อดีตของเสิ่นซินเหมย

Chinese

陳諾很想問問沈新眉，她在初中時到底遭遇了什麼，但看到小奶貓現在這惶恐的樣子，他實在問不出口。

Thai

เฉินนั่วอยากจะถามเสิ่นซินเหมยเหลือเกินว่าตอนมัธยมต้นเธอไปเจออะไรมากันแน่ แต่พอเห็นท่าทางตื่นตระหนกหวาดกลัวของลูกแมวน้อยในตอนนี้แล้ว เขาก็ถามไม่ออกจริงๆ

Chinese

只得微笑道：“我跟你開玩笑的，我幫你擇菜。”

Thai

ได้แต่ยิ้มพลางกล่าวว่า “ฉันล้อเธอเล่นน่ะ มา เดี๋ยวฉันช่วยเด็ดผัก”

Chinese

見他不再逼自己擦掉一字眉，沈新眉鬆了口氣，隨即又小心翼翼地觀察陳諾的表情，小聲問道：

Thai

เมื่อเห็นว่าเขาไม่บีบบังคับให้เธอลบคิ้วเส้นตรงอีก เสิ่นซินเหมยก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นจึงลอบสังเกตสีหน้าของเฉินนั่วอย่างระมัดระวัง แล้วเอ่ยถามเสียงเบา

Chinese

“陳諾同學，你生氣了嗎？”

Thai

“เพื่อนเฉินนั่ว นายโกรธเหรอ”

Chinese

陳諾用沒有打濕的手背碰碰她的腦袋：“我像這麼小氣的人嗎？”

Thai

เฉินนั่วใช้หลังมือข้างที่ไม่ได้เปียกน้ำแตะหัวเธอเบาๆ “ฉันดูเหมือนคนใจแคบขนาดนั้นเลยเหรอ”

Chinese

沈新眉哦了一聲，徹底放鬆下來，兩人一起擇菜，然後陳諾又繼續幫沈新眉打下手。

Thai

เสิ่นซินเหมยส่งเสียงอ๋อออกมาคำหนึ่งและผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง ทั้งสองช่วยกันเด็ดผัก จากนั้นเฉินนั่วก็คอยช่วยเป็นลูกมือให้เสิ่นซินเหมยต่อ

Chinese

廚房裡，兩人配合默契，像是一對生活多年的老夫老妻。

Thai

ในห้องครัว ทั้งสองเข้าขากันได้อย่างรู้ใจ ราวกับคู่สามีภรรยาที่ใช้ชีวิตร่วมกันมานานหลายปี

Chinese

很快沈新眉就做好了飯，陳諾和她一起把三葷兩素一湯端了出去。

Thai

ไม่นานนักเสิ่นซินเหมยก็ทำกับข้าวเสร็จ เฉินนั่วกับเธอช่วยกันยกกับข้าวเนื้อสามอย่าง ผักสองอย่าง และน้ำแกงหนึ่งอย่างออกไป

Chinese

其實陳諾也說過，他們只有兩個人，沒必要做的這麼豐盛。

Thai

ความจริงเฉินนั่วก็เคยบอกแล้วว่าพวกเขามีกันแค่สองคน ไม่จำเป็นต้องทำอลังการขนาดนี้

Chinese

但沈新眉還是堅持做這麼多菜，而且大多數時候都沒有重複的菜式。

Thai

แต่เสิ่นซินเหมยก็ยังคงยืนกรานที่จะทำกับข้าวเยอะขนาดนี้ แถมเมนูส่วนใหญ่ยังแทบไม่ซ้ำกันเลยด้วยซ้ำ

Chinese

陳諾甚至懷疑王健會做的菜都沒有沈新眉多。

Thai

เฉินนั่วถึงขั้นสงสัยว่าเมนูที่หวังเจี้ยนทำเป็นอาจจะไม่เยอะเท่าเสิ่นซินเหมยด้วยซ้ำ

Chinese

而且認真說起來，若是論味道，沈新眉做得菜和王健夫妻也是不相上下。

Thai

อีกทั้งหากพูดกันตามตรง ถ้าเทียบเรื่องรสชาติ กับข้าวฝีมือเสิ่นซินเหมยก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าสองสามีภรรยาหวังเจี้ยนเลย

Chinese

這個女生太完美了。

Thai

ผู้หญิงคนนี้สมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว

Chinese

陳諾有時候在想，是不是因為沈新眉過於完美，所以老天才會讓她性格上有缺陷？

Thai

บางครั้งเฉินนั่วก็คิดว่า เป็นเพราะเสิ่นซินเหมยสมบูรณ์แบบเกินไป สวรรค์ถึงได้ให้นิสัยของเธอมีข้อบกพร่องหรือเปล่า

Chinese

有一句話叫什麼來著？

Thai

มีคำกล่าวคำหนึ่งว่าอะไรนะ

Chinese

天妒紅顏！

Thai

สวรรค์อิจฉาสาวงาม!

Chinese

要不給孟姐打個電話，問問沈新眉初中時被人造過什麼謠？

Thai

หรือว่าจะโทรหาพี่เมิ่ง ถามดูว่าตอนมัธยมต้นเสิ่นซินเหมยถูกคนกุข่าวลืออะไรใส่กันแน่

Chinese

“陳諾同學，不好吃嗎？”

Thai

“เพื่อนเฉินนั่ว ไม่อร่อยเหรอ”

Chinese

陳諾正想著，耳邊傳來沈新眉怯怯的聲音。

Thai

ขณะที่เฉินนั่วกำลังคิดอยู่นั้น ข้างหูก็มีเสียงกล้าๆ กลัวๆ ของเสิ่นซินเหมยดังขึ้น

Chinese

陳諾回過神來，見沈新眉弱弱地看著自己，有些惶恐的樣子，陳諾連忙道：

Thai

เฉินนั่วดึงสติตัวเองกลับมา เมื่อเห็นเสิ่นซินเหมยมองมาที่ตนด้วยท่าทางหงอยๆ ดูตื่นตระหนกอยู่บ้าง เฉินนั่วจึงรีบกล่าวว่า

Chinese

“好吃啊，就算我媽做的菜不好吃，你做的菜也不可能不好吃！”

Thai

“อร่อยสิ ต่อให้กับข้าวฝีมือแม่ฉันจะไม่อร่อย กับข้าวที่เธอทำก็ไม่มีทางไม่อร่อยหรอก!”

Chinese

“哦。”

Thai

“อ๋อ”

Chinese

沈新眉雖然沒明白陳諾這個奇妙的對比是怎麼來的，但她還是很開心，夾了一塊很瘦的回鍋肉給陳諾。

Thai

แม้เสิ่นซินเหมยจะไม่เข้าใจว่าการเปรียบเทียบอันพิลึกพิลั่นของเฉินนั่วนี้มาจากไหน แต่เธอก็ยังมีความสุขมาก จึงคีบหมูผัดสองไฟชิ้นที่เป็นเนื้อล้วนให้เฉินนั่วหนึ่งชิ้น

Chinese

自從知道陳諾吃不慣肥肉之後，沈新眉家裡的餐桌上就再也沒有出現過肥肉。

Thai

ตั้งแต่รู้ว่าเฉินนั่วไม่ชอบกินเนื้อติดมัน บนโต๊ะอาหารบ้านเสิ่นซินเหมยก็ไม่เคยมีเนื้อติดมันโผล่มาอีกเลย

Chinese

陳諾一邊吃著可口的回鍋肉，一邊說道：“小奶貓，你不用特意只做瘦肉，我媽做飯也不會這樣。”

Thai

เฉินนั่วกินหมูผัดสองไฟรสเลิศพลางกล่าวว่า “ลูกแมวน้อย เธอไม่ต้องจงใจทำแต่เนื้อล้วนหรอก ขนาดแม่ฉันทำกับข้าวยังไม่ทำแบบนี้เลย”

Chinese

李青荷自然也知道陳諾不吃肥肉，不過也沒有特意遷就他，反正餐桌上又不是只有一個菜。

Thai

แน่นอนว่าหลี่ชิงเหอก็รู้ว่าเฉินนั่วไม่กินเนื้อติดมัน ทว่าก็ไม่ได้ตามใจเขาเป็นพิเศษขนาดนั้น อย่างไรเสียบนโต๊ะอาหารก็ไม่ได้มีกับข้าวแค่จานเดียว

Chinese

沈新眉道：“沒關係，我也喜歡吃瘦肉。”

Thai

เสิ่นซินเหมยกล่าวว่า “ไม่เป็นไร ฉันก็ชอบกินเนื้อล้วนเหมือนกัน”

Chinese

“是嗎？”陳諾有點懷疑，他記得第一次在沈新眉家裡吃飯時，桌上的回鍋肉就很肥。

Thai

“จริงเหรอ” เฉินนั่วสงสัยอยู่นิดหน่อย เขาจำได้ว่าตอนมากินข้าวที่บ้านเสิ่นซินเหมยครั้งแรก หมูผัดสองไฟบนโต๊ะติดมันเยอะมาก

Chinese

“真的，你看！”

Thai

“จริงสิ นายดูสิ!”

Chinese

沈新眉夾了一塊瘦肉放進嘴裡，吭哧吭哧地嚼了起來，臉上笑靨綻放：

Thai

เสิ่นซินเหมยคีบเนื้อล้วนชิ้นหนึ่งเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างขะมักเขม้น รอยยิ้มผลิบานบนใบหน้า

Chinese

“真好吃！”

Thai

“อร่อยจริงๆ นะ!”

Chinese

她笑的像只小貓咪，頭上一根呆毛立起來，看著莫名喜感。

Thai

เธอยิ้มเหมือนลูกแมวน้อยตัวหนึ่ง เส้นผมชี้โด่เด่เส้นหนึ่งบนหัวตั้งขึ้นมา ดูแล้วน่าขบขันอย่างบอกไม่ถูก

Chinese

陳諾也笑了，抬手把摸了摸她的腦袋，把那根呆毛給她壓了下去，沈新眉突然被擼了下，眨眨眼睛，好半天才道：

Thai

เฉินนั่วก็หัวเราะตาม เขายกมือขึ้นลูบหัวเธอเบาๆ แล้วกดเส้นผมที่ชี้โด่เด่นั้นลงไป เสิ่นซินเหมยที่จู่ๆ ก็โดนลูบหัวกะพริบตาปริบๆ อยู่นานสองนานกว่าจะเอ่ยว่า

Chinese

“這次不算。”

Thai

“ครั้งนี้ไม่นับนะ”

Chinese

陳諾一怔，旋即明白了她的意思。

Thai

เฉินนั่วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจความหมายของเธอในทันที

Chinese

這次不算擼貓貓頭獎勵。

Thai

ครั้งนี้ไม่นับเป็นรางวัลลูบหัวแมว

Chinese

“好，不算，快吃吧，小傻瓜！”

Thai

“ได้ ไม่นับ รีบกินเถอะ ยัยเด็กโง่!”

Chinese

“我不傻呢。”

Thai

“ฉันไม่ได้โง่สักหน่อย”

Chinese

“是是，你不傻，你機智的一匹！”

Thai

“ใช่ๆ เธอไม่ได้โง่ เธอฉลาดเป็นกรดเลยล่ะ!”

Chinese

兩人吃完飯，一起收拾碗筷進了廚房，陳諾讓沈新眉休息，他洗碗。

Thai

หลังจากทั้งสองกินข้าวเสร็จ ก็ช่วยกันเก็บถ้วยชามเข้าไปในครัว เฉินนั่วบอกให้เสิ่นซินเหมยไปพักผ่อน เดี๋ยวเขาล้างจานเอง

Chinese

沈新眉卻賴在廚房裡不走，非要幫他。

Thai

ทว่าเสิ่นซินเหมยกลับปักหลักอยู่ในครัวไม่ยอมไปไหน ยืนกรานจะช่วยเขาให้ได้

Chinese

於是兩人一個洗碗一個擦碗，簡直比老夫老妻配合的還默契。

Thai

ดังนั้นคนหนึ่งจึงล้างจาน ส่วนอีกคนเช็ดจาน เข้าขากันดียิ่งกว่าคู่สามีภรรยาเสียอีก

Chinese

陳諾一邊洗碗一邊說道：“小奶貓，你二模準備考年級多少名？”

Thai

เฉินนั่วล้างจานไปพลางเอ่ยถามไปพลางว่า “ลูกแมวน้อย สอบจำลองรอบสองเธอเตรียมจะสอบให้ได้อันดับที่เท่าไหร่ของระดับชั้นเหรอ”

Chinese

還有兩周就是二模了，聽老李說，這次學校會搞的很正式。

Thai

อีกแค่สองสัปดาห์ก็จะถึงการสอบจำลองรอบสองแล้ว ได้ยินเหล่าหลี่บอกว่า ครั้งนี้โรงเรียนจะจัดอย่างเป็นทางการมาก

Chinese

年級前三還會全校通報表揚，名次提升最大的同學也會有獎。

Thai

สามอันดับแรกของระดับชั้นจะได้รับการประกาศชมเชยทั่วทั้งโรงเรียน และนักเรียนที่มีอันดับพัฒนาขึ้นมากที่สุดก็จะมีรางวัลให้ด้วย

Chinese

不過這些對沈新眉來說，都不重要。

Thai

ทว่าสิ่งเหล่านี้สำหรับเสิ่นซินเหมยแล้ว ไม่ได้สำคัญอะไรเลย

Chinese

她如果想拿全校第一，隨時都可以。

Thai

หากเธออยากได้อันดับหนึ่งของทั้งโรงเรียน จะทำเมื่อไหร่ก็ย่อมได้

Chinese

陳諾是想利用這次二模的機會，讓沈新眉慢慢習慣被更多的人關注。

Thai

เฉินนั่วอยากใช้โอกาสในการสอบจำลองรอบสองนี้ ให้เสิ่นซินเหมยค่อยๆ เคยชินกับการได้รับความสนใจจากผู้คนมากขึ้น

Chinese

聽到他的話，沈新眉立刻回答：“五十名呀。”

Thai

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา เสิ่นซินเหมยก็ตอบกลับทันที “อันดับที่ห้าสิบไง”

Chinese

“......果然。”

Thai

“…ว่าแล้วเชียว”

Chinese

陳諾有點無語，超級學霸就是這麼逆天，想考多少名就考多少名。

Thai

เฉินนั่วพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ยอดอัจฉริยะเรียนเก่งขั้นเทพช่างเหนือชั้นจริงๆ นึกอยากจะสอบได้อันดับที่เท่าไหร่ก็ทำได้ตามใจนึก

Chinese

他對沈新眉道：“這次我想讓你考進前二十名。”

Thai

เขาเอ่ยกับเสิ่นซินเหมยว่า “ครั้งนี้ฉันอยากให้เธอสอบให้ติดยี่สิบอันดับแรก”

Chinese

沈新眉一怔，下意識地搖頭：“不行呀。”

Thai

เสิ่นซินเหมยชะงักไป ส่ายหน้าตามสัญชาตญาณ “ไม่ได้หรอกนะ”

Chinese

她初中的時候其實就是全校第一名，而且那時候她還沒有扮丑，是真正的學霸校花，全校女神。

Thai

ความจริงตอนมัธยมต้นเธอคืออันดับหนึ่งของทั้งโรงเรียน และในตอนนั้นเธอยังไม่ได้แกล้งแต่งตัวให้อัปลักษณ์ เป็นดาวโรงเรียนหัวกะทิตัวจริงเสียงจริง และเป็นเทพธิดาของคนทั้งโรงเรียน

Chinese

只是後來她的父母出了意外，小姨又為了她離了婚，學校就開始傳出各種風言風語。

Thai

เพียงแต่หลังจากนั้นพ่อแม่ของเธอประสบอุบัติเหตุ ส่วนน้าสาวก็หย่าร้างเพื่อเธอ ในโรงเรียนจึงเริ่มมีข่าวลือไร้สาระสารพัดแพร่สะพัดออกไป

Chinese

沈新眉很快就被人排擠，被同學孤立。

Thai

เสิ่นซินเหมยถูกกีดกันและถูกเพื่อนร่วมชั้นโดดเดี่ยวในเวลาอันรวดเร็ว

Chinese

其實她知道那些謠言是從誰的嘴裡傳出來的。

Thai

ความจริงเธอรู้ว่าข่าวลือเหล่านั้นหลุดออกมาจากปากของใคร

Chinese

有幾個是成績總被她壓過一頭的，還有幾個是相貌不如她的准校花。

Thai

มีทั้งคนที่คะแนนสอบมักจะถูกเธอกดทับอยู่หัวตาราง และยังมีพวกตัวเต็งดาวโรงเรียนที่หน้าตาเทียบเธอไม่ติดอีกหลายคน

Chinese

後來沈新眉轉了學，便開始扮丑，考試也再不考第一名。

Thai

ต่อมาเสิ่นซินเหมยย้ายโรงเรียน จึงเริ่มแกล้งแต่งตัวให้อัปลักษณ์ และไม่ยอมสอบได้อันดับหนึ่งอีกเลย

Chinese

上了高中以後沈新眉也一樣，戴上難看的黑框眼鏡，畫上一字眉，成績永遠保持在年級第五十名。

Thai

พอย้ายเข้าเรียนมัธยมปลายเสิ่นซินเหมยก็ยังทำแบบเดิม สวมแว่นตากรอบดำหนาเตอะน่าเกลียด เขียนคิ้วเป็นเส้นตรงทื่อๆ ผลการเรียนคงที่อยู่ที่อันดับห้าสิบของระดับชั้นเสมอมา

Chinese

成了一個不受人關注的小透明。

Thai

กลายเป็นคนไร้ตัวตนที่ไม่ได้รับความสนใจจากใคร

Chinese

這是沈新眉心裡的安全區。

Thai

นี่คือพื้นที่ปลอดภัยในใจของเสิ่นซินเหมย

Chinese

可現在，陳諾要她走出這個安全區。

Thai

ทว่าตอนนี้ เฉินนั่วกลับต้องการให้เธอก้าวออกมาจากพื้นที่ปลอดภัยแห่งนี้

Chinese

陳諾低頭看著沈新眉的表情，輕聲道：“其實你只要繼續扮丑，就算你考進年級前二十，也不會有多少人關注你的。”

Thai

เฉินนั่วก้มมองสีหน้าของเสิ่นซินเหมยพลางเอ่ยเสียงนุ่ม “ความจริงขอแค่เธอยังแกล้งแต่งตัวอัปลักษณ์ต่อไป ต่อให้เธอสอบติดยี่สิบอันดับแรกของระดับชั้น ก็ไม่มีใครสนใจเธอมากขนาดนั้นหรอก”

Chinese

沈新眉弱弱地問道：“真的？”

Thai

เสิ่นซินเหมยเอ่ยถามเสียงแผ่ว “จริงเหรอ”

Chinese

“真的。”陳諾一臉真誠。

Thai

“จริงสิ” เฉินนั่วมีสีหน้าจริงใจ

Chinese

沈新眉糾結半天，終於道：“我考第二十名，可以嗎？”

Thai

เสิ่นซินเหมยลังเลอยู่นาน ในที่สุดก็กล่าวว่า “ฉันสอบให้อยู่อันดับที่ยี่สิบ ได้ไหม”

Chinese

陳諾哈哈一笑：“這就對了嘛，加油！”

Thai

เฉินนั่วหัวเราะฮ่าๆ “แบบนี้สิถึงจะถูก สู้ๆ นะ!”

Chinese

旋即看到沈新眉疑惑地看著他，陳諾頓時無語了。

Thai

ทันใดนั้นเมื่อเห็นเสิ่นซินเหมยมองตนด้วยสายตาสงสัย เฉินนั่วก็พลันพูดไม่ออกไปในทันที

Chinese

一個未來的江城高考狀元要考年級前二十還需要加油？

Thai

ว่าที่จอหงวนเกาเข่าแห่งเมืองเจียงเฉิงในอนาคต จะสอบให้ติดยี่สิบอันดับแรกของระดับชั้นยังต้องสู้ๆ ด้วยเรอะ

Chinese

兩人洗完了碗，張元也來了，這傢伙一進屋就直奔飯廳，一看桌上已經收拾的乾乾淨淨，頓時痛心疾首：

Thai

หลังจากทั้งสองล้างจานเสร็จ จางหยวนก็มาถึง หมอนี่ก้าวเข้ามาในบ้านก็พุ่งตรงไปยังห้องอาหารทันที พอเห็นว่าบนโต๊ะถูกเก็บกวาดจนสะอาดเอี่ยมแล้ว ก็พลันปวดใจอย่างยิ่ง

Chinese

“我今天特意飯只吃了一半就出門了，沒想到路上那麼堵，不然我早就到了！”

Thai

“วันนี้ฉันอุตส่าห์กินข้าวแค่ครึ่งเดียวแล้วรีบออกจากบ้านเชียวนะ นึกไม่ถึงเลยว่ารถจะติดขนาดนี้ ไม่อย่างนั้นฉันคงมาถึงตั้งนานแล้ว!”

Chinese

“蒼天啊，何薄於我？！”

Thai

“สวรรค์ ทำไมถึงได้ใจร้ายกับฉันขนาดนี้?!”

Chinese

這時陳諾的手機響了，居然是周玲兒打來的，陳諾接通，對面響起周玲兒氣憤的質問聲：

Thai

ในเวลานั้นเอง โทรศัพท์มือถือของเฉินนั่วก็ดังขึ้น ปรากฏว่าเป็นโจวหลิงเอ๋อร์โทรมา เฉินนั่วกดรับสาย ปลายสายก็ส่งเสียงซักไซ้ด้วยความโกรธเกรี้ยวมาทันที

Chinese

“陳諾，你開的食堂怎麼回事？我爸都食物中毒了！”

Thai

“เฉินนั่ว โรงอาหารที่นายเปิดมันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น พ่อฉันอาหารเป็นพิษไปแล้วเนี่ย!”

Chinese

......

Thai

…

Chinese

醫院。

Thai

โรงพยาบาล

Chinese

周玲兒掛斷了電話，氣沖沖地走進病房，對躺在床上輸液的周先盛說道：

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์วางสายแล้วเดินฮึดฮัดเข้ามาในห้องผู้ป่วย พลางเอ่ยกับโจวเซียนเซิ่งที่นอนให้น้ำเกลืออยู่บนเตียงว่า

Chinese

“爸，陳諾太過分了，他居然不承認是他們食堂做的不衛生才讓你生病的！”

Thai

“พ่อคะ เฉินนั่วเกินไปแล้วจริงๆ เขาไม่ยอมรับด้วยซ้ำว่าโรงอาหารของพวกเขาทำไม่ถูกสุขลักษณะจนทำให้พ่อป่วย!”

Chinese

周先盛今天吃了午飯之後就上吐下瀉，下午請假直接去了醫院。

Thai

วันนี้หลังจากโจวเซียนเซิ่งกินอาหารกลางวันเสร็จก็ทั้งอาเจียนทั้งท้องเสีย ช่วงบ่ายจึงลางานตรงไปโรงพยาบาลทันที

Chinese

周玲兒放學聽說父親住院了，趕緊來了醫院，周先盛也沒好意思說自己是因為吃了三份芹菜牛肉撐到了，只說自己吃過午飯就不舒服。

Thai

หลังเลิกเรียนโจวหลิงเอ๋อร์ได้ยินว่าพ่อเข้าโรงพยาบาลก็รีบมาที่โรงพยาบาล โจวเซียนเซิ่งเองก็กระดากปากที่จะบอกว่าตนเองจุกเพราะกินเนื้อวัวผัดขึ้นฉ่ายไปถึงสามจาน จึงบอกเพียงแค่ว่าพอกินอาหารกลางวันเสร็จก็รู้สึกไม่สบาย

Chinese

周玲兒一聽父親是在食堂吃了飯之後生的病，立刻就怪到了陳諾的頭上。

Thai

ทันทีที่โจวหลิงเอ๋อร์ได้ยินว่าพ่อป่วยหลังจากกินข้าวที่โรงอาหาร ก็โทษว่าเป็นความผิดของเฉินนั่วทันที

Chinese

但陳諾卻在電話里很淡定，還咬死不承認是他們食堂的問題，周玲兒氣的不行。

Thai

แต่เฉินนั่วในโทรศัพท์กลับสงบนิ่งมาก ทั้งยังยืนกรานปฏิเสธเสียงแข็งว่าไม่ใช่ปัญหาของโรงอาหาร โจวหลิงเอ๋อร์จึงโกรธจนแทบทนไม่ไหว

Chinese

“爸，你明天去找你們廠長，就說食堂做的東西不幹凈！不能再讓他們繼續害人了！”

Thai

“พ่อคะ พรุ่งนี้พ่อไปหาผู้อำนวยการโรงงานของพวกพ่อเลยนะ บอกไปเลยว่าของที่โรงอาหารทำมันสกปรก! จะปล่อยให้พวกเขาทำร้ายคนอื่นต่อไปไม่ได้อีกแล้ว!”