วันอาทิตย์รีบมาเร็วๆ เถอะ!

Chinese

“小陳也要來的？”

Thai

“เสี่ยวเฉินก็จะมาด้วยใช่ไหม?”

Chinese

“嗯嗯，沒什麼，我就是問問，好久沒看到小陳了。”

Thai

“อื้มๆ ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่ถามดูเฉยๆ ไม่ได้เจอเสี่ยวเฉินนานแล้วน่ะ”

Chinese

“那好，我們周日見，拜拜。”

Thai

“งั้นดีเลย เจอกันวันอาทิตย์นะ บ๊ายบาย”

Chinese

周家。

Thai

บ้านตระกูลโจว

Chinese

郭燕坐在沙發上，兩邊是周玲兒和周先盛，都豎起耳朵聽她跟李青荷講電話。

Thai

กัวเยี่ยนนั่งอยู่บนโซฟา โดยมีโจวหลิงเอ๋อร์กับโจวเซียนเซิ่งขนาบข้าง ทั้งสองต่างเงี่ยหูฟังเธอคุยโทรศัพท์กับหลี่ชิงเหอ

Chinese

掛了電話，郭燕無奈地看向周玲兒：

Thai

พอกดวางสาย กัวเยี่ยนก็หันไปมองโจวหลิงเอ๋อร์อย่างจนใจ

Chinese

“青荷說了，周日小陳要來的，玲兒你現在相信了吧？”

Thai

“ชิงเหอบอกแล้วว่าวันอาทิตย์นี้เสี่ยวเฉินจะมาด้วย หลิงเอ๋อร์ คราวนี้ลูกเชื่อหรือยังล่ะ?”

Chinese

周玲兒撇撇嘴：“陳諾嘴裡沒一句實話，我就想確定一下嘛。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์เบะปาก “เฉินนั่วไม่เคยพูดความจริงสักคำ หนูก็แค่อยากให้แน่ใจนี่คะ”

Chinese

在學校陳諾是說過周日他肯定會來，但周玲兒覺得那是陳諾要面子嘴硬。

Thai

ตอนอยู่ที่โรงเรียนเฉินนั่วเคยบอกว่าวันอาทิตย์เขาจะมาแน่นอน แต่โจวหลิงเอ๋อร์คิดว่าเขาก็แค่ปากแข็งเพราะกลัวเสียหน้า

Chinese

要是周日陳諾不來，那她就算把陳諾逼自己賭博的事告訴李阿姨和陳叔叔，兩人也最多是回家去教育陳諾。

Thai

ถ้าวันอาทิตย์เฉินนั่วไม่มา ถึงเธอจะเอาเรื่องที่เฉินนั่วบีบให้เธอพนันไปบอกคุณน้าหลี่กับคุณลุงเฉิน ทั้งสองคนก็คงทำได้แค่อย่างมากกลับไปสั่งสอนเฉินนั่วที่บ้าน

Chinese

可自己看不到啊。

Thai

แต่ตัวเธอจะไม่ได้เห็นด้วยตาน่ะสิ

Chinese

周玲兒最近受了不少陳諾的氣，她要親眼看著陳諾在父母面前丟人才解氣。

Thai

ช่วงนี้โจวหลิงเอ๋อร์ต้องทนรับอารมณ์จากเฉินนั่วมาไม่น้อย เธออยากเห็นเฉินนั่วขายหน้าต่อหน้าพ่อแม่ด้วยตาตัวเองถึงจะหายแค้น

Chinese

所以回家後周玲兒便纏著母親給李青荷打電話，只要李阿姨答應了陳諾會去，那到時陳諾肯定不敢找借口溜掉。

Thai

ดังนั้นพอกลับถึงบ้าน โจวหลิงเอ๋อร์จึงได้รบเร้าให้แม่โทรหาหลี่ชิงเหอ ขอแค่คุณน้าหลี่รับปากว่าเฉินนั่วจะไปด้วย ถึงตอนนั้นเฉินนั่วก็คงไม่กล้าหาข้ออ้างชิ่งหนีแน่

Chinese

郭燕知道最近女兒和陳諾在鬧矛盾，也猜到周玲兒是想借著這次二模公布成績讓陳諾出醜。

Thai

กัวเยี่ยนรู้ว่าช่วงนี้ลูกสาวกับเฉินนั่วมีเรื่องระหองระแหงกัน และเดาออกว่าโจวหลิงเอ๋อร์อยากอาศัยการประกาศผลสอบจำลองครั้งที่สองนี้ทำให้เฉินนั่วอับอาย

Chinese

她其實並不希望周日陳諾來，萬一到時二模成績正好公布，陳諾又沒考好。

Thai

ที่จริงเธอไม่อยากให้เฉินนั่วมาในวันอาทิตย์เลย หากเกิดผลสอบจำลองครั้งที่สองประกาศออกมาพอดี แล้วเฉินนั่วทำได้ไม่ดี

Chinese

周玲兒和周先盛說一些讓人難堪的話，郭燕都不知道該怎麼面對自己的好友李青荷。

Thai

แล้วโจวหลิงเอ๋อร์กับโจวเซียนเซิ่งพูดจาให้คนอื่นต้องกระอักกระอ่วนใจขึ้นมา กัวเยี่ยนก็ไม่รู้ว่าจะสู้หน้าหลี่ชิงเหอเพื่อนสนิทของเธอได้อย่างไร

Chinese

“爸、媽，我去看書了。”

Thai

“พ่อคะ แม่คะ หนูไปอ่านหนังสือแล้วนะ”

Chinese

這邊周玲兒確定了陳諾周日會來，很開心地起身回房了。

Thai

ทางด้านโจวหลิงเอ๋อร์เมื่อแน่ใจแล้วว่าเฉินนั่วจะมาในวันอาทิตย์ ก็ลุกขึ้นเดินกลับเข้าห้องไปด้วยความดีใจ

Chinese

郭燕嘆了口氣，看向正一臉傻笑的周先盛，沒好氣地問道：

Thai

กัวเยี่ยนถอนหายใจพลางหันไปมองโจวเซียนเซิ่งที่กำลังยิ้มหน้าระรื่น แล้วถามอย่างหงุดหงิดว่า

Chinese

“你又在高興什麼？”

Thai

“คุณจะดีใจอะไรอีกเนี่ย?”

Chinese

周先盛拿起茶杯噙了一口，笑眯眯地道：“我剛才已經問了女兒了，她說這次考的一般，但至少也有年級二十五名左右。”

Thai

โจวเซียนเซิ่งยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มตาหยี “เมื่อกี้ผมถามลูกสาวแล้ว เธอบอกว่าครั้งนี้ทำได้ปานกลาง แต่อย่างน้อยก็น่าจะได้อันดับยี่สิบห้าของระดับชั้น”

Chinese

“你看看，我們女兒就算沒考好，也比陳國棟的兒子高几百名！”

Thai

“คุณดูสิ ต่อให้ลูกสาวเราสอบได้ไม่ดี ก็ยังได้อันดับสูงกว่าลูกชายเฉินกั๋วต้งตั้งหลายร้อยอันดับ!”

Chinese

“我現在啊，就盼著周日趕緊來！”

Thai

“ตอนนี้ผมน่ะ เฝ้ารอให้ถึงวันอาทิตย์เร็วๆ แทบแย่แล้ว!”

Chinese

“也不知道什麼時候公布成績。”卧室里，周玲兒躺在床上，有點迫不及待。

Thai

“ไม่รู้ว่าจะประกาศผลสอบตอนไหนกันนะ” ในห้องนอน โจวหลิงเอ๋อร์นอนอยู่บนเตียงอย่างร้อนใจแทบรอไม่ไหว

Chinese

老師只說周末公布成績，但也沒說具體什麼時候。

Thai

ครูบอกแค่วันหยุดสุดสัปดาห์จะประกาศผล แต่ก็ไม่ได้บอกเวลาที่แน่นอน

Chinese

希望在周日中午我們吃完飯之前吧。

Thai

หวังว่าจะประกาศก่อนมื้อเที่ยงวันอาทิตย์ที่พวกเรากินข้าวเสร็จนะ

Chinese

等成績出來了，我再把陳諾逼我簽的那個賭博協議拿給叔叔阿姨看，讓他們好好教育一下陳諾。

Thai

พอผลสอบออกมา ฉันจะเอาข้อตกลงการพนันที่เฉินนั่วบีบให้เซ็นไปให้คุณลุงคุณน้าดู ให้พวกเขาสั่งสอนเฉินนั่วให้หนัก

Chinese

我這樣也是為了陳諾好。

Thai

ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพื่อตัวเฉินนั่วเองทั้งนั้น

Chinese

哼，周日趕緊來吧！

Thai

ฮึ รีบๆ ถึงวันอาทิตย์เร็วๆ เถอะ!

Chinese

......

Thai

…

Chinese

“好想今天就公布成績啊！”

Thai

“อยากให้ประกาศผลสอบวันนี้เลยจัง!”

Chinese

“我每次考試最怕公布成績了，程程你居然希望現在就公布？”

Thai

“ทุกครั้งที่สอบฉันกลัวการประกาศผลที่สุดแล้ว เฉิงเฉิง เธออยากให้ประกาศตอนนี้เลยเนี่ยนะ?”

Chinese

林程程和兩個跟班的小群里，三個女生正在聊天。

Thai

ในกลุ่มแชตย่อยของหลินเฉิงเฉิงกับลูกสมุนสองคน หญิงสาวสามคนกำลังคุยกันอยู่

Chinese

林程程：“我這次應該能進年級前五十，還有陳諾輸給我的一千塊，這次二模我能賺兩千塊！我當然希望趕緊公布成績了！”

Thai

หลินเฉิงเฉิง: “ครั้งนี้ฉันน่าจะติดท็อปห้าสิบของระดับชั้นได้ แถมยังมีเงินหนึ่งพันหยวนที่เฉินนั่วจะแพ้ให้ฉันอีก สอบจำลองครั้งที่สองนี้ฉันจะได้เงินถึงสองพันหยวนเชียวนะ! ฉันก็ต้องอยากให้รีบประกาศผลอยู่แล้วสิ!”

Chinese

跟班一號：“也對哦，程程這次你賺大了！”

Thai

ลูกสมุนหมายเลขหนึ่ง: “จริงด้วยสิ เฉิงเฉิง ครั้งนี้เธอกำไรอื้อซ่าเลย!”

Chinese

跟班二號：“程程，我擔心陳諾不認賬。”

Thai

ลูกสมุนหมายเลขสอง: “เฉิงเฉิง ฉันกลัวว่าเฉินนั่วจะไม่ยอมจ่ายน่ะสิ”

Chinese

林程程：“呵呵，我早就想好了，等周末成績一公布，我就在群里艾特他，大家都知道激勵獎金的事，我看他有沒有臉抵賴！”

Thai

หลินเฉิงเฉิง: “ฮะๆ ฉันคิดไว้หมดแล้ว พอผลสอบประกาศช่วงสุดสัปดาห์ ฉันจะแท็กเขาในกลุ่ม ทุกคนรู้เรื่องเงินรางวัลกระตุ้นผลการเรียนกันหมด คอยดูสิว่าเขาจะหน้าหนาเบี้ยวหนี้ได้ลงคอไหม!”

Chinese

跟班二號：“有沒有可能，陳諾真的能考進年級前一百？畢竟一枝眉一直在幫他補習呢。”

Thai

ลูกสมุนหมายเลขสอง: “เป็นไปได้ไหมว่าเฉินนั่วจะสอบติดท็อปหนึ่งร้อยของระดับชั้นได้จริงๆ? ก็ยัยคิ้วเดียวช่วยติวให้เขาตลอดนี่นา”

Chinese

跟班一號：“噗！你在想什麼？一枝眉自己也才剛剛五十名，陳諾跟著她能一下子提升兩百名？”

Thai

ลูกสมุนหมายเลขหนึ่ง: “พรูด! เธอคิดอะไรอยู่เนี่ย? ยัยคิ้วเดียวเองก็เพิ่งจะติดอันดับห้าสิบ เฉินนั่วเรียนกับยัยนั่นจะพัฒนาขึ้นมารวดเดียวสองร้อยอันดับได้ยังไงกัน?”

Chinese

跟班二號：“也對，是我想多了，程程，拿到了錢可要請我們吃大餐啊！”

Thai

ลูกสมุนหมายเลขสอง: “นั่นสิ ฉันคงคิดมากไปเอง เฉิงเฉิง ถ้าได้เงินมาแล้วต้องเลี้ยงมื้อใหญ่พวกเรานะ!”

Chinese

林程程：“沒問題！哈哈哈！周末趕緊來吧！”

Thai

หลินเฉิงเฉิง: “ไม่มีปัญหา! ฮ่าๆๆ! สุดสัปดาห์รีบมาถึงเร็วๆ เถอะ!”

Chinese

......

Thai

…

Chinese

時間過得很快，轉眼到了周日。

Thai

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงวันอาทิตย์

Chinese

上午十一點。

Thai

เวลาสิบเอ็ดโมงเช้า

Chinese

“媽，您快點，我爸都要睡著了。”

Thai

“แม่ครับ เร็วหน่อยสิ พ่อผมจะหลับอยู่แล้วเนี่ย”

Chinese

“老婆，我沒睡著，你不用著急。”

Thai

“คุณ ผมยังไม่หลับนะ ไม่ต้องรีบหรอก”

Chinese

“爸，你剛才明明說我媽太慢了。”

Thai

“พ่อ เมื่อกี้พ่อยังบ่นอยู่เลยว่าแม่ช้าเกินไป”

Chinese

“老婆，你別誤會，我沒有！”

Thai

“คุณ อย่าเข้าใจผิดนะ ผมไม่ได้พูด!”

Chinese

陳諾和陳國棟無聊地坐在客廳的沙發上，李青荷從上午九點就開始試衣服化妝了，到現在還沒出來。

Thai

เฉินนั่วกับเฉินกั๋วต้งนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นอย่างเบื่อหน่าย หลี่ชิงเหอเริ่มลองเสื้อผ้าและแต่งหน้าตั้งแต่เก้าโมงเช้า จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ออกมา

Chinese

在父子倆的吵鬧聲中，卧室門打開，李青荷終於走了出來，在兩個男人面前轉了一圈。

Thai

ท่ามกลางเสียงต่อปากต่อคำของสองพ่อลูก ประตูห้องนอนก็เปิดออก หลี่ชิงเหอเดินออกมาในที่สุดแล้วหมุนตัวรอบหนึ่งตรงหน้าชายทั้งสอง

Chinese

“好看不？”

Thai

“สวยไหม?”

Chinese

陳國棟有點發獃，李青荷皺起眉頭：

Thai

เฉินกั๋วต้งมองตาค้าง หลี่ชิงเหอจึงขมวดคิ้ว

Chinese

“不好看？”

Thai

“ไม่สวยเหรอ?”

Chinese

陳諾笑嘻嘻地道：“媽，我爸都看呆了，你還想多好看？”

Thai

เฉินนั่วพูดพลางยิ้มแป้น “แม่ครับ พ่อดูจนตาค้างขนาดนั้นแล้ว แม่ยังอยากให้สวยขนาดไหนอีกล่ะ?”

Chinese

陳諾這話也不是完全誇張，李青荷年輕的時候是焊條廠里一枝花，追求者能從焊條廠排到鍋爐廠。

Thai

คำพูดนี้ของเฉินนั่วไม่ได้เกินจริงเลยแม้แต่น้อย สมัยสาวๆ หลี่ชิงเหอเป็นถึงดาวเด่นแห่งโรงงานลวดเชื่อม คนที่มาตามจีบต่อแถวกันตั้งแต่โรงงานลวดเชื่อมไปจนถึงโรงงานหม้อต้ม

Chinese

現在雖然四十多了，被歲月沖刷了青春，但風韻猶存，認真打扮一下，還真不是普通年輕女人能比的。

Thai

ถึงตอนนี้จะอายุสี่สิบกว่าปีแล้ว และวันเวลาจะพัดพาความเยาว์วัยไป ทว่าเสน่ห์ยังคงอยู่ ยามที่แต่งเนื้อแต่งตัวอย่างประณีต หญิงสาวทั่วไปเทียบไม่ติดเลยจริงๆ

Chinese

陳諾甚至覺得，自己的母親比周玲兒好看多了，在他見過的女人里，也就僅次於小奶貓和孟姐而已。

Thai

เฉินนั่วถึงกับรู้สึกว่าแม่ของตนดูดีกว่าโจวหลิงเอ๋อร์ตั้งเยอะ ในบรรดาผู้หญิงที่เขาเคยพบมา เป็นรองแค่ลูกแมวน้อยกับพี่เมิ่งเท่านั้นเอง

Chinese

聽到他的話，李青荷笑靨綻放，喜滋滋地挽住了陳國棟：

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ชิงเหอก็ยิ้มแก้มปริ ควงแขนเฉินกั๋วต้งอย่างอารมณ์ดี

Chinese

“走吧！”

Thai

“ไปกันเถอะ!”

Chinese

陳國棟沉浸在妻子的美貌，以及自己當年是怎麼追到這種美人的回味之中，一臉傻笑地出了門。

Thai

เฉินกั๋วต้งยังคงเคลิบเคลิ้มไปกับความงามของภรรยา รวมถึงหวนคิดถึงอดีตว่าตัวเองจีบสาวงามระดับนี้ติดได้อย่างไร พลางเดินยิ้มกริ่มออกจากประตูไป

Chinese

陳諾搖頭失笑，自己的老爸這麼憨厚老實，一窮二白，也不知道當年那麼漂亮的老媽是怎麼看上他的？

Thai

เฉินนั่วส่ายหน้าพลางหัวเราะ พ่อของเขาซื่อสัตย์จริงใจและยากจนข้นแค้นขนาดนี้ ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนแม่ที่แสนสวยถึงได้ยอมตกลงปลงใจกับพ่อได้ยังไงกันนะ?

Chinese

最神奇的是，夫妻倆這麼多年來相濡以沫，把這個小家經營的溫馨甜蜜。

Thai

ที่มหัศจรรย์ที่สุดก็คือ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาสามีภรรยาคู่นี้คอยประคับประคองช่วยเหลือกัน และสร้างครอบครัวเล็กๆ หลังนี้ให้อบอุ่นหวานชื่น

Chinese

這種事放在十年後簡直就是大型科幻片了。

Thai

เรื่องแบบนี้ถ้าไปอยู่ในอีกสิบปีข้างหน้า ก็แทบจะเป็นหนังไซไฟฟอร์มยักษ์เลยทีเดียว

Chinese

一家三口下了樓，出了舊廠街，站在路邊打車。

Thai

ทั้งสามคนลงมาจากตึก เดินพ้นถนนจิ้วฉ่างเจีย แล้วยืนเรียกรถแท็กซี่อยู่ริมทาง

Chinese

黃河飯店在新城區，離周玲兒家很近，但距離舊城區就挺遠的。

Thai

ภัตตาคารหวงเหอตั้งอยู่ในเขตเมืองใหม่ อยู่ใกล้บ้านของโจวหลิงเอ๋อร์มาก แต่ค่อนข้างไกลจากเขตเมืองเก่า

Chinese

自從周家搬離了舊廠街后，就再也沒有回過舊城區了。

Thai

นับตั้งแต่ครอบครัวตระกูลโจวย้ายออกจากจิ้วฉ่างเจีย ก็ไม่เคยกลับมาที่เขตเมืองเก่าอีกเลย

Chinese

這次兩家聚會，選吃飯的地方也是遷就了周家，選在新城區剛開的一家新飯店。

Thai

การนัดพบกันของสองครอบครัวในครั้งนี้ การเลือกร้านอาหารจึงตามใจครอบครัวตระกูลโจว โดยเลือกภัตตาคารแห่งใหม่ที่เพิ่งเปิดในเขตเมืองใหม่

Chinese

陳國棟叫停了一輛計程車，這時陳諾的手機忽然響了起來，他眉頭一皺，是別墅小區的保安。

Thai

เฉินกั๋วต้งโบกเรียกรถแท็กซี่คันหนึ่งได้ ตอนนั้นเองโทรศัพท์ของเฉินนั่วก็ดังขึ้น เขาขมวดคิ้ว เป็นรปภ. ของหมู่บ้านวิลล่าโทรมา

Chinese

他連忙接通，對面傳來那個老保安的聲音：

Thai

เขารีบกดรับสาย ปลายสายส่งเสียงของรปภ. สูงวัยคนนั้นมา

Chinese

“小兄弟，小區外面來了幾個人，鬼鬼祟祟的，剛才還跟我們打聽6-1來著。”

Thai

“น้องชาย ด้านนอกหมู่บ้านมีคนกลุ่มหนึ่งท่าทางลับๆ ล่อๆ เมื่อกี้ยังมาถามหาบ้านเลขที่ 6-1 กับพวกเราอยู่เลย”

Chinese

6-1就是沈新眉家的門牌號，陳諾心裡一緊，先一步上車，對父母說道：

Thai

6-1 คือเลขที่บ้านของเสิ่นซินเหมย เฉินนั่วใจกระตุกวูบ เขาก้าวขึ้นรถไปก่อนแล้วบอกกับพ่อแม่ว่า

Chinese

“爸、媽，我有點急事，待會兒我直接去黃河飯店。”

Thai

“พ่อครับ แม่ครับ ผมมีธุระด่วน เดี๋ยวผมตรงไปที่ภัตตาคารหวงเหอเลยนะ”

Chinese

說完便對司機說了別墅區的地址，並催促師傅趕緊開車。

Thai

พูดจบเขาก็บอกที่อยู่ของหมู่บ้านวิลล่ากับคนขับ พร้อมทั้งเร่งให้โชเฟอร์รีบออกรถ

Chinese

李青荷和陳國棟獃獃地看著飛馳而去的計程車，一時都沒反應過來。

Thai

หลี่ชิงเหอกับเฉินกั๋วต้งยืนมองรถแท็กซี่ที่แล่นฉิวจากไปด้วยความงุนงง ชั่วขณะนั้นยังตั้งตัวไม่ทัน

Chinese

“兒子去哪兒啊？”

Thai

“ลูกจะไปไหนน่ะ?”

Chinese

“不知道啊。”

Thai

“ไม่รู้สิ”

Chinese

“你剛才都不問清楚就讓他走了？”

Thai

“เมื่อกี้คุณไม่ได้ถามให้ชัดเจนก่อนก็ปล่อยให้เขาไปแล้วเหรอ?”

Chinese

“老婆你也沒問啊？”

Thai

“คุณเองก็ไม่ได้ถามเหมือนกันนี่?”

Chinese

“陳國棟你是不是要氣死我？！”

Thai

“เฉินกั๋วต้ง คุณอยากจะให้ฉันโมโหตายใช่ไหม?!”

Chinese

“老婆，現在怎麼辦？”陳國棟因為陳諾莫名被罵了一頓，有點懵逼。

Thai

“คุณ แล้วตอนนี้จะทำยังไงดีล่ะ?” เฉินกั๋วต้งโดนด่าอย่างไร้สาเหตุเพราะเฉินนั่ว ก็รู้สึกมึนงงไปหมด

Chinese

李青荷看了看時間，無奈地道：

Thai

หลี่ชิงเหอดูกล้องเวลาอย่างจนใจ แล้วกล่าวว่า

Chinese

“我們先過去吧......陳諾這小子，真是皮癢了！”

Thai

“พวกเราไปกันก่อนเถอะ… เจ้าเด็กเฉินนั่วเนี่ย สงสัยอยากโดนดีนัก!”