หน้าตาดี ซื้อผักยังได้ลดครึ่งราคา

Chinese

“小奶貓，你出了好多汗，真的沒事嗎？”

Thai

“ลูกแมวน้อย เหงื่อเธอออกเยอะมากเลย ไม่เป็นไรแน่นะ”

Chinese

菜市場前，陳諾對一臉緊張的沈新眉問道。

Thai

ที่หน้าตลาดสด เฉินนั่วเอ่ยถามเสิ่นซินเหมยที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหม่า

Chinese

剛才兩人下了公交車，來到了菜市場門口。

Thai

เมื่อครู่ทั้งสองลงจากรถเมล์แล้วมาถึงหน้าประตูตลาดสด

Chinese

一路上沈新眉那張過份漂亮的臉都引來了無數驚艷的目光。

Thai

ตลอดทาง ใบหน้าที่งดงามเกินไปของเสิ่นซินเหมยดึงดูดสายตาตกตะลึงชื่นชมมานับไม่ถ้วน

Chinese

陳諾甚至發現公交車上有幾個男生悄悄跟在了後面，直到菜市場才離開。

Thai

เฉินนั่วถึงขั้นสังเกตเห็นว่าบนรถเมล์มีเด็กหนุ่มสองสามคนแอบตามหลังมา จนกระทั่งถึงตลาดสดถึงได้แยกย้ายไป

Chinese

他現在有點明白沈新眉為什麼喜歡躲在“醜女”的殼子里了。

Thai

ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเสิ่นซินเหมยถึงชอบซ่อนตัวอยู่ในเปลือกของ “สาวขี้เหร่”

Chinese

就算沒有初中時她被造謠和排擠的那些事，頂著這麼一張出眾的臉，每天被那麼多人盯著，確實太不自在了。

Thai

ต่อให้ไม่มีเรื่องที่เธอถูกกุข่าวลือและถูกกีดกันตอนมัธยมต้น การแบกรับใบหน้าที่โดดเด่นขนาดนี้ไว้ แล้วต้องถูกผู้คนมากมายจ้องมองทุกวัน ก็ชวนให้อึดอัดใจเกินไปจริงๆ

Chinese

除非是像周玲兒那種虛榮的性格，越多人關注她越高興。

Thai

เว้นเสียแต่ว่าจะมีนิสัยรักความเด่นดังแบบโจวหลิงเอ๋อร์ ยิ่งมีคนสนใจก็ยิ่งดีใจ

Chinese

但小奶貓太內向了，根本受不了。

Thai

แต่ลูกแมวน้อยเก็บตัวเกินไป รับมือไม่ไหวเลยสักนิด

Chinese

比如現在，陳諾發現沈新眉的額頭上全是汗。

Thai

อย่างเช่นตอนนี้ เฉินนั่วสังเกตเห็นว่าบนหน้าผากของเสิ่นซินเหมยเต็มไปด้วยเหงื่อ

Chinese

菜市場里的人可比公交車上多多了。

Thai

คนในตลาดสดมีเยอะกว่าบนรถเมล์มากนัก

Chinese

還沒進去就已經是人來人往，到處都是拎著菜籃子的大爺大媽和剛下班的打工人。

Thai

ยังไม่ทันก้าวเข้าไปก็มีผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา ทุกที่มีแต่คุณลุงคุณป้าที่หิ้วตะกร้าจ่ายตลาด และคนทำงานที่เพิ่งเลิกงาน

Chinese

兩人在菜市場門口站了不到半分鐘，就已經有無數目光朝沈新眉看過來了。

Thai

ทั้งสองยืนอยู่หน้าประตูตลาดสดไม่ถึงครึ่งนาที ก็มีสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องมาที่เสิ่นซินเหมยแล้ว

Chinese

沒辦法，她的顏值太頂級了，已經到了男女通吃、不分年齡的地步。

Thai

ช่วยไม่ได้จริงๆ ความสวยระดับตัวท็อปของเธอ มันอยู่ในระดับที่สะกดได้ทั้งชายและหญิง ไม่ว่าจะวัยไหนก็ตาม

Chinese

“沒、沒事。”

Thai

“มะ…ไม่เป็นไร”

Chinese

沈新眉怯怯地抬手抓住他的袖子，嘴上說著沒事，陳諾卻能感覺到她的手都在微微顫抖。

Thai

เสิ่นซินเหมยยกมือขึ้นจับแขนเสื้อของเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ปากบอกว่าไม่เป็นไร ทว่าเฉินนั่วกลับสัมผัสได้ว่ามือของเธอกำลังสั่นเทาเล็กน้อย

Chinese

陳諾道：“要不今天算了吧？”

Thai

เฉินนั่วเอ่ย “หรือวันนี้พอก่อนไหม”

Chinese

反正離高考還有大半個月，今天已經算是重大突破了。

Thai

อย่างไรเสียก็ยังเหลือเวลาอีกกว่าครึ่งเดือนก่อนจะถึงเกาเข่า วันนี้นับว่าก้าวหน้าครั้งใหญ่แล้ว

Chinese

“不！”

Thai

“ไม่!”

Chinese

沈新眉有點急了，清脆奶萌的聲音都變大了些，見陳諾愕然看著她，沈新眉連忙道：

Thai

เสิ่นซินเหมยเริ่มร้อนใจขึ้นมาบ้าง น้ำเสียงใสและนุ่มนิ่มดังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย เมื่อเห็นเฉินนั่วมองเธอด้วยความตกตะลึง เสิ่นซินเหมยก็รีบพูดว่า

Chinese

“對不起，陳諾同學，你能陪我進去嗎？”

Thai

“ขอโทษนะ เพื่อนเฉินนั่ว นายช่วยเข้าไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ไหม”

Chinese

陳諾看著她，終於點點頭：“好，如果你不舒服，馬上告訴我，我們改天再來。”

Thai

เฉินนั่วมองเธอ ในที่สุดก็พยักหน้า “ได้ ถ้าเธอรู้สึกไม่สบายใจ รีบบอกฉันทันทีนะ ไว้เราค่อยมาวันอื่น”

Chinese

“好呀！”

Thai

“อื้อ!”

Chinese

沈新眉雙眸微微彎起，朝著陳諾做出一個可愛的笑容，將臉上的緊張和恐懼掩蓋。

Thai

ดวงตาทั้งสองข้างของเสิ่นซินเหมยโค้งลงเล็กน้อย ส่งยิ้มน่ารักให้เฉินนั่ว เพื่อกลบเกลื่อนความประหม่าและความหวาดกลัวบนใบหน้า

Chinese

“走吧。”

Thai

“ไปกันเถอะ”

Chinese

兩人頂著無數看向沈新眉的驚艷目光，並肩走進了菜市場。

Thai

ทั้งสองเผชิญกับสายตาตกตะลึงชื่นชมนับไม่ถ้วนที่มองมายังเสิ่นซินเหมย แล้วเดินเคียงข้างกันเข้าไปในตลาดสด

Chinese

進門就是一個賣魚的，陳諾和沈新眉經常在這裡買魚，魚販子看到陳諾，很熟悉地招呼起來：

Thai

ตรงทางเข้ามีคนขายปลาคนหนึ่ง เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยมักจะมาซื้อปลาที่นี่เป็นประจำ พ่อค้าขายปลาเห็นเฉินนั่วก็ทักทายอย่างคุ้นเคย

Chinese

“喲，小兄弟你們又來了，買條魚唄......卧槽！”

Thai

“โอ้ น้องชาย พวกเธอมาอีกแล้วเหรอ ซื้อปลาสักตัวสิ… เชี่ย!”

Chinese

魚販子倏地瞪大了眼睛，直勾勾地看著陳諾身後的沈新眉。

Thai

พ่อค้าขายปลาเบิกตากว้างขึ้นทันที จ้องมองเสิ่นซินเหมยที่อยู่ด้านหลังเฉินนั่วตาไม่กะพริบ

Chinese

“這、這是......”

Thai

“นะ…นี่มัน…”

Chinese

他擦了擦眼睛，又仔細看了看，這才確定自己沒有眼花。

Thai

เขาขยี้ตาแล้วเพ่งมองดูชัดๆ อีกครั้ง ถึงได้แน่ใจว่าตนเองไม่ได้ตาฝาด

Chinese

這就是那個經常來買魚的小姑娘，只是她之前戴著眼鏡，眉毛還有點怪，所以不太好看。

Thai

นี่คือแม่หนูน้อยคนที่มักจะมาซื้อปลาเป็นประจำ เพียงแต่เมื่อก่อนเธอสวมแว่น คิ้วก็ดูแปลกๆ นิดหน่อย เลยดูไม่ค่อยสวย

Chinese

但現在......

Thai

แต่ตอนนี้…

Chinese

我的媽呀，我劉大魚發誓，這輩子就沒見過這麼好看的女人！！

Thai

แม่เจ้าโว้ย ฉันหลิวต้าอวี๋ขอสาบานเลยว่า ชาตินี้ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนสวยขนาดนี้มาก่อนเลย!!

Chinese

不只買魚的劉大魚，旁邊買豬肉的小販也看傻了。

Thai

ไม่ใช่แค่หลิวต้าอวี๋คนขายปลา แม้แต่พ่อค้าขายเนื้อหมูที่อยู่ข้างๆ ก็ยังมองจนอึ้งตะลึงงัน

Chinese

陳諾下意識地將沈新眉擋在身後，並隨時留意她的狀態。

Thai

เฉินนั่วดึงเสิ่นซินเหมยมาบังไว้ข้างหลังตามสัญชาตญาณ และคอยสังเกตอาการของเธออยู่ตลอดเวลา

Chinese

一旦小奶貓情緒不對勁，馬上就帶她離開。

Thai

ทันทีที่อารมณ์ของลูกแมวน้อยผิดปกติ เขาจะพาเธอออกไปทันที

Chinese

“我、我買條鰱魚。”

Thai

“ฉะ…ฉันซื้อปลาลิ่นตัวหนึ่งค่ะ”

Chinese

但沈新眉卻主動從陳諾身後走出來，對買魚的說道。

Thai

ทว่าเสิ่นซินเหมยกลับก้าวออกมาจากด้านหลังเฉินนั่วด้วยตัวเอง แล้วเอ่ยกับคนขายปลา

Chinese

劉大魚怔怔地看著她，彷彿魂兒都被勾走了，陳諾咳嗽一聲，他這才回過神來，連忙道：

Thai

หลิวต้าอวี๋มองเธอตาค้าง ราวกับวิญญาณหลุดลอยออกจากร่างไปแล้ว เฉินนั่วจึงกระแอมไอขึ้นมาหนึ่งที เขาถึงได้สติกลับคืนมาแล้วรีบพูดว่า

Chinese

“好好，我給你挑一條！”

Thai

“ได้ๆ ฉันจะเลือกให้เธอตัวหนึ่ง!”

Chinese

劉大魚很快挑了一條又肥又大的鯉魚：“你們看這條行不？”

Thai

หลิวต้าอวี๋รีบเลือกปลาไนตัวอ้วนพีขนาดใหญ่ขึ้นมาตัวหนึ่งอย่างรวดเร็ว “พวกเธอดูตัวนี้ใช้ได้ไหม”

Chinese

陳諾有點無奈：“老闆，我們要的是鰱魚。”

Thai

เฉินนั่วพูดอย่างจนใจเล็กน้อย “เถ้าแก่ พวกเราอยากได้ปลาลิ่น”

Chinese

“啊？”劉大魚一怔，忍不住又看了一眼沈新眉：“不好意思啊，我再給你們挑。”

Thai

“อ้าว” หลิวต้าอวี๋ชะงักไป อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเสิ่นซินเหมยอีกแวบหนึ่ง “ขอโทษทีนะ เดี๋ยวฉันเลือกให้อีกที”

Chinese

這次他終於挑了一條鰱魚，沈新眉點點頭，劉大魚很熱情地把去魚鱗、內臟，還衝洗的乾乾淨淨，最後還給沈新眉打了個五折。

Thai

คราวนี้ในที่สุดเขาก็เลือกปลาลิ่นมาตัวหนึ่ง เสิ่นซินเหมยพยักหน้า หลิวต้าอวี๋ก็ขอดเกล็ด ควักเครื่องใน และล้างน้ำให้อย่างสะอาดสะอ้านด้วยความกระตือรือร้น แถมสุดท้ายยังลดราคาให้เสิ่นซินเหมยถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์

Chinese

“謝謝啊老闆。”

Thai

“ขอบคุณนะเถ้าแก่”

Chinese

陳諾帶著沈新眉離開魚攤，一位大媽也來買魚。

Thai

เฉินนั่วพาเสิ่นซินเหมยเดินออกจากแผงปลา คุณป้าคนหนึ่งก็เดินเข้ามาซื้อปลาพอดี

Chinese

“鰱魚今天打五折嗎？我也要一條。”

Thai

“วันนี้ปลาลิ่นลดครึ่งราคาเหรอ ฉันเอาตัวหนึ่งด้วยสิ”

Chinese

劉大魚瞪大眼珠子：“誰說打五折了？”

Thai

หลิวต้าอวี๋เบิกตากว้าง “ใครบอกว่าลดครึ่งราคากัน”

Chinese

大媽也瞪著他：“剛才那個小姑娘你不是打了五折嗎？”

Thai

คุณป้าก็จ้องตาเขม็ง “เมื่อกี้แม่หนูคนนั้นแกยังลดให้ตั้งครึ่งราคาไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“人家那張臉買什麼都能打五折，和你能一樣嗎？”

Thai

“หน้าตาอย่างแม่หนูนั่นจะซื้ออะไรก็ลดครึ่งราคาได้ทั้งนั้น จะเหมือนป้าได้ยังไง”

Chinese

“賣魚的你去死吧！”

Thai

“ไอ้คนขายปลา ไปตายซะเถอะ!”

Chinese

正如魚販子所說，接下來陳諾和沈新眉買每一樣食材幾乎都是五折。

Thai

ก็จริงอย่างที่พ่อค้าขายปลาว่า หลังจากนั้นวัตถุดิบแต่ละอย่างที่เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยซื้อแทบจะลดครึ่งราคาทั้งหมด

Chinese

甚至有一個賣蔬菜的大嬸想給沈新眉介紹自己的侄兒，不但不收錢，還倒送了兩把青菜。

Thai

ถึงขั้นมีคุณป้าขายผักคนหนึ่งอยากจะแนะนำหลานชายของตัวเองให้เสิ่นซินเหมย ไม่เพียงแต่ไม่คิดเงิน ยังแถมผักใบเขียวให้อีกสองกำมือด้วยซ้ำ

Chinese

半個小時后，陳諾和沈新眉走出了菜市場。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยก็เดินออกจากตลาดสด

Chinese

沈新眉腦子都暈乎乎的，剛才有太多過於炙熱的目光了，讓她不禁想起了初中時。

Thai

สมองของเสิ่นซินเหมยยังคงมึนงงไปหมด เมื่อครู่มีสายตาที่เร่าร้อนเกินไปจับจ้องมามากเหลือเกิน จนทำให้เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงช่วงมัธยมต้น

Chinese

每天在學校都有無數人關注她，甚至有高年級的男生專門曠課跑到教室外面偷看她。

Thai

ทุกๆ วันที่โรงเรียนมีคนจับตามองเธอนับไม่ถ้วน ถึงขนาดมีรุ่นพี่ผู้ชายโดดเรียนเพื่อวิ่งมาแอบมองเธอที่นอกห้องเรียนโดยเฉพาะ

Chinese

那時候沈新眉很害怕去學校，她不喜歡被那麼多人用奇怪的眼神盯著看，每次放學她都有一種如釋重負的感覺。

Thai

ตอนนั้นเสิ่นซินเหมยกลัวการไปโรงเรียนมาก เธอไม่ชอบการถูกผู้คนมากมายจ้องมองด้วยสายตาแปลกๆ ทุกครั้งที่เลิกเรียน เธอจะรู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก

Chinese

此時沈新眉的感覺也一樣。

Thai

ความรู้สึกของเสิ่นซินเหมยในยามนี้ก็ไม่ต่างกัน

Chinese

不同的是，那時沒人陪她承受這一切。

Thai

ที่ต่างออกไปคือ ในตอนนั้นไม่มีใครคอยอยู่เคียงข้างและร่วมแบกรับเรื่องราวทั้งหมดนี้ไปกับเธอ

Chinese

但現在，她的身邊有陳諾同學。

Thai

ทว่าตอนนี้ ข้างกายเธอมีเพื่อนเฉินนั่วอยู่ด้วย

Chinese

“小奶貓，感覺怎麼樣？”

Thai

“ลูกแมวน้อย รู้สึกยังไงบ้าง”

Chinese

耳邊響起陳諾關切的聲音，沈新眉微微蒼白的臉上掛著細密的汗珠，仰起頭，眉眼彎彎：

Thai

ข้างหูมีเสียงแสดงความห่วงใยของเฉินนั่วดังขึ้น ใบหน้าที่ซีดขาวเล็กน้อยของเสิ่นซินเหมยมีเม็ดเหงื่อผุดพราย เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาโค้งลง

Chinese

“我......很開心。”

Thai

“ฉัน…มีความสุขมาก”

Chinese

......

Thai

…

Chinese

楚家。

Thai

บ้านตระกูลฉู่

Chinese

“女兒回來了，吃飯吧，雨尋？你怎麼了？”

Thai

“ลูกสาวกลับมาแล้ว กินข้าวเถอะ ยวี่สวิน? ลูกเป็นอะไรไปน่ะ”

Chinese

楚雨尋走進家門，在父母詫異的目光中捂著嘴直挺挺地走進了自己的卧室。

Thai

ฉู่ยวี่สวินเดินเข้าบ้าน ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของพ่อแม่ เธอเอามือปิดปากแล้วเดินดุ่มๆ ตรงเข้าห้องนอนของตัวเองไป

Chinese

砰的一聲關上門，鬆開手，發出了一道壓抑已久的尖叫聲。

Thai

เสียงประตูปิดดังปัง เธอปล่อยมือออกแล้วส่งเสียงกรีดร้องที่เก็บกดมานาน

Chinese

“我的媽呀！！”

Thai

“แม่เจ้าโว้ย!!”

Chinese

“沈同學太漂亮了啊啊啊！！”

Thai

“เพื่อนเสิ่นสวยเกินไปแล้ว อ๊ากกก!!”

Chinese

外面響起父母的敲門聲：

Thai

ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูของพ่อแม่ดังขึ้น

Chinese

“女兒你怎麼了？”

Thai

“ลูกสาว ลูกเป็นอะไรไป”

Chinese

“是不是考試沒考好？沒事，咱們還有時間，你壓力不要太大了。”

Thai

“สอบได้คะแนนไม่ดีใช่ไหม ไม่เป็นไรนะ พวกเรายังมีเวลา ลูกอย่าเครียดมากเกินไปสิ”

Chinese

“女兒你別嚇我啊。”

Thai

“ลูกสาว ลูกอย่าทำให้แม่ตกใจสิ”

Chinese

楚雨尋打開門，一臉興奮地對父母說道：

Thai

ฉู่ยวี่สวินเปิดประตูออกมา แล้วพูดกับพ่อแม่อย่างตื่นเต้นว่า

Chinese

“爸媽，我要告訴你們一個天大的秘密！”

Thai

“พ่อคะแม่คะ หนูจะบอกความลับระดับฟ้าถล่มให้ฟัง!”

Chinese

“我班上有一個女同學平時看著很醜，但是今天我跟蹤她才發現，她摘了眼鏡擦掉眉毛以後原來是個大美女！”

Thai

“ในห้องเรียนหนูมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง ปกติดูขี้เหร่มาก แต่วันนี้หนูแอบตามเธอไปถึงได้พบว่า พอเธอถอดแว่นแล้วเช็ดคิ้วออก แท้จริงแล้วเป็นสาวสวยระดับสุดยอดเลย!”

Chinese

楚雨尋雙手張開畫了一個大大的圓，發現這還不足以形容這個大美女到底有多“大”，於是又說道：

Thai

ฉู่ยวี่สวินกางสองแขนออกวาดเป็นวงกลมใหญ่ๆ วงหนึ่ง แต่ก็พบว่าแค่นี้ยังไม่เพียงพอที่จะบรรยายว่าสาวงามคนนี้ ‘ยิ่งใหญ่’ แค่ไหน จึงพูดต่อว่า

Chinese

“反正就是比電視里的女明星還漂亮，女神，對，她就是女神！”

Thai

“เอาเป็นว่าสวยกว่าดาราสาวในทีวีเสียอีก เทพธิดา ใช่แล้ว เธอคือเทพธิดา!”

Chinese

楚雨尋的母親當即抓住了重點：“女兒，你居然去跟蹤一個女同學？楚天南不好了，你女兒壓力太大，精神出問題了！”

Thai

แม่ของฉู่ยวี่สวินจับประเด็นสำคัญได้ในทันที “ลูกสาว ลูกถึงขั้นไปสะกดรอยตามเพื่อนนักเรียนหญิงเนี่ยนะ ฉู่เทียนหนานแย่แล้ว ลูกสาวคุณเครียดเกินไปจนจิตผิดปกติไปแล้ว!”

Chinese

“你說什麼呢！”

Thai

“คุณพูดอะไรน่ะ!”

Chinese

楚父瞪了妻子一眼，小心翼翼地對楚雨尋說道：

Thai

พ่อของฉู่ยวี่สวินถลึงตาใส่ภรรยา แล้วพูดกับฉู่ยวี่สวินอย่างระมัดระวัง

Chinese

“女兒沒事，不管你喜歡男生還是女生，爸都支持你！”

Thai

“ลูกสาว ไม่เป็นไรนะ ไม่ว่าลูกจะชอบผู้ชายหรือผู้หญิง พ่อก็สนับสนุนลูกเสมอ!”

Chinese

楚雨尋：“......”

Thai

ฉู่ยวี่สวิน “…”