พวกคุณไม่ต้องการฉันแล้ว
你們都不要我了Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.
Chinese
傳媒學院,女生宿舍樓。
Thai
คณะนิเทศศาสตร์ อาคารหอพักหญิง
Chinese
三樓,周玲兒的寢室外,一群女生圍在外面,貼著門朝裡面聽動靜。
Thai
ชั้นสาม ด้านนอกห้องพักของโจวหลิงเอ๋อร์ กลุ่มนักศึกษาหญิงพากันมามุงอยู่ด้านนอก แนบหูกับประตูเพื่อแอบฟังความเคลื่อนไหวข้างใน
Chinese
周玲兒在女神網咖向第一校花沈新眉挑戰,結果被暴打,最後當場發瘋的新聞已經被人發到了論壇上。
Thai
ข่าวที่โจวหลิงเอ๋อร์ท้าประลองกับเสิ่นซินเหมยดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งที่ร้านเน็ตเทพธิดา แล้วถูกทุบตีจนยับเยิน สุดท้ายก็สติแตกกลางคันนั้น มีคนเอาไปโพสต์ลงบนเว็บบอร์ดแล้ว
Chinese
傳媒學院的女生們聽到這麼勁爆的八卦,紛紛跑到周玲兒的寢室來看熱鬧。
Thai
พอนักศึกษาหญิงคณะนิเทศศาสตร์ได้ยินเรื่องซุบซิบเผ็ดร้อนขนาดนี้ ต่างก็พากันวิ่งมามุงดูเรื่องสนุกที่ห้องพักของโจวหลิงเอ๋อร์
Chinese
正好看到唐小月夾著又哭又鬧的周玲兒進了寢室,後面還跟著曾雪和許甜甜。
Thai
ซึ่งประจวบเหมาะกับตอนที่เห็นถังเสี่ยวเยว่หนีบโจวหลิงเอ๋อร์ที่ทั้งร้องไห้ทั้งโวยวายเข้ามาในห้องพัก โดยมีเจิงเสวี่ยและสวี่เถียนเถียนเดินตามหลังมา
Chinese
唐小月還朝朝圍觀的女生們吼了一聲:“看什麼看?再看給你們扔下樓去!”
Thai
ถังเสี่ยวเยว่ยังตวาดใส่กลุ่มนักศึกษาหญิงที่ยืนมุงดูอยู่ว่า “มองอะไรกัน! ขืนมองอีกจะโยนลงไปข้างล่างให้หมดเลย!”
Chinese
然後砰的一聲關上了門,女生們都被唐小月凶神惡煞的模樣嚇了一跳,但很快八卦的心就戰勝了恐懼。
Thai
จากนั้นก็ปิดประตูดังปัง กลุ่มนักศึกษาหญิงต่างพากันตกใจท่าทางดุร้ายน่ากลัวของถังเสี่ยวเยว่ แต่ไม่นานความอยากรู้อยากเห็นเรื่องเผือกก็เอาชนะความกลัวได้
Chinese
等門一關上,立刻又貼了上去。
Thai
พอประตูปิดลงปุ๊บ ทุกคนก็รีบแนบหูเข้าไปอีกรอบทันที
Chinese
這一聽,每個人的臉上都現出錯愕和幸福
Thai
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของทุกคนต่างเผยความตกตะลึงและฟินออกมา
Chinese
嗚嗚嗚。
Thai
ฮือๆๆ
Chinese
啪啪啪。
Thai
เพียะๆๆ
Chinese
裡面響起了令人震驚的聲音。
Thai
ด้านในมีเสียงที่ทำให้คนต้องตกตะลึงดังขึ้นมา
Chinese
“什麼情況啊?”
Thai
“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”
Chinese
“難道唐小月和周玲兒是一對相愛相殺的姐妹花?”
Thai
“หรือว่าถังเสี่ยวเยว่กับโจวหลิงเอ๋อร์จะเป็นคู่พี่น้องสาวสวยที่ทั้งรักทั้งเกลียดกัน?”
Chinese
“愛而不得,因愛生恨,破鏡重圓,激情碰撞……我滴親娘啊!”
Thai
“รักแต่ไม่ได้ครอบครอง แค้นเพราะรัก คืนดีกัน กระทบกระทั่งอย่างเร่าร้อน…แม่เจ้าโว้ย!”
Chinese
“唐小月那麼猛,周玲兒受得了嗎?”
Thai
“ถังเสี่ยวเยว่ดุดันขนาดนั้น โจวหลิงเอ๋อร์จะทนไหวเหรอ?”
Chinese
外面一群污女開始暢想,寢室里周玲兒被唐小月摁在床上像教訓小孩子一頓收拾。
Thai
สาวสายจิ้นกลุ่มหนึ่งด้านนอกเริ่มจินตนาการไปไกล ส่วนในห้องพัก โจวหลิงเอ๋อร์กำลังถูกถังเสี่ยวเยว่กดลงกับเตียงสั่งสอนชุดใหญ่เหมือนดัดนิสัยเด็ก
Chinese
也不怪唐小月這麼暴力,周玲兒一路上都在掙扎哭嚎,進了寢室唐小月剛放她下來,她就想跑出去繼續發瘋。
Thai
จะโทษถังเสี่ยวเยว่ที่ใช้ความรุนแรงแบบนี้ก็ไม่ได้ เพราะตลอดทางโจวหลิงเอ๋อร์ทั้งดิ้นทั้งร้องไห้โวยวาย พอเข้ามาในห้องพัก ถังเสี่ยวเยว่เพิ่งวางเธอลง เธอก็คิดจะวิ่งออกไปอาละวาดต่อ
Chinese
曾雪和許甜甜根本攔不住,唐小月怒了,直接把她扔到床上,膝蓋壓住後背,揚起手就拍了下來。
Thai
เจิงเสวี่ยกับสวี่เถียนเถียนห้ามไม่อยู่เลย ถังเสี่ยวเยว่จึงโมโห จับเธอทุ่มลงบนเตียงโดยตรง เอาเข่ากดหลังไว้ แล้วยกมือฟาดลงไป
Chinese
一頓啪啪啪之後,周玲兒果然老實了,就趴在床上,不停地嗚咽。
Thai
หลังจากฟาดเพียะๆๆ ไปชุดหนึ่ง โจวหลิงเอ๋อร์ก็ยอมสงบลงอย่างว่าง่าย นอนคว่ำอยู่บนเตียงสะอึกสะอื้นไม่หยุด
Chinese
“還鬧不?”
Thai
“ยังจะอาละวาดอีกไหม?”
Chinese
唐小月坐在她身上,舉起手掌還要打,曾雪連忙上前攔住。
Thai
ถังเสี่ยวเยว่นั่งทับอยู่บนตัวเธอ ยกฝ่ามือขึ้นจะตีอีก เจิงเสวี่ยจึงรีบเข้าไปห้าม
Chinese
“小月別打了,玲兒都這樣了。”
Thai
“เสี่ยวเยว่อย่าตีเลย หลิงเอ๋อร์เป็นถึงขนาดนี้แล้ว”
Chinese
“這種小綠茶,不打不老實。”唐小月切了一聲,翻身下來。
Thai
“นังชาเขียวแบบนี้ ไม่ตีก็ไม่หายซ่าหรอก” ถังเสี่ยวเยว่ส่งเสียงชิแล้วพลิกตัวลงมา
Chinese
曾雪趕緊上前安慰:“玲兒,你長得這麼漂亮,陳諾沒眼光是她的損失!”
Thai
เจิงเสวี่ยรีบเข้าไปปลอบ “หลิงเอ๋อร์ เธอสวยขนาดนี้ เฉินนั่วไม่มีตา มันเป็นความสูญเสียของเขาต่างหาก!”
Chinese
唐小月不屑,“人家陳諾的女朋友是沈新眉,碾壓周玲兒好吧?”
Thai
ถังเสี่ยวเยว่แค่นเสียงเหยียด “แฟนของเฉินนั่วคือเสิ่นซินเหมย เหนือกว่าโจวหลิงเอ๋อร์แบบไม่เห็นฝุ่นเถอะ”
Chinese
許甜甜又安慰:“玲兒沒事,容大這麼多男生,咱們隨便選!”
Thai
สวี่เถียนเถียนปลอบอีกแรง “หลิงเอ๋อร์ไม่เป็นไรนะ ผู้ชายใน ม.หรงเฉิง มีตั้งเยอะแยะ พวกเราเลือกได้ตามใจชอบเลย!”
Chinese
唐小月又冷哼:“她今天這麼發瘋,那個正常男的還敢追她?”
Thai
ถังเสี่ยวเยว่ส่งเสียงฮึอีกครั้ง “วันนี้เธอสติแตกขนาดนี้ ผู้ชายปกติคนไหนจะกล้าจีบเธอกัน?”
Chinese
“小月!”曾雪和許甜甜抬頭看向唐小月。
Thai
“เสี่ยวเยว่!” เจิงเสวี่ยกับสวี่เถียนเถียนเงยหน้าขึ้นมองถังเสี่ยวเยว่
Chinese
“懶得管你們,我去吃飯了!”唐小月哼了一聲,徑直出了寢室。
Thai
“ขี้เกียจสนใจพวกเธอแล้ว ฉันไปกินข้าวละ!” ถังเสี่ยวเยว่แค่นเสียงฮึ แล้วเดินออกจากห้องพักไปทันที
Chinese
打開門看見外面圍了一群人,冷笑道:
Thai
พอเปิดประตูเห็นคนมุงอยู่กลุ่มใหญ่ข้างนอก ก็แสยะยิ้มเยาะว่า
Chinese
“怎麼著,真想被我扔下樓啊?”
Thai
“ว่าไง อยากโดนฉันโยนลงไปข้างล่างจริงๆ ใช่ไหม?”
Chinese
這些女生都知道唐小月一身蠻力,紛紛作鳥獸散。
Thai
นักศึกษาหญิงพวกนี้ต่างรู้ดีว่าถังเสี่ยวเยว่มีพละกำลังมหาศาล จึงพากันแตกฮือแยกย้ายหนีไปคนละทิศคนละทาง
Chinese
寢室里,周玲兒蜷縮在床上,雙手抱著膝蓋,哭得像只受傷的小狗。
Thai
ในห้องพัก โจวหลิงเอ๋อร์นอนขดตัวอยู่บนเตียง สองมือกอดเข่า ร้องไห้เหมือนลูกหมาที่ได้รับบาดเจ็บ
Chinese
曾雪和許甜甜看得心疼,柔聲道:
Thai
เจิงเสวี่ยกับสวี่เถียนเถียนเห็นแล้วรู้สึกสงสาร จึงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า
Chinese
“玲兒,我們從今天起就忘了過去,忘掉那個變心的渣男,我們好好學習,爭取考研!為自己的前程奮鬥!”
Thai
“หลิงเอ๋อร์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปพวกเรามาลืมอดีตกันเถอะ ลืมผู้ชายสารเลวหลายใจคนนั้นไป พวกเราตั้งใจเรียน พยายามสอบเข้าเรียนต่อปริญญาโทให้ได้! สู้เพื่ออนาคตของตัวเองกัน!”
Chinese
“對,為自己奮鬥,男人算什麼?”
Thai
“ใช่ สู้เพื่อตัวเอง ผู้ชายมันมีค่าอะไรกัน?”
Chinese
兩人說得慷慨激昂,曾雪的手機響起來,她一看來電人,聲音立馬變得無比溫柔:
Thai
ทั้งสองคนพูดอย่างฮึกเหิมเปี่ยมอารมณ์ ทันใดนั้นมือถือของเจิงเสวี่ยก็ดังขึ้น เธอเหลือบมองชื่อคนโทรเข้า น้ำเสียงก็เปลี่ยนเป็นอ่อนหวานนุ่มนวลขึ้นมาทันที
Chinese
“我在寢室,你都到樓下了?啊你等等,我馬上下來!”
Thai
“ฉันอยู่ในห้องพัก นายมาถึงใต้ตึกแล้วเหรอ? อ๊ะ รอแป๊บนะ ฉันจะรีบลงไปเดี๋ยวนี้!”
Chinese
掛了電話,曾雪趕緊對周玲兒道:
Thai
พอกดวางสาย เจิงเสวี่ยก็รีบพูดกับโจวหลิงเอ๋อร์ว่า
Chinese
“玲兒,你的化妝盒在哪裡?我借一下!”
Thai
“หลิงเอ๋อร์ กล่องเครื่องสำอางของเธออยู่ไหน? ฉันขอยืมหน่อย!”
Chinese
“嗚嗚,在那裡。”周玲兒抽抽噎噎地指了指自己的柜子,曾雪連忙過去拿出來,開始緊急化妝。
Thai
“ฮือๆ อยู่ตรงนั้น” โจวหลิงเอ๋อร์สะอึกสะอื้นพลางชี้ไปที่ตู้ของตัวเอง เจิงเสวี่ยจึงรีบไปหยิบออกมาแล้วเริ่มแต่งหน้าฉุกเฉิน
Chinese
許甜甜不解,“小雪,你幹嘛呀?”
Thai
สวี่เถียนเถียนไม่เข้าใจ “เสี่ยวเสวี่ย เธอทำอะไรน่ะ?”
Chinese
曾雪道:“今晚我和張濤約了看電影,我都忘了,我不化妝怎麼能去見他啊!”
Thai
เจิงเสวี่ยบอก “คืนนี้ฉันมีนัดดูหนังกับจางเทา ฉันลืมไปสนิทเลย ไม่แต่งหน้าจะไปเจอเขาได้ยังไงกันล่ะ!”
Chinese
周玲兒一臉震驚地看著她,“小雪,嗚嗚嗚,你不是說不為男人嗎?”
Thai
โจวหลิงเอ๋อร์มองเธอด้วยสีหน้าตกตะลึง “เสี่ยวเสวี่ย ฮือๆๆ ไหนเธอบอกว่าจะไม่สนใจผู้ชายไง?”
Chinese
曾雪解釋道:“張濤只是朋友,不算男人,哈哈。”
Thai
เจิงเสวี่ยอธิบาย “จางเทาเป็นแค่เพื่อน ไม่นับเป็นผู้ชายหรอก ฮ่าๆ”
Chinese
曾雪快速化好妝,“甜甜,你好好安慰玲兒,我走了,愛你們!”
Thai
เจิงเสวี่ยแต่งหน้าเสร็จอย่างรวดเร็ว “เถียนเถียน เธอช่วยปลอบหลิงเอ๋อร์ดีๆ นะ ฉันไปล่ะ รักพวกเธอนะ!”
Chinese
說完便飛一般地跑出了寢室。
Thai
พูดจบก็วิ่งปรู๊ดออกจากห้องพักไปราวกับติดปีกบิน
Chinese
留下一臉懵逼的周玲兒和許甜甜。
Thai
ทิ้งให้โจวหลิงเอ๋อร์กับสวี่เถียนเถียนยืนมองกันอย่างงุนงงทำตัวไม่ถูก
Chinese
眼看周玲兒的眼淚又要出來了,許甜甜連忙道:
Thai
เมื่อเห็นว่าน้ำตาของโจวหลิงเอ๋อร์กำลังจะไหลออกมาอีก สวี่เถียนเถียนจึงรีบพูดขึ้นว่า
Chinese
“玲兒,別傷心,還有我呢,我會陪著你的。”
Thai
“หลิงเอ๋อร์ อย่าเสียใจไปเลย ยังมีฉันอยู่นี่นะ ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง”
Chinese
這時許甜甜的手機也響了一聲,她拿起一看,頓時睜大了眼睛,隨即一臉愧疚地對周玲兒道:
Thai
ตอนนั้นเอง มือถือของสวี่เถียนเถียนก็ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมา เธอหยิบขึ้นมาดูแล้วเบิกตากว้างทันที จากนั้นก็พูดกับโจวหลิงเอ๋อร์ด้วยสีหน้ารู้สึกผิดว่า
Chinese
“玲兒,不好意思啊,有個朋友約我去吃飯。”
Thai
“หลิงเอ๋อร์ ขอโทษด้วยนะ มีเพื่อนชวนฉันไปกินข้าวน่ะ”
Chinese
周玲兒眼睛紅腫,抽抽搭搭,“馮翔?”
Thai
โจวหลิงเอ๋อร์ตาบวมแดง สะอึกสะอื้น “เฝิงเสียงเหรอ?”
Chinese
最近許甜甜和電子學院學生會的副會長馮翔打得火熱,整個宿舍都知道。
Thai
ช่วงนี้สวี่เถียนเถียนสนิทสนมหวานชื่นกับเฝิงเสียงรองประธานสโมสรนักศึกษาคณะวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งทั้งห้องพักต่างรู้กันหมด
Chinese
許甜甜不好意思地拈著自己的發梢,紅著臉點點頭。
Thai
สวี่เถียนเถียนม้วนปลายผมตัวเองอย่างเขินอายแล้วพยักหน้าด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ
Chinese
“可是,你剛剛不是說要陪著我嗎?”
Thai
“แต่ว่า เมื่อกี้เธอยังบอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนฉันไม่ใช่เหรอ?”
Chinese
周玲兒可憐兮兮地看著親愛的室友,她現在真的不想一個人呆在寢室里。
Thai
โจวหลิงเอ๋อร์มองรูมเมตที่รักด้วยสายตาน่าสงสารจับใจ ตอนนี้เธอไม่อยากอยู่คนเดียวในห้องพักจริงๆ
Chinese
許甜甜拉著她的手,輕聲道:“玲兒,我會給你帶好吃的回來的,你想吃什麼在微信里發給我哈。”
Thai
สวี่เถียนเถียนกุมมือเธอไว้พลางพูดเสียงเบา “หลิงเอ๋อร์ เดี๋ยวฉันจะซื้อของอร่อยๆ กลับมาฝากเธอนะ เธออยากกินอะไรก็ส่งข้อความบอกฉันในวีแชตแล้วกันนะ”
Chinese
說完便緊急補了下妝,風一般地出了寢室。
Thai
พูดจบก็รีบเติมหน้าฉุกเฉิน แล้วพุ่งออกจากห้องพักไปอย่างรวดเร็วราวกับสายลม
Chinese
宿舍里霎時變得安靜,周玲兒一臉獃滯地看著關上的寢室門,忽然哇哇大哭起來。
Thai
ภายในห้องพักพลันเงียบสงัดลง โจวหลิงเอ๋อร์มองประตูห้องพักที่ปิดลงด้วยสีหน้าเหม่อลอย จู่ๆ ก็ปล่อยโฮออกมาดังลั่น
Chinese
“你們都不要我了,嗚嗚,都不要我了,嗚嗚嗚......”
Thai
“พวกเธอไม่ต้องการฉันกันหมดแล้ว ฮือๆ ไม่เอาฉันกันหมดแล้ว ฮือๆๆ…”
Chinese
……
Thai
…
Chinese
晚上六點。
Thai
เวลาหกโมงเย็น
Chinese
“今天這麼高興,我們兩個寢室一起吃飯吧?”
Thai
“วันนี้มีความสุขขนาดนี้ สองห้องพักพวกเราไปกินข้าวด้วยกันเถอะ?”
Chinese
女神網咖,鄭好好一臉興奮地提議。
Thai
ณ ร้านเน็ตเทพธิดา เจิ้งห่าวห่าวเอ่ยเสนอขึ้นมาด้วยสีหน้าตื่นเต้น
Chinese
下午比賽的時候王錚、郝帥和張成文都在,只是當時人太多了,兩個寢室沒來得及匯合。
Thai
ตอนแข่งช่วงบ่าย หวังเจิง ห่าวไซว่ และจางเฉิงเหวินต่างก็อยู่กันพร้อมหน้า เพียงแต่ตอนนั้นคนเยอะเกินไป สองห้องพักจึงยังไม่ทันได้รวมตัวกัน
Chinese
現在觀眾都走了,四對男女就在櫃檯邊上聊天。
Thai
ตอนนี้ผู้ชมกลับกันหมดแล้ว ชายหญิงสี่คู่จึงยืนคุยกันอยู่ข้างเคาน์เตอร์
Chinese
聽到鄭好好的提議,王錚撇撇嘴,“你太能吃了,跟你一起吃飯太虧了。”
Thai
เมื่อได้ยินข้อเสนอของเจิ้งห่าวห่าว หวังเจิงก็เบะปาก “เธอกินจุเกินไป ไปกินข้าวกับเธอมีแต่ขาดทุนชัดๆ”
Chinese
最近兩人成了飯搭子,但每次吃飯王錚都爭不過鄭好好,這女人在飯桌上實在太猛了。
Thai
ช่วงนี้ทั้งสองคนกลายมาเป็นคู่หูกินข้าวด้วยกัน แต่ทุกครั้งที่กินข้าวหวังเจิงก็แย่งไม่เคยชนะเจิ้งห่าวห่าว ผู้หญิงคนนี้บนโต๊ะอาหารดุดันเกินไปจริงๆ
Chinese
“你說什麼?每次我都把最好的給讓你了好吧,是你自己不行!”
Thai
“นายว่าไงนะ? ทุกครั้งฉันยอมสละของที่ดีที่สุดให้นายต่างหากล่ะยะ นายมันไม่ได้เรื่องเอง!”
Chinese
鄭好好立馬瞪著王錚,這傢伙直接慫了。
Thai
เจิ้งห่าวห่าวถลึงตาใส่หวังเจิงทันที หมอนี่เลยหงอลงในพริบตา
Chinese
趙欣然則挽著郝帥,“好好這個建議好,我們兩個寢室好久沒有聚餐了!”
Thai
ส่วนจ้าวซินหรันก็ควงแขนห่าวไซว่ “ข้อเสนอของห่าวห่าวดีเลย สองห้องพักพวกเราไม่ได้กินข้าวพร้อมหน้ากันนานแล้ว!”
Chinese
郝帥看了看不遠處的藺婉,使勁扒拉趙欣然的手,“你離我遠點。”
Thai
ห่าวไซว่เหลือบมองลิ่นหว่านที่อยู่ไม่ไกล แล้วพยายามแกะมือของจ้าวซินหรันออกอย่างเอาเป็นเอาตาย “เธออยู่ห่างๆ ฉันหน่อยสิ”
Chinese
“喂,那天晚上看電影,你都摸我了,吃干抹凈不認賬啊?”
Thai
“นี่ คืนนั้นตอนดูหนังนายแตะอั๋งฉันไปแล้ว กินเสร็จเช็ดปากแล้วจะไม่ยอมรับผิดชอบเหรอ?”
Chinese
趙欣然一臉凄然,郝帥差點蹦起來:“我就是拿薯片的時候不小心碰到了你的手,怎麼就摸你了?”
Thai
จ้าวซินหรันทำหน้าตาตัดพ้อรันทด ห่าวไซว่แทบจะกระโดดตัวลอย “ฉันแค่ตอนหยิบมันฝรั่งทอดแล้วเผลอไปโดนมือเธอต่างหาก ไปแตะอั๋งเธอตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
Chinese
“我不管,反正你要負責!”
Thai
“ฉันไม่สน ยังไงนายก็ต้องรับผิดชอบ!”
Chinese
兩對幼稚鬼在吵鬧,林柔和張成文這對戀人最安靜,都微笑點頭表示同意。
Thai
เด็กน้อยไม่รู้จักโตสองคู่กำลังทะเลาะโวยวายกัน มีเพียงคู่รักอย่างหลินโหรวกับจางเฉิงเหวินที่เงียบที่สุด ทั้งคู่ยิ้มพลางพยักหน้าเห็นด้วย
Chinese
沈新眉則看向陳諾,她習慣什麼事都聽陳諾的。
Thai
เสิ่นซินเหมยหันไปมองเฉินนั่ว เธอเคยชินกับการเชื่อฟังเฉินนั่วในทุกๆ เรื่อง
Chinese
“好啊。”
Thai
“เอาสิ”
Chinese
陳諾點頭,對何芸吩咐了幾句,兩個寢室的人正要出去,郝帥卻跑到藺婉的面前,緊張地問道
Thai
เฉินนั่วพยักหน้า สั่งความกับเหออวิ๋นไปสองสามประโยค คนจากทั้งสองห้องพักกำลังจะเดินออกไป แต่ห่าวไซว่กลับวิ่งไปตรงหน้าลิ่นหว่านแล้วเอ่ยถามอย่างประหม่าว่า
Chinese
“那個,藺婉,要不你和我們一起去吧?”
Thai
“เอ่อ ลิ่นหว่าน เธอไปกับพวกเราด้วยกันไหม?”