บทที่ 132

หน้าตาดี ซื้อผักยังได้ลดครึ่งราคา

長得好看買菜都能打五折
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“小奶貓,你出了好多汗,真的沒事嗎?”

ไทย

“ลูกแมวน้อย เหงื่อเธอออกเยอะมากเลย ไม่เป็นไรแน่นะ”

จีน

菜市場前,陳諾對一臉緊張的沈新眉問道。

ไทย

ที่หน้าตลาดสด เฉินนั่วเอ่ยถามเสิ่นซินเหมยที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหม่า

จีน

剛才兩人下了公交車,來到了菜市場門口。

ไทย

เมื่อครู่ทั้งสองลงจากรถเมล์แล้วมาถึงหน้าประตูตลาดสด

จีน

一路上沈新眉那張過份漂亮的臉都引來了無數驚艷的目光。

ไทย

ตลอดทาง ใบหน้าที่งดงามเกินไปของเสิ่นซินเหมยดึงดูดสายตาตกตะลึงชื่นชมมานับไม่ถ้วน

จีน

陳諾甚至發現公交車上有幾個男生悄悄跟在了後面,直到菜市場才離開。

ไทย

เฉินนั่วถึงขั้นสังเกตเห็นว่าบนรถเมล์มีเด็กหนุ่มสองสามคนแอบตามหลังมา จนกระทั่งถึงตลาดสดถึงได้แยกย้ายไป

จีน

他現在有點明白沈新眉為什麼喜歡躲在“醜女”的殼子里了。

ไทย

ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเสิ่นซินเหมยถึงชอบซ่อนตัวอยู่ในเปลือกของ “สาวขี้เหร่”

จีน

就算沒有初中時她被造謠和排擠的那些事,頂著這麼一張出眾的臉,每天被那麼多人盯著,確實太不自在了。

ไทย

ต่อให้ไม่มีเรื่องที่เธอถูกกุข่าวลือและถูกกีดกันตอนมัธยมต้น การแบกรับใบหน้าที่โดดเด่นขนาดนี้ไว้ แล้วต้องถูกผู้คนมากมายจ้องมองทุกวัน ก็ชวนให้อึดอัดใจเกินไปจริงๆ

จีน

除非是像周玲兒那種虛榮的性格,越多人關注她越高興。

ไทย

เว้นเสียแต่ว่าจะมีนิสัยรักความเด่นดังแบบโจวหลิงเอ๋อร์ ยิ่งมีคนสนใจก็ยิ่งดีใจ

จีน

但小奶貓太內向了,根本受不了。

ไทย

แต่ลูกแมวน้อยเก็บตัวเกินไป รับมือไม่ไหวเลยสักนิด

จีน

比如現在,陳諾發現沈新眉的額頭上全是汗。

ไทย

อย่างเช่นตอนนี้ เฉินนั่วสังเกตเห็นว่าบนหน้าผากของเสิ่นซินเหมยเต็มไปด้วยเหงื่อ

จีน

菜市場里的人可比公交車上多多了。

ไทย

คนในตลาดสดมีเยอะกว่าบนรถเมล์มากนัก

จีน

還沒進去就已經是人來人往,到處都是拎著菜籃子的大爺大媽和剛下班的打工人。

ไทย

ยังไม่ทันก้าวเข้าไปก็มีผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา ทุกที่มีแต่คุณลุงคุณป้าที่หิ้วตะกร้าจ่ายตลาด และคนทำงานที่เพิ่งเลิกงาน

จีน

兩人在菜市場門口站了不到半分鐘,就已經有無數目光朝沈新眉看過來了。

ไทย

ทั้งสองยืนอยู่หน้าประตูตลาดสดไม่ถึงครึ่งนาที ก็มีสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องมาที่เสิ่นซินเหมยแล้ว

จีน

沒辦法,她的顏值太頂級了,已經到了男女通吃、不分年齡的地步。

ไทย

ช่วยไม่ได้จริงๆ ความสวยระดับตัวท็อปของเธอ มันอยู่ในระดับที่สะกดได้ทั้งชายและหญิง ไม่ว่าจะวัยไหนก็ตาม

จีน

“沒、沒事。”

ไทย

“มะ…ไม่เป็นไร”

จีน

沈新眉怯怯地抬手抓住他的袖子,嘴上說著沒事,陳諾卻能感覺到她的手都在微微顫抖。

ไทย

เสิ่นซินเหมยยกมือขึ้นจับแขนเสื้อของเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ปากบอกว่าไม่เป็นไร ทว่าเฉินนั่วกลับสัมผัสได้ว่ามือของเธอกำลังสั่นเทาเล็กน้อย

จีน

陳諾道:“要不今天算了吧?”

ไทย

เฉินนั่วเอ่ย “หรือวันนี้พอก่อนไหม”

จีน

反正離高考還有大半個月,今天已經算是重大突破了。

ไทย

อย่างไรเสียก็ยังเหลือเวลาอีกกว่าครึ่งเดือนก่อนจะถึงเกาเข่า วันนี้นับว่าก้าวหน้าครั้งใหญ่แล้ว

จีน

“不!”

ไทย

“ไม่!”

จีน

沈新眉有點急了,清脆奶萌的聲音都變大了些,見陳諾愕然看著她,沈新眉連忙道:

ไทย

เสิ่นซินเหมยเริ่มร้อนใจขึ้นมาบ้าง น้ำเสียงใสและนุ่มนิ่มดังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย เมื่อเห็นเฉินนั่วมองเธอด้วยความตกตะลึง เสิ่นซินเหมยก็รีบพูดว่า

จีน

“對不起,陳諾同學,你能陪我進去嗎?”

ไทย

“ขอโทษนะ เพื่อนเฉินนั่ว นายช่วยเข้าไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ไหม”

จีน

陳諾看著她,終於點點頭:“好,如果你不舒服,馬上告訴我,我們改天再來。”

ไทย

เฉินนั่วมองเธอ ในที่สุดก็พยักหน้า “ได้ ถ้าเธอรู้สึกไม่สบายใจ รีบบอกฉันทันทีนะ ไว้เราค่อยมาวันอื่น”

จีน

“好呀!”

ไทย

“อื้อ!”

จีน

沈新眉雙眸微微彎起,朝著陳諾做出一個可愛的笑容,將臉上的緊張和恐懼掩蓋。

ไทย

ดวงตาทั้งสองข้างของเสิ่นซินเหมยโค้งลงเล็กน้อย ส่งยิ้มน่ารักให้เฉินนั่ว เพื่อกลบเกลื่อนความประหม่าและความหวาดกลัวบนใบหน้า

จีน

“走吧。”

ไทย

“ไปกันเถอะ”

จีน

兩人頂著無數看向沈新眉的驚艷目光,並肩走進了菜市場。

ไทย

ทั้งสองเผชิญกับสายตาตกตะลึงชื่นชมนับไม่ถ้วนที่มองมายังเสิ่นซินเหมย แล้วเดินเคียงข้างกันเข้าไปในตลาดสด

จีน

進門就是一個賣魚的,陳諾和沈新眉經常在這裡買魚,魚販子看到陳諾,很熟悉地招呼起來:

ไทย

ตรงทางเข้ามีคนขายปลาคนหนึ่ง เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยมักจะมาซื้อปลาที่นี่เป็นประจำ พ่อค้าขายปลาเห็นเฉินนั่วก็ทักทายอย่างคุ้นเคย

จีน

“喲,小兄弟你們又來了,買條魚唄......卧槽!”

ไทย

“โอ้ น้องชาย พวกเธอมาอีกแล้วเหรอ ซื้อปลาสักตัวสิ… เชี่ย!”

จีน

魚販子倏地瞪大了眼睛,直勾勾地看著陳諾身後的沈新眉。

ไทย

พ่อค้าขายปลาเบิกตากว้างขึ้นทันที จ้องมองเสิ่นซินเหมยที่อยู่ด้านหลังเฉินนั่วตาไม่กะพริบ

จีน

“這、這是......”

ไทย

“นะ…นี่มัน…”

จีน

他擦了擦眼睛,又仔細看了看,這才確定自己沒有眼花。

ไทย

เขาขยี้ตาแล้วเพ่งมองดูชัดๆ อีกครั้ง ถึงได้แน่ใจว่าตนเองไม่ได้ตาฝาด

จีน

這就是那個經常來買魚的小姑娘,只是她之前戴著眼鏡,眉毛還有點怪,所以不太好看。

ไทย

นี่คือแม่หนูน้อยคนที่มักจะมาซื้อปลาเป็นประจำ เพียงแต่เมื่อก่อนเธอสวมแว่น คิ้วก็ดูแปลกๆ นิดหน่อย เลยดูไม่ค่อยสวย

จีน

但現在......

ไทย

แต่ตอนนี้…

จีน

我的媽呀,我劉大魚發誓,這輩子就沒見過這麼好看的女人!!

ไทย

แม่เจ้าโว้ย ฉันหลิวต้าอวี๋ขอสาบานเลยว่า ชาตินี้ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนสวยขนาดนี้มาก่อนเลย!!

จีน

不只買魚的劉大魚,旁邊買豬肉的小販也看傻了。

ไทย

ไม่ใช่แค่หลิวต้าอวี๋คนขายปลา แม้แต่พ่อค้าขายเนื้อหมูที่อยู่ข้างๆ ก็ยังมองจนอึ้งตะลึงงัน

จีน

陳諾下意識地將沈新眉擋在身後,並隨時留意她的狀態。

ไทย

เฉินนั่วดึงเสิ่นซินเหมยมาบังไว้ข้างหลังตามสัญชาตญาณ และคอยสังเกตอาการของเธออยู่ตลอดเวลา

จีน

一旦小奶貓情緒不對勁,馬上就帶她離開。

ไทย

ทันทีที่อารมณ์ของลูกแมวน้อยผิดปกติ เขาจะพาเธอออกไปทันที

จีน

“我、我買條鰱魚。”

ไทย

“ฉะ…ฉันซื้อปลาลิ่นตัวหนึ่งค่ะ”

จีน

但沈新眉卻主動從陳諾身後走出來,對買魚的說道。

ไทย

ทว่าเสิ่นซินเหมยกลับก้าวออกมาจากด้านหลังเฉินนั่วด้วยตัวเอง แล้วเอ่ยกับคนขายปลา

จีน

劉大魚怔怔地看著她,彷彿魂兒都被勾走了,陳諾咳嗽一聲,他這才回過神來,連忙道:

ไทย

หลิวต้าอวี๋มองเธอตาค้าง ราวกับวิญญาณหลุดลอยออกจากร่างไปแล้ว เฉินนั่วจึงกระแอมไอขึ้นมาหนึ่งที เขาถึงได้สติกลับคืนมาแล้วรีบพูดว่า

จีน

“好好,我給你挑一條!”

ไทย

“ได้ๆ ฉันจะเลือกให้เธอตัวหนึ่ง!”

จีน

劉大魚很快挑了一條又肥又大的鯉魚:“你們看這條行不?”

ไทย

หลิวต้าอวี๋รีบเลือกปลาไนตัวอ้วนพีขนาดใหญ่ขึ้นมาตัวหนึ่งอย่างรวดเร็ว “พวกเธอดูตัวนี้ใช้ได้ไหม”

จีน

陳諾有點無奈:“老闆,我們要的是鰱魚。”

ไทย

เฉินนั่วพูดอย่างจนใจเล็กน้อย “เถ้าแก่ พวกเราอยากได้ปลาลิ่น”

จีน

“啊?”劉大魚一怔,忍不住又看了一眼沈新眉:“不好意思啊,我再給你們挑。”

ไทย

“อ้าว” หลิวต้าอวี๋ชะงักไป อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเสิ่นซินเหมยอีกแวบหนึ่ง “ขอโทษทีนะ เดี๋ยวฉันเลือกให้อีกที”

จีน

這次他終於挑了一條鰱魚,沈新眉點點頭,劉大魚很熱情地把去魚鱗、內臟,還衝洗的乾乾淨淨,最後還給沈新眉打了個五折。

ไทย

คราวนี้ในที่สุดเขาก็เลือกปลาลิ่นมาตัวหนึ่ง เสิ่นซินเหมยพยักหน้า หลิวต้าอวี๋ก็ขอดเกล็ด ควักเครื่องใน และล้างน้ำให้อย่างสะอาดสะอ้านด้วยความกระตือรือร้น แถมสุดท้ายยังลดราคาให้เสิ่นซินเหมยถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์

จีน

“謝謝啊老闆。”

ไทย

“ขอบคุณนะเถ้าแก่”

จีน

陳諾帶著沈新眉離開魚攤,一位大媽也來買魚。

ไทย

เฉินนั่วพาเสิ่นซินเหมยเดินออกจากแผงปลา คุณป้าคนหนึ่งก็เดินเข้ามาซื้อปลาพอดี

จีน

“鰱魚今天打五折嗎?我也要一條。”

ไทย

“วันนี้ปลาลิ่นลดครึ่งราคาเหรอ ฉันเอาตัวหนึ่งด้วยสิ”

จีน

劉大魚瞪大眼珠子:“誰說打五折了?”

ไทย

หลิวต้าอวี๋เบิกตากว้าง “ใครบอกว่าลดครึ่งราคากัน”

จีน

大媽也瞪著他:“剛才那個小姑娘你不是打了五折嗎?”

ไทย

คุณป้าก็จ้องตาเขม็ง “เมื่อกี้แม่หนูคนนั้นแกยังลดให้ตั้งครึ่งราคาไม่ใช่เหรอ”

จีน

“人家那張臉買什麼都能打五折,和你能一樣嗎?”

ไทย

“หน้าตาอย่างแม่หนูนั่นจะซื้ออะไรก็ลดครึ่งราคาได้ทั้งนั้น จะเหมือนป้าได้ยังไง”

จีน

“賣魚的你去死吧!”

ไทย

“ไอ้คนขายปลา ไปตายซะเถอะ!”

จีน

正如魚販子所說,接下來陳諾和沈新眉買每一樣食材幾乎都是五折。

ไทย

ก็จริงอย่างที่พ่อค้าขายปลาว่า หลังจากนั้นวัตถุดิบแต่ละอย่างที่เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยซื้อแทบจะลดครึ่งราคาทั้งหมด

จีน

甚至有一個賣蔬菜的大嬸想給沈新眉介紹自己的侄兒,不但不收錢,還倒送了兩把青菜。

ไทย

ถึงขั้นมีคุณป้าขายผักคนหนึ่งอยากจะแนะนำหลานชายของตัวเองให้เสิ่นซินเหมย ไม่เพียงแต่ไม่คิดเงิน ยังแถมผักใบเขียวให้อีกสองกำมือด้วยซ้ำ

จีน

半個小時后,陳諾和沈新眉走出了菜市場。

ไทย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยก็เดินออกจากตลาดสด

จีน

沈新眉腦子都暈乎乎的,剛才有太多過於炙熱的目光了,讓她不禁想起了初中時。

ไทย

สมองของเสิ่นซินเหมยยังคงมึนงงไปหมด เมื่อครู่มีสายตาที่เร่าร้อนเกินไปจับจ้องมามากเหลือเกิน จนทำให้เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงช่วงมัธยมต้น

จีน

每天在學校都有無數人關注她,甚至有高年級的男生專門曠課跑到教室外面偷看她。

ไทย

ทุกๆ วันที่โรงเรียนมีคนจับตามองเธอนับไม่ถ้วน ถึงขนาดมีรุ่นพี่ผู้ชายโดดเรียนเพื่อวิ่งมาแอบมองเธอที่นอกห้องเรียนโดยเฉพาะ

จีน

那時候沈新眉很害怕去學校,她不喜歡被那麼多人用奇怪的眼神盯著看,每次放學她都有一種如釋重負的感覺。

ไทย

ตอนนั้นเสิ่นซินเหมยกลัวการไปโรงเรียนมาก เธอไม่ชอบการถูกผู้คนมากมายจ้องมองด้วยสายตาแปลกๆ ทุกครั้งที่เลิกเรียน เธอจะรู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก

จีน

此時沈新眉的感覺也一樣。

ไทย

ความรู้สึกของเสิ่นซินเหมยในยามนี้ก็ไม่ต่างกัน

จีน

不同的是,那時沒人陪她承受這一切。

ไทย

ที่ต่างออกไปคือ ในตอนนั้นไม่มีใครคอยอยู่เคียงข้างและร่วมแบกรับเรื่องราวทั้งหมดนี้ไปกับเธอ

จีน

但現在,她的身邊有陳諾同學。

ไทย

ทว่าตอนนี้ ข้างกายเธอมีเพื่อนเฉินนั่วอยู่ด้วย

จีน

“小奶貓,感覺怎麼樣?”

ไทย

“ลูกแมวน้อย รู้สึกยังไงบ้าง”

จีน

耳邊響起陳諾關切的聲音,沈新眉微微蒼白的臉上掛著細密的汗珠,仰起頭,眉眼彎彎:

ไทย

ข้างหูมีเสียงแสดงความห่วงใยของเฉินนั่วดังขึ้น ใบหน้าที่ซีดขาวเล็กน้อยของเสิ่นซินเหมยมีเม็ดเหงื่อผุดพราย เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาโค้งลง

จีน

“我......很開心。”

ไทย

“ฉัน…มีความสุขมาก”

จีน

......

ไทย

…

จีน

楚家。

ไทย

บ้านตระกูลฉู่

จีน

“女兒回來了,吃飯吧,雨尋?你怎麼了?”

ไทย

“ลูกสาวกลับมาแล้ว กินข้าวเถอะ ยวี่สวิน? ลูกเป็นอะไรไปน่ะ”

จีน

楚雨尋走進家門,在父母詫異的目光中捂著嘴直挺挺地走進了自己的卧室。

ไทย

ฉู่ยวี่สวินเดินเข้าบ้าน ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของพ่อแม่ เธอเอามือปิดปากแล้วเดินดุ่มๆ ตรงเข้าห้องนอนของตัวเองไป

จีน

砰的一聲關上門,鬆開手,發出了一道壓抑已久的尖叫聲。

ไทย

เสียงประตูปิดดังปัง เธอปล่อยมือออกแล้วส่งเสียงกรีดร้องที่เก็บกดมานาน

จีน

“我的媽呀!!”

ไทย

“แม่เจ้าโว้ย!!”

จีน

“沈同學太漂亮了啊啊啊!!”

ไทย

“เพื่อนเสิ่นสวยเกินไปแล้ว อ๊ากกก!!”

จีน

外面響起父母的敲門聲:

ไทย

ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูของพ่อแม่ดังขึ้น

จีน

“女兒你怎麼了?”

ไทย

“ลูกสาว ลูกเป็นอะไรไป”

จีน

“是不是考試沒考好?沒事,咱們還有時間,你壓力不要太大了。”

ไทย

“สอบได้คะแนนไม่ดีใช่ไหม ไม่เป็นไรนะ พวกเรายังมีเวลา ลูกอย่าเครียดมากเกินไปสิ”

จีน

“女兒你別嚇我啊。”

ไทย

“ลูกสาว ลูกอย่าทำให้แม่ตกใจสิ”

จีน

楚雨尋打開門,一臉興奮地對父母說道:

ไทย

ฉู่ยวี่สวินเปิดประตูออกมา แล้วพูดกับพ่อแม่อย่างตื่นเต้นว่า

จีน

“爸媽,我要告訴你們一個天大的秘密!”

ไทย

“พ่อคะแม่คะ หนูจะบอกความลับระดับฟ้าถล่มให้ฟัง!”

จีน

“我班上有一個女同學平時看著很醜,但是今天我跟蹤她才發現,她摘了眼鏡擦掉眉毛以後原來是個大美女!”

ไทย

“ในห้องเรียนหนูมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง ปกติดูขี้เหร่มาก แต่วันนี้หนูแอบตามเธอไปถึงได้พบว่า พอเธอถอดแว่นแล้วเช็ดคิ้วออก แท้จริงแล้วเป็นสาวสวยระดับสุดยอดเลย!”

จีน

楚雨尋雙手張開畫了一個大大的圓,發現這還不足以形容這個大美女到底有多“大”,於是又說道:

ไทย

ฉู่ยวี่สวินกางสองแขนออกวาดเป็นวงกลมใหญ่ๆ วงหนึ่ง แต่ก็พบว่าแค่นี้ยังไม่เพียงพอที่จะบรรยายว่าสาวงามคนนี้ ‘ยิ่งใหญ่’ แค่ไหน จึงพูดต่อว่า

จีน

“反正就是比電視里的女明星還漂亮,女神,對,她就是女神!”

ไทย

“เอาเป็นว่าสวยกว่าดาราสาวในทีวีเสียอีก เทพธิดา ใช่แล้ว เธอคือเทพธิดา!”

จีน

楚雨尋的母親當即抓住了重點:“女兒,你居然去跟蹤一個女同學?楚天南不好了,你女兒壓力太大,精神出問題了!”

ไทย

แม่ของฉู่ยวี่สวินจับประเด็นสำคัญได้ในทันที “ลูกสาว ลูกถึงขั้นไปสะกดรอยตามเพื่อนนักเรียนหญิงเนี่ยนะ ฉู่เทียนหนานแย่แล้ว ลูกสาวคุณเครียดเกินไปจนจิตผิดปกติไปแล้ว!”

จีน

“你說什麼呢!”

ไทย

“คุณพูดอะไรน่ะ!”

จีน

楚父瞪了妻子一眼,小心翼翼地對楚雨尋說道:

ไทย

พ่อของฉู่ยวี่สวินถลึงตาใส่ภรรยา แล้วพูดกับฉู่ยวี่สวินอย่างระมัดระวัง

จีน

“女兒沒事,不管你喜歡男生還是女生,爸都支持你!”

ไทย

“ลูกสาว ไม่เป็นไรนะ ไม่ว่าลูกจะชอบผู้ชายหรือผู้หญิง พ่อก็สนับสนุนลูกเสมอ!”

จีน

楚雨尋:“......”

ไทย

ฉู่ยวี่สวิน “…”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน