โฉมหน้าที่แท้จริงของเพื่อนสมัยเด็ก
青梅竹馬的真面目แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
長盛酒店。
ไทย
โรงแรมฉางเซิ่ง
จีน
位於容大北門最繁華的路段,原本是一家小賓館和一個書店。
ไทย
ตั้งอยู่บนทำเลที่คึกคักที่สุดบริเวณประตูทิศเหนือของม.หรงเฉิง เดิมทีเป็นโรงแรมขนาดเล็กแห่งหนึ่งกับร้านหนังสือร้านหนึ่ง
จีน
去年被於洋以超過原本價值三倍的價格高價盤下來,又花了很多錢整合裝修,改造成了如今金碧輝煌的長盛酒店。
ไทย
เมื่อปีก่อนอวี๋หยางทุ่มเงินกว้านซื้อมาในราคาสูงกว่ามูลค่าเดิมถึงสามเท่า ทั้งยังควักเงินอีกเป็นจำนวนมากเพื่อรวมพื้นที่และตกแต่งใหม่ จนดัดแปลงกลายมาเป็นโรงแรมฉางเซิ่งอันโอ่อ่าหรูหราในปัจจุบัน
จีน
只是因為定價過高,酒店的生意不太好,開業不到三個月,便已是門可羅雀。
ไทย
เพียงแต่เพราะตั้งราคาสูงเกินไป ธุรกิจของโรงแรมจึงไม่สู้ดีนัก เปิดกิจการมาไม่ถึงสามเดือนก็เงียบเหงาไร้ผู้คนเสียแล้ว
จีน
此時,幾個前台正無聊地湊在一起嗑瓜子聊天。
ไทย
เวลานี้ พนักงานต้อนรับหลายคนกำลังนั่งล้อมวงแทะเมล็ดแตงคุยเล่นกันอย่างเบื่อหน่าย
จีน
“喂,你們聽說了嗎?原來咱們的老闆是京都大財團的太子爺呢!”
ไทย
“นี่ พวกเธอได้ยินกันหรือยัง ที่แท้เถ้าแก่ของพวกเราเป็นถึงคุณชายน้อยของกลุ่มธุรกิจยักษ์ใหญ่ในจิงตูเชียวนะ!”
จีน
“你才知道啊?於總不但是太子爺,這間酒店也是他為了追女孩子開的!”
ไทย
“เพิ่งรู้หรือไง บอสอวี๋ไม่เพียงเป็นคุณชายน้อย โรงแรมนี้เขาก็เปิดขึ้นมาเพื่อจีบผู้หญิงด้วยเหมือนกัน!”
จีน
“哇,誰這麼有福氣啊?”
ไทย
“ว้าว ใครกันช่างมีวาสนาขนาดนี้?”
จีน
“就是容大那個校花,電競女神,據說是於總的青梅竹馬。”
ไทย
“ก็ดาวมหาวิทยาลัยของม.หรงเฉิงคนนั้นไง เทพธิดาอีสปอร์ต ได้ยินว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็กของบอสอวี๋น่ะ”
จีน
“這個女的我知道,叫藺婉嘛,好像是女神網咖的經理!”
ไทย
“ผู้หญิงคนนี้ฉันรู้จัก ชื่อลิ่นหว่าน รู้สึกว่าจะเป็นผู้จัดการของร้านเน็ตเทพธิดา!”
จีน
幾個前台正說著,酒店大門忽然走進來一個女生。
ไทย
พนักงานต้อนรับหลายคนกำลังคุยกันอยู่ ประตูใหญ่ของโรงแรมพลันมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา
จีน
她身材高挑,溫婉端莊,宛若一朵潔白的牡丹,令人不由自主地傾慕。
ไทย
รูปร่างของเธอสูงเพรียว อ่อนโยนสง่างาม ราวกับดอกโบตั๋นขาวบริสุทธิ์ ชวนให้ผู้คนอดหลงใหลชื่นชมไม่ได้
จีน
一個前台在女神網咖見過這個女生,頓時張大嘴巴:
ไทย
พนักงานต้อนรับคนหนึ่งเคยเห็นหญิงสาวคนนี้ที่ร้านเน็ตเทพธิดา พลันอ้าปากค้าง
จีน
“藺婉?”
ไทย
“ลิ่นหว่าน?”
จีน
剛才還在說人家的八卦,下一秒正主就出現了,幾個女生都有點尷尬。
ไทย
เมื่อครู่ยังนินทาเรื่องของเขาอยู่ วินาทีถัดมาตัวจริงก็ปรากฏตัว หญิงสาวหลายคนจึงรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
จีน
藺婉走到幾人的面前,輕聲問道:
ไทย
ลิ่นหว่านเดินมาตรงหน้าของพวกเธอแล้วเอ่ยถามเสียงเบา
จีน
“請問於總在嗎?”
ไทย
“ขอถามหน่อยค่ะ บอสอวี๋อยู่ไหมคะ”
จีน
“於總?在在在,我帶你去!”
ไทย
“บอสอวี๋เหรอคะ อยู่ค่ะๆ ฉันพาคุณไปเองค่ะ!”
จีน
其中一個前台反應過來,殷勤地領著藺婉走向於洋的辦公室,路上還討好地說道:
ไทย
หนึ่งในพนักงานต้อนรับได้สติ รีบนำทางลิ่นหว่านไปยังห้องทำงานของอวี๋หยางอย่างกระตือรือร้น ระหว่างทางยังเอ่ยประจบเอาใจ
จีน
“藺小姐,您和於總真般配!”
ไทย
“คุณลิ่น คุณกับบอสอวี๋ช่างเหมาะสมกันจริงๆ เลยนะคะ!”
จีน
藺婉禮貌地笑了笑,沒有說話,很快到了總經理辦公室,前台微笑道:
ไทย
ลิ่นหว่านยิ้มอย่างมีมารยาทโดยไม่พูดอะไร ไม่นานก็มาถึงห้องทำงานผู้จัดการทั่วไป พนักงานต้อนรับยิ้มแล้วกล่าวว่า
จีน
“藺小姐,於總就在裡面,您請進。”
ไทย
“คุณลิ่น บอสอวี๋อยู่ข้างใน เชิญเข้าไปได้เลยค่ะ”
จีน
“謝謝。”
ไทย
“ขอบคุณค่ะ”
จีน
藺婉敲了敲門,裡面響起於洋的聲音。
ไทย
ลิ่นหว่านเคาะประตู ด้านในมีเสียงของอวี๋หยางดังขึ้น
จีน
“進來。”
ไทย
“เข้ามา”
จีน
藺婉推門進去,卻見於洋正懶洋洋地坐在老闆椅上,雙腿搭在辦公桌上,手裡划動滑鼠,兩眼發亮地看著電腦。
ไทย
ลิ่นหว่านผลักประตูเข้าไป ก็เห็นอวี๋หยางกำลังนั่งเหยียดยาวอย่างเกียจคร้านอยู่บนเก้าอี้ผู้บริหาร สองขาพาดไว้บนโต๊ะทำงาน มือเลื่อนเมาส์ ดวงตาสองข้างเป็นประกายจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์
จีน
見進來的人是藺婉,於洋連忙坐起來,手忙腳亂地把電腦屏幕上的美女圖片關掉。
ไทย
เมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาคือลิ่นหว่าน อวี๋หยางก็รีบลุกขึ้นนั่ง มือไม้ปั่นป่วนปิดภาพสาวสวยบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ทันที
จีน
“小婉,你怎麼來了?快坐快坐!”
ไทย
“เสี่ยวหว่าน เธอมาได้ยังไง รีบนั่งเร็วเข้า!”
จีน
於洋過去拉藺婉的手,卻被她躲開,於洋眼神微慍,旋即又繼續微笑:
ไทย
อวี๋หยางเดินเข้าไปจะจับมือลิ่นหว่าน ทว่ากลับถูกเธอหลบพ้น แววตาของอวี๋หยางฉายแววขุ่นเคืองขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับมายิ้มแย้มต่อไปทันที
จีน
“小婉,喝什麼?我親自給你泡。”
ไทย
“เสี่ยวหว่าน ดื่มอะไรดี ฉันจะชงให้เธอเอง”
จีน
“謝謝,不用了。”
ไทย
“ขอบใจ ไม่ต้องหรอก”
จีน
藺婉搖搖頭,坐在距離於洋一米開外的沙發上,緩緩道:
ไทย
ลิ่นหว่านส่ายหน้า นั่งลงบนโซฟาที่ห่างจากอวี๋หยางออกไปกว่าหนึ่งเมตร แล้วเอ่ยช้าๆ
จีน
“於洋,我不能和你結婚。”
ไทย
“อวี๋หยาง ฉันแต่งงานกับนายไม่ได้”
จีน
大概是沒想到藺婉會這麼直接,於洋怔了怔才道:
ไทย
คงเพราะคาดไม่ถึงว่าลิ่นหว่านจะตรงไปตรงมาขนาดนี้ อวี๋หยางชะงักไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้น
จีน
“小婉,那天不是說好了嗎?咱們畢業就結婚,你母親彩禮都收了!”
ไทย
“เสี่ยวหว่าน วันนั้นไม่ใช่ว่าตกลงกันไว้แล้วเหรอ พวกเราเรียนจบก็แต่งงานกัน สินสอดแม่เธอก็รับไปแล้วด้วย!”
จีน
藺婉立刻說道:“於洋,我從來就沒有答應過你,彩禮我今天會找人給你們送回去的,到時請你們清點一下,如果有出入馬上聯繫我。”
ไทย
ลิ่นหว่านเอ่ยขึ้นทันควัน “อวี๋หยาง ฉันไม่เคยตอบตกลงกับนายเลย ส่วนสินสอดวันนี้ฉันจะให้คนเอาไปคืนพวกนาย ถึงตอนนั้นพวกนายก็ตรวจนับดูแล้วกัน หากมีส่วนไหนไม่ถูกต้องก็รีบติดต่อฉันมาได้ทันที”
จีน
於洋難以置信地看著藺婉,“小婉,你認真的?”
ไทย
อวี๋หยางมองลิ่นหว่านอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เสี่ยวหว่าน เธอพูดจริงเหรอ”
จีน
藺婉點點頭,“對不起,於洋,我們不適合。”
ไทย
ลิ่นหว่านพยักหน้า “ขอโทษนะอวี๋หยาง พวกเราไม่เหมาะสมกัน”
จีน
於洋有點急了,“我們倆可是青梅竹馬,從小一起長大,我家現在這麼有錢,你不嫁給我還能嫁給誰?”
ไทย
อวี๋หยางเริ่มร้อนรน “พวกเราสองคนเป็นเพื่อนสมัยเด็ก โตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก ตอนนี้บ้านฉันรวยขนาดนี้ เธอไม่แต่งกับฉันแล้วจะไปแต่งกับใครได้อีก”
จีน
藺婉道:“於洋,我們是從小一起長大,可我從來都把你當朋友。”
ไทย
ลิ่นหว่านกล่าวว่า “อวี๋หยาง พวกเราโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กก็จริง แต่ฉันคิดกับนายเป็นแค่เพื่อนมาโดยตลอด”
จีน
“呵呵。”於洋冷笑,臉上的溫和笑容消失。
ไทย
“เหอะๆ” อวี๋หยางหัวเราะเยาะ รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าเลือนหายไป
จีน
“藺婉,我追了你這麼多年,拒絕了那麼多女人,你現在跟我說只把我當朋友?”
ไทย
“ลิ่นหว่าน ฉันตามจีบเธอมาตั้งหลายปี ปฏิเสธผู้หญิงไปตั้งกี่คน ตอนนี้เธอกลับมาบอกว่าคิดกับฉันแค่เพื่อนงั้นเหรอ”
จีน
藺婉一怔,她還是第一次見於洋露出這麼令人不舒服的表情,但她還是繼續說道:
ไทย
ลิ่นหว่านชะงัก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นอวี๋หยางแสดงสีหน้าที่ชวนให้อึดอัดใจเช่นนี้ แต่เธอก็ยังคงเอ่ยต่อไป
จีน
“於洋,如果我做過什麼讓你誤會的事,我向你道歉,對不起,但我真的不能和你在一起。”
ไทย
“อวี๋หยาง ถ้าฉันเคยทำอะไรให้นายเข้าใจผิด ฉันขอโทษนายด้วยนะ ขอโทษจริงๆ แต่ฉันอยู่กับนายไม่ได้จริงๆ”
จีน
其實於洋每一次表白,藺婉都明確拒絕了,也說過很多次只是把他當朋友。
ไทย
อันที่จริงทุกครั้งที่อวี๋หยางสารภาพรัก ลิ่นหว่านล้วนปฏิเสธอย่างชัดเจน และเคยบอกไปหลายครั้งแล้วว่าคิดกับเขาเป็นแค่เพื่อน
จีน
但於洋的家境太好,他總覺得藺婉遲早是自己的囊中之物,沒人有能力搶走。
ไทย
ทว่าพื้นเพครอบครัวของอวี๋หยางดีเกินไป เขาจึงคิดอยู่เสมอว่าช้าเร็วลิ่นหว่านก็ต้องตกเป็นของในกำมือตน ไม่มีใครมีความสามารถแย่งชิงไปได้
จีน
再加上他的父母早就和藺婉的母親說好了,兩邊會結為親家。
ไทย
ประกอบกับพ่อแม่ของเขาตกลงกับแม่ของลิ่นหว่านไว้นานแล้วว่าทั้งสองฝ่ายจะดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน
จีน
所以於洋一直以來都覺得藺婉是在矜持,藺婉遲早會嫁給他。
ไทย
ดังนั้นอวี๋หยางจึงคิดมาโดยตลอดว่าลิ่นหว่านเพียงแค่วางท่าสงวนตัว ช้าเร็วลิ่นหว่านก็ต้องแต่งให้เขา
จีน
直到此刻,於洋終於意識到,這個認定會嫁給自己的女人,原來從來沒有屬於過他。
ไทย
จนกระทั่งบัดนี้ อวี๋หยางถึงได้ตระหนักว่า ผู้หญิงที่เขาปักใจเชื่อว่าจะแต่งงานกับตน แท้จริงแล้วไม่เคยเป็นของเขาเลย
จีน
彷彿是看上的玩具被人搶走了,於洋雙眼赤紅,瞪著藺婉大聲道:
ไทย
ราวกับของเล่นที่หมายตาไว้ถูกคนแย่งชิงไป อวี๋หยางดวงตาแดงก่ำ ถลึงตามองลิ่นหว่านแล้วตะคอกเสียงดัง
จีน
“是不是因為那個陳諾?!他就是一個不入流的垃圾,他能給你什麼?讓你做個貧窮下賤的小三嗎?!”
ไทย
“เป็นเพราะไอ้เฉินนั่วนั่นใช่ไหม! มันก็แค่ขยะสวะชั้นต่ำ มันจะให้อะไรเธอได้ ให้เธอเป็นเมียน้อยที่จนกรอบต่ำต้อยงั้นเหรอ!”
จีน
啪!
ไทย
เพียะ!
จีน
藺婉渾身顫動,不可置信地看著於洋:
ไทย
ลิ่นหว่านตัวสั่นเทา มองอวี๋หยางอย่างไม่อยากจะเชื่อ
จีน
“於洋,你怎麼能這麼說?!”
ไทย
“อวี๋หยาง นายพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง!”
จีน
這一瞬間,藺婉覺得這個青梅竹馬竟是那麼的陌生。
ไทย
ชั่วพริบตานั้น ลิ่นหว่านรู้สึกว่าเพื่อนสมัยเด็กคนนี้ช่างแปลกหน้าเหลือเกิน
จีน
“藺婉,是我把你捧的太高了,讓你以為我堂堂於氏集團的太子爺真的是個廢物嗎?”
ไทย
“ลิ่นหว่าน เป็นเพราะฉันยกย่องเธอสูงส่งเกินไปสินะ ถึงทำให้เธอคิดว่าคุณชายน้อยแห่งเครือตระกูลอวี๋อย่างฉันเป็นคนไร้ประโยชน์จริงๆ น่ะฮะ”
จีน
於洋被藺婉打了一耳光,頓時怒不可遏,也不再假裝什麼風度了,一把將藺婉推倒在沙發上,他神情猙獰,以往的溫和痴情不再。
ไทย
อวี๋หยางถูกลิ่นหว่านตบหน้าฉาดหนึ่ง พลันโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ไม่คิดจะเสแสร้งแสดงท่าทีสุภาพชนอีกต่อไป ผลักลิ่นหว่านล้มลงบนโซฟาอย่างแรง สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวเหี้ยมเกรียม ความอ่อนโยนหลงใหลในอดีตมลายหายไปสิ้น
จีน
“賤人,你媽就差跪下求我娶你了,你還敢不識趣,是你逼我的!”
ไทย
“นังตัวดี แม่เธอแทบจะคุกเข่าอ้อนวอนให้ฉันแต่งงานกับเธออยู่แล้ว เธอยังกล้าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงอีก เธอเป็นคนบีบให้ฉันทำเองนะ!”
จีน
“於洋,你放開我!”
ไทย
“อวี๋หยาง นายปล่อยฉันนะ!”
จีน
藺婉慌了,她從未想過於洋竟有這麼恐怖的一面,她終於發現過去的自己太單純了,竟沒發現於洋是這樣的人。
ไทย
ลิ่นหว่านตื่นตระหนก เธอไม่เคยคิดเลยว่าอวี๋หยางจะมีด้านที่น่ากลัวขนาดนี้ ในที่สุดเธอก็ค้นพบว่าตนเองในอดีตไร้เดียงสาเกินไป ถึงมองไม่ออกว่าอวี๋หยางเป็นคนเช่นนี้
จีน
或者說,於洋和他的父母從來就沒有用平等的目光看待過自己。
ไทย
หรือพูดอีกอย่างก็คือ อวี๋หยางและพ่อแม่ของเขาไม่เคยใช้สายตาที่เท่าเทียมมองดูเธอเลย
จีน
從來都把她當做可以任意操控佔有的東西。
ไทย
ปฏิบัติต่อเธอราวกับเป็นสิ่งของที่สามารถบงการและครอบครองได้ตามใจชอบมาโดยตลอด
จีน
現在自己脫離了掌控,於洋便惱羞成怒,凶相畢露。
ไทย
ตอนนี้เมื่อเธอหลุดพ้นจากการควบคุม อวี๋หยางจึงโกรธจนบ้าคลั่ง เผยธาตุแท้อันดุร้ายออกมา
จีน
藺婉想要掙扎,力氣卻完全比不過於洋,瘋狂的男人已經把手伸向了她的衣領。
ไทย
ลิ่นหว่านพยายามดิ้นรน แต่เรี่ยวแรงกลับสู้ไม่ไหว ชายผู้บ้าคลั่งยื่นมือไปยังคอเสื้อของเธอแล้ว
จีน
砰!
ไทย
ปัง!
จีน
辦公室大門被撞開,一道颯爽健美的身影沖了進來,一腳把於洋踢飛。
ไทย
ประตูห้องทำงานถูกกระแทกเปิดออก เงาร่างอันทะมัดทะแมงแข็งแรงสายหนึ่งพุ่งเข้ามา ถีบอวี๋หยางจนกระเด็น
จีน
隨後一群人也跟著進來,魏小沫把藺婉扶起來,“表姐,你沒事吧?”
ไทย
จากนั้นคนกลุ่มหนึ่งก็ตามเข้ามา เว่ยเสี่ยวโม่ประคองลิ่นหว่านลุกขึ้น “พี่ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
จีน
藺婉眼眶微紅,搖搖頭,魏小沫憤怒地道:
ไทย
ขอบตาของลิ่นหว่านแดงเรื่อ ส่ายหน้า เว่ยเสี่ยวโม่เอ่ยด้วยความเดือดดาล
จีน
“我早就覺得這個於洋不是好東西,平時還裝的那麼好,我干!”
ไทย
“ฉันนึกไว้นานแล้วว่าไอ้อวี๋หยางนี่ไม่ใช่คนดีอะไร ปกติยังเสแสร้งแกล้งทำได้ดีขนาดนี้ สารเลวเอ๊ย!”
จีน
她衝過去踢了於洋兩腳,於洋連連慘叫,長盛酒店的工作人員也跑進來。
ไทย
เธอพุ่งเข้าไปเตะอวี๋หยางอีกสองที อวี๋หยางร้องโหยหวนไม่หยุด พนักงานของโรงแรมฉางเซิ่งก็วิ่งกรูกันเข้ามา
จีน
“你們做什麼?快報警!”
ไทย
“พวกคุณทำอะไรน่ะ รีบแจ้งตำรวจเร็ว!”
จีน
何芸道:“你們的總經理試圖侵犯我們的朋友,正好,我們也想報警。”
ไทย
เหออวิ๋นกล่าวว่า “ผู้จัดการทั่วไปของพวกคุณพยายามจะล่วงละเมิดเพื่อนของพวกเรา พอดีเลย พวกเราก็อยากจะแจ้งตำรวจเหมือนกัน”
จีน
“不要報警!”
ไทย
“ไม่ต้องแจ้งตำรวจ!”
จีน
於洋掙扎著從地上爬起來,雙目通紅地看著藺婉。
ไทย
อวี๋หยางตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น จ้องมองลิ่นหว่านด้วยดวงตาแดงก่ำ
จีน
“讓他們走!”
ไทย
“ปล่อยพวกมันไป!”
จีน
唐小月鄙夷地瞥了於洋一眼,“什麼垃圾玩意兒,果然是廢物富二代!”
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ปรายตามองอวี๋หยางอย่างเหยียดหยาม “สวะอะไรอย่างนี้ เป็นลูกคนรวยไม่ได้เรื่องจริงๆ!”
จีน
藺婉在眾人的保護下離開,再沒有看過於洋一眼。
ไทย
ลิ่นหว่านเดินจากไปภายใต้การคุ้มกันของทุกคน โดยไม่หันกลับไปมองอวี๋หยางอีกเลยแม้แต่ปราดเดียว
จีน
一行人出了長盛酒店,唐小月拍拍胸脯,“還好陳諾讓我們跟著你,不然差點就出事了。”
ไทย
คนทั้งกลุ่มเดินออกจากโรงแรมฉางเซิ่ง ถังเสี่ยวเยว่ตบอกตัวเอง “ยังดีนะที่เฉินนั่วให้พวกเราตามเธอมา ไม่อย่างนั้นเกือบเกิดเรื่องแล้ว”
จีน
何芸關切地道:“藺婉,你沒事吧?”
ไทย
เหออวิ๋นเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง “ลิ่นหว่าน เธอไม่เป็นไรใช่ไหม”
จีน
藺婉臉色微微蒼白,搖頭道:“何姐,我沒事。”
ไทย
ใบหน้าของลิ่นหว่านซีดเผือดเล็กน้อย ส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “พี่เหอ ฉันไม่เป็นไรค่ะ”
จีน
剛才唐小月來的及時,藺婉沒被於洋佔到任何便宜,倒是於洋被唐小月那一腳踹的夠嗆。
ไทย
เมื่อครู่ถังเสี่ยวเยว่มาได้ทันเวลา ลิ่นหว่านจึงไม่ถูกอวี๋หยางเอาเปรียบใดๆ กลับกันอวี๋หยางโดนถังเสี่ยวเยว่ถีบเข้าไปดอกนั้นจนอ่วมไม่น้อย
จีน
想起青梅竹馬居然隱藏了這麼可怕的一面,藺婉美眸黯然,同時也無比慶幸。
ไทย
พอนึกถึงว่าเพื่อนสมัยเด็กซ่อนด้านที่น่ากลัวขนาดนี้เอาไว้ นัยน์ตางามของลิ่นหว่านก็หม่นหมองลง ขณะเดียวกันก็รู้สึกโล่งใจเป็นอย่างยิ่ง
จีน
如果自己真的屈服,嫁給了於洋,那等待自己的會是什麼日子啊?
ไทย
หากตนยอมจำนนและแต่งงานกับอวี๋หยางไปจริงๆ สิ่งที่รอคอยตนอยู่จะเป็นชีวิตแบบไหนกันนะ
จีน
長盛酒店。
ไทย
โรงแรมฉางเซิ่ง
จีน
總經理辦公室里一片狼藉,能摔的東西全都被摔碎了,於洋彷彿一頭瘋狗,喘著粗氣,拿著手機嘶聲道:
ไทย
ภายในห้องทำงานผู้จัดการทั่วไปเละเทะไม่มีชิ้นดี สิ่งของที่พอจะทุ่มปาได้ล้วนแตกกระจายจนหมดสิ้น อวี๋หยางราวกับหมาบ้าตัวหนึ่ง เขาหอบหายใจรุนแรง ถือโทรศัพท์มือถือแล้วเค้นเสียงแหบพร่าออกมา
จีน
“爸,我要整死那個陳諾!我要讓藺婉跪下求我!”
ไทย
“พ่อ ผมจะเล่นงานไอ้เฉินนั่วนั่นให้ตาย! ผมจะทำให้ลิ่นหว่านคุกเข่าอ้อนวอนผมให้ได้!”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน