บทที่ 417

ฉันจะพิสูจน์ว่าฉันยอดเยี่ยมกว่าเฉินนั่ว

我要證明我比陳諾更優秀

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

許甜甜神情一緊,正想說話,周玲兒已經興奮地開口:

ไทย

สีหน้าของสวี่เถียนเถียนพลันตึงเครียดขึ้นมา กำลังคิดจะเอ่ยปาก โจวหลิงเอ๋อร์ก็ชิงพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้นแล้วว่า

จีน

“真的?太好了!來,馮老闆,我敬你一杯!”

ไทย

“จริงเหรอ ยอดไปเลย มา เถ้าแก่เฝิง ฉันขอดื่มให้นายสักแก้ว!”

จีน

周玲兒拿起一杯啤酒,馮翔受寵若驚,以前他為了追周玲兒費盡心思,把周玲兒的室友都伺候的很好,結果人家理都不理他。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ยกแก้วเบียร์ขึ้นมา เฝิงเสียงรู้สึกปลาบปลื้มจนแทบรับมือไม่ถูก เมื่อก่อนตอนที่เขาพยายามตามจีบโจวหลิงเอ๋อร์นั้นทุ่มเทสุดหัวใจ เอาอกเอาใจเพื่อนร่วมห้องของโจวหลิงเอ๋อร์เป็นอย่างดี ทว่าผลลัพธ์คืออีกฝ่ายไม่แม้แต่จะชายตามองเขา

จีน

最後馮翔反而自己被周玲兒的室友給拿下了。

ไทย

สุดท้ายเฝิงเสียงกลับกลายเป็นฝ่ายถูกเพื่อนร่วมห้องของโจวหลิงเอ๋อร์พิชิตใจเสียเอง

จีน

他怎麼也想不到有一天周玲兒會主動向他敬酒。

ไทย

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีวันที่โจวหลิงเอ๋อร์เป็นฝ่ายดื่มคารวะให้เขาก่อน

จีน

這事兒回去跟寢室里的那幾個牲口一說,不得羨慕死他們啊!

ไทย

เรื่องนี้ถ้ากลับไปเล่าให้พวกเพื่อนร่วมหอพักฟัง มีหวังอิจฉาตาร้อนกันจนตายแน่!

จีน

馮翔激動地雙手捧起酒杯,鄭重地和周玲兒碰了一下。

ไทย

เฝิงเสียงประคองแก้วเหล้าด้วยสองมืออย่างตื่นเต้น ก่อนจะชนแก้วกับโจวหลิงเอ๋อร์อย่างจริงจัง

จีน

“哈哈,周老闆,願我們的合作天長地久!”

ไทย

“ฮ่าๆ เถ้าแก่โจว ขอให้ความร่วมมือของเรายืนยาวชั่วฟ้าดินสลาย!”

จีน

周玲兒正開心,也沒注意馮翔的措辭有點奇怪,高興地道:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กำลังอารมณ์ดี จึงไม่ได้สังเกตว่าคำพูดของเฝิงเสียงฟังดูพิลึกไปสักนิด เธอเอ่ยอย่างเบิกบานใจว่า

จีน

“合作愉快!”

ไทย

“ร่วมมือกันอย่างราบรื่น!”

จีน

旁邊的許甜甜臉色都變了,但當著室友的面又不好說什麼,好在旁邊的曾雪也舉起酒杯。

ไทย

สวี่เถียนเถียนที่อยู่ข้างๆ หน้าเปลี่ยนสีไปแล้ว แต่ต่อหน้าเพื่อนร่วมห้องก็พูดอะไรไม่ได้มาก โชคดีที่เจิงเสวี่ยซึ่งอยู่ข้างๆ ยกแก้วเหล้าขึ้นมาเช่นกัน

จีน

“來,我們一起干一杯,慶祝周老闆和馮老闆達成合作意向,這可是歷史性的一刻!”

ไทย

“มา พวกเรามาชนแก้วดื่มให้หมดกันสักแก้ว ฉลองที่เถ้าแก่โจวกับเถ้าแก่เฝิงบรรลุเจตจำนงร่วมมือกัน นี่มันช่วงเวลาประวัติศาสตร์ชัดๆ!”

จีน

馮翔反應過來,對許甜甜道:“還要感謝甜甜,要是沒有你,我的事業怎麼可能發展的這麼快?”

ไทย

เฝิงเสียงได้สติกลับมา จึงเอ่ยกับสวี่เถียนเถียนว่า “ยังต้องขอบคุณเถียนเถียนด้วยนะ ถ้าไม่มีเธอ ธุรกิจของฉันจะก้าวหน้าได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง”

จีน

徐甜甜的臉色這才好看了些,四人碰杯,一飲而盡,都有些躊躇滿志的感覺。

ไทย

สีหน้าของสวี่เถียนเถียนถึงได้ดูดีขึ้นมาบ้าง ทั้งสี่คนชนแก้วแล้วดื่มจนหมด ต่างรู้สึกฮึกเหิมเปี่ยมด้วยความทะเยอทะยาน

จีน

周玲兒對馮翔問道:“聽說學校撥了一間創業辦公室給你?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ถามเฝิงเสียงว่า “ได้ยินว่าทางมหาวิทยาลัยจัดห้องทำงานสำหรับทำธุรกิจให้นายห้องหนึ่งเหรอ”

จีน

馮翔哈哈一笑:“對,今天上午我剛拿到鑰匙,那間辦公室我去看過了,比學校給陳諾的那間還大!”

ไทย

เฝิงเสียงหัวเราะฮ่าๆ “ใช่ เมื่อเช้านี้ฉันเพิ่งได้กุญแจมา ห้องทำงานนั่นฉันไปดูมาแล้ว ใหญ่กว่าห้องที่มหาวิทยาลัยให้เฉินนั่วเสียอีก!”

จีน

周玲兒一怔,連忙問道:“真的?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักไป รีบถามขึ้นทันที “จริงเหรอ”

จีน

馮翔很得意,“當然,我的辦公室就在陳諾的斜對面,他們那間只有我的一半大!”

ไทย

เฝิงเสียงกระหยิ่มยิ้มย่อง “แน่นอน ห้องทำงานของฉันอยู่เยื้องกับห้องของเฉินนั่วพอดี ห้องของพวกเขามีขนาดแค่ครึ่งหนึ่งของฉันเอง!”

จีน

馮翔並不知道,原本孟曉冉是要撥三個辦公室給陳諾的,但陳諾覺得沒用,讓孟曉冉留給真正需要的同學。

ไทย

เฝิงเสียงไม่รู้เลยว่าเดิมทีเมิ่งเสี่ยวหรันตั้งใจจะจัดห้องทำงานให้เฉินนั่วถึงสามห้อง ทว่าเฉินนั่วรู้สึกว่าไม่มีประโยชน์ จึงให้เมิ่งเสี่ยวหรันเก็บไว้ให้นักศึกษาที่มีความต้องการจริงๆ ดีกว่า

จีน

至於那間小辦公室,則是做做樣子,畢竟陳諾是校園創業明星,學校總不能一點表示都沒有。

ไทย

ส่วนห้องทำงานเล็กๆ ห้องนั้นก็แค่ทำไว้เป็นพิธี เพราะอย่างไรเสียเฉินนั่วก็เป็นดาวเด่นสตาร์ทอัปในรั้วมหาวิทยาลัย ทางมหาวิทยาลัยจะไม่มีท่าทีแสดงออกอะไรเลยก็คงไม่ได้

จีน

真要說起來,馮翔能得到那間面積不小的創業辦公室,還得感謝陳諾有格局。

ไทย

หากจะว่ากันตามจริง การที่เฝิงเสียงได้ห้องทำงานสำหรับทำธุรกิจที่มีขนาดกว้างขวางไม่น้อยห้องนั้นมา ยังต้องขอบคุณเฉินนั่วที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล

จีน

不過馮翔的級別是不夠知道這些事的,他還以為學校對自己的重視已經超過陳諾了。

ไทย

ทว่าระดับของเฝิงเสียงไม่อาจล่วงรู้เรื่องพวกนี้ได้ เขาถึงคิดไปเองว่ามหาวิทยาลัยให้ความสำคัญกับตนเองมากกว่าเฉินนั่วแล้ว

จีน

周玲兒聽得雙眸閃亮:“太好了,這間辦公室我們以後可以當作倉庫。”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ฟังแล้วดวงตาเป็นประกาย “ดีจัง ห้องทำงานนี้พวกเราใช้เป็นโกดังในอนาคตได้เลย”

จีน

來的路上她已經想過了,開網店也是賣商品,需要去進貨,囤貨,有學校給馮翔的創業辦公室,正好可以當作倉庫使用。

ไทย

ระหว่างทางที่มาเธอคิดไว้แล้วว่าการเปิดร้านค้าออนไลน์ก็คือการขายสินค้า ต้องไปรับของมากักตุนสินค้าเอาไว้ มีห้องทำงานสำหรับทำธุรกิจที่มหาวิทยาลัยจัดให้เฝิงเสียงก็พอดีนำมาใช้เป็นโกดังเก็บของได้

จีน

馮翔微笑搖頭:“我可不想小打小鬧,我想把我們的網店做成全淘寶第一,衣服、鞋子、化妝品、日用品應有盡有!”

ไทย

เฝิงเสียงยิ้มพลางส่ายหน้า “ฉันไม่อยากทำเล่นๆ แบบเด็กเล่นขายของหรอกนะ ฉันอยากจะทำให้ร้านค้าออนไลน์ของเราเป็นอันดับหนึ่งของทั้งเถาเป่า เสื้อผ้า รองเท้า เครื่องสำอาง ของใช้ประจำวันต้องมีครบทุกอย่าง!”

จีน

“別人要什麼東西都可以在我們這裡買到!”

ไทย

“คนอื่นอยากได้อะไรก็สามารถหาซื้อได้จากที่นี่ทั้งหมด!”

จีน

“所以,創業辦公室太小了,放不下我們的貨。”

ไทย

“เพราะฉะนั้นห้องทำงานสำหรับทำธุรกิจนั่นเล็กเกินไป วางของพวกเราไม่พอหรอก”

จีน

“我們要找一個更大的倉庫!”

ไทย

“พวกเราต้องหาโกดังที่ใหญ่กว่านี้!”

จีน

“淘寶第一的網店?”周玲兒被馮翔的宏偉規劃所震撼,頓時心潮澎湃。

ไทย

“ร้านค้าออนไลน์อันดับหนึ่งของเถาเป่าเหรอ” โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกตกตะลึงกับแผนการอันยิ่งใหญ่ของเฝิงเสียง ในใจพลันฮึกเหิมขึ้นมาทันที

จีน

如果真的做到了那一步,陳諾就算再開兩家網咖也遠遠比不過她了!

ไทย

หากทำได้ถึงขั้นนั้นจริง ต่อให้เฉินนั่วจะเปิดร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่อีกสองแห่งก็เทียบกับเธอไม่ได้เลยแม้แต่น้อย!

จีน

“好,我們現在就去找倉庫,明天就去春喜路進貨!”周玲兒激動地說道。

ไทย

“ตกลง พวกเราไปหาโกดังกันตอนนี้เลย พรุ่งนี้ค่อยไปรับของที่ถนนชุนสี่!” โจวหลิงเอ๋อร์เอ่ยอย่างตื่นเต้น

จีน

容城這邊春喜路是中心商圈,在春喜路旁邊有一個批發市場,很多做服裝生意的都是去那裡進貨。

ไทย

ทางฝั่งหรงเฉิงนั้น ถนนชุนสี่คือย่านการค้าใจกลางเมือง ด้านข้างถนนชุนสี่มีตลาดค้าส่งอยู่แห่งหนึ่ง คนทำธุรกิจเสื้อผ้าจำนวนมากต่างก็ไปรับของมาจากที่นั่น

จีน

馮翔臉上帶著胸有成竹的微笑:“不,春喜路批發市場的貨太少了,我們要去義烏!”

ไทย

ใบหน้าของเฝิงเสียงประดับด้วยรอยยิ้มมั่นอกมั่นใจ “ไม่หรอก สินค้าที่ตลาดค้าส่งถนนชุนสี่มีน้อยเกินไป พวกเราต้องไปอี้อู!”

จีน

“義烏?”

ไทย

“อี้อูเหรอ”

จีน

三個女生都是一愣,馮翔很享受被美女注視的感覺,繼續說道:

ไทย

หญิงสาวทั้งสามคนต่างชะงักงัน เฝิงเสียงเพลิดเพลินกับความรู้สึกที่ถูกสาวงามจับจ้องเป็นอย่างยิ่ง เขาจึงเอ่ยต่อว่า

จีน

“義烏有全國最大的小商品和服裝批發市場,我們去那裡進貨,品種多款式新,性價比也高,不過......”

ไทย

“ที่อี้อูมีตลาดค้าส่งสินค้าเบ็ดเตล็ดและเสื้อผ้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ พวกเราไปรับของที่นั่นมีสินค้าหลากหลาย รูปแบบแปลกใหม่ แถมความคุ้มค่ายังสูงอีกด้วย แต่ว่า…”

จีน

周玲兒急切地問道:“不過什麼?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ถามอย่างร้อนรน “แต่ว่าอะไร”

จีน

馮翔道:“義烏很遠,我們一次去就要進足夠多的貨,免得來回折騰,也避免生意太好了貨源供應不足,所以進貨的資金要準備的多一些。”

ไทย

เฝิงเสียงกล่าว “อี้อูอยู่ไกลมาก พวกเราไปครั้งหนึ่งก็ต้องรับสินค้ามาให้มากพอ จะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมาให้เหนื่อยเปล่า และป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาสินค้าขาดมือเวลาที่ขายดีเกินไปด้วย ดังนั้นเงินทุนสำหรับรับสินค้าจึงต้องเตรียมไว้มากหน่อย”

จีน

周玲兒恍然,她的思路也跟上了:“還有倉庫,既然要租大一點的倉庫,需要的資金也不少。”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เข้าใจในทันที ความคิดของเธอก็ตามทันแล้ว “แล้วยังมีโกดังอีก ในเมื่อต้องเช่าโกดังที่ใหญ่หน่อย เงินทุนที่ต้องใช้ก็คงไม่น้อยเหมือนกัน”

จีน

“對!”馮翔豎起大拇指:“周玲兒你真有做女企業家的天賦,這都想到了。”

ไทย

“ถูกต้อง!” เฝิงเสียงยกนิ้วโป้งให้ “โจวหลิงเอ๋อร์ เธอมีพรสวรรค์ในการเป็นนักธุรกิจหญิงจริงๆ ขนาดเรื่องนี้ยังคิดถึงได้”

จีน

周玲兒輕輕捋下耳邊的青絲,只覺得自信彷彿又回來了,微笑問道:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ทัดปอยผมข้างใบหูเบาๆ รู้สึกราวกับว่าความมั่นใจได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง เธอเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

จีน

“馮老闆,你覺得我們要準備多少資金?”

ไทย

“เถ้าแก่เฝิง นายคิดว่าพวกเราต้องเตรียมเงินทุนเท่าไหร่”

จีน

馮翔道:“我前兩天已經去找過房產中介,讓他們幫我租庫房,我們租長一點,兩年,庫房也要大,我估計怎麼也得七八萬。”

ไทย

เฝิงเสียงกล่าว “สองวันก่อนฉันไปหานายหน้าอสังหาริมทรัพย์มาแล้ว ให้พวกเขาช่วยหาโกดังเก็บของให้ พวกเราเช่าระยะยาวหน่อย สักสองปี โกดังก็ต้องใหญ่ด้วย ฉันกะดูแล้วยังไงก็น่าจะต้องใช้สักเจ็ดแปดหมื่น”

จีน

“還有進貨的錢,差不多也是這個數。”

ไทย

“แล้วยังมีเงินสำหรับรับสินค้าอีก ก็คงราวๆ ตัวเลขนี้เหมือนกัน”

จีน

“我們準備個二十萬的啟動資金,應該夠了。”

ไทย

“พวกเราเตรียมเงินทุนเริ่มต้นไว้สักสองแสน ก็น่าจะพอแล้ว”

จีน

“二十萬?”曾雪和許甜甜瞪大眼睛,都有點蒙了。

ไทย

“สองแสนเหรอ” เจิงเสวี่ยกับสวี่เถียนเถียนเบิกตากว้าง ต่างรู้สึกมึนงงไปหมด

จีน

她們才大一,哪兒見過這麼多錢?

ไทย

พวกเธอเพิ่งจะอยู่ปีหนึ่ง เคยเห็นเงินมากขนาดนี้ที่ไหนกัน

จีน

許甜甜拉了拉馮翔的手,“馮翔,是不是太多了?”

ไทย

สวี่เถียนเถียนดึงมือเฝิงเสียงเบาๆ “เฝิงเสียง มันมากเกินไปหรือเปล่า”

จีน

周玲兒忽然開口:“沒問題,我投十萬!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์พลันเอ่ยปาก “ไม่มีปัญหา ฉันลงขันหนึ่งแสน!”

จีน

馮翔哈哈一笑:“好,我馬上找我媽,我也投十萬!”

ไทย

เฝิงเสียงหัวเราะฮ่าๆ “ดีมาก ฉันจะรีบไปบอกแม่ฉัน ฉันเองก็จะลงขันหนึ่งแสนเหมือนกัน!”

จีน

兩人豪情萬丈,一個找媽,一個找爸。

ไทย

ทั้งสองคนฮึกเหิมอย่างยิ่ง คนหนึ่งไปหาแม่ อีกคนไปหาพ่อ

จีน

這才有了周玲兒給周先盛打電話,開口要十萬的一幕。

ไทย

นี่จึงเป็นที่มาของฉากที่โจวหลิงเอ๋อร์โทรศัพท์ไปหาโจวเซียนเซิ่งและเอ่ยปากขอเงินหนึ่งแสน

จีน

只是她並不知道此時的周先盛身上全是臭雞蛋和爛菜葉子,被人堵在辦公室里都不敢出去。

ไทย

เพียงแต่เธอไม่รู้เลยว่าในเวลานี้ บนตัวของโจวเซียนเซิ่งเต็มไปด้วยไข่เน่าและเศษผักเน่า ถูกคนปิดล้อมอยู่ในห้องทำงานจนไม่กล้าก้าวออกไปไหน

จีน

“爸,我想創業,您能給我十萬嗎?”

ไทย

“พ่อ หนูอยากทำธุรกิจ พ่อให้เงินหนูสักหนึ่งแสนได้ไหม”

จีน

在周玲兒看來,從小自己家的條件就不錯,父親周先盛又當了好幾年領導,現在又做了副廠長。

ไทย

ในมุมมองของโจวหลิงเอ๋อร์ ฐานะทางบ้านของตนเองดีมาตั้งแต่เด็ก โจวเซียนเซิ่งผู้เป็นพ่อก็เป็นผู้นำมาหลายปี ตอนนี้ยังได้เป็นรองผู้อำนวยการโรงงานแล้วอีกด้วย

จีน

十萬塊怎麼也能拿出來的。

ไทย

เงินหนึ่งแสนอย่างไรก็ต้องเอาออกมาได้อย่างแน่นอน

จีน

而且她很有信心,只要網店一開起來,很快就能把本錢賺回來,到時候還給老爸就是了。

ไทย

อีกทั้งเธอยังมั่นใจมากว่า ขอเพียงเปิดร้านค้าออนไลน์ขึ้นมาได้ ไม่ช้าก็สามารถคืนทุนได้แล้ว ถึงตอนนั้นค่อยเอาเงินไปคืนพ่อก็สิ้นเรื่อง

จีน

但手機那頭的周先盛卻沉默了。

ไทย

ทว่าโจวเซียนเซิ่งที่อยู่อีกฟากหนึ่งของสายโทรศัพท์กลับเงียบไป

จีน

“爸?”

ไทย

“พ่อ?”

จีน

周玲兒一怔,身後響起馮翔的聲音,他的母親很爽快地答應了給十萬。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักไป ด้านหลังมีเสียงของเฝิงเสียงดังแว่วเข้ามา แม่ของเขาตอบตกลงที่จะให้เงินหนึ่งแสนอย่างง่ายดาย

จีน

“爸,您聽到我的話了嗎?”

ไทย

“พ่อ พ่อได้ยินที่หนูพูดไหม”

จีน

周玲兒有點急了,周先盛這才開口:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เริ่มร้อนใจขึ้นมา โจวเซียนเซิ่งถึงได้เอ่ยปากขึ้นว่า

จีน

“玲兒,你怎麼突然想起要創業了?”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ ทำไมจู่ๆ ถึงคิดอยากจะทำธุรกิจขึ้นมาล่ะ”

จีน

周玲兒咬著牙道:“爸,我要證明我比陳諾更優秀,他能創業,我也能創業!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กัดฟันพูดว่า “พ่อ หนูต้องพิสูจน์ว่าหนูยอดเยี่ยมกว่าเฉินนั่ว เขาทำธุรกิจได้ หนูก็ทำธุรกิจได้เหมือนกัน!”

จีน

這話似乎觸動了周先盛,他立刻問道:

ไทย

คำพูดนี้ดูเหมือนจะสะกิดใจโจวเซียนเซิ่ง เขาจึงถามขึ้นทันทีว่า

จีน

“玲兒,你想做什麼生意?”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ ลูกอยากทำธุรกิจอะไร”

จีน

周玲兒立刻說了自己要開淘寶店的計劃。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์รีบบอกแผนการที่ตนเองจะเปิดร้านในเถาเป่าออกไปทันที

จีน

“爸,網路經濟是將來的大方向,我只要走在前面,將來的成就一定比陳諾高,以後我再也不用去求他了!”

ไทย

“พ่อ เศรษฐกิจอินเทอร์เน็ตคือทิศทางหลักในอนาคต ขอแค่หนูก้าวไปข้างหน้าก่อน ความสำเร็จในอนาคตจะต้องสูงกว่าเฉินนั่วแน่นอน ต่อไปหนูก็ไม่ต้องไปขอร้องเขาอีกแล้ว!”

จีน

周先盛沉默片刻,咬牙道:“好,爸支持你!”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันเอ่ย “ได้ พ่อสนับสนุนลูก!”

จีน

頓了頓,他又道:“不過十萬太多了,要不先給你兩萬試試水吧?”

ไทย

หยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดขึ้นอีกว่า “แต่ว่าหนึ่งแสนมันมากเกินไป เอาเป็นว่าให้ลูกสักสองหมื่นไปลองดูก่อนดีไหม”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน