ขอโทษ
對不起แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
孟曉冉定定地看著陳諾,似乎要把他整個人都看出個窟窿。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันจ้องมองเฉินนั่วเขม็ง ราวกับจะมองทะลุตัวเขาให้เป็นรู
จีน
良久,那成熟美艷的臉上終於恢復了笑容。
ไทย
เนิ่นนานผ่านไป ในที่สุดใบหน้าอันเย้ายวนและเป็นผู้ใหญ่ก็กลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง
จีน
“弟,我相信你。”
ไทย
“น้อง พี่เชื่อใจนาย”
จีน
陳諾卻沒有放鬆,聲音忽然變得嚴肅:
ไทย
แต่เฉินนั่วกลับไม่ได้ผ่อนคลายลง น้ำเสียงพลันเปลี่ยนเป็นจริงจัง
จีน
“姐,有件事需要你幫忙。”
ไทย
“พี่ครับ มีเรื่องหนึ่งต้องให้พี่ช่วย”
จีน
孟曉冉白了陳諾一眼,“就知道你這小子無事不登三寶殿,說吧!”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันค้อนใส่เฉินนั่ววงหนึ่ง “รู้อยู่แล้วว่าเจ้าเด็กนี่ถ้าไม่มีเรื่องคงไม่โผล่หัวมา มีอะไรก็พูดมา!”
จีน
陳諾道:“學校食堂,需要重新招標。”
ไทย
เฉินนั่วพูดว่า “โรงอาหารของมหาวิทยาลัย จำเป็นต้องเปิดประมูลใหม่ครับ”
จีน
孟曉冉一愣,“重新招標?你不想做了?”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันชะงัก “เปิดประมูลใหม่เหรอ นายไม่อยากทำแล้วหรือไง”
จีน
陳諾又道:“我會讓劉佳佳註冊一間餐飲公司,法人是她,現有食堂的設備和人員全都歸入這間新公司,重新招標沒人是她的對手,這間新公司會成為容大食堂新的承包方。”
ไทย
เฉินนั่วพูดต่อว่า “ผมจะให้หลิวเจียเจียจดทะเบียนบริษัทจัดเลี้ยงขึ้นมาแห่งหนึ่ง ให้นิติบุคคลเป็นเธอ ส่วนอุปกรณ์และคนทั้งหมดในโรงอาหารตอนนี้ก็โอนเข้าบริษัทใหม่นี้ทั้งหมด เปิดประมูลใหม่จะไม่มีใครเป็นคู่แข่งของเธอได้ บริษัทใหม่นี้ก็จะได้เป็นผู้รับเหมาเจ้าใหม่ของโรงอาหารม.หรงเฉิงครับ”
จีน
孟曉冉皺眉,“現有的設備和人員不變,變的只有公司名稱,還有......法人!”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันขมวดคิ้ว “อุปกรณ์กับคนที่มีอยู่ตอนนี้ไม่เปลี่ยน สิ่งที่เปลี่ยนมีแค่ชื่อบริษัท แล้วก็…นิติบุคคล!”
จีน
她立刻反應過來:“你想退居幕後?”
ไทย
เธอพลันได้สติทันที “นายอยากจะถอยไปอยู่เบื้องหลังเหรอ”
จีน
現在承包容大食堂的那間餐飲公司的法人是陳諾。
ไทย
ตอนนี้นิติบุคคลของบริษัทจัดเลี้ยงที่รับเหมาโรงอาหารม.หรงเฉิงก็คือเฉินนั่ว
จีน
這麼大費周章,就為了改個公司和法人,唯一的解釋就是陳諾想隱入幕後。
ไทย
การทุ่มเทแรงกายแรงใจขนาดนี้เพียงเพื่อเปลี่ยนบริษัทและนิติบุคคล คำอธิบายเดียวก็คือเฉินนั่วต้องการซ่อนตัวไปอยู่เบื้องหลัง
จีน
“還是我姐厲害!”陳諾笑嘻嘻地朝孟曉冉伸出大拇指。
ไทย
“พี่ยังคงยอดเยี่ยมที่สุดเลยครับ!” เฉินนั่วชูนิ้วโป้งให้เมิ่งเสี่ยวหรันด้วยรอยยิ้ม
จีน
“少給我貧嘴,到底怎麼回事?”孟曉冉沒好氣地問道。
ไทย
“ไม่ต้องมาปากหวาน เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่” เมิ่งเสี่ยวหรันถามอย่างไม่สบอารมณ์
จีน
陳諾收起笑臉,正色道:“除了餐飲公司,女神網咖和電競酒店的法人都會換人,我將變成一個藏在黑暗裡的幽魂。”
ไทย
เฉินนั่วหุบรอยยิ้มลง สีหน้าจริงจังขึ้นมา “นอกจากบริษัทจัดเลี้ยงแล้ว นิติบุคคลของร้านเน็ตเทพธิดากับโรงแรมอีสปอร์ตก็จะเปลี่ยนตัวคนด้วย ผมจะกลายเป็นวิญญาณที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดครับ”
จีน
“什麼亂七八糟的,你到底要做什麼?”
ไทย
“เรื่องเหลวไหลอะไรกัน นายคิดจะทำอะไรกันแน่”
จีน
孟曉冉皺眉問道。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันขมวดคิ้วถาม
จีน
“京都於氏集團可能對我動手,我必須隱藏在幕後,讓他們找不到目標,這樣才有機會反擊。”
ไทย
“เครือตระกูลอวี๋ที่เมืองหลวงอาจจะลงมือกับผม ผมต้องซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง ทำให้พวกเขาหาเป้าหมายไม่เจอ ถึงจะมีโอกาสโต้กลับครับ”
จีน
陳諾坐在椅子上,平靜地說道。
ไทย
เฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้ เอ่ยขึ้นอย่างสงบนิ่ง
จีน
“於氏集團?”
ไทย
“เครือตระกูลอวี๋เหรอ”
จีน
孟曉冉立刻在網上搜索。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันค้นหาบนอินเทอร์เน็ตทันที
จีน
“資產超過十億,弟,你是怎麼惹到這種龐然大物的?”
ไทย
“ทรัพย์สินเกินหนึ่งพันล้าน น้อง นายไปมีเรื่องกับยักษ์ใหญ่ขนาดนั้นได้ยังไงกัน”
จีน
孟曉冉有些擔心,陳諾道:
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันรู้สึกกังวลอยู่บ้าง เฉินนั่วจึงพูดว่า
จีน
“於氏集團總裁的兒子叫於洋。”
ไทย
“ลูกชายของประธานเครือตระกูลอวี๋ชื่ออวี๋หยางครับ”
จีน
孟曉冉一怔,旋即想起來:“是上次食堂招標來賄賂我那個?藺婉的青梅竹馬......”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ทันที “คนที่มาติดสินบนพี่ตอนประมูลโรงอาหารคราวก่อนน่ะเหรอ เพื่อนสมัยเด็กของลิ่นหว่าน…”
จีน
說著便明白過來,狠狠瞪了陳諾一眼:“讓你到處欠桃花債,現在好了,引火燒身了!”
ไทย
พูดพลางก็เข้าใจในทันที เธอถลึงตาใส่เฉินนั่วอย่างดุเดือด “บอกแล้วว่าอย่าไปก่อหนี้เสน่หาไปทั่ว คราวนี้เป็นไงล่ะ เอาไฟมาเผาตัวเองจนได้!”
จีน
陳諾無奈,“姐,我什麼都沒做啊,而且於氏集團恃強凌弱,強佔民女,我們難道不能反擊嗎?”
ไทย
เฉินนั่วจนปัญญา “พี่ครับ ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ อีกอย่างเครือตระกูลอวี๋ข่มเหงรังแกคน รังแกผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้ พวกเราจะตอบโต้ไม่ได้เลยเหรอครับ”
จีน
孟曉冉自然是支持陳諾的,連忙問道:“你想怎麼做?”
ไทย
แน่นอนว่าเมิ่งเสี่ยวหรันย่อมสนับสนุนเฉินนั่ว จึงรีบถามว่า “นายคิดจะทำยังไง”
จีน
陳諾笑起來:“姐,上次食堂招標,我記得你好像安排人悄悄錄了像?”
ไทย
เฉินนั่วยิ้มออกมา “พี่ครับ ตอนประมูลโรงอาหารคราวก่อน ผมจำได้ว่าเหมือนพี่จะให้คนแอบอัดวิดีโอไว้ใช่ไหมครับ”
จีน
孟曉冉頓時明白了,指著陳諾笑罵:“你呀,真是八百個心眼子,誰給你作對就是倒了八輩子的霉!”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันเข้าใจทันที เธอชี้นิ้วใส่เฉินนั่วพร้อมหัวเราะด่า “นายนี่นะ มีเล่ห์เหลี่ยมร้อยแปดจริงๆ ใครเป็นศัตรูกับนายถือว่าซวยไปแปดชาติ!”
จีน
當初食堂招標,於洋和王豪行賄孟曉冉未果,在招標會上被當場揭發,甚至還被經偵的民警帶走。
ไทย
ตอนประมูลโรงอาหารครั้งนั้น อวี๋หยางกับหวังหาวติดสินบนเมิ่งเสี่ยวหรันไม่สำเร็จ ถูกแฉคาที่ในงานประมูล ซ้ำยังถูกตำรวจฝ่ายสืบสวนคดีเศรษฐกิจคุมตัวไปอีกด้วย
จีน
當時用作招標的會議室里,孟曉冉安排人在角落裡架設了攝像機。
ไทย
ในห้องประชุมที่ใช้เปิดประมูลตอนนั้น เมิ่งเสี่ยวหรันให้คนติดตั้งกล้องวิดีโอไว้ตรงมุมห้อง
จีน
甚至在之前於洋和王豪上門賄賂孟曉冉時,也被拍到過影音證據。
ไทย
แม้กระทั่งก่อนหน้านั้นตอนที่อวี๋หยางกับหวังหาวมาติดสินบนเมิ่งเสี่ยวหรันถึงที่ ก็ถูกบันทึกหลักฐานทั้งภาพและเสียงเอาไว้เช่นกัน
จีน
於洋是於氏集團總裁的兒子,如果這個醜聞鬧大,對於氏集團的影響不小。
ไทย
อวี๋หยางเป็นลูกชายของประธานเครือตระกูลอวี๋ หากเรื่องอื้อฉาวนี้ลุกลามใหญ่โต ย่อมส่งผลกระทบต่อเครือตระกูลอวี๋ไม่น้อย
จีน
不過單是這樣,恐怕還是不足以徹底扳倒這個強大的對手。
ไทย
ทว่าเพียงแค่เท่านี้ เกรงว่าคงยังไม่เพียงพอที่จะโค่นล้มคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังรายนี้ลงได้อย่างสิ้นเชิง
จีน
“弟,你是不是還有計劃?”
ไทย
“น้อง นายยังมีแผนอื่นอีกใช่ไหม”
จีน
孟曉冉問道。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันถาม
จีน
陳諾聳聳肩,微笑道:“姐,別急,到時候你就知道了。”
ไทย
เฉินนั่วยักไหล่ ยิ้มบางๆ พลางพูดว่า “พี่ครับ ไม่ต้องรีบ ถึงเวลาพี่ก็รู้เอง”
จีน
藺婉的宿舍。
ไทย
หอพักของลิ่นหว่าน
จีน
“小婉,你真要退學啊?”
ไทย
“เสี่ยวหว่าน เธอจะลาออกจริงๆ เหรอ”
จีน
“到底出什麼事了,我們可以幫你啊!”
ไทย
“มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ พวกเราช่วยเธอได้นะ!”
จีน
“對啊,你成績這麼好,退學太可惜了!”
ไทย
“นั่นสิ ผลการเรียนเธอดีขนาดนี้ ลาออกไปมันน่าเสียดายเกินไปแล้ว!”
จีน
藺婉默默地收拾自己的東西,幾位室友正在苦苦勸說。
ไทย
ลิ่นหว่านเก็บข้าวของของตัวเองอย่างเงียบเชียบ รูมเมตหลายคนกำลังพยายามเกลี้ยกล่อมเธออย่างสุดความสามารถ
จีน
今天新學期開學,她們高高興興地來到學校,結果就聽說室友要退學了,簡直就是晴天霹靂。
ไทย
วันนี้เป็นวันเปิดเทอมใหม่ พวกเธอมามหาวิทยาลัยด้วยความดีอกดีใจ แต่ผลลัพธ์กลับได้ยินว่ารูมเมตกำลังจะลาออก นี่มันราวกับสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ ชัดๆ
จีน
藺婉性格好,和幾位室友的關係都很不錯,大家都捨不得她走。
ไทย
ลิ่นหว่านนิสัยดี ความสัมพันธ์กับรูมเมตทุกคนล้วนดีมาก ทุกคนต่างก็ไม่อยากให้เธอจากไป
จีน
藺婉收拾好自己的書本和衣服、被褥,轉頭對幾個紅著眼睛的室友柔聲道:
ไทย
ลิ่นหว่านเก็บหนังสือ เสื้อผ้า และเครื่องนอนของตัวเองเรียบร้อย หันหน้ากลับมาเอ่ยกับรูมเมตที่ตาแดงก่ำด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า
จีน
“對不起大家,是我自己的問題,讓大家傷心了,沒關係,以後你們來京都可以找我玩的。”
ไทย
“ขอโทษทุกคนด้วยนะ เป็นปัญหาของฉันเองที่ทำให้ทุกคนต้องเสียใจ ไม่เป็นไรนะ วันหน้าถ้าพวกเธอมาเมืองหลวงก็แวะมาเที่ยวหาฉันได้”
จีน
她說得平靜,眼眶卻微微發紅,低下頭,拉著行李箱朝外面走去。
ไทย
เธอพูดอย่างสงบนิ่ง แต่ขอบตากลับแดงเรื่อ ก้มหน้าลงแล้วลากกระเป๋าเดินทางเดินออกไปข้างนอก
จีน
幾個室友送到門口,一個女生已經忍不住哭了起來。
ไทย
รูมเมตหลายคนเดินมาส่งถึงหน้าประตู นักศึกษาหญิงคนหนึ่งกลั้นไม่ไหวจนร้องไห้ออกมาแล้ว
จีน
“走什麼走?你退學申請學校都沒批呢!”
ไทย
“จะไปไหนกัน ใบคำร้องขอลาออกของเธอทางมหาวิทยาลัยยังไม่อนุมัติเลยด้วยซ้ำ!”
จีน
一道颯爽的聲音響起,唐小月直接攔在了寢室門口,旁邊還站著沈新眉。
ไทย
เสียงห้าวหาญสดใสดังขึ้น ถังเสี่ยวเยว่ขวางอยู่ที่หน้าประตูห้องพักโดยตรง ข้างกายยังมีเสิ่นซินเหมยยืนอยู่ด้วย
จีน
“新眉?小月?”
ไทย
“ซินเหมย? เสี่ยวเยว่?”
จีน
藺婉退學的事沒有告訴任何人,幾個室友也是聽輔導員說的,沒想到沈新眉這麼快就知道了。
ไทย
เรื่องที่ลิ่นหว่านจะลาออกไม่ได้บอกใครเลย รูมเมตหลายคนก็ฟังมาจากอาจารย์ที่ปรึกษา ไม่คิดเลยว่าเสิ่นซินเหมยจะรู้เรื่องเร็วขนาดนี้
จีน
“沈新眉,你趕緊勸勸小婉!”
ไทย
“เสิ่นซินเหมย เธอรีบช่วยเกลี้ยกล่อมเสี่ยวหว่านที!”
จีน
幾個室友連忙對沈新眉說道,一個懂事的女生還拉著同伴走出了寢室,對三人道:
ไทย
รูมเมตหลายคนรีบพูดกับเสิ่นซินเหมย นักศึกษาหญิงที่รู้ความคนหนึ่งยังดึงเพื่อนร่วมห้องเดินออกจากห้องพักไป พลางพูดกับทั้งสามคนว่า
จีน
“你們好好聊!”
ไทย
“พวกเธอคุยกันดีๆ นะ!”
จีน
寢室里只剩下了沈新眉、唐小月和藺婉。
ไทย
ในห้องพักเหลือเพียงเสิ่นซินเหมย ถังเสี่ยวเยว่ และลิ่นหว่าน
จีน
唐小月虎的很,直接搶過了藺婉的行李箱,嘿嘿一笑,一副我看你怎麼走的模樣。
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ใจกล้าบ้าบิ่นมาก แย่งเอากระเป๋าเดินทางของลิ่นหว่านมาตรงๆ ยิ้มแหะๆ พลางทำท่าทางแบบฉันจะรอดูว่าเธอจะไปยังไง
จีน
藺婉無奈,聲音依舊溫婉,“這些東西我也可以不要的。”
ไทย
ลิ่นหว่านจนใจ น้ำเสียงยังคงอ่อนโยนนุ่มนวล “ของพวกนี้ฉันไม่เอาก็ได้นะ”
จีน
唐小月一愣,直接堵在門口,“現在你總走不了吧?”
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ชะงัก ยืนขวางประตูไว้โดยตรง “คราวนี้เธอคงไปไม่ได้แล้วสินะ”
จีน
沈新眉拉著藺婉的手,目光溫柔,唐小月期待地看著她,等她說出能勸住藺婉的話。
ไทย
เสิ่นซินเหมยจับมือของลิ่นหว่าน สายตาอ่อนโยน ถังเสี่ยวเยว่มองเธออย่างคาดหวัง รอให้เธอพูดจาที่สามารถรั้งลิ่นหว่านเอาไว้ได้
จีน
等了片刻,沈新眉終於開口:
ไทย
รออยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเสิ่นซินเหมยก็เอ่ยปาก
จีน
“陳諾說,讓你先別走,等他來。”
ไทย
“เฉินนั่วบอกว่า อย่าเพิ่งไป ให้รอเขาก่อน”
จีน
“......”唐小月無語,合著你就這一句啊?
ไทย
“…” ถังเสี่ยวเยว่พูดไม่ออก สรุปว่าเธอมีแค่ประโยคนี้ประโยคเดียวเองเหรอ
จีน
聽到陳諾的名字,藺婉猶豫片刻,終於坐下。
ไทย
เมื่อได้ยินชื่อของเฉินนั่ว ลิ่นหว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็นั่งลง
จีน
今天這一走,也許一輩子都不會再見了。
ไทย
การจากไปในวันนี้ บางทีทั้งชีวิตอาจจะไม่ได้พบกันอีกแล้ว
จีน
最後見一面吧。
ไทย
พบกันเป็นครั้งสุดท้ายเถอะ
จีน
三個女生一時安靜,誰都沒有話說。
ไทย
สามสาวเงียบสงบไปชั่วขณะ ไม่มีใครเอ่ยคำใดออกมา
จีน
外面忽然響起藺婉室友的驚呼聲:“陳諾,你怎麼進的女生宿舍?”
ไทย
ด้านนอกพลันมีเสียงอุทานด้วยความตกใจของรูมเมตของลิ่นหว่านดังขึ้น “เฉินนั่ว นายเข้ามาในหอพักหญิงได้ยังไงกันน่ะ”
จีน
“我給宿管阿姨買了一袋蘋果。”
ไทย
“ฉันซื้อแอปเปิลถุงหนึ่งให้ป้าผู้ดูแลหอน่ะ”
จีน
陳諾笑呵呵地說道,隨便敲了敲門。
ไทย
เฉินนั่วพูดด้วยรอยยิ้มพลางเคาะประตูเบาๆ
จีน
“藺婉,我想和你談談,可以進來嗎?”
ไทย
“ลิ่นหว่าน ฉันอยากคุยกับเธอหน่อย เข้าไปได้ไหม”
จีน
沈新眉和唐小月都同時看向藺婉,恬靜溫柔的女生張了張嘴,聲音忽然有些乾澀。
ไทย
เสิ่นซินเหมยกับถังเสี่ยวเยว่ต่างหันไปมองลิ่นหว่านพร้อมกัน หญิงสาวผู้อ่อนโยนเงียบสงบอ้าปาก น้ำเสียงพลันแหบแห้งลงเล็กน้อย
จีน
“請進。”
ไทย
“เข้ามาสิ”
จีน
寢室門被推開,陳諾走進來,唐小月立馬站起來。
ไทย
ประตูห้องพักถูกผลักออก เฉินนั่วเดินเข้ามา ถังเสี่ยวเยว่ลุกขึ้นยืนทันที
จีน
“陳諾你總算來了,我都要憋死了,你趕緊勸勸藺婉!”
ไทย
“เฉินนั่วในที่สุดนายก็มาสักที ฉันอึดอัดจนแทบจะตายอยู่แล้ว นายรีบเกลี้ยกล่อมลิ่นหว่านเร็วเข้า!”
จีน
沈新眉也鬆了口氣,她實在是不懂怎麼勸人,剛才完全是在硬撐,其實自己慌的不行。
ไทย
เสิ่นซินเหมยก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเช่นกัน เธอไม่รู้วิธีเกลี้ยกล่อมคนจริงๆ เมื่อครู่นี้เพียงแค่ฝืนทนเอาไว้ แท้จริงแล้วตัวเองก็ลนลานจนทำอะไรไม่ถูก
จีน
陳諾朝兩女笑了笑,看向藺婉,只見溫婉優雅的少女明顯清減了許多,臉蛋也有些蒼白,陳諾暗暗嘆了口氣,把手裡的一張紙放到藺婉的面前。
ไทย
เฉินนั่วยิ้มให้สองสาว หันไปมองลิ่นหว่าน เห็นเพียงสาวน้อยผู้อ่อนหวานสง่างามซูบผอมลงไปอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าก็ซีดเซียวอยู่บ้าง เฉินนั่วลอบถอนหายใจ แล้ววางกระดาษแผ่นหนึ่งในมือลงตรงหน้าลิ่นหว่าน
จีน
“你的退學申請,學校沒批。”
ไทย
“ใบคำร้องขอลาออกของเธอ ทางมหาวิทยาลัยยังไม่อนุมัติ”
จีน
藺婉抬頭,順著那張退學申請,看到陳諾溫和的臉。
ไทย
ลิ่นหว่านเงยหน้าขึ้น มองตามใบคำร้องขอลาออกแผ่นนั้นไปจนเห็นใบหน้าอันอ่อนโยนของเฉินนั่ว
จีน
下一刻,她的眼淚忽然流了下來。
ไทย
ชั่วขณะถัดมา น้ำตาของเธอก็พลันรินไหลลงมา
จีน
“對不起。”
ไทย
“ขอโทษนะ”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน