道:

ไทย

ฉู่ยวี่สวินฟังหลินเฉิงเฉิงกับพวกพูดเกินไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็ทนไม่ไหว พูดเสียงดังขึ้นมาว่า

จีน

“喂,你們根本不不知道,沈新眉同學很漂亮的!”

ไทย

“นี่ พวกเธอไม่รู้อะไรเลยสักนิด เพื่อนเสิ่นซินเหมยสวยมากเลยนะ!”

จีน

林程程三人一怔,隨即哈哈笑起來;

ไทย

หลินเฉิงเฉิงกับพวกชะงักไป จากนั้นก็หัวเราะร่า

จีน

“楚雨尋,你眼睛什麼時候瞎的?”

ไทย

“ฉู่ยวี่สวิน ตาเธอไปบอดเอาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?”

จีน

這時沈新眉正從樓梯下面走上來,林程程三人看到她,頓時瞪大了眼睛。

ไทย

ตอนนั้นเอง เสิ่นซินเหมยกำลังเดินขึ้นมาจากบันไดด้านล่าง เมื่อหลินเฉิงเฉิงทั้งสามคนเห็นเธอ ก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที

จีน

“一枝眉!”

ไทย

“ยัยคิ้วเดียว!”

จีน

“遭了。”

ไทย

“แย่แล้ว”

จีน

楚雨尋有點緊張,她早就聽說林程程經常欺負別人,沈同學不會被她們欺負吧?

ไทย

ฉู่ยวี่สวินเริ่มกังวล เธอได้ยินมานานแล้วว่าหลินเฉิงเฉิงชอบรังแกคนอื่น เพื่อนเสิ่นคงไม่โดนพวกเธอรังแกหรอกนะ?

จีน

楚雨尋正想著要不要去找老師

ไทย

ขณะที่ฉู่ยวี่สวินกำลังคิดว่าจะไปตามครูดีไหม

จีน

卻見沈新眉默默地走上樓梯,林程程三人竟一臉驚恐地看著她:

ไทย

กลับเห็นเสิ่นซินเหมยเดินขึ้นบันไดมาเงียบๆ ส่วนพวกหลินเฉิงเฉิงทั้งสามคนกลับมองเธอด้วยสีหน้าหวาดผวาอย่างยิ่ง

จีน

“喂,一枝眉,你、你別過來啊!”

ไทย

“นี่ ยัยคิ้วเดียว เธอ…เธออย่าเข้ามานะ!”

จีน

“快跑!”

ไทย

“รีบหนีเร็ว!”

จีน

三個女生嚇得臉色蒼白,轉身就跑。

ไทย

เด็กสาวทั้งสามคนตกใจจนหน้าซีดเผือด หมุนตัววิ่งหนีไปทันที

จีน

楚雨尋有點懵。

ไทย

ฉู่ยวี่สวินถึงกับเหวอไปเล็กน้อย

จีน

這是什麼情況?

ไทย

นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย?

จีน

這時沈新眉已經從她身旁走了過去,依舊是那副畏畏縮縮的模樣。

ไทย

เวลานี้เสิ่นซินเหมยได้เดินผ่านข้างกายเธอไปแล้ว ยังคงเป็นท่าทางหงอยๆ ขี้กลัวเช่นเดิม

จีน

楚雨尋看著她的背影,又激動起來:

ไทย

ฉู่ยวี่สวินมองแผ่นหลังของเธอแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง

จีน

“沈同學居然把林程程她們三個嚇跑了?她到底還有多少秘密啊?哇,好興奮!”

ไทย

“เพื่อนเสิ่นทำเอาพวกหลินเฉิงเฉิงสามคนตกใจวิ่งหนีไปเลยเหรอ? เธอจะมีความลับอะไรซ่อนอยู่อีกเท่าไหร่กันเนี่ย? ว้าว ตื่นเต้นชะมัด!”

จีน

......

ไทย

…

จีน

“玲兒,我跟你說,那個一枝眉肯定藏著什麼秘密!”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ ฉันจะบอกให้นะ ยัยคิ้วเดียวนั่นต้องมีความลับอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ!”

จีน

中午,在去食堂吃飯的路上,張蓉蓉忽然對周玲兒說道。

ไทย

ตอนเที่ยง ระหว่างทางไปกินข้าวที่โรงอาหาร จางหรงหรงก็เอ่ยกับโจวหลิงเอ๋อร์ขึ้นมาทันที

จีน

“她能有什麼秘密?”

ไทย

“ยัยนั่นจะมีควาบลับอะไรได้?”

จีน

周玲兒微微皺眉,她現在越來越不喜歡提起沈新眉了。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ตอนนี้เธอเริ่มไม่ชอบที่จะเอ่ยถึงเสิ่นซินเหมยมากขึ้นเรื่อยๆ

จีน

張蓉蓉小聲說道:“玲兒你還不知道嗎?學校都在傳,說陳諾和一枝眉談戀愛了!”

ไทย

จางหรงหรงกระซิบเสียงเบา “หลิงเอ๋อร์เธอยังไม่รู้อีกเหรอ? ทั้งโรงเรียนลือกันให้แซ่ดว่าเฉินนั่วกับยัยคิ้วเดียวกำลังคบกันอยู่!”

จีน

周玲兒哼了一聲:“陳諾不是說了嗎,沈同學是他的侄女。”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์แค่นเสียงฮึ “เฉินนั่วก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าเพื่อนเสิ่นเป็นหลานสาวของเขาน่ะ”

จีน

張蓉蓉嗤笑:“陳諾有沒有侄女你還不清楚啊?”

ไทย

จางหรงหรงหัวเราะเยาะ “เฉินนั่วมีหลานสาวหรือเปล่า เธอยังจะไม่รู้อีกเหรอ?”

จีน

周玲兒不說話了,兩人走進食堂,張蓉蓉立馬興奮地指著角落裡一張桌子:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เงียบไป ทั้งสองคนเดินเข้าไปในโรงอาหาร จางหรงหรงก็ชี้ไปยังโต๊ะตรงมุมห้องอย่างตื่นเต้นทันที

จีน

“玲兒你看,是陳諾和一枝眉,他們倆現在每天中午都在一起吃飯,還有人看到他們下午放學還一起回家,你說這不是談戀愛了是什麼?”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ดูสิ นั่นเฉินนั่วกับยัยคิ้วเดียว ตอนนี้พวกเขากินข้าวเที่ยงด้วยกันทุกวันเลย แถมยังมีคนเห็นว่าตอนเย็นหลังเลิกเรียนก็กลับบ้านด้วยกันอีก เธอว่าถ้าแบบนี้ไม่ใช่คบกันแล้วจะเป็นอะไรได้ล่ะ?”

จีน

張蓉蓉一邊說一邊感嘆:

ไทย

จางหรงหรงพูดพลางทอดถอนใจ

จีน

“可惜啊,陳諾其實挺帥的,一朵鮮花插在牛糞上啰!”

ไทย

“น่าเสียดายจริงๆ เฉินนั่วก็ออกจะหล่อ ดอกไม้งามไปปักบนกองขี้ควายชัดๆ!”

จีน

“陳諾不可能喜歡沈新眉!”周玲兒忽然開口。

ไทย

“เฉินนั่วไม่มีทางชอบเสิ่นซินเหมยหรอก!” โจวหลิงเอ๋อร์โพล่งขึ้นมาทันที

จีน

張蓉蓉奇怪地問道:“你怎麼知道?”

ไทย

จางหรงหรงถามอย่างแปลกใจ “เธอรู้ได้ยังไง?”

จีน

周玲兒哼了一聲:“我從小和陳諾一起長大,他喜歡什麼樣的女生我最清楚,他絕對不可能和那種長相普通的女生在一起!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์แค่นเสียง “ฉันโตมากับเฉินนั่วตั้งแต่เด็ก เขาชอบผู้หญิงแบบไหนฉันรู้ดีที่สุด เขาไม่มีทางคบกับผู้หญิงหน้าตาธรรมดาพรรค์นั้นเด็ดขาด!”

จีน

張蓉蓉反駁:“這可不一定,玲兒你想啊,陳諾追了你這麼多年都沒成,他想找個難度低一點的也很正常啊。”

ไทย

จางหรงหรงแย้ง “ก็ไม่แน่หรอกนะ หลิงเอ๋อร์เธอลองคิดดูสิ เฉินนั่วตามจีบเธอมาตั้งหลายปีก็ไม่สำเร็จ เขาอยากจะหาคนที่ความยากน้อยลงมาหน่อยก็เป็นเรื่องปกตินี่นา”

จีน

周玲兒臉色有點難看,徑直去打了飯菜,走到距離陳諾和沈新眉不遠處的一張桌前坐下。

ไทย

สีหน้าของโจวหลิงเอ๋อร์ดูแย่ลงเล็กน้อย เธอเดินตรงไปตักอาหาร แล้วเดินไปนั่งลงที่โต๊ะตัวหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมย

จีน

她裝作無意地瞥了一眼,看到陳諾的盤子里全是瘦肉,沈新眉的盤子里全是肥肉。

ไทย

เธอแสร้งทำเป็นเหลือบมองอย่างไม่ใส่ใจ ก็เห็นว่าในจานของเฉินนั่วมีแต่เนื้อไม่ติดมัน ส่วนในจานของเสิ่นซินเหมยมีแต่เนื้อติดมัน

จีน

和昨天一樣。

ไทย

เหมือนกับเมื่อวานเป๊ะ

จีน

不知怎麼的,周玲兒心裡很不舒服。

ไทย

ไม่รู้ทำไม โจวหลิงเอ๋อร์ถึงรู้สึกไม่สบายใจเอามากๆ

จีน

“周玲兒,張蓉蓉,真巧!”

ไทย

“โจวหลิงเอ๋อร์ จางหรงหรง บังเอิญจัง!”

จีน

這時班長李宏端著餐盤過來,坐在兩人的面前。

ไทย

ตอนนั้นเอง หัวหน้าห้องหลี่หงก็ถือถาดอาหารเดินเข้ามา นั่งลงตรงหน้าของทั้งสองคน

จีน

其實他老遠就看到周玲兒了,於是趕緊打了飯,小跑過來,然後又做出碰巧遇到的樣子。

ไทย

ที่จริงเขาเห็นโจวหลิงเอ๋อร์ตั้งแต่ไกลๆ แล้ว จึงรีบไปตักข้าวแล้ววิ่งเหยาะๆ มา จากนั้นก็แสร้งทำเป็นบังเอิญเจอกัน

จีน

“可憐啊。”

ไทย

“น่าสงสารจริง”

จีน

不遠處的陳諾也看到了李宏舉動,那種既想舔又小心翼翼,生怕自己舔的姿勢不對,讓女神不高興的樣子,簡直和他前世一模一樣。

ไทย

เฉินนั่วที่อยู่ไม่ไกลก็มองเห็นการกระทำของหลี่หงเช่นกัน ท่าทางที่ทั้งอยากจะประจบเอาใจ ทั้งระมัดระวังจนตัวสั่น กลัวว่าจะเลียแข้งเลียขาผิดท่าจนทำให้นางฟ้าไม่พอใจนั่น ช่างเหมือนกับตัวเขาในชาติก่อนไม่มีผิดเพี้ยน

จีน

“陳諾同學,你怎麼了?”

ไทย

“เพื่อนเฉินนั่ว นายเป็นอะไรไปเหรอ?”

จีน

見他不吃了,沈新眉小聲問道。

ไทย

เมื่อเห็นเขาหยุดกิน เสิ่นซินเหมยจึงเอ่ยถามเสียงเบา

จีน

陳諾指了指李宏,微笑道:“你看那個人好像一條狗哎。”

ไทย

เฉินนั่วชี้ไปทางหลี่หงแล้วยิ้มบางๆ “เธอดูคนคนนั้นสิ ท่าทางเหมือนหมาตัวหนึ่งเลยเนอะ”

จีน

沈新眉回頭,看到了周玲兒,她連忙轉回來,緊張地埋頭吃東西。

ไทย

เสิ่นซินเหมยหันหลังไปมอง เห็นโจวหลิงเอ๋อร์เข้า จึงรีบหันกลับมา ก้มหน้าก้มตากินอาหารด้วยความประหม่า

จีน

陳諾奇怪地問道:“你為什麼害怕周玲兒?”

ไทย

เฉินนั่วถามอย่างแปลกใจ “ทำไมเธอถึงกลัวโจวหลิงเอ๋อร์ล่ะ?”

จีน

沈新眉弱弱地道:“你和周同學是好朋友,現在你不和她好了,我怕她罵我。”

ไทย

เสิ่นซินเหมยตอบเสียงอ่อย “นายกับเพื่อนโจวเป็นเพื่อนสนิทกัน ตอนนี้นายไม่คุยดีกับเธอแล้ว ฉันกลัวเธอจะมาด่าฉันน่ะ”

จีน

陳諾失笑:“我不搭理周玲兒了是因為我把她看透了,跟你沒關係,你心虛什麼?”

ไทย

เฉินนั่วหลุดหัวเราะ “ที่ฉันไม่สนใจโจวหลิงเอ๋อร์แล้วก็เพราะฉันมองเธอออกทะลุปรุโปร่ง ไม่เกี่ยวกับเธอสักนิด เธอจะมารู้สึกผิดอะไรกัน?”

จีน

沈新眉哦了一聲,不說話了,也不知道是鬆了口氣還是有其他情緒。

ไทย

เสิ่นซินเหมยส่งเสียง ‘อ๋อ’ ออกมาคำหนึ่ง แล้วไม่พูดอะไรอีก ไม่รู้ว่าโล่งอกหรือมีความรู้สึกอื่นกันแน่

จีน

那邊李宏已經坐在了周玲兒的對面,開始講他昨晚精心準備的冷笑話。

ไทย

ฝั่งนั้น หลี่หงนั่งลงตรงข้ามกับโจวหลิงเอ๋อร์แล้ว และเริ่มเล่ามุกตลกฝืดที่เตรียมตัวมาอย่างประณีตเมื่อคืนนี้

จีน

但周玲兒根本沒搭理他。

ไทย

แต่โจวหลิงเอ๋อร์ไม่คิดจะสนใจเขาเลยสักนิด

จีน

李宏覺得這很正常,畢竟是校花,哪可能隨便就被我逗笑了?

ไทย

หลี่หงรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องปกติ ก็ดาวโรงเรียนนี่นา มีหรือจะถูกเราทำให้หัวเราะเอาง่ายๆ?

จีน

於是他越講越起勁,但周玲兒卻自動忽略了他,眼神全都落在了陳諾的身上。

ไทย

เขาจึงยิ่งเล่ายิ่งได้ใจ ทว่าโจวหลิงเอ๋อร์กลับมองข้ามเขาไปโดยอัตโนมัติ สายตาจับจ้องไปที่ตัวของเฉินนั่วทั้งหมด

จีน

周玲兒現在很生氣,從進了食堂到現在,陳諾看都沒看她一眼。

ไทย

ตอนนี้โจวหลิงเอ๋อร์โกรธมาก ตั้งแต่เดินเข้าโรงอาหารมาจนถึงตอนนี้ เฉินนั่วไม่แม้แต่จะเหลือบมองเธอสักแวบเดียว

จีน

我就這麼不討人喜歡嗎?

ไทย

ฉันมันไม่น่าชอบขนาดนั้นเลยเหรอ?

จีน

周玲兒忽然夾起一塊肥肉,放進了李宏的盤子里。

ไทย

จู่ๆ โจวหลิงเอ๋อร์ก็คีบเนื้อติดมันชิ้นหนึ่ง วางลงในจานของหลี่หง

จีน

李宏一怔,低頭看著盤子里的肉,激動的手都在顫抖,一臉的難以置信。

ไทย

หลี่หงชะงัก ก้มมองเนื้อในจาน มือสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

จีน

周玲兒給我夾菜了,周玲兒親手給我夾菜了!

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์คีบกับข้าวให้ฉัน โจวหลิงเอ๋อร์คีบกับข้าวให้ฉันด้วยมือตัวเองเลยนะ!

จีน

網上說的果然沒錯,女生都喜歡聽冷笑話!

ไทย

บนเน็ตบอกไว้ไม่ผิดจริงๆ ผู้หญิงชอบฟังมุกตลกฝืดกันทั้งนั้น!

จีน

“怎麼,你也喜歡吃肥肉?”

ไทย

“อะไรกัน นายก็ชอบกินเนื้อติดมันเหมือนกันเหรอ?”

จีน

周玲兒皺眉。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ขมวดคิ้ว

จีน

“喜歡!喜歡!”

ไทย

“ชอบสิ! ชอบมาก!”

จีน

李宏忙不迭地把這塊肥肉送進了嘴裡,一臉的幸福。

ไทย

หลี่หงรีบยัดเนื้อติดมันชิ้นนั้นเข้าปากอย่างไม่รอช้า สีหน้าเต็มไปด้วยความสุขล้นพ้น

จีน

女神給我夾的肉太好吃了!

ไทย

เนื้อที่นางฟ้าคีบให้ฉันมันอร่อยเกินไปแล้ว!

จีน

周玲兒淡淡一笑,恢復了校花的自信和從容。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ยิ้มบางๆ กลับมามีความมั่นใจและความสุขุมสมกับเป็นดาวโรงเรียนอีกครั้ง

จีน

陳諾,你不吃肥肉,有的是人搶著吃!

ไทย

เฉินนั่ว นายไม่กินเนื้อติดมัน มีคนแย่งกันกินตั้งเยอะแยะ!

จีน

你就守著那個醜女吧,別後悔!

ไทย

นายก็คอยเฝ้ายัยผู้หญิงขี้เหร่นั่นต่อไปเถอะ อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน!

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน