เดินตรงไปข้างหน้า

Chinese

陳諾飛快地衝到了這座合葬墳前，心都跳到了嗓子眼，心裡已經做好了各種準備。

Thai

เฉินนั่ววิ่งพุ่งมาถึงหน้าหลุมศพคู่นี้อย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นระทึกแทบจะกระดอนออกมาทางลำคอ ในใจเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์ไว้แล้ว

Chinese

也許會看到沈新眉倒在地上，早已沒了氣息。

Thai

อาจจะได้เห็นเสิ่นซินเหมยนอนล้มอยู่บนพื้น สิ้นลมหายใจไปนานแล้ว

Chinese

也許她吃的安眠藥不夠多，還來得及救回來。

Thai

หรืออาจจะกินยานอนหลับไปไม่มากพอ ยังทันช่วยชีวิตกลับมาได้

Chinese

在趕來青峰鎮的路上，陳諾就在網上搜了如何急救安眠藥服用過多。

Thai

ระหว่างทางที่รีบมาตำบลชิงเฟิง เฉินนั่วได้ค้นหาในอินเทอร์เน็ตว่าต้องปฐมพยาบาลคนกินยานอนหลับเกินขนาดอย่างไร

Chinese

為此他還買了一大瓶水，準備好了一旦發現昏迷的沈新眉，打了急救電話之後立刻進行簡單的急救。

Thai

ด้วยเหตุนี้เขาจึงซื้อน้ำดื่มขวดใหญ่ติดตัวมาด้วย เตรียมพร้อมไว้ว่าทันทีที่พบเสิ่นซินเหมยในสภาพหมดสติ หลังจากโทรเรียกรถพยาบาลฉุกเฉินแล้วจะรีบทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นทันที

Chinese

沒事的，沒事的，上一世沈新眉服藥自殺時根本沒人發現，錯過了搶救時間。

Thai

ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร ชาติก่อนตอนที่เสิ่นซินเหมยกินยาฆ่าตัวตายไม่มีใครพบเข้าเลย ทำให้พลาดเวลาช่วยชีวิตไป

Chinese

這一次不一樣了。

Thai

ครั้งนี้ไม่เหมือนกันแล้ว

Chinese

這一次有我。

Thai

ครั้งนี้มีฉันอยู่

Chinese

只要這笨蛋不把整瓶葯全吞下去，應該還有救。

Thai

ขอแค่ยัยคนทึ่มนี่ไม่กลืนยาหมดทั้งขวด ก็น่าจะยังช่วยทัน

Chinese

短短十多米，陳諾心裡已經轉過無數念頭。

Thai

เพียงระยะทางสิบกว่าเมตรสั้นๆ ในใจของเฉินนั่วกลับแล่นผ่านความคิดนับไม่ถ้วน

Chinese

但衝到了這座巨大的合葬墳前，他卻呆住了。

Thai

แต่พอพุ่งมาถึงหน้าหลุมศพคู่ขนาดใหญ่แห่งนี้ เขากลับชะงักอึ้งไป

Chinese

“陳諾同學，你怎麼來了？”

Thai

“เพื่อนเฉินนั่ว นายมาได้ยังไงน่ะ?”

Chinese

只見一個身穿黑色長裙的少女跪在墳前，聽到聲音，回頭一看，那美艷又清純的俏臉上現出驚訝。

Thai

ปรากฏภาพเด็กสาวในชุดกระโปรงยาวสีดำกำลังคุกเข่าอยู่หน้าหลุมศพ เมื่อได้ยินเสียงจึงหันกลับมามอง ใบหน้าสะสวยบริสุทธิ์น่ามองปรากฏแววประหลาดใจ

Chinese

陳諾也呆住了，他小心翼翼地觀察眼前的少女。

Thai

เฉินนั่วเองก็อึ้งไปเช่นกัน เขาลอบสังเกตเด็กสาวตรงหน้าอย่างระมัดระวัง

Chinese

臉頰紅潤，氣息平穩，沒有任何異常。

Thai

พวงแก้มเปล่งปลั่ง ลมหายใจสม่ำเสมอ ไม่มีสิ่งผิดปกติใดๆ เลย

Chinese

陳諾雙手拄著膝蓋，一邊喘氣一邊問道：

Thai

เฉินนั่วเอามือทั้งสองข้างยันหัวเข่าไว้ พลางหอบหายใจพลางเอ่ยถามว่า

Chinese

“你、你沒事吧？沒吃什麼奇怪的東西吧？”

Thai

“เธอ…เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม? ไม่ได้กินอะไรแปลกๆ เข้าไปใช่ไหม?”

Chinese

沈新眉眨眨眼睛，一臉疑惑：“沒有呀，陳諾同學，你怎麼找到這裡來的？哎唷！”

Thai

เสิ่นซินเหมยกะพริบตาปริบๆ สีหน้างุนงง “ไม่มีนี่ เพื่อนเฉินนั่ว นายหาที่นี่เจอได้ยังไงน่ะ? โอ๊ย!”

Chinese

陳諾收回剛敲了她腦袋一下的手，氣惱地道：

Thai

เฉินนั่วชักมือที่เพิ่งเคาะหัวเธอไปทีหนึ่งกลับมา แล้วพูดอย่างโมโหว่า

Chinese

“你怎麼一聲不吭就跑回家了？你差點嚇死我，你小姨都被你嚇哭了，你幹嘛呀！氣死我了！”

Thai

“ทำไมเธอถึงหนีกลับบ้านโดยไม่บอกไม่กล่าวสักคำ? เธอทำฉันเกือบตกใจตาย น้าเล็กของเธอก็โดนเธอทำเอาตกใจจนร้องไห้ เธอทำอะไรของเธอเนี่ย! โมโหชะมัดเลย!”

Chinese

沈新眉捧著腦袋，委屈地看著陳諾：

Thai

เสิ่นซินเหมยกุมหัว มองเฉินนั่วอย่างน้อยใจ

Chinese

“我給你留了紙條的啊？”

Thai

“ฉันทิ้งกระดาษโน้ตไว้ให้นายแล้วนี่นา?”

Chinese

陳諾更氣了：“那我給你打電話怎麼關機了？”

Thai

เฉินนั่วโมโหยิ่งกว่าเดิม “แล้วทำไมฉันโทรหาเธอถึงปิดเครื่องล่ะ?”

Chinese

沈新眉癟著小嘴：“昨晚忘了充電，路上沒電了。”

Thai

เสิ่นซินเหมยเบะปากเล็กๆ “เมื่อคืนลืมชาร์จแบต ระหว่างทางแบตเลยหมด”

Chinese

陳諾上前一步，捏著她的下巴，逼她把嘴張開。

Thai

เฉินนั่วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว บีบคางของเธอ บังคับให้อ้าปากออก

Chinese

“陳、陳諾同學，嗚嗚嗚......”

Thai

“พะ…เพื่อนเฉินนั่ว อื้อๆๆ…”

Chinese

沈新眉嚇了一跳，臉頰頓時通紅，想要說話，卻因為被捏住了嘴聲音都變成了貓咪一樣的喵嗚叫。

Thai

เสิ่นซินเหมยตกใจ พวงแก้มแดงระเรื่อขึ้นมาทันที อยากจะพูดแต่เพราะถูกบีบปากไว้ เสียงจึงกลายเป็นเสียงครางเหมียวๆ เหมือนแมว

Chinese

陳諾湊近，自己觀察她的嘴裡，沒發現什麼可疑的藥丸殘留物，這才徹底放心，瞪著沈新眉道：

Thai

เฉินนั่วโน้มตัวเข้าไปใกล้ พินิจมองข้างในปากของเธอด้วยตัวเอง ไม่พบสิ่งตกค้างของเม็ดยาน่าสงสัยใดๆ ถึงค่อยวางใจได้อย่างหมดจด เขาถลึงตาใส่เสิ่นซินเหมยพลางกล่าวว่า

Chinese

“你要是想回來看你爸媽你就跟我說啊！我可以陪你一起啊！”

Thai

“ถ้าเธออยากกลับมาหาพ่อแม่ก็บอกฉันสิ! ฉันมาเป็นเพื่อนเธอได้นะ!”

Chinese

沈新眉埋著腦袋，手捏著裙角，支支吾吾：

Thai

เสิ่นซินเหมยก้มหน้า มือขยุ้มชายกระโปรง อึกๆ อักๆ ว่า

Chinese

“我、我在老家的名聲不好......”

Thai

“ชะ…ฉัน ชื่อเสียงของฉันที่บ้านเกิดไม่ค่อยดี…”

Chinese

陳諾明白了，沈新眉以前被人造過謠，她擔心陳諾和她一起回來會聽到那些風言風語。

Thai

เฉินนั่วเข้าใจแล้ว เสิ่นซินเหมยเคยถูกคนกุข่าวลือเสียหาย เธอจึงกลัวว่าหากเฉินนั่วมาด้วยกันจะได้ยินคำนินทาว่าร้ายพวกนั้น

Chinese

就像剛才上山前，陳諾就聽到兩個婦人在議論沈新眉以前的事。

Thai

เหมือนกับก่อนขึ้นเขาเมื่อครู่ เฉินนั่วก็ได้ยินหญิงชาวบ้านสองคนกำลังซุบซิบเรื่องในอดีตของเสิ่นซินเหมย

Chinese

一個覺得沈新眉乖巧善良，不是那樣的人，一個卻認定了那些謠言是真的。

Thai

คนหนึ่งมองว่าเสิ่นซินเหมยเรียบร้อยจิตใจดี ไม่ใช่คนแบบนั้น แต่อีกคนกลับปักใจเชื่อว่าข่าวลือเหล่านั้นเป็นความจริง

Chinese

誰也不願意自己重視的朋友聽到那些對自己不好的話。

Thai

ไม่มีใครอยากให้เพื่อนคนสำคัญของตัวเองได้ยินคำพูดที่ไม่ดีเกี่ยวกับตนเองหรอก

Chinese

陳諾的語氣緩了緩，又問：“你可以提前跟我說一聲啊，讓人白擔心。”

Thai

น้ำเสียงของเฉินนั่วอ่อนลงเล็กน้อย แล้วถามต่อว่า “เธอจะบอกฉันล่วงหน้าสักคำก็ได้นี่ ปล่อยให้คนอื่นเป็นห่วงไปเปล่าๆ”

Chinese

沈新眉哦了一聲：“對不起，我......”

Thai

เสิ่นซินเหมยขานรับคำหนึ่ง “ขอโทษนะ ฉัน…”

Chinese

她頓了頓，看向父母的墓碑，輕聲道：

Thai

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง หันไปมองป้ายหลุมศพของพ่อแม่ แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า

Chinese

“爸爸媽媽想讓我念清北，可我想選容大，我想來親口告訴他們，請他們同意。”

Thai

“พ่อกับแม่อยากให้ฉันเรียนชิงเป่ย แต่ฉันอยากเลือกม.หรงเฉิง ฉันอยากมาบอกกับพวกเขาด้วยตัวเอง ขอให้พวกเขายินยอม”

Chinese

陳諾沉默一下，柔聲問道：“那叔叔阿姨同意了嗎？”

Thai

เฉินนั่วนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน “แล้วคุณลุงคุณป้าตกลงไหม?”

Chinese

沈新眉開心地嗯了一聲：“同意了呀。”

Thai

เสิ่นซินเหมยขานรับอย่างดีใจ “ตกลงแล้วล่ะ”

Chinese

陳諾左右看看，樹林幽深，偶爾還有一兩聲咕咕的鳴叫，他莫名地覺得有點冷，看到地上擺了一袋新買的香燭，他拿三根香，點燃。

Thai

เฉินนั่วมองซ้ายมองขวา ป่าไม้เงียบสงัดลึกทึบ นานๆ ทีจะมีเสียงนกร้องกุกๆ แว่วมาสองสามครั้ง เขารู้สึกหนาวเยือกขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ครั้นเห็นถุงธูปเทียนที่เพิ่งซื้อมาใหม่วางอยู่บนพื้น จึงหยิบธูปขึ้นมาสามดอกแล้วจุดไฟ

Chinese

恭恭敬敬地雙手捧香，朝沈父沈母的墳墓鞠躬：

Thai

เขายกมือสองข้างถือธูปอย่างนอบน้อม โค้งคำนับให้หลุมศพของพ่อแม่เสิ่น

Chinese

“叔叔阿姨，初次見面，我叫陳諾，是沈新眉的朋友，我剛才是擔心她，所以才輕輕碰了她兩下，你們千萬不要誤會。”

Thai

“คุณลุงคุณป้าครับ ยินดีที่ได้พบกันครั้งแรก ผมชื่อเฉินนั่ว เป็นเพื่อนของเสิ่นซินเหมย เมื่อกี้ผมแค่เป็นห่วงเธอ ก็เลยแตะตัวเธอไปนิดหน่อย พวกคุณอย่าเข้าใจผิดนะครับ”

Chinese

“如果這傻丫頭跟你們說了什麼奇怪的話，你們一定要告訴我，我會好好保護她的。”

Thai

“ถ้ายัยเด็กทึ่มคนนี้พูดอะไรแปลกๆ กับพวกคุณ พวกคุณต้องบอกผมนะ ผมจะปกป้องเธอเป็นอย่างดี”

Chinese

“對了，你們不用直接說，託夢就行了。”

Thai

“จริงสิ พวกคุณไม่ต้องบอกตรงๆ ก็ได้ มาเข้าฝันเอาก็พอ”

Chinese

“這次來的匆忙，沒帶什麼禮物，下次我給你們多燒點紙！”

Thai

“ครั้งนี้ผมมาอย่างรีบร้อน ไม่ได้เอาของฝากอะไรติดมือมา คราวหน้าผมจะเผากระดาษเงินกระดาษทองให้พวกคุณเยอะๆ นะครับ!”

Chinese

陳諾絮絮叨叨地說完，這才小心翼翼地把三根香插進供台里。

Thai

เฉินนั่วพร่ำพูดเจื้อยแจ้วจนจบ ถึงค่อยปักธูปสามดอกลงบนโต๊ะเครื่องเซ่นไหว้อย่างระมัดระวัง

Chinese

然後又鞠了三個躬。

Thai

จากนั้นก็โค้งคำนับอีกสามครั้ง

Chinese

沈新眉在旁邊看著他，凝眸如水，傻傻地翹著小嘴。

Thai

เสิ่นซินเหมยมองเขาอยู่ข้างๆ แววตาเป็นประกายดั่งสายน้ำ ริมฝีปากเล็กๆ ยกยิ้มอย่างน่าเอ็นดู

Chinese

她沒有騙陳諾，今天她真的只是來看看爸媽，想要告訴爸媽她不上清北，打算去容城大學。

Thai

เธอไม่ได้โกหกเฉินนั่ว วันนี้เธอเพียงแค่มาหาพ่อแม่จริงๆ อยากบอกพ่อแม่ว่าเธอจะไม่เข้าชิงเป่ย แต่ตั้งใจจะไปมหาวิทยาลัยหรงเฉิง

Chinese

還把她得到的狀元獎狀給爸媽看了。

Thai

อีกทั้งยังเอาใบประกาศเกียรติคุณจ้วงหยวนที่ตนได้รับมาให้พ่อแม่ดูด้วย

Chinese

她覺得爸爸媽媽一定會高興的，這樣就會同意她去容城大學了。

Thai

เธอคิดว่าพ่อกับแม่จะต้องดีใจอย่างแน่นอน และคงจะยินยอมให้เธอไปมหาวิทยาลัยหรงเฉิง

Chinese

還有，她必須來向爸爸媽媽道歉。

Thai

และยังมีอีกเรื่อง เธอต้องมาขอโทษพ่อกับแม่

Chinese

因為她不能下去陪他們了。

Thai

เพราะเธอคงลงไปอยู่เป็นเพื่อนพวกเขาไม่ได้แล้ว

Chinese

“小奶貓，你的包給我。”

Thai

“ลูกแมวน้อย ขอกระเป๋าของเธอให้ฉันหน่อย”

Chinese

沈新眉正想著，陳諾已經上完了香，又對她說道。

Thai

เสิ่นซินเหมยกำลังคิดเรื่อยเปื่อย เฉินนั่วก็ไหว้ธูปเสร็จแล้ว และหันมาพูดกับเธออีกครั้ง

Chinese

“哦。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

沈新眉把自己的包包遞給他，陳諾接過包，拉開拉鏈，仔細地查看。

Thai

เสิ่นซินเหมยยื่นกระเป๋าของตนให้เขา เฉินนั่วรับกระเป๋ามา รูดซิปเปิดออกแล้วตรวจดูอย่างละเอียด

Chinese

找了半天，卻沒有找到那瓶安眠藥。

Thai

หาอยู่ตั้งนาน แต่กลับไม่พบยานอนหลับขวดนั้น

Chinese

陳諾有些疑惑。

Thai

เฉินนั่วรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง

Chinese

難道是孟姐看錯了？

Thai

หรือว่าพี่เมิ่งจะมองผิดไป?

Chinese

但小奶貓不告而別，一個人來到父母的墳前，這個行動確實太反常了。

Thai

แต่การที่ลูกแมวน้อยจากมาโดยไม่บอกกล่าว ทั้งยังมาที่หน้าหลุมศพพ่อแม่เพียงลำพัง การกระทำนี้ผิดปกติเกินไปจริงๆ

Chinese

他終究還是有些擔心。

Thai

ถึงอย่างไรเขาก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี

Chinese

“你打算什麼時候回去？”

Thai

“เธอคิดจะกลับเมื่อไหร่?”

Chinese

陳諾對沈新眉問道。

Thai

เฉินนั่วเอ่ยถามเสิ่นซินเหมย

Chinese

“我不知道呀。”

Thai

“ฉันไม่รู้สิ”

Chinese

沈新眉搖搖頭，一臉嬌憨。

Thai

เสิ่นซินเหมยส่ายหน้า สีหน้าไร้เดียงสา

Chinese

陳諾忍不住又輕輕敲了一下她的腦袋：“你怎麼這麼傻？什麼都沒想好就敢一個人跑出來！”

Thai

เฉินนั่วอดไม่ได้ที่จะเคาะหัวเธอเบาๆ อีกที “ทำไมเธอถึงได้ซื่อบื้อแบบนี้? ยังไม่ทันคิดอะไรให้เรียบร้อยก็กล้าหนีออกมาคนเดียวแล้ว!”

Chinese

沈新眉嘟著小嘴，抬手摸自己的腦袋：“那我們什麼時候回去嘛？”

Thai

เสิ่นซินเหมยมุ่ยปากเล็กๆ ยกมือขึ้นลูบหัวตัวเอง “แล้วพวกเราจะกลับเมื่อไหร่กันล่ะ?”

Chinese

陳諾問道：“你想在青峰鎮多呆幾天嗎？”

Thai

เฉินนั่วถามว่า “เธออยากอยู่ที่ตำบลชิงเฟิงต่ออีกสักสองสามวันไหม?”

Chinese

沈新眉搖搖頭，她其實不喜歡老家。

Thai

เสิ่นซินเหมยส่ายหน้า ความจริงแล้วเธอไม่ชอบบ้านเกิดเลย

Chinese

因為這裡只有不好的記憶。

Thai

เพราะที่นี่มีแต่ความทรงจำที่ไม่ดี

Chinese

陳諾伸出手：“那我帶你回江縣？”

Thai

เฉินนั่วยื่นมือออกไป “งั้นฉันพาเธอกลับเจียงเซี่ยนนะ?”

Chinese

沈新眉看著他的手掌，乖乖地把自己的小手送了進去：“哦。”

Thai

เสิ่นซินเหมยมองฝ่ามือของเขา แล้ววางมือน้อยๆ ของตนลงไปอย่างว่าง่าย “อื้อ”

Chinese

“叔叔阿姨，我們先走了，下次再來看你們。”

Thai

“คุณลุงคุณป้าครับ พวกเราขอตัวก่อน คราวหน้าจะมาเยี่ยมใหม่นะครับ”

Chinese

“爸爸媽媽，我走了。”

Thai

“พ่อคะแม่คะ หนูไปแล้วนะ”

Chinese

少年拉著美麗的少女，離開墓地，迎著正午熱烈的陽光，穿過樹林，朝山下走去。

Thai

เด็กหนุ่มจูงมือเด็กสาวแสนสวย เดินออกจากสุสาน เผชิญกับแสงแดดอันร้อนแรงยามเที่ยงวัน ลัดเลาะผ่านแนวป่า มุ่งหน้าเดินลงเขาไป

Chinese

這座合葬墳恢復了安靜。

Thai

หลุมศพคู่แห่งนี้กลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง

Chinese

只有不遠處響起潺潺水聲，那是一條從山頂流下的小溪。

Thai

มีเพียงเสียงน้ำไหลรินดังแว่วมาจากที่ไม่ไกลนัก นั่นคือลำธารสายเล็กๆ ที่ไหลรินลงมาจากยอดเขา

Chinese

此時，在溪水中正躺著一個白色的藥瓶。

Thai

ขณะนี้ ในสายน้ำของลำธารมีขวดยาสีขาวขวดหนึ่งนอนสงบนิ่งอยู่

Chinese

隨著溪流沖刷，這藥瓶被衝下了下方的山崖，很快消失不見。

Thai

เมื่อกระแสน้ำพัดพา ขวดยาขวดนั้นก็ถูกซัดตกลงไปใต้หน้าผา และเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

山腰下方，響起說話聲。

Thai

บริเวณใต้ไหล่เขา เสียงพูดคุยดังแว่วขึ้นมา

Chinese

“小奶貓，你真打算和我一起去容大？”

Thai

“ลูกแมวน้อย เธอตั้งใจจะไปม.หรงเฉิงกับฉันจริงๆ เหรอ?”

Chinese

“對呀。”

Thai

“ใช่แล้วล่ะ”

Chinese

“我打算念電子信息工程，你呢？”

Thai

“ฉันตั้งใจจะเรียนวิศวกรรมข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ แล้วเธอล่ะ?”

Chinese

“我也念電子信息工程。”

Thai

“ฉันก็จะเรียนวิศวกรรมข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์เหมือนกัน”

Chinese

“笨蛋，對了，你以後還想做什麼？我的意思是，你會想著一直往前走吧？”

Thai

“ยัยบ๊อง จริงสิ ในอนาคตเธอยังอยากทำอะไรอีกไหม? หมายถึง เธอคิดจะก้าวเดินต่อไปข้างหน้าเรื่อยๆ ใช่ไหม?”

Chinese

“我想和陳諾同學一起上大學，去做以前沒做過的事。”

Thai

“ฉันอยากเข้ามหาวิทยาลัยไปกับเพื่อนเฉินนั่ว ไปทำเรื่องที่ไม่เคยทำมาก่อน”

Chinese

“好，那我們一起去做。”

Thai

“ได้ งั้นพวกเราไปทำด้วยกัน”

Chinese

“好呀。”

Thai

“อื้อ!”