บทที่ 110

ไร้สตรีในใจ สอบทีไรก็เทพ

心中無女人,考試自然神
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

陳諾走進四班的教室,立刻成為了班上同學矚目的焦點。

ไทย

เฉินนั่วเดินเข้ามาในห้องเรียนห้อง 4 และกลายเป็นจุดสนใจของเพื่อนร่วมห้องทันที

จีน

幾個相熟的男生上前拍他的肩膀,一臉羨慕:

ไทย

นักเรียนชายที่คุ้นเคยกันสองสามคนเดินเข้ามาตบไหล่เขาด้วยสีหน้าอิจฉา

จีน

“卧槽陳諾,你小子開掛呀,學渣逆襲,爽文男主是吧?”

ไทย

“เชี่ย เฉินนั่ว นายเปิดโปรโกงมาชัดๆ เด็กบ๊วยพลิกเกม นี่มันพระเอกนิยายสายเทพทรูใช่ไหมเนี่ย?”

จีน

“陳諾,你有什麼秘訣,透露一下唄?”

ไทย

“เฉินนั่ว นายมีเคล็ดลับอะไร แอบบอกกันหน่อยสิ?”

จีน

這幾個也是學渣,平日里和陳諾和張元都是難兄難弟,沒想到兩人一朝鹹魚翻身,他們也是羨慕不已。

ไทย

พวกนี้ก็เป็นพวกเด็กบ๊วยเหมือนกัน ปกติก็กอดคอร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเฉินนั่วและจางหยวน คิดไม่ถึงว่าจู่ๆ ทั้งสองคนจะพลิกชีวิตปลาเค็มได้ พวกเขาจึงอิจฉาเป็นธรรมดา

จีน

“秘訣?有啊!”

ไทย

“เคล็ดลับเหรอ มีสิ!”

จีน

陳諾微微一笑,那幾個學渣頓時眼冒綠光,無比期待地看著他,陳諾淡淡地道:

ไทย

เฉินนั่วยิ้มน้อยๆ ดวงตาของเด็กเรียนแย่เหล่านั้นพลันเปล่งประกาย มองดูเขาด้วยความคาดหวังอย่างยิ่ง เฉินนั่วเอ่ยเรียบๆ ว่า

จีน

“心中無女人,考試自然神!”

ไทย

“ใจไร้สตรี สอบย่อมไร้เทียมทาน!”

จีน

“......”

ไทย

“…”

จีน

陳諾和這幾個學渣扯了幾句,上課鈴響起,同學們都坐好,老李走了進來。

ไทย

เฉินนั่วคุยเล่นกับพวกเด็กบ๊วยสองสามประโยค เสียงกริ่งเข้าเรียนก็ดังขึ้น นักเรียนทุกคนนั่งประจำที่ เหล่าหลี่ก็เดินเข้ามา

จีน

今天老李心情很好,頭頂上的地中海都在閃閃發光。

ไทย

วันนี้เหล่าหลี่อารมณ์ดีมาก ศีรษะล้านตรงกลางที่เป็นเหมือนทะเลเมดิเตอร์เรเนียนส่องประกายวิบวับ

จีน

這次二模四班的平均分排在年級第二,最重要的是有幾個差生都考得很好,讓老李好好風光了一把。

ไทย

คะแนนเฉลี่ยของการสอบจำลองครั้งที่สองของห้อง 4 อยู่ในอันดับสองของระดับชั้น ที่สำคัญที่สุดคือมีนักเรียนหัวทึบหลายคนทำคะแนนได้ดีมาก ทำให้เหล่าหลี่ได้หน้าได้ตาเป็นอย่างยิ่ง

จีน

“陳諾和張元獲得了進步最快獎,大家掌聲鼓勵!”

ไทย

“เฉินนั่วกับจางหยวนได้รับรางวัลพัฒนาการยอดเยี่ยม ขอให้ทุกคนปรบมือให้กำลังใจด้วย!”

จีน

老李滿面紅光地宣布,全班熱烈鼓掌。

ไทย

เหล่าหลี่ประกาศด้วยสีหน้าเปล่งปลั่งเบิกบาน ทั้งห้องปรบมือให้อย่างเกรียวกราว

จีน

陳諾和張元上台,老李分別給兩人發了一張獎狀。

ไทย

เฉินนั่วกับจางหยวนเดินขึ้นไปบนเวที เหล่าหลี่มอบเกียรติบัตรให้คนละหนึ่งใบ

จีน

張元興奮的滿臉通紅,比運動員拿奧運冠軍還高興。

ไทย

จางหยวนตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ ดีใจยิ่งกว่านักกีฬาคว้าเหรียญทองโอลิมปิกเสียอีก

จีน

陳諾拿著獎狀站在台接受完同學們的掌聲,終於還是忍不住對老李問道:

ไทย

เฉินนั่วถือเกียรติบัตรยืนรับเสียงปรบมือจากเพื่อนร่วมชั้นอยู่บนเวที ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะถามอาจารย์หลี่ว่า

จีน

“李老師,除了獎狀,就沒別的了?”

ไทย

“อาจารย์หลี่ครับ นอกจากเกียรติบัตรแล้ว ไม่มีอย่างอื่นอีกเหรอครับ?”

จีน

陳諾早就不是單純清澈的學生了,相比獎狀這種虛頭巴腦的東西,他更看重實際的利益。

ไทย

เฉินนั่วไม่ใช่เด็กนักเรียนใสซื่อบริสุทธิ์ตั้งนานแล้ว เมื่อเทียบกับสิ่งจอมปลอมอย่างเกียรติบัตร เขาให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ที่จับต้องได้มากกว่า

จีน

老李問道:“這可是校級獎狀,你還想要什麼?”

ไทย

เหล่าหลี่ถาม “นี่มันเกียรติบัตรระดับโรงเรียนเลยนะ เธอจะเอาอะไรอีกล่ะ?”

จีน

陳諾低聲道:“就沒點獎金什麼的?”

ไทย

เฉินนั่วกระซิบเสียงเบา “ไม่มีพวกเงินรางวัลบ้างเหรอครับ?”

จีน

哪怕兩百三百也好啊,到時候一起拿去買球,也能多贏個五六萬呢!

ไทย

ถึงจะมีแค่สองร้อยสามร้อยหยวนก็ยังดี ถึงเวลาเอาไปรวมแทงบอลด้วย ก็ชนะได้เงินเพิ่มมาอีกตั้งห้าหกหมื่นแล้ว!

จีน

老李瞪了他一眼:“你是學生,咋就鑽錢眼裡了?”

ไทย

เหล่าหลี่ถลึงตาใส่เขา “เธอเป็นนักเรียน ทำไมถึงได้หน้าเงินขนาดนี้นะ?”

จีน

陳諾無語,我拚命學習考上好大學,不就是為了將來能鑽進錢眼裡嗎?

ไทย

เฉินนั่วพูดไม่ออก ฉันตั้งใจเรียนแทบตายเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ก็เพื่อจะได้ไปนอนกอดเงินในอนาคตไม่ใช่หรือไง?

จีน

一節課很快過去,同學們抓緊時間放鬆嬉戲。

ไทย

หนึ่งคาบเรียนผ่านไปอย่างรวดเร็ว นักเรียนต่างฉวยโอกาสพักผ่อนหย่อนใจและหยอกล้อกัน

จีน

陳諾和張元出去上廁所,班長李宏走到周玲兒座位前,看了看陳諾的背影,不屑地道:

ไทย

เฉินนั่วกับจางหยวนออกไปเข้าห้องน้ำ หลี่หงหัวหน้าห้องเดินมาที่โต๊ะของโจวหลิงเอ๋อร์ มองตามแผ่นหลังของเฉินนั่วแล้วเอ่ยอย่างดูแคลน

จีน

“周玲兒,你看陳諾多俗,都拿到學校發的獎狀了,居然還只想著錢!”

ไทย

“โจวหลิงเอ๋อร์ เธอดูเฉินนั่วสิว่าหน้าเงินแค่ไหน ได้เกียรติบัตรที่โรงเรียนมอบให้แล้วแท้ๆ กลับยังคิดถึงแต่เรื่องเงิน!”

จีน

“這次我考得還行,進了年級前三十,要不我們組成學習夥伴,一起學習吧?”

ไทย

“ครั้งนี้ฉันก็สอบได้ไม่เลว ติดสามสิบอันดับแรกของระดับชั้น พวกเรามาจับคู่เป็นเพื่อนเรียน แล้วติวหนังสือด้วยกันดีไหม?”

จีน

李宏話還沒說完,周玲兒已經起身走了出去。

ไทย

หลี่หงยังพูดไม่ทันจบ โจวหลิงเอ๋อร์ก็ลุกขึ้นเดินออกไปแล้ว

จีน

“周玲兒!”

ไทย

“โจวหลิงเอ๋อร์!”

จีน

李宏在後面喊,但周玲兒根本沒聽到他說話,徑直走向衛生間。

ไทย

หลี่หงตะโกนเรียกอยู่ด้านหลัง แต่โจวหลิงเอ๋อร์ไม่ได้สนใจฟังที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อย เดินตรงไปยังห้องน้ำ

จีน

陳諾和張元正好從男廁所里出來,周玲兒迎上去,攔住了陳諾。

ไทย

เฉินนั่วกับจางหยวนเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำชายพอดี โจวหลิงเอ๋อร์ก็เดินปรี่เข้าไปขวางเฉินนั่วไว้

จีน

“陳諾,我有話對你說。”

ไทย

“เฉินนั่ว ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย”

จีน

張元見狀朝陳諾眨眨眼睛,很識趣地先走了,陳諾皺眉看著周玲兒:

ไทย

จางหยวนเห็นดังนั้นก็ขยิบตาให้เฉินนั่ว แล้วรีบหลบฉากไปอย่างรู้หน้าที่ เฉินนั่วขมวดคิ้วมองโจวหลิงเอ๋อร์

จีน

“如果不是兌現賭約,那就免談吧。”

ไทย

“ถ้าไม่ใช่เรื่องจ่ายหนี้พนันตามสัญญา ก็ไม่ต้องคุยหรอก”

จีน

周玲兒輕咬嘴唇,從身後拿出一個習題本,遞給陳諾:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กัดริมฝีปากเบาๆ หยิบสมุดแบบฝึกหัดเล่มหนึ่งออกมาจากด้านหลังแล้วยื่นให้เฉินนั่ว

จีน

“給你!”

ไทย

“ให้!”

จีน

陳諾接過,翻開本子,只見裡面夾著一千塊錢,他頓時臉上笑容綻放:

ไทย

เฉินนั่วรับมาและเปิดสมุดออก เห็นเงินหนึ่งพันหยวนสอดอยู่ข้างใน บนใบหน้าของเขาก็พลันผลิรอยยิ้มกว้างทันที

จีน

“謝謝啊!”

ไทย

“ขอบใจนะ!”

จีน

現在無論多少錢在他眼裡都會自動乘以250,一千塊就是二十五萬,確實該說聲謝謝。

ไทย

ตอนนี้ไม่ว่าเงินจำนวนเท่าไหร่ในสายตาของเขาก็จะถูกคูณด้วย 250 โดยอัตโนมัติ เงินหนึ่งพันหยวนก็คือสองแสนห้าหมื่น สมควรต้องกล่าวขอบคุณจริงๆ

จีน

說完陳諾就繞過周玲兒,朝教室走去。

ไทย

พูดจบเฉินนั่วก็เดินเลี่ยงโจวหลิงเอ๋อร์ มุ่งหน้ากลับห้องเรียน

จีน

“陳諾,你站住!”

ไทย

“เฉินนั่ว หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

จีน

周玲兒連忙追上去,攔在陳諾的面前:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์รีบวิ่งตามไป ขวางหน้าเฉินนั่วไว้

จีน

“我有話問你!”

ไทย

“ฉันมีเรื่องจะถามนาย!”

จีน

陳諾問道:“怎麼,三模咱們繼續賭?”

ไทย

เฉินนั่วถาม “ทำไม การสอบจำลองครั้งที่สามจะพนันกันต่อเหรอ?”

จีน

周玲兒有些氣惱:“陳諾,你現在怎麼滿身銅臭,你以前不是這樣的!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง “เฉินนั่ว ทำไมนายถึงได้เห็นแก่เงินขนาดนี้ เมื่อก่อนนายไม่ได้เป็นแบบนี้นี่!”

จีน

陳諾笑了:“謝謝你的祝福。”

ไทย

เฉินนั่วยิ้ม “ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะ”

จีน

我還真就想滿身銅臭呢!

ไทย

ฉันก็อยากจะรวยจนมีกลิ่นเงินติดตัวจริงๆ นั่นแหละ!

จีน

他懶得再理會周玲兒,快步走進了四班的教室。

ไทย

เขาขี้เกียจจะสนใจโจวหลิงเอ๋อร์อีก จึงก้าวฉับๆ เดินเข้าไปในห้องเรียนห้อง 4

จีน

周玲兒看著陳諾的背影,咬著嘴唇,卻沒有像以往那樣發脾氣。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์มองตามแผ่นหลังของเฉินนั่ว เธอเม้มริมฝีปาก แต่กลับไม่ได้โมโหโวยวายเหมือนแต่ก่อน

จีน

昨晚她想了很久,發現自己確實對陳諾的了解還不夠。

ไทย

เมื่อคืนเธอคิดทบทวนอยู่นาน และพบว่าตนเองยังไม่เข้าใจเฉินนั่วดีพอจริงๆ

จีน

居然沒有發現陳諾的改變。

ไทย

ถึงขนาดไม่ทันสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของเฉินนั่ว

จีน

但現在還不晚,如果能挽回陳諾,讓他重新追求自己,那豈不是更顯得自己的優秀?

ไทย

แต่ตอนนี้ยังไม่สายเกินไป หากสามารถดึงเฉินนั่วกลับมา ทำให้เขากลับมาตามจีบตนเองได้อีกครั้ง นั่นจะไม่ยิ่งแสดงให้เห็นถึงความยอดเยี่ยมของเธอหรอกหรือ?

จีน

她有信心,不管在江縣二中,還是在容城大學,都不會有比自己更好的女生。

ไทย

เธอมีความมั่นใจ ไม่ว่าจะในโรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยน หรือในมหาวิทยาลัยหรงเฉิง ก็จะไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ยอดเยี่ยมไปกว่าเธอ

จีน

畢竟長得漂亮的學習沒她好,學習好的又沒她漂亮。

ไทย

เพราะคนที่หน้าตาสวยก็เรียนสู้เธอไม่ได้ ส่วนคนที่เรียนเก่งก็หน้าตาไม่สวยเท่าเธอ

จีน

學霸校花的魅力,就需要陳諾這樣的追求者來凸顯。

ไทย

เสน่ห์ของดาวโรงเรียนหัวกะทิ จำเป็นต้องอาศัยคนตามจีบอย่างเฉินนั่วมาช่วยขับเน้น

จีน

很快到了中午,同學們都爭先恐後地跑向食堂。

ไทย

ไม่นานก็ถึงเวลาเที่ยงวัน นักเรียนต่างแย่งกันวิ่งไปที่โรงอาหาร

จีน

張元這傢伙今天自己帶了盒飯,說這樣可以邊吃飯邊看書。

ไทย

จางหยวนเจ้าหมอนี่วันนี้พกข้าวกล่องมาเอง บอกว่าจะได้กินข้าวไปอ่านหนังสือไปได้

จีน

為了去容大見孟老師,小胖子也是拼了。

ไทย

เพื่อที่จะได้ไป ม.หรงเฉิง เพื่อพบอาจารย์เมิ่ง เจ้าอ้วนน้อยถึงกับทุ่มสุดตัวจริงๆ

จีน

陳諾一個人走出教室,來到五班,卻見一個畏畏縮縮的高挑身影已經站在五班門口了。

ไทย

เฉินนั่วเดินออกจากห้องเรียนเพียงลำพังมายังห้อง 5 ก็เห็นร่างสูงโปร่งที่ยืนเก้ๆ กังๆ ยืนรออยู่หน้าประตูห้อง 5 แล้ว

จีน

陳諾微笑道:“小侄女很自覺嘛,走!”

ไทย

เฉินนั่วยิ้ม “หลานสาวตัวน้อยรู้หน้าที่ดีนี่ ไปกันเถอะ!”

จีน

為了鍛煉沈新眉的膽量,最近陳諾每天中午都拉著她一起去食堂吃飯。

ไทย

เพื่อฝึกความกล้าให้เสิ่นซินเหมย ช่วงนี้เฉินนั่วจึงลากเธอไปกินข้าวที่โรงอาหารด้วยกันทุกเที่ยง

จีน

目的是讓沈新眉習慣被人關注,習慣成為焦點。

ไทย

โดยมีเป้าหมายเพื่อให้เสิ่นซินเหมยชินกับการถูกผู้คนจับจ้อง และชินกับการตกเป็นจุดสนใจ

จีน

現在兩人都有了默契,每到中午沈新眉就在五班門口等著他。

ไทย

ตอนนี้ทั้งสองคนรู้ใจกันเป็นอย่างดี พอถึงเวลาเที่ยง เสิ่นซินเหมยก็จะมายืนรอเขาที่หน้าประตูห้อง 5

จีน

“叔侄”兩人很快來到食堂,沈新眉默默地跟著陳諾排隊打飯。

ไทย

“อาหลาน” ทั้งสองมาถึงโรงอาหารอย่างรวดเร็ว เสิ่นซินเหมยเดินตามเฉินนั่วเข้าแถวตักข้าวอย่างเงียบๆ

จีน

輪到兩人,盛菜的大嬸看到她,便心領神會地給陳諾多盛了幾塊瘦肉。

ไทย

เมื่อถึงคิวของทั้งคู่ คุณป้าตักกับข้าวเห็นเธอก็เข้าใจตรงกันทันที จึงตักเนื้อไม่ติดมันให้เฉินนั่วเพิ่มอีกหลายชิ้น

จีน

因為每次陳諾去打飯時,沈新眉都會在旁邊請求大嬸多給陳諾加點瘦肉。

ไทย

เพราะทุกครั้งที่เฉินนั่วไปตักข้าว เสิ่นซินเหมยจะคอยขอร้องคุณป้าอยู่ข้างๆ ให้ช่วยเพิ่มเนื้อไม่ติดมันให้เฉินนั่วเสมอ

จีน

現在不用她開口,大嬸已經會自動給陳諾選瘦肉了。

ไทย

ตอนนี้ไม่ต้องรอให้เธอเอ่ยปาก คุณป้าก็ตักเนื้อไม่ติดมันให้เฉินนั่วโดยอัตโนมัติแล้ว

จีน

兩人端著飯菜坐下,沈新眉很熟練地把自己盤子里的瘦肉都夾給陳諾,然後把陳諾盤子里的肥肉都放到自己的盤子里。

ไทย

ทั้งสองคนยกจานข้าวไปนั่งลง เสิ่นซินเหมยคีบเนื้อไม่ติดมันในจานของตัวเองให้เฉินนั่วอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็คีบเนื้อมันๆ ในจานของเฉินนั่วมาใส่จานของตัวเอง

จีน

這是兩人每天中午一起吃飯時的標準動作,陳諾都已經習慣了。

ไทย

นี่คือท่าประจำของทั้งสองคนเวลาทานข้าวเที่ยงด้วยกันทุกวัน ซึ่งเฉินนั่วก็เคยชินไปแล้ว

จีน

等沈新眉把肥瘦肉挑好,兩人這才開始吃飯。

ไทย

พอเสิ่นซินเหมยแยกเนื้อไม่ติดมันกับเนื้อมันๆ เสร็จ ทั้งคู่ถึงได้เริ่มลงมือกินข้าว

จีน

“小奶貓,你吃這麼多肥肉,不怕長胖嗎?”

ไทย

“ลูกแมวน้อย เธอกินเนื้อมันๆ เยอะขนาดนี้ ไม่กลัวอ้วนเหรอ?”

จีน

陳諾一邊吃飯,一邊問道。

ไทย

เฉินนั่วกินข้าวไปพลางถามไปพลาง

จีน

沈新眉搖搖頭,抬手將垂落的秀髮捋到耳後,晶瑩紅潤的耳垂露了出來,聲音嬌憨:

ไทย

เสิ่นซินเหมยส่ายหน้า ยกมือขึ้นทัดปอยผมที่ตกลงมาไว้หลังใบหู เผยให้เห็นติ่งหูที่เปล่งปลั่งอมชมพู น้ำเสียงของเธอน่ารักน่าเอ็นดู

จีน

“我吃不胖的。”

ไทย

“ฉันกินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วนหรอก”

จีน

陳諾無語了:“你這話別當著女生說,要把人氣死的。”

ไทย

เฉินนั่วพูดไม่ออก “เธออย่าไปพูดคำนี้ต่อหน้าผู้หญิงคนอื่นเชียวนะ เดี๋ยวคนเขาจะอกแตกตายกันหมด”

จีน

這傢伙居然還是個吃不胖的體質,果然除了憨以外就沒缺點了。

ไทย

ยัยนี่มีร่างกายประเภทกินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วนด้วยแฮะ นอกจากความซื่อบื้อแล้วก็ไม่มีข้อเสียอะไรเลยจริงๆ

จีน

這時一個餐盤忽然放在了陳諾的旁邊,周玲兒徑直坐在陳諾身旁。

ไทย

ทันใดนั้น ถาดอาหารใบหนึ่งก็ถูกวางลงข้างๆ เฉินนั่ว โจวหลิงเอ๋อร์นั่งลงข้างเฉินนั่วทันที

จีน

沈新眉一怔,趕緊把腦袋埋的更低,端著餐盤準備起身逃跑了。

ไทย

เสิ่นซินเหมยชะงักไป รีบก้มหน้าให้ต่ำลงกว่าเดิม ยกถาดอาหารขึ้นเตรียมจะลุกหนีไป

จีน

不知怎麼的,看到周玲兒她就很心虛,總覺得好像是自己搶了她的東西似的。

ไทย

ไม่รู้ทำไม พอเห็นโจวหลิงเอ๋อร์เธอก็รู้สึกประหม่าและรู้สึกผิด เหมือนกับว่าตัวเองไปแย่งของของอีกฝ่ายมาอย่างไรอย่างนั้น

จีน

“還沒吃完呢,你去哪兒?”

ไทย

“ยังกินไม่เสร็จเลย เธอจะไปไหน?”

จีน

陳諾開口,沈新眉身子一僵,只得慢慢坐下,低著頭,根本不敢看周玲兒

ไทย

เฉินนั่วเอ่ยขึ้น ร่างของเสิ่นซินเหมยพลันแข็งทื่อ ทำได้เพียงค่อยๆ นั่งลง ก้มหน้าก้มตาไม่กล้ามองโจวหลิงเอ๋อร์เลยแม้แต่น้อย

จีน

看到她那怯弱的模樣,周玲兒心中更是不屑,她從來就沒有把沈新眉當作過對手,現在也一樣。

ไทย

เมื่อเห็นท่าทางขี้ขลาดตาขาวของอีกฝ่าย ในใจของโจวหลิงเอ๋อร์ก็ยิ่งดูแคลน เธอไม่เคยคิดว่าเสิ่นซินเหมยเป็นคู่แข่งเลยสักครั้ง และตอนนี้ก็ยังคงเป็นเช่นนั้น

จีน

不再搭理沈新眉,周玲兒對陳諾問道:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ไม่สนใจเสิ่นซินเหมยอีกต่อไป เธอหันไปถามเฉินนั่วว่า

จีน

“陳諾,聽說你把鍋爐廠的食堂經營的很好,恭喜你,可是......這些事你為什麼不告訴我呢?”

ไทย

“เฉินนั่ว ได้ยินว่านายบริหารโรงอาหารของโรงงานหม้อต้มได้ดีมาก ยินดีด้วยนะ แต่ว่า… เรื่องพวกนี้นายทำไมถึงไม่บอกฉันล่ะ?”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน