เชิญเฉินกั๋วต้งกลับมา
把陳國棟請回來แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“對了,馮翔還是你們電信學院的學生會會長,我們在投資上很有默契。“
ไทย
“จริงสิ เฝิงเสียงยังเป็นประธานสโมสรนักศึกษาของคณะโทรคมนาคมพวกนายด้วยนะ พวกเราเข้าขากันได้ดีมากในเรื่องการลงทุน”
จีน
似乎是為了顯示馮翔的優秀,以及自己和馮翔的親密,周玲兒補充了一句,並且離馮翔更近了一些。
ไทย
ดูเหมือนเพื่อแสดงให้เห็นถึงความยอดเยี่ยมของเฝิงเสียงและเพื่ออวดความสนิทสนมระหว่างตนกับเฝิงเสียง โจวหลิงเอ๋อร์จึงเอ่ยเสริมขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง อีกทั้งยังขยับเข้าไปใกล้เฝิงเสียงมากขึ้น
จีน
周玲兒的手幾乎貼在了馮翔的胳膊上,馮翔頓時心跳加速,既自豪又自卑。
ไทย
มือของโจวหลิงเอ๋อร์แทบจะแนบชิดกับท่อนแขนของเฝิงเสียง เฝิงเสียงพลันใจเต้นรัว ทั้งรู้สึกภาคภูมิใจและต่ำต้อยไปพร้อมกัน
จีน
自豪的是新生校花周玲兒對自己這麼親密,自卑的是周玲兒偏偏要拉著他面對陳諾。
ไทย
ที่ภาคภูมิใจก็เพราะโจวหลิงเอ๋อร์ที่เป็นดาวโรงเรียนรุ่นน้องปีหนึ่งสนิทสนมกับตนถึงเพียงนี้ ส่วนที่รู้สึกต่ำต้อยก็คือโจวหลิงเอ๋อร์กลับจงใจดึงเขามาเผชิญหน้ากับเฉินนั่ว
จีน
馮翔的舅媽是沈新眉老家的村民,他知道沈新眉是個隱藏的小富婆,所以開學時馮翔就想追求沈新眉。
ไทย
ป้าสะใภ้ของเฝิงเสียงเป็นคนหมู่บ้านเดียวกับบ้านเกิดของเสิ่นซินเหมย เขารู้ว่าเสิ่นซินเหมยเป็นสาวรวยตัวน้อยที่ซ่อนตัวอยู่ ดังนั้นตอนเปิดเทอมเฝิงเสียงจึงคิดจะจีบเสิ่นซินเหมย
จีน
但沈新眉實在太優秀了,馮翔連話都沒辦法和她搭上一句。
ไทย
แต่เสิ่นซินเหมยยอดเยี่ยมเกินไปจริงๆ เฝิงเสียงไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้คุยกับเธอสักคำ
จีน
只能無奈放棄。
ไทย
ทำได้เพียงยอมแพ้อย่างจำใจ
จีน
後來聽說沈新眉居然被一個叫陳諾的新生給泡走了。
ไทย
ต่อมาได้ยินว่าเสิ่นซินเหมยกลับถูกเด็กปีหนึ่งที่ชื่อเฉินนั่วจีบติดไปเสียได้
จีน
馮翔一度和其他人一樣都覺得這是一朵鮮花插在牛糞上,女神校花簡直是瞎了眼。
ไทย
เฝิงเสียงเคยคิดเหมือนกับคนอื่นๆ อยู่ช่วงหนึ่งว่านี่มันดอกไม้ปักบนกองขี้ควายชัดๆ ดาวโรงเรียนเทพธิดาตาบอดไปแล้วหรืออย่างไร
จีน
後來陳諾上了省台,成了校園創業明星,馮翔才知道原來陳諾這麼優秀。
ไทย
ต่อมาเมื่อเฉินนั่วได้ออกสถานีประจำมณฑล กลายเป็นดาวเด่นสตาร์ทอัปในรั้วมหาวิทยาลัย เฝิงเสียงถึงได้รู้ว่าที่แท้เฉินนั่วยอดเยี่ยมขนาดนี้
จีน
自己的那些嫉妒和不屑就像是小丑一樣。
ไทย
ความอิจฉาและดูแคลนของตัวเองนั้นไม่ต่างอะไรกับตัวตลกเลยสักนิด
จีน
所以當周玲兒一臉驕傲地向陳諾介紹自己時,馮翔尷尬的連腳趾頭都扣緊了。
ไทย
ดังนั้นเมื่อโจวหลิงเอ๋อร์แนะนำตนให้เฉินนั่วรู้จักด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ เฝิงเสียงจึงกระอักกระอ่วนจนนิ้วเท้าจิกเกร็งไปหมด
จีน
人家是校園創業明星,女神校花的男朋友,周玲兒你拿我在這位大神面前裝什麼逼啊?
ไทย
อีกฝ่ายเป็นถึงดาวเด่นสตาร์ทอัปในรั้วมหาวิทยาลัย แฟนหนุ่มของดาวโรงเรียนเทพธิดา โจวหลิงเอ๋อร์ เธอจะเอาฉันมาวางก้ามต่อหน้าเทพคนนี้ทำไมกัน
จีน
馮翔尷尬地向陳諾點頭:“陳學長,你好。”
ไทย
เฝิงเสียงพยักหน้าให้เฉินนั่วอย่างเก้อเขิน “รุ่นพี่เฉิน สวัสดีครับ”
จีน
周玲兒詫異:“馮學長,你是大二他是大一,他才應該叫你學長吧?”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ประหลาดใจ “รุ่นพี่เฝิง คุณอยู่ปีสองเขาอยู่ปีหนึ่ง เขาต่างหากที่ควรเรียกคุณว่ารุ่นพี่ไม่ใช่เหรอ”
จีน
馮翔一呆,連忙道:“哈哈,是啊,我都記錯了,我才是大二來著,哈哈哈!”
ไทย
เฝิงเสียงชะงักไป รีบเอ่ยว่า “ฮ่าๆ ใช่แล้ว ฉันจำสับสนไปเอง ฉันอยู่ปีสองนี่นา ฮ่าๆๆ!”
จีน
見他一臉慫樣,周玲兒有點不高興了,乾脆挽住了馮翔的胳膊,對陳諾說道:
ไทย
เมื่อเห็นท่าทางขี้ขลาดตาขาวของเขา โจวหลิงเอ๋อร์ก็ชักไม่สบอารมณ์ จึงควงแขนเฝิงเสียงเสียเลย แล้วเอ่ยกับเฉินนั่วว่า
จีน
“馮學長就是太低調了,否則省台報道校園創業明星肯定不會少了他的!”
ไทย
“รุ่นพี่เฝิงก็แค่ถ่อมตัวเกินไป ไม่อย่างนั้นรายงานข่าวเรื่องดาวเด่นสตาร์ทอัปในรั้วมหาวิทยาลัยของสถานีประจำมณฑลย่อมไม่ตกหล่นเขาไปแน่!”
จีน
馮翔汗都要出來了,心想大姐我生意都還沒開始做呢,你怎麼就給我貸款創業明星了?
ไทย
เฝิงเสียงเหงื่อแทบซึม คิดในใจว่าพี่สาว ธุรกิจฉันยังไม่ได้เริ่มทำเลย เธอเอาตำแหน่งดาวเด่นสตาร์ทอัปมาแปะป้ายให้ฉันล่วงหน้าได้ยังไงกัน
จีน
但美人在側,還對他這麼親熱,馮翔也只能硬撐場面。
ไทย
ทว่ามีสาวงามอยู่ข้างกาย ซ้ำยังทำตัวสนิทสนมกับเขาถึงเพียงนี้ เฝิงเสียงจึงทำได้เพียงฝืนรักษาหน้าเอาไว้
จีน
“哈哈哈,誇張了,做人還是要低調一點。”
ไทย
“ฮ่าๆๆ เกินไปแล้ว คนเราทำอะไรต้องรู้จักถ่อมตัวหน่อยสิ”
จีน
周玲兒白了他一眼,要不是為了氣陳諾,她才不會對室友的男朋友這麼親密呢。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ค้อนขวับ หากไม่ใช่เพื่อยั่วโมโหเฉินนั่ว เธอไม่มีทางทำตัวสนิทสนมกับแฟนหนุ่มของรูมเมตขนาดนี้หรอก
จีน
周玲兒面帶微笑,對陳諾問道:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ยิ้มแย้ม เอ่ยถามเฉินนั่วว่า
จีน
“聽張元說你打算開個小超市?”
ไทย
“ได้ยินจางหยวนบอกว่านายคิดจะเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆ เหรอ”
จีน
陳諾點點頭:“是有這個想法。”
ไทย
เฉินนั่วพยักหน้า “มีความคิดนี้อยู่”
จีน
周玲兒嗤笑:“果然是你的風格,那就祝你生意興隆吧。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์เยาะ “สมกับเป็นสไตล์ของนายจริงๆ งั้นก็ขอให้กิจการรุ่งเรืองแล้วกันนะ”
จีน
周玲兒說完便挽著馮翔從陳諾身邊走了過去。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์พูดจบก็ควงแขนเฝิงเสียงเดินผ่านข้างตัวเฉินนั่วไป
จีน
陳諾居然真的要開小超市,這種過時的思維怎麼跟得上網路經濟的大潮?
ไทย
เฉินนั่วคิดจะเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆ จริงๆ สินะ ความคิดที่ล้าสมัยแบบนี้จะไปตามทันกระแสเศรษฐกิจอินเทอร์เน็ตได้อย่างไร
จีน
等我的網店成了淘寶最大的店鋪,而陳諾還在守著小超市時,他就會知道當初放棄我是多麼錯誤的選擇了。
ไทย
รอจนร้านค้าออนไลน์ของฉันกลายเป็นร้านที่ใหญ่ที่สุดในเถาเป่า และเฉินนั่วยังคงเฝ้าซูเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆ อยู่ เมื่อนั้นเขาจะได้รู้ว่าการยอมปล่อยฉันไปในตอนนั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดขนาดไหน
จีน
“玲兒,馮翔!你們在做什麼?!”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ เฝิงเสียง! พวกเธอทำอะไรกันน่ะ?!”
จีน
周玲兒正在暢想未來,耳邊倏地響起許甜甜憤怒的聲音。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์กำลังวาดฝันถึงอนาคต เสียงเกรี้ยวกราดของสวี่เถียนเถียนก็พลันดังขึ้นข้างหู
จีน
只見許甜甜和曾雪站在面前,許甜甜一臉氣憤,恨不得把手裡的棒打鮮橙扣到周玲兒和馮翔的頭上去。
ไทย
เห็นเพียงสวี่เถียนเถียนกับเจิงเสวี่ยยืนอยู่ตรงหน้า สวี่เถียนเถียนมีสีหน้าโกรธจัด แทบอยากจะเอาชาส้มสดในมือคว่ำใส่หัวของโจวหลิงเอ๋อร์กับเฝิงเสียงให้รู้แล้วรู้รอด
จีน
今天他們四個人是一起出來的,周玲兒和馮翔討論去義烏進貨的事,走在後面,許甜甜則和曾雪去前面買奶茶。
ไทย
วันนี้พวกเขาทั้งสี่คนออกมาด้วยกัน โจวหลิงเอ๋อร์กับเฝิงเสียงพูดคุยเรื่องไปรับของที่อี้อูจึงเดินอยู่ด้านหลัง ส่วนสวี่เถียนเถียนกับเจิงเสวี่ยเดินไปซื้อชานมข้างหน้า
จีน
兩人買好奶茶走回來,卻赫然看到周玲兒居然挽住了馮翔的手臂!
ไทย
ทั้งสองคนซื้อชานมเสร็จเดินกลับมา ทว่ากลับต้องตกตะลึงเมื่อเห็นว่าโจวหลิงเอ๋อร์ควงแขนเฝิงเสียงอยู่!
จีน
許甜甜氣的臉都白了,失聲驚叫。
ไทย
สวี่เถียนเถียนโกรธจนหน้าซีดเผือด ร้องอุทานเสียงหลง
จีน
周玲兒和馮翔嚇了一跳,連忙分開,周玲兒解釋道:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์กับเฝิงเสียงสะดุ้งตกใจ รีบผละออกจากกัน โจวหลิงเอ๋อร์อธิบายว่า
จีน
“甜甜,你聽我說,我是為了氣陳諾!我和馮翔什麼事都沒有!”
ไทย
“เถียนเถียน เธอฟังฉันนะ ฉันทำไปเพื่อยั่วโมโหเฉินนั่ว! ฉันกับเฝิงเสียงไม่ได้มีอะไรกันเลย!”
จีน
許甜甜一怔,旁邊的曾雪也道:
ไทย
สวี่เถียนเถียนชะงักไป เจิงเสวี่ยที่อยู่ข้างๆ ก็เอ่ยขึ้นว่า
จีน
”對啊甜甜,玲兒怎麼可能看得上馮翔......啊不是,我的意思是玲兒一心想著陳諾,怎麼可能和其他男生搞曖昧?“
ไทย
“ใช่แล้วเถียนเถียน หลิงเอ๋อร์จะไปมองเฝิงเสียงได้ยังไง… เอ๊ะไม่ใช่ ฉันหมายถึงว่าหลิงเอ๋อร์มีแต่เฉินนั่วเต็มหัวใจ จะไปทำตัวคลุมเครือกับผู้ชายคนอื่นได้ยังไงกัน”
จีน
這話讓許甜甜和馮翔都很無語。
ไทย
คำพูดนี้ทำให้ทั้งสวี่เถียนเถียนและเฝิงเสียงพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
จีน
許甜甜:什麼叫周玲兒怎麼可能看得上馮翔,我男朋友很差嗎?呃,要是和陳諾比,好像是有差距。
ไทย
สวี่เถียนเถียน: อะไรคือโจวหลิงเอ๋อร์จะไปมองเฝิงเสียงได้ยังไง แฟนฉันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ เอ่อ ถ้าเทียบกับเฉินนั่วแล้ว ก็ดูเหมือนจะมีช่องว่างอยู่จริงๆ
จีน
馮翔:什麼叫周玲兒怎麼可能看得上我,我很差嗎?呃,和陳諾比好像是差了點,操!
ไทย
เฝิงเสียง: อะไรคือโจวหลิงเอ๋อร์จะไปมองฉันได้ยังไง ฉันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ เอ่อ เทียบกับเฉินนั่วแล้วดูเหมือนจะด้อยกว่านิดหน่อยจริงๆ ให้ตายสิ!
จีน
曾雪一句話得罪了兩個人,頓時不敢再說話了,周玲兒只得詳細說了一遍剛才遇到陳諾的事。
ไทย
เจิงเสวี่ยพูดประโยคเดียวล่วงเกินคนไปถึงสองคน พลันไม่กล้าเอ่ยอะไรอีก โจวหลิงเอ๋อร์จึงจำต้องเล่าเรื่องที่เพิ่งบังเอิญเจอเฉินนั่วเมื่อครู่อย่างละเอียดรอบหนึ่ง
จีน
許甜甜的臉色這才好看了些,“是我誤會了,可是玲兒你也不能拿我的男朋友去氣陳諾啊。”
ไทย
สีหน้าของสวี่เถียนเถียนถึงได้ดูดีขึ้นมาบ้าง “ฉันเข้าใจผิดไปเอง แต่ว่าหลิงเอ๋อร์ เธอก็เอาแฟนฉันไปยั่วโมโหเฉินนั่วไม่ได้นะ”
จีน
周玲兒自知理虧,耐著性子道歉:“不好意思,甜甜,以後不會了。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์รู้ตัวว่าผิด จึงสะกดอารมณ์เอ่ยขอโทษ “ขอโทษนะเถียนเถียน ต่อไปจะไม่ทำอีกแล้ว”
จีน
曾雪趕緊打圓場:“誤會說開了就好,對了,玲兒、馮翔,後天就是周末了,你們正好周末去義烏,這次可以多進一點貨。”
ไทย
เจิงเสวี่ยรีบไกล่เกลี่ย “ปรับความเข้าใจกันได้ก็ดีแล้ว จริงสิ หลิงเอ๋อร์ เฝิงเสียง มะรืนนี้ก็วันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว พวกเธอไปอี้อูช่วงสุดสัปดาห์พอดี คราวนี้จะได้สั่งของเพิ่มอีกหน่อย”
จีน
馮翔點點頭道:“我也是這麼打算的,只要資金足夠,我們可以一次性進十萬的貨,再讓義烏那邊給我們發過來。”
ไทย
เฝิงเสียงพยักหน้าพลางเอ่ย “ฉันก็ตั้งใจไว้อย่างนั้นเหมือนกัน ขอแค่เงินทุนเพียงพอ พวกเราก็สามารถสั่งของทีเดียวหนึ่งแสน แล้วค่อยให้อี้อูทางโน้นส่งมาให้พวกเรา”
จีน
“十萬?”曾雪和許甜甜都有些猶疑,“會不會太多了?”
ไทย
“หนึ่งแสนเหรอ” เจิงเสวี่ยกับสวี่เถียนเถียนต่างลังเลอยู่บ้าง “จะมากไปหรือเปล่า”
จีน
她們都知道周玲兒和馮翔一人投了十萬,一共二十萬的資金。
ไทย
พวกเธอต่างรู้ว่าโจวหลิงเอ๋อร์กับเฝิงเสียงลงขันกันคนละหนึ่งแสน รวมเป็นเงินทุนสองแสน
จีน
租賃倉庫已經用了九萬多,再進十萬的貨,那創業資金可就用完了。
ไทย
เช่าโกดังสินค้าหมดไปแล้วเก้าหมื่นกว่า หากสั่งของอีกหนึ่งแสน เงินทุนเริ่มต้นธุรกิจก็คงหมดเกลี้ยงพอดี
จีน
許甜甜提醒:“玲兒那邊不是還有五萬沒到位嗎?”
ไทย
สวี่เถียนเถียนเตือนสติ “ทางหลิงเอ๋อร์ยังมีอีกห้าหมื่นที่ยังมาไม่ถึงไม่ใช่เหรอ”
จีน
她和周玲兒雖然是室友,但心裡還是向著男朋友的。
ไทย
แม้เธอจะเป็นรูมเมตกับโจวหลิงเอ๋อร์ แต่ในใจย่อมเข้าข้างแฟนหนุ่มของตัวเองอยู่แล้ว
จีน
現在馮翔出了十萬,周玲兒只出了五萬,萬一這生意賠了,自己男朋友豈不是虧了?
ไทย
ตอนนี้เฝิงเสียงออกเงินหนึ่งแสน โจวหลิงเอ๋อร์ออกแค่ห้าหมื่น หากธุรกิจนี้ขาดทุนขึ้นมา แฟนตัวเองมิต้องเสียหายหรอกหรือ
จีน
這話一出,三人都不禁看向周玲兒。
ไทย
พอคำนี้หลุดออกมา ทั้งสามคนต่างอดไม่ได้ที่จะมองไปยังโจวหลิงเอ๋อร์
จีน
周玲兒昂著下巴,“我爸說了,最遲明天就把剩下的五萬打過來,我爸是副廠長,這點錢算什麼?”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์เชิดคางขึ้น “พ่อฉันบอกแล้วว่าอย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้ก็จะโอนเงินห้าหมื่นที่เหลือมาให้ พ่อฉันเป็นถึงรองผู้อำนวยการโรงงาน เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้”
จีน
曾雪也道:“對啊,玲兒的爸可是副廠長,五萬對他們家來說就是小錢而已。”
ไทย
เจิงเสวี่ยก็เสริมว่า “ใช่แล้ว พ่อของหลิงเอ๋อร์เป็นถึงรองผู้อำนวยการโรงงาน ห้าหมื่นสำหรับบ้านพวกเขาก็แค่เศษเงินเท่านั้นแหละ”
จีน
周玲兒哼了一聲,“那是當然。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ส่งเสียงฮึ “ย่อมเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว”
จีน
許甜甜這才想起周玲兒的家境不錯,連忙道:
ไทย
สวี่เถียนเถียนนึกขึ้นได้ว่าฐานะทางบ้านของโจวหลิงเอ๋อร์ค่อนข้างดี จึงรีบเอ่ยว่า
จีน
“玲兒,我們當然是相信你的,周末我和你們倆一起去吧。”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ พวกเราย่อมเชื่อเธออยู่แล้ว สุดสัปดาห์นี้ฉันไปกับพวกเธอสองคนด้วยดีกว่า”
จีน
嘴上說相信周玲兒,但還是不放心周玲兒和馮翔單獨去義烏,她得一起去。
ไทย
ปากบอกว่าเชื่อโจวหลิงเอ๋อร์ แต่ยังคงไม่วางใจให้โจวหลิงเอ๋อร์กับเฝิงเสียงไปอี้อูกันตามลำพังสองคน เธอต้องไปด้วย
จีน
周玲兒道:“沒問題,我們周五下午就出發!”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์เอ่ย “ไม่มีปัญหา บ่ายวันศุกร์พวกเราก็ออกเดินทางกันเลย!”
จีน
回到宿舍,周玲兒走上陽台,給周先盛打去電話。
ไทย
พอกลับมาถึงหอพัก โจวหลิงเอ๋อร์เดินออกไปที่ระเบียง ต่อสายหาโจวเซียนเซิ่ง
จีน
對面響了許久才接通,周玲兒埋怨道:“爸,你怎麼才接電話?”
ไทย
ปลายสายดังอยู่นานมากกว่าจะรับ โจวหลิงเอ๋อร์บ่นอุบ “พ่อ ทำไมเพิ่งรับสายเนี่ย”
จีน
周先盛的聲音有點低沉,“爸在忙工作,乖女兒什麼事啊 ?”
ไทย
น้ำเสียงของโจวเซียนเซิ่งดูทุ้มต่ำเล็กน้อย “พ่อกำลังยุ่งกับงานอยู่น่ะ ลูกสาวคนเก่งมีเรื่องอะไรเหรอ”
จีน
周玲兒道:“爸,我和同學後天就要去義烏進貨了,你趕緊把那五萬塊打過來啊。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์เอ่ยว่า “พ่อ มะรืนนี้หนูกับเพื่อนจะไปรับของที่อี้อูแล้วนะ พ่อรีบโอนเงินห้าหมื่นนั่นมาเร็วเข้าสิ”
จีน
周先盛頓了頓,終於道:“好,我今天忙完就給你匯款。”
ไทย
โจวเซียนเซิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เอ่ยว่า “ได้ พ่อจัดการงานของวันนี้เสร็จแล้วจะโอนเงินไปให้นะ”
จีน
“謝謝爸!”
ไทย
“ขอบคุณค่ะพ่อ!”
จีน
江縣,舊廠街。
ไทย
เจียงเซี่ยน จิ้วฉ่างเจีย
จีน
鍋爐廠舊職工樓。
ไทย
ตึกพักอาศัยเก่าของพนักงานโรงงานหม้อต้ม
จีน
周先盛放下手機,抬頭看著這曾經無比熟悉的老樓,長長地嘆了口氣。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งวางโทรศัพท์มือถือ เงยหน้ามองตึกเก่าที่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่งนี้พลางทอดถอนใจยาว
จีน
一個小時前,技術部的李部長和客戶溝通未果,那幾家大客戶依然要求讓陳國棟和他們進行技術銜接。
ไทย
หนึ่งชั่วโมงก่อน หัวหน้าแผนกหลี่แห่งแผนกเทคนิคเจรจากับลูกค้าไม่เป็นผล ลูกค้ารายใหญ่เหล่านั้นยังคงเรียกร้องให้เฉินกั๋วต้งประสานงานด้านเทคนิคกับพวกเขาต่อไป
จีน
徐廠長急了,要求周先盛必須把陳國棟請回來。
ไทย
ผู้อำนวยการโรงงานสวีร้อนใจ สั่งให้โจวเซียนเซิ่งต้องไปเชิญเฉินกั๋วต้งกลับมาให้ได้
จีน
於是周先盛只能來到舊廠街,陳家樓下。
ไทย
ดังนั้นโจวเซียนเซิ่งจึงทำได้เพียงมาที่จิ้วฉ่างเจีย ใต้ตึกบ้านตระกูลเฉิน
จีน
躊躇許久,周先盛終於抬起沉重的雙腿,踏上了樓梯。
ไทย
ลังเลอยู่นาน โจวเซียนเซิ่งจึงยกสองขาอันหนักอึ้งในที่สุด ก้าวขึ้นบันไดไป
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน