ฉัน โจวหลิงเอ๋อร์ ถูกลิขิตมาให้เป็นคุณนายเศรษฐี
我周玲兒註定要做富家太太的แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“曹姐,你真的要辭職?”
ไทย
“พี่เฉา พี่จะลาออกจริงๆ เหรอ”
จีน
電競酒店,曹麗麗收拾好了自己的個人物品,走到門口,同事們都過來送她。
ไทย
ที่โรงแรมอีสปอร์ต เฉาหลี่หลี่เก็บของใช้ส่วนตัวเรียบร้อยแล้วเดินมาถึงหน้าประตู เหล่าเพื่อนร่วมงานต่างก็พากันมาส่งเธอ
จีน
曹麗麗的人緣還算不錯,大家對她也沒什麼厭惡,對於她突然辭職都很驚訝。
ไทย
มนุษยสัมพันธ์ของเฉาหลี่หลี่นับว่าไม่เลว ทุกคนไม่ได้รังเกียจอะไรเธอ จึงรู้สึกประหลาดใจมากที่จู่ๆ เธอก็ลาออก
จีน
畢竟現在陳諾的公司蒸蒸日上,要是努力工作,絕對不愁沒錢賺。
ไทย
เพราะอย่างไรตอนนี้บริษัทของเฉินนั่วก็กำลังรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ หากตั้งใจทำงานก็ไม่มีทางขาดแคลนรายได้แน่นอน
จีน
曹麗麗在這個時候辭職,實在是讓人難以理解。
ไทย
การที่เฉาหลี่หลี่ลาออกในเวลานี้ จึงเป็นเรื่องที่ทำให้ผู้คนยากจะเข้าใจจริงๆ
จีน
“我爸媽在老家給我找了個相親對象,我見過了,感覺還不錯,這次回去就結婚,以後就在老家生活了。”
ไทย
“พ่อแม่ฉันหาคู่ดูตัวไว้ให้ที่บ้านเกิด ฉันไปเจอมาแล้ว รู้สึกว่าไม่เลวเลย พอกลับไปคราวนี้ก็จะแต่งงาน จากนี้ก็คงใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเกิดแล้วล่ะ”
จีน
曹麗麗對同事們微笑道:“謝謝大家一直以來對我的關照,以後有緣再見!”
ไทย
เฉาหลี่หลี่ยิ้มให้เพื่อนร่วมงาน “ขอบคุณทุกคนที่คอยดูแลฉันมาตลอดนะ ไว้มีวาสนาค่อยพบกันใหม่!”
จีน
說完便毅然轉身,走出了電競酒店,留給了所有人一個瀟洒的背影。
ไทย
พูดจบเธอก็หันหลังเดินออกจากโรงแรมอีสปอร์ตไปอย่างเด็ดเดี่ยว ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังอันผึ่งผายให้ทุกคนมองตาม
จีน
看著她走遠,有人感嘆:
ไทย
เมื่อมองดูเธอเดินไกลออกไป ก็มีคนทอดถอนใจ
จีน
“我一直以為曹麗麗是想傍上陳總或者張總,沒想到是我想錯了。”
ไทย
“ฉันคิดมาตลอดว่าเฉาหลี่หลี่อยากจะเกาะบอสเฉินหรือไม่ก็บอสจางเสียอีก นึกไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะคิดผิด”
จีน
旁邊的人驚訝:“我和你想的一樣,我也以為曹麗麗想做陳太太呢,唉,使我們太狹隘了。”
ไทย
คนที่อยู่ข้างๆ ประหลาดใจ “ฉันก็คิดเหมือนเธอนั่นแหละ นึกว่าเฉาหลี่หลี่อยากจะเป็นคุณนายเฉินเสียอีก เฮ้อ เป็นพวกเราเองที่มองโลกแคบเกินไป”
จีน
“還是祝福曹麗麗吧,希望她婚姻幸福,愛情美滿!”
ไทย
“พวกเราอวยพรให้เฉาหลี่หลี่ดีกว่า หวังว่าชีวิตแต่งงานของเธอจะมีความสุข ความรักราบรื่นนะ!”
จีน
曹麗麗走出老遠,不會再被電競酒店的人看到,她那瀟洒的身影頓時垮了下來。
ไทย
เมื่อเฉาหลี่หลี่เดินออกไปไกลจนคนของโรงแรมอีสปอร์ตมองไม่เห็นแล้ว ท่าทางอันผึ่งผายนั้นก็พลันพังทลายลงทันที
จีน
“嗚嗚嗚,誰想走啊?我是被逼的啊!嗚嗚嗚!”
ไทย
“ฮือๆๆ ใครอยากจะไปกันเล่า ฉันถูกบีบต่างหากล่ะ ฮือๆๆ!”
จีน
曹麗麗蹲在地上痛哭。
ไทย
เฉาหลี่หลี่นั่งยองๆ ร้องไห้โฮอยู่กับพื้น
จีน
現在她後悔萬分,要是自己心沒那麼大,不想著勾引張元、陸躍生,就老老實實地工作,憑自己的相貌,說不定陳諾早就讓她去做帶貨主播了。
ไทย
ตอนนี้เธอเสียใจแทบแย่ หากตัวเองไม่มักใหญ่ใฝ่สูงขนาดนั้น ไม่คิดจะไปยั่วยวนจางหยวนกับลู่เย่เซิง แต่ตั้งหน้าตั้งตาทำงานไปตามตรง ด้วยหน้าตาของเธอ ไม่แน่ว่าเฉินนั่วอาจจะให้เธอไปเป็นสตรีมเมอร์ไลฟ์ขายของตั้งนานแล้ว
จีน
那她很快就會成為網紅,收入恐怕不比做陳太太、張太太低。
ไทย
เมื่อถึงตอนนั้นเธอก็จะกลายเป็นเน็ตไอดอลอย่างรวดเร็ว รายได้คงไม่น้อยไปกว่าการเป็นคุณนายเฉินหรือคุณนายจางเลย
จีน
可惜,現在說什麼都晚了!
ไทย
น่าเสียดาย ตอนนี้จะพูดอะไรก็สายไปเสียแล้ว!
จีน
曹麗麗哭了一陣,終於漸漸平復,站起來繼續往前走。
ไทย
เฉาหลี่หลี่ร้องไห้อยู่พักหนึ่ง ในที่สุดอารมณ์ก็ค่อยๆ สงบลง เธอยืนขึ้นแล้วก้าวเดินต่อไปข้างหน้า
จีน
陳諾說了,不允許她再留在大學城,她現在也沒心思傍富豪了。
ไทย
เฉินนั่วบอกไว้ว่าไม่อนุญาตให้เธออยู่ในย่านมหาวิทยาลัยอีกต่อไป ตอนนี้เธอเองก็ไม่มีแก่ใจจะไปเกาะคนรวยแล้วเช่นกัน
จีน
她是真的打算回老家,找個老實人嫁了,過安安穩穩的日子。
ไทย
เธอตั้งใจจะกลับบ้านเกิดไปหาคนซื่อๆ แต่งงานด้วยจริงๆ เพื่อใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมั่นคง
จีน
“曹姐,曹姐!”
ไทย
“พี่เฉา พี่เฉา!”
จีน
一個小男生從後面追上來,不顧周圍的人詫異的目光,高聲叫喊。
ไทย
เด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งไล่ตามมาจากข้างหลัง เขาร้องตะโกนเสียงดังโดยไม่สนใจสายตาประหลาดใจของคนรอบข้าง
จีน
曹麗麗皺眉,加快腳步,但還是很快被小男生追上。
ไทย
เฉาหลี่หลี่ขมวดคิ้วเร่งฝีเท้า แต่ก็ยังถูกเด็กหนุ่มไล่ตามทันอย่างรวดเร็ว
จีน
“曹姐,你怎麼辭職了?你要去哪裡?”
ไทย
“พี่เฉา ทำไมพี่ถึงลาออกล่ะ พี่จะไปไหน”
จีน
曹麗麗看著一臉青春痘的男生,嫌棄地道:
ไทย
เฉาหลี่หลี่มองเด็กหนุ่มที่มีสิวเต็มหน้าพลางพูดอย่างรังเกียจ
จีน
“我去哪兒關你什麼事?”
ไทย
“ฉันจะไปไหนมันเกี่ยวอะไรกับนาย”
จีน
小王道:“可我們已經有那種關係了,我要對你負責!”
ไทย
เสี่ยวหวังพูดขึ้นว่า “แต่พวกเรามีความสัมพันธ์แบบนั้นกันแล้วนะ ผมอยากจะรับผิดชอบพี่!”
จีน
曹麗麗冷笑:“和我有關係的男人多了,要負責也輪不到你!以後別再糾纏我了!”
ไทย
เฉาหลี่หลี่หัวเราะเยาะ “ผู้ชายที่มีความสัมพันธ์กับฉันมีตั้งเยอะแยะ ต่อให้ต้องรับผิดชอบก็ไม่ถึงคิวนายหรอก! ต่อไปนี้อย่ามาตามตื๊อฉันอีก!”
จีน
她說完便轉身離開,小王怔怔地看著她,忽然大聲喊道:
ไทย
พอพูดจบเธอก็หันหลังเดินจากไป เสี่ยวหวังมองเธออย่างเหม่อลอย จู่ๆ ก็ตะโกนขึ้นมาเสียงดัง
จีน
“我知道你想過有錢人的生活!我會努力賺錢的,你相信我!”
ไทย
“ผมรู้ว่าพี่อยากมีชีวิตแบบคนรวย! ผมจะพยายามหาเงิน พี่เชื่อผมสิ!”
จีน
曹麗麗回頭,不屑地道:“我現在不想找有錢人了,可我一樣看不上你!”
ไทย
เฉาหลี่หลี่หันกลับมาพูดอย่างดูแคลน “ตอนนี้ฉันไม่อยากหาคนรวยแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่ชายตามองนายอยู่ดี!”
จีน
這次她不再停留,招了輛計程車坐上去,車子啟動,很快遠去,再也看不見。
ไทย
คราวนี้เธอไม่หยุดรออีกต่อไป โบกรถแท็กซี่คันหนึ่งแล้วขึ้นไป รถสตาร์ตเครื่องแล่นห่างออกไปอย่างรวดเร็วจนมองไม่เห็นอีก
จีน
小王呆了半天,大聲喊道:
ไทย
เสี่ยวหวังยืนอึ้งอยู่นาน ก่อนจะตะโกนเสียงดัง
จีน
“你走吧,我們再沒有關係了,你要是懷上了可別賴上我!”
ไทย
“พี่ไปเลยนะ พวกเราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว ถ้าพี่ท้องขึ้นมาก็อย่ามาโทษผมแล้วกัน!”
จีน
周圍的人都像看傻子一樣看著他,紛紛繞開他。
ไทย
คนรอบข้างต่างมองเขาเหมือนมองคนบ้าแล้วพากันเดินเลี่ยงไป
จีน
“班長,這人是不是有病啊?”
ไทย
“หัวหน้าห้อง คนคนนี้ป่วยหรือเปล่าน่ะ”
จีน
周玲兒捧著李宏剛給她買的奶茶,好笑地對李宏問道。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ถือชานมที่หลี่หงเพิ่งซื้อให้พลางถามหลี่หงอย่างนึกขัน
จีน
最近玉玲快遞的生意很不錯,在李宏和幾位員工的努力下,公司的業務已經拓展到了整個大學城。
ไทย
ช่วงนี้ธุรกิจของขนส่งยวี่หลิงไปได้สวยมาก ภายใต้ความพยายามของหลี่หงและพนักงานอีกสองสามคน ธุรกิจของบริษัทก็ขยายไปทั่วทั้งย่านมหาวิทยาลัยแล้ว
จีน
雖然每一單的利潤很有限,但積少成多,公司的收益每天都在增長。
ไทย
แม้ว่ากำไรของแต่ละออร์เดอร์จะมีจำกัด แต่เมื่อเก็บเล็กผสมน้อย รายได้ของบริษัทก็เพิ่มขึ้นทุกวัน
จีน
繼續這麼下去,玉玲快遞的前途無量。
ไทย
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ขนส่งยวี่หลิงย่อมมีอนาคตที่ไร้ขีดจำกัด
จีน
而最讓周玲兒舒心的是,公司任何事都不用她動手,一切都有李宏搞定,她只需要坐著當老闆就行了。
ไทย
และสิ่งที่ทำให้โจวหลิงเอ๋อร์สบายใจที่สุดก็คือ เรื่องใดๆ ในบริษัทก็ไม่ต้องให้เธอลงมือทำ ทุกอย่างมีหลี่หงคอยจัดการให้หมด เธอเพียงแค่นั่งเป็นเจ้านายเฉยๆ ก็พอแล้ว
จีน
周玲兒覺得自己終於找到了夢想中的生活,最近對李宏的態度也親密了許多。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกว่าในที่สุดตนเองก็พบชีวิตในฝันแล้ว ช่วงนี้ท่าทีที่เธอมีต่อหลี่หงจึงสนิทสนมขึ้นมาก
จีน
有時心情好了,甚至還同意讓李宏的手指碰碰她的手背。
ไทย
บางครั้งพออารมณ์ดี เธอยังยอมให้นิ้วมือของหลี่หงแตะหลังมือของเธอด้วยซ้ำ
จีน
就這樣李宏都能高興好幾天。
ไทย
เพียงแค่นี้ก็ทำให้หลี่หงดีใจไปได้หลายวันแล้ว
จีน
此時聽到周玲兒的話,李宏看了看遠處的小王,忽然有些感慨:
ไทย
ตอนที่ได้ยินคำพูดของโจวหลิงเอ๋อร์ในเวลานี้ หลี่หงมองไปยังเสี่ยวหวังที่อยู่ไกลออกไปแล้วจู่ๆ ก็เกิดความสะท้อนใจขึ้นมาบ้าง
จีน
“也許他是被心愛的人拋棄了吧。”
ไทย
“เขาอาจจะถูกคนที่รักทอดทิ้งล่ะมั้ง”
จีน
周玲兒嗤笑:“只有無能的男人才會被拋棄,有什麼好可憐的?”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์หัวเราะเยาะ “มีแต่ผู้ชายไร้ความสามารถเท่านั้นแหละที่จะถูกทิ้ง มีอะไรให้น่าสงสารกัน”
จีน
李宏看了看周玲兒,心裡莫名有些忐忑,總覺得眼前的人兒好像隨時都會飛走。
ไทย
หลี่หงมองดูโจวหลิงเอ๋อร์ ในใจกระสับกระส่ายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก มักจะรู้สึกอยู่เสมอว่าคนตรงหน้าคล้ายจะโบยบินจากไปได้ทุกเมื่อ
จีน
他終於忍不住道:“玲兒,我爸媽明天來過來看我,你......願意和我一起去見我爸媽嗎?”
ไทย
ในที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นมาว่า “หลิงเอ๋อร์ พรุ่งนี้พ่อแม่ฉันจะมาหาฉัน เธอ…ยินดีจะไปพบพ่อแม่กับฉันไหม”
จีน
李宏說完就後悔了。
ไทย
พอหลี่หงพูดจบก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที
จีน
現在他和周玲兒只是朋友關係,貿然讓她和自己去見父母,真是太唐突了。
ไทย
ตอนนี้เขากับโจวหลิงเอ๋อร์เป็นแค่เพื่อนกัน การผลีผลามชวนเธอไปพบพ่อแม่กับตนจึงถือว่าเสียมารยาทเกินไปจริงๆ
จีน
但周玲兒卻沒有生氣,想了想問道:
ไทย
ทว่าโจวหลิงเอ๋อร์กลับไม่ได้โกรธ เธอครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วถามว่า
จีน
“班長,上次你爸媽說可以介紹那位何總給我認識,是真的嗎?”
ไทย
“หัวหน้าห้อง คราวก่อนที่พ่อแม่นายบอกว่าจะแนะนำบอสเหอคนนั้นให้ฉันรู้จัก เป็นเรื่องจริงเหรอ”
จีน
李宏連連點頭:“是真的!我昨天問過我媽了,她說他們已經聯繫上了何總,這幾天何總也要到容城,到時候讓我爸媽帶你去見他!”
ไทย
หลี่หงพยักหน้าไม่หยุด “จริงสิ! เมื่อวานฉันถามแม่แล้ว แม่บอกว่าติดต่อบอสเหอได้แล้ว สองสามวันนี้บอสเหอก็จะมาถึงหรงเฉิง ถึงเวลานั้นให้พ่อแม่ฉันพาเธอไปพบเขา!”
จีน
“真的?”
ไทย
“จริงเหรอ”
จีน
周玲兒眼睛一亮。
ไทย
ดวงตาของโจวหลิงเอ๋อร์เป็นประกายขึ้นมา
จีน
雖然現在的生活已經很不錯了,但能真正走進上流社會,成為人上人,誰會不願意呢?
ไทย
แม้ชีวิตในตอนนี้จะนับว่าดีมากแล้ว แต่หากสามารถก้าวเข้าสู่สังคมชั้นสูงและกลายเป็นคนเหนือคนได้อย่างแท้จริง ใครเล่าจะไม่อยากได้
จีน
要是她能攀上那位何總,甚至,成為何太太。
ไทย
หากเธอสามารถเกาะบอสเหอคนนั้นได้ หรือกระทั่งได้เป็นคุณนายเหอ
จีน
那陳諾這點小打小鬧還算得了什麼?
ไทย
เช่นนั้นการละเล่นเล็กๆ น้อยๆ ของเฉินนั่วจะนับเป็นอะไรได้
จีน
將來等她結婚的時候,一定要給陳諾發喜帖,讓他親眼看看自己有多幸福!
ไทย
ในอนาคตพอถึงเวลาที่เธอแต่งงาน เธอจะต้องส่งการ์ดเชิญงานแต่งให้เฉินนั่ว เพื่อให้เขาเห็นกับตาว่าเธอมีความสุขแค่ไหน!
จีน
“當然是真的,我怎麼會騙你!”
ไทย
“จริงแน่นอนสิ ฉันจะหลอกเธอได้ยังไง!”
จีน
李宏信誓旦旦地保證。
ไทย
หลี่หงให้คำมั่นสัญญาอย่างหนักแน่น
จีน
周玲兒忽然挽住了他的胳膊,在李宏激動的臉頰通紅之際,周玲兒溫柔地道:
ไทย
จู่ๆ โจวหลิงเอ๋อร์ก็ควงแขนเขา ในจังหวะที่หลี่หงตื่นเต้นจนแก้มแดงก่ำ โจวหลิงเอ๋อร์ก็เอ่ยอย่างอ่อนหวาน
จีน
“你對我那麼好,我當然應該去見見叔叔阿姨。”
ไทย
“นายดีกับฉันขนาดนี้ ฉันก็ควรจะไปพบคุณลุงคุณป้าอยู่แล้ว”
จีน
李宏大喜,“玲兒,這麼說,你、你答應我了?”
ไทย
หลี่หงดีใจยกใหญ่ “หลิงเอ๋อร์ พูดแบบนี้แปลว่า เธอ…เธอตอบตกลงฉันแล้วเหรอ”
จีน
都願意去見自己的父母了,那是不是代表玲兒願意做他的女朋友了?
ไทย
ยอมไปพบพ่อแม่ของเขาแล้ว นั่นไม่ได้หมายความว่าหลิงเอ๋อร์ยอมเป็นแฟนของเขาแล้วหรอกหรือ
จีน
周玲兒嬌嗔地白了他一眼,“你這人,誰談戀愛這麼急的?我喜歡慢慢來。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ค้อนเขาอย่างแง่งอน “นายนี่นะ ใครเขาใจร้อนเรื่องมีความรักกันขนาดนี้ ฉันชอบแบบค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า”
จีน
李宏何曾見過這麼勾人的周玲兒,頓時整個人都要酥了。
ไทย
หลี่หงเคยเห็นโจวหลิงเอ๋อร์ที่มีเสน่ห์เย้ายวนใจเช่นนี้เสียที่ไหน พลันรู้สึกใจละลายไปทั้งตัว
จีน
“好,玲兒,我們慢慢來,我都聽你的!”
ไทย
“ได้ หลิงเอ๋อร์ พวกเราค่อยเป็นค่อยไป ฉันฟังเธอทุกอย่างเลย!”
จีน
周玲兒狀似親密的挽著李宏,柔聲道:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ควงแขนหลี่หงดูคล้ายสนิทสนมกัน พลางเอ่ยเสียงหวาน
จีน
“謝謝班長,明天記得哦,帶我去見叔叔阿姨。”
ไทย
“ขอบคุณนะหัวหน้าห้อง พรุ่งนี้อย่าลืมล่ะ พาฉันไปพบคุณลุงคุณป้าด้วย”
จีน
“好!好!”
ไทย
“ได้! ได้!”
จีน
李宏激動的差點連路都不會走了,當兩人來到玉玲快遞時,幾個員工剛收了幾百個快件回來,正圍坐整理。
ไทย
หลี่หงตื่นเต้นจนแทบจะเดินไม่เป็น เมื่อทั้งสองคนมาถึงขนส่งยวี่หลิง พนักงานหลายคนเพิ่งรับพัสดุหลายร้อยชิ้นกลับมาและกำลังล้อมวงจัดของกันอยู่
จีน
李宏過去幫忙,周玲兒則心安理得地走進了辦公室,安逸地坐在舒服的沙發上。
ไทย
หลี่หงเข้าไปช่วย ส่วนโจวหลิงเอ๋อร์เดินเข้าไปในห้องทำงานอย่างสบายใจและนั่งลงบนโซฟานุ่มๆ อย่างผ่อนคลาย
จีน
看了看外面辛苦工作的李宏,周玲兒心中冷笑。
ไทย
เมื่อมองดูหลี่หงที่ทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยอยู่ข้างนอก โจวหลิงเอ๋อร์ก็แค่นยิ้มในใจ
จีน
傻子一個!
ไทย
คนโง่เง่าแท้ๆ!
จีน
這種蠢貨怎麼配得上自己?
ไทย
คนโง่พรรค์นี้จะคู่ควรกับตนได้อย่างไร
จีน
等她通過李宏的父母搭上了何總,她就把李宏蹬了!
ไทย
รอให้เธอเข้าหาบอสเหอผ่านทางพ่อแม่ของหลี่หงได้เมื่อไหร่ เธอจะเขี่ยหลี่หงทิ้งทันที!
จีน
我周玲兒,註定是要做富家太太的。
ไทย
ฉัน โจวหลิงเอ๋อร์ ถูกกำหนดมาให้เป็นคุณนายบ้านคนรวยอยู่แล้ว
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน