บทที่ 109

ขอบคุณนะ คู่หูสร้างแรงบันดาลใจ

謝謝你,激勵夥伴
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

周玲兒和陳諾從幼兒園開始就在一個班。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กับเฉินนั่วอยู่ห้องเดียวกันมาตั้งแต่ชั้นอนุบาล

จีน

那時候陳諾連尿褲子都不知道喊,而周玲兒已經是老師指定的小小班長了。

ไทย

ตอนนั้นเฉินนั่วแม้แต่ฉี่รดกางเกงยังไม่รู้ประสีประสาจะร้องบอกใคร ในขณะที่โจวหลิงเอ๋อร์กลายเป็นหัวหน้าห้องตัวน้อยที่ครูแต่งตั้งแล้ว

จีน

後來兩人又在同一個小學同一所初中,周玲兒一直都是班上最優秀的那一個。

ไทย

ต่อมาทั้งคู่ก็เรียนโรงเรียนประถมเดียวกัน มัธยมต้นเดียวกัน และโจวหลิงเอ๋อร์ก็เป็นคนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในห้องมาโดยตลอด

จีน

而陳諾永遠都笨拙地跟在她身後,像一個透明人,不被人關注。

ไทย

ส่วนเฉินนั่วก็คอยเดินตามหลังเธออย่างเงอะงะงุ่มง่ามเสมอ ราวกับคนไร้ตัวตนที่ไม่ได้รับความสนใจจากใคร

จีน

從那時開始,陳諾在別人的口中就已經沒有了自己的名字,因為同學們都把他稱作:

ไทย

ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา ในปากของคนอื่นเฉินนั่วก็ไม่มีชื่อของตัวเองอีกต่อไป เพราะเพื่อนร่วมชั้นต่างพากันเรียกเขาว่า:

จีน

周玲兒的跟班狗。

ไทย

หมาลูกไล่ของโจวหลิงเอ๋อร์

จีน

那時還沒有“舔狗”這個稱謂,不過也是異曲同工。

ไทย

ตอนนั้นยังไม่มีคำว่า “หมาเลีย” แต่ความหมายก็แทบไม่ต่างกันเลย

จีน

周玲兒很不喜歡陳諾一直纏著自己,但同時又習慣了陳諾的隨叫隨到。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ไม่ชอบเอามากๆ ที่เฉินนั่วคอยตามตื๊อเธอ แต่ในขณะเดียวกันก็เคยชินกับการที่เฉินนั่วพร้อมจะมาหาทุกครั้งที่เรียกหา

จีน

畢竟陳諾的長相還不錯,又聽自己的話,使喚起來還是挺有面子的。

ไทย

อย่างไรเสียหน้าตาของเฉินนั่วก็จัดว่าดูดี แถมยังเชื่อฟังเธอ ชี้นิ้วสั่งใช้งานแล้วก็ดูเชิดหน้าชูตาไม่น้อย

จีน

後來到了高中,周玲兒成了公認的學霸校花,追求她的優秀男生也越來越多。

ไทย

ต่อมาพอขึ้นชั้นมัธยมปลาย โจวหลิงเอ๋อร์ก็กลายเป็นดาวโรงเรียนระดับหัวกะทิที่ใครๆ ต่างยอมรับ และมีเด็กหนุ่มยอดเยี่ยมมาตามจีบเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

จีน

而愈發普通的陳諾就顯得可有可無了。

ไทย

ส่วนเฉินนั่วที่ดูธรรมดาลงเรื่อยๆ จึงกลายเป็นมีหรือไม่มีก็ได้

จีน

周玲兒對陳諾也越來越冷淡,因為她不想別人誤會她和陳諾的關係。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์จึงยิ่งเย็นชากับเฉินนั่วมากขึ้น เพราะเธอไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจผิดเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเฉินนั่ว

จีน

她只需要陳諾繼續捧著她,供她使喚,但又保持一定的距離,這樣就不會影響她認識更多優秀的男生。

ไทย

เธอต้องการเพียงแค่ให้เฉินนั่วคอยเอาอกเอาใจเธอ คอยให้เธอชี้นิ้วสั่งต่อไป แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องรักษาระยะห่างไว้ระดับหนึ่ง เพื่อจะได้ไม่กระทบต่อการที่เธอจะได้รู้จักกับเด็กหนุ่มยอดเยี่ยมคนอื่นๆ เพิ่มขึ้น

จีน

周玲兒並不想這麼早談戀愛,她只是很享受這種眾星捧月的感覺。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ไม่ได้อยากมีความรักเร็วขนาดนี้ เธอเพียงแค่เสพติดความรู้สึกของการเป็นดาวล้อมเดือนเท่านั้น

จีน

可陳諾突然對她變的很冷淡,而且還變得越來越優秀。

ไทย

ทว่าจู่ๆ เฉินนั่วกลับเย็นชากับเธออย่างกะทันหัน แถมยังยอดเยี่ยมขึ้นเรื่อยๆ

จีน

這讓周玲兒措手不及。

ไทย

สิ่งนี้ทำให้โจวหลิงเอ๋อร์ตั้งตัวไม่ติด

จีน

她還沒想好該怎麼重新看待自己和陳諾的關係。

ไทย

เธอยังไม่ทันคิดเลยว่าจะมองความสัมพันธ์ระหว่างตัวเองกับเฉินนั่วใหม่อย่างไร

จีน

陳諾卻已經用她難以反應的速度變得越來越好。

ไทย

แต่เฉินนั่วกลับพัฒนาตัวเองจนดีขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความเร็วที่เธอแทบไม่ทันได้ตั้งรับ

จีน

不但成績飛速提升,甚至還成為了鍋爐廠食堂的老闆,一個高中男生居然能月入好幾萬!

ไทย

ไม่เพียงแต่ผลการเรียนจะพุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว เขายังกลายเป็นเถ้าแก่โรงอาหารของโรงงานหม้อต้ม เด็กหนุ่มมัธยมปลายคนหนึ่งกลับทำเงินได้หลายหมื่นต่อเดือน!

จีน

這個收入,甚至比自己的父親還要高出很多!

ไทย

รายได้ระดับนี้ สูงกว่าพ่อของเธอตั้งไม่รู้เท่าไหร่ด้วยซ้ำ!

จีน

周玲兒忽然發現自己已經看不懂陳諾了。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์พลันพบว่า ตัวเองมองเฉินนั่วไม่ออกอีกต่อไปแล้ว

จีน

或者說,她被那隻從小跟到大的“跟班狗”拋棄了!

ไทย

หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ เธอถูก “หมาลูกไล่” ที่ตามติดมาตั้งแต่เด็กตัวนั้นทิ้งแล้ว!

จีน

這個念頭讓周玲兒恐慌,眼淚止不住地往下流。

ไทย

ความคิดนี้ทำให้โจวหลิงเอ๋อร์ตื่นตระหนก น้ำตาไหลรินออกมาไม่หยุด

จีน

“媽,我要找陳諾問清楚,他為什麼這麼對我?”

ไทย

“แม่คะ หนูจะไปถามเฉินนั่วให้รู้เรื่อง ทำไมเขาถึงทำกับหนูแบบนี้”

จีน

郭燕看著淚流滿面的女兒,無奈地嘆了口氣。

ไทย

กัวเยี่ยนมองดูลูกสาวที่น้ำตานองหน้า พลางถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ

จีน

她本想勸勸女兒,認清自己和陳諾的差距,不要再無謂的驕傲。

ไทย

เดิมทีเธออยากจะเกลี้ยกล่อมลูกสาว ให้มองเห็นช่องว่างระหว่างตัวเองกับเฉินนั่ว และเลิกถือดีอย่างไร้ประโยชน์เสียที

จีน

至少能回到和陳諾青梅竹馬的關係,能平靜地做朋友,避免影響學習。

ไทย

อย่างน้อยก็กลับไปเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันกับเฉินนั่ว สามารถเป็นเพื่อนกันอย่างสงบสุข เพื่อไม่ให้กระทบต่อการเรียน

จีน

但看女兒這樣子,顯然和自己期待的背道而馳了。

ไทย

แต่พอดูท่าทางของลูกสาวแล้ว ชัดเจนว่าสวนทางกับสิ่งที่เธอคาดหวังไว้โดยสิ้นเชิง

จีน

女兒這性子,果然和丈夫一個樣!

ไทย

นิสัยของลูกสาวคนนี้ เหมือนกับสามีไม่มีผิดจริงๆ!

จีน

郭燕只得改變策略,對周玲兒柔聲道:

ไทย

กัวเยี่ยนจึงจำต้องเปลี่ยนแผน เธอพูดกับโจวหลิงเอ๋อร์ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน:

จีน

“玲兒,不管陳諾在外面怎麼樣,但現在你們都是學生,最重要的還是高考。”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ ไม่ว่าข้างนอกเฉินนั่วจะเป็นยังไง แต่ตอนนี้พวกเธอทุกคนยังเป็นนักเรียนอยู่ สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นการสอบเกาเข่านะ”

จีน

“這次二模我相信你只是發揮失常了,陳諾進步這麼大,背後一定付出了很多努力。”

ไทย

“การสอบจำลองรอบสองครั้งนี้แม่เชื่อว่าลูกแค่ทำได้ต่ำกว่ามาตรฐาน เฉินนั่วก้าวหน้าไปมากขนาดนี้ เบื้องหลังเขาต้องทุ่มเทความพยายามไปมากแน่ๆ”

จีน

“我希望你們倆能互相幫助,互相督促,好好準備高考。”

ไทย

“แม่อยากให้พวกเธอสองคนช่วยเหลือซึ่งกันและกัน คอยกระตุ้นเตือนกัน และเตรียมตัวสอบเกาเข่าให้ดี”

จีน

“你不是想考上容城大學嗎?”

ไทย

“ลูกไม่ได้อยากสอบเข้ามหาวิทยาลัยหรงเฉิงหรอกเหรอ”

จีน

“等你真的考上容大,去了更廣闊的天地,自然就會忘記今天這個小小的挫折了!”

ไทย

“พอลูกสอบเข้า ม.หรงเฉิง ได้จริงๆ ได้ไปสู่โลกที่กว้างใหญ่กว่านี้ ลูกก็จะลืมความล้มเหลวเล็กๆ น้อยๆ ในวันนี้ไปเองตามธรรมชาติ!”

จีน

母親的話讓周玲兒心情好了許多,她用力地點點頭:

ไทย

คำพูดของผู้เป็นแม่ทำให้โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกดีขึ้นมาก เธอพยักหน้าอย่างแรง:

จีน

“媽,您放心吧,三模我一定會好好考,絕對不會讓陳諾超過我的!”

ไทย

“แม่คะ แม่วางใจเถอะค่ะ การสอบจำลองรอบสามหนูจะตั้งใจทำให้ดี จะไม่ยอมให้เฉินนั่วแซงหน้าหนูไปได้อย่างเด็ดขาด!”

จีน

郭燕張張嘴,還想說什麼,但看到女兒那重新恢復生氣的臉,終究還是沒再開口。

ไทย

กัวเยี่ยนอ้าปาก อยากจะพูดอะไรอีก แต่เมื่อเห็นใบหน้าของลูกสาวกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

จีน

“那好,玲兒,你早點休息。”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีจ้ะ หลิงเอ๋อร์ ลูกรีบพักผ่อนแต่หัวค่ำเถอะนะ”

จีน

走出女兒的卧室,周先盛迎上來:

ไทย

เมื่อเดินออกมาจากห้องนอนของลูกสาว โจวเซียนเซิ่งก็เดินเข้ามาหา:

จีน

“怎麼樣了?”

ไทย

“เป็นยังไงบ้าง”

จีน

郭燕此時看到丈夫就沒來由地氣從心來,瞪了周先盛一眼:

ไทย

ตอนนี้กัวเยี่ยนพอเห็นหน้าสามีก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จึงตวัดสายตาค้อนใส่โจวเซียนเซิ่งไปทีหนึ่ง:

จีน

“都怪你,女兒怎麼這麼像你!”

ไทย

“เพราะคุณนั่นแหละ ทำไมลูกสาวถึงได้เหมือนคุณขนาดนี้นะ!”

จีน

說完就氣沖沖地進了自己的卧室。

ไทย

พูดจบก็เดินฮึดฮัดเข้าห้องนอนของตัวเองไป

จีน

周先盛一臉懵逼:“女兒像我不是挺好的嗎?”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก “ลูกสาวเหมือนผมมันไม่ดีตรงไหนกัน”

จีน

......

ไทย

…

จีน

第二天。

ไทย

วันต่อมา

จีน

“媽,我走了!”

ไทย

“แม่ครับ ผมไปแล้วนะ!”

จีน

“豆漿還沒喝完呢!”

ไทย

“น้ำเต้าหู้ยังดื่มไม่หมดเลย!”

จีน

“我路上喝!”

ไทย

“ผมไปดื่มระหว่างทางครับ!”

จีน

踏著清晨的第一縷曙光,陳諾嘴裡叼著豆漿袋子,熟練地用吸管插進袋子里,一邊吸豆漿,一邊把耳機塞進耳朵。

ไทย

ย่ำไปท่ามกลางแสงอรุณแรกของยามเช้า เฉินนั่วคาบถุงน้ำเต้าหู้ไว้ในปาก เสียบหลอดลงในถุงอย่างคล่องแคล่ว พลางดูดน้ำเต้าหู้ไปพลางเสียบหูฟังเข้าที่หูไปพลาง

จีน

早上是記憶力最好的時間,去學校的路上最適合背單詞了。

ไทย

ตอนเช้าเป็นช่วงเวลาที่ความจำดีที่สุด ระหว่างทางไปโรงเรียนจึงเหมาะกับการท่องศัพท์ที่สุด

จีน

出了舊廠街,碰到同樣一邊啃著包子一邊背單詞的張元,兩人相視一笑,並肩而行。

ไทย

พอเดินพ้นจิ้วฉ่างเจีย ก็เจอกับจางหยวนที่กำลังแทะซาลาเปาไปพลางท่องศัพท์ไปพลางเหมือนกัน ทั้งสองสบตากันแล้วยิ้ม เดินเคียงข้างไปด้วยกัน

จีน

路上不少認識他倆的同學都是一臉驚羨,指指點點。

ไทย

เพื่อนนักเรียนบนท้องถนนไม่น้อยที่รู้จักทั้งคู่ต่างมองด้วยสายตาอิจฉาปนทึ่ง พลางชี้ไม้ชี้มือซุบซิบ

จีน

“那個就是四班的陳諾,聽說他二模升了兩百多名呢!”

ไทย

“นั่นน่ะคือเฉินนั่วห้อง 4 ได้ยินว่าการสอบจำลองรอบสองเขาอันดับพุ่งขึ้นมาตั้งสองร้อยกว่าอันดับแน่ะ!”

จีน

“我們班主任昨天在群里就拿他舉例子,說什麼學渣逆襲!還讓我們都向他學習!”

ไทย

“ครูประจำชั้นห้องเราเมื่อวานเอาเขามาเป็นตัวอย่างในกลุ่ม บอกว่าพวกบ๊วยพลิกชะตาอะไรทำนองนั้น! แถมยังให้พวกเราทุกคนเอาเขาเป็นเยี่ยงอย่างด้วย!”

จีน

“那個張元更離譜,從四百多名升到了一百名,簡直瘋了!”

ไทย

“จางหยวนคนนั้นยิ่งหลุดโลกกว่าเดิมอีก จากสี่ร้อยกว่าขึ้นมาอยู่อันดับหนึ่งร้อย บ้าไปแล้วชัดๆ!”

จีน

“我聽說他們請了家教,一小時五百塊那種!”

ไทย

“ฉันได้ยินมาว่าพวกเขาจ้างติวเตอร์ส่วนตัว แบบชั่วโมงละห้าร้อยหยวนน่ะ!”

จีน

“卧槽!這是拿錢堆出來的啊!”

ไทย

“เชี่ย! นี่มันใช้เงินถมขึ้นมานี่หว่า!”

จีน

“我爸媽要是願意出錢給我請這種家教,我也行啊!”

ไทย

“ถ้าพ่อแม่ฉันยอมจ่ายเงินจ้างติวเตอร์แบบนั้นให้ ฉันก็ทำได้เหมือนกันแหละ!”

จีน

人有時候就是這樣,看到原本和自己差不多的人突然起飛,他們往往會認為這是對方運氣好,或者是得到了某種外力的幫助。

ไทย

คนเราบางครั้งก็เป็นแบบนี้ พอเห็นคนที่เดิมทีพอๆ กับตัวเองจู่ๆ ก็พุ่งทะยานขึ้นไป พวกเขามักจะคิดว่าอีกฝ่ายโชคดี หรือไม่ก็ได้รับความช่วยเหลือจากพลังภายนอกบางอย่าง

จีน

這麼一想,就能很好地緩解那種身邊人突然將自己遠遠拋離的落差感。

ไทย

พอคิดแบบนี้ ก็จะช่วยบรรเทาความรู้สึกเคว้งคว้างสูญเสียความมั่นใจที่คนข้างกายจู่ๆ ก็ทิ้งห่างตัวเองไปไกลลิบได้เป็นอย่างดี

จีน

就像此時周圍無數對陳諾和張元投來驚艷目光的同學們。

ไทย

เหมือนกับเหล่าเพื่อนนักเรียนรอบข้างนับไม่ถ้วนที่กำลังทอดสายตาทึ่งปนอิจฉามายังเฉินนั่วและจางหยวนในเวลานี้

จีน

昨晚他們所在的班級群里,陳諾和張元這兩個名字就成了老師口中“別人班的孩子”。

ไทย

เมื่อคืนในกลุ่มแชตห้องเรียนของพวกเขา ชื่อของเฉินนั่วและจางหยวนกลายเป็น “เด็กห้องอื่น” ในปากของบรรดาคุณครูไปแล้ว

จีน

一個從全年級三百名躥升到前八十名,一個從四百名墊底位置一躍跳到了一百名。

ไทย

คนหนึ่งกระโดดจากอันดับสามร้อยของทั้งชั้นขึ้นมาอยู่ในแปดสิบอันดับแรก อีกคนกระโดดจากอันดับสี่ร้อยที่เป็นตำแหน่งรั้งท้ายขึ้นมาอยู่อันดับหนึ่งร้อย

จีน

這麼激勵人心的事迹自然是老師的最愛,於是高三的學渣們昨晚都被陳諾和張元這兩個名字反覆洗禮。

ไทย

วีรกรรมอันสร้างแรงบันดาลใจเช่นนี้ย่อมเป็นของโปรดของครูอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อคืนเหล่านักเรียนบ๊วยชั้น ม.6 ต่างก็ถูกชื่อของเฉินนั่วและจางหยวนล้างหูล้างตาวนซ้ำไปซ้ำมา

จีน

以至於兩人今天走進高中部的教學樓時,這些學渣們都用一種幽怨的目光看著他們。

ไทย

จนถึงขนาดที่ว่าพอทั้งคู่เดินเข้ามาในอาคารเรียนแผนกมัธยมปลายในวันนี้ เหล่านักเรียนบ๊วยพวกนี้ต่างพากันมองพวกเขาด้วยสายตาตัดพ้อเคียดแค้น

จีน

“喂喂,陳諾,我們好像成明星了,哈哈哈!”

ไทย

“เฮ้ๆ เฉินนั่ว พวกเราเหมือนจะกลายเป็นดาราไปแล้วว่ะ ฮ่าๆๆ!”

จีน

張元覺得很爽,摘下耳機,興奮地對陳諾說道。

ไทย

จางหยวนรู้สึกสะใจมาก เขาถอดหูฟังออกแล้วพูดกับเฉินนั่วอย่างตื่นเต้น

จีน

陳諾對這種事根本不感興趣,被一群小屁孩羨慕嫉妒有什麼意思?能掙錢嗎?

ไทย

เฉินนั่วไม่สนใจเรื่องพรรค์นี้แม้แต่น้อย การถูกเด็กเมื่อวานซืนกลุ่มหนึ่งอิจฉาริษยามันมีประโยชน์อะไร หาเงินได้เหรอ

จีน

哦對,說到掙錢,今天必須把兩千塊外債給收回來。

ไทย

อ้อ จริงสิ พูดถึงเรื่องหาเงิน วันนี้ต้องทวงหนี้สองพันหยวนกลับมาให้ได้

จีน

上了三樓,陳諾走到五班的教室門口,還沒等他開口,坐在門口的楚雨尋已經朝教室里喊道:

ไทย

พอขึ้นมาถึงชั้นสาม เฉินนั่วเดินมาถึงหน้าประตูห้องเรียนห้อง 5 ยังไม่ทันที่เขาจะอ้าปาก ฉู่ยวี่สวินที่นั่งอยู่ตรงประตูก็ตะโกนเข้าไปในห้องเรียนแล้ว:

จีน

“林程程,你的激勵夥伴找你!”

ไทย

“หลินเฉิงเฉิง คู่หูสร้างแรงบันดาลใจของเธอมาหาแน่ะ!”

จีน

她的聲音充滿熱情,這一嗓子把喧鬧的教室都給干沉默了。

ไทย

เสียงของเธอเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น เสียงตะโกนนี้ทำให้ห้องเรียนที่กำลังเอะอะเสียงดังเงียบกริบลงทันตา

จีน

五班的所有同學都下意識地看向林程程。

ไทย

เพื่อนนักเรียนทุกคนในห้อง 5 ต่างหันไปมองหลินเฉิงเฉิงโดยไม่รู้ตัว

จีน

林程程臉色鐵青地站起來,面無表情地走到陳諾的面前,從口袋裡掏出一個信封,鬱悶地塞到陳諾的手中。

ไทย

หลินเฉิงเฉิงหน้าเขียวคล้ำลุกขึ้นยืน เดินอย่างไร้อารมณ์มาตรงหน้าเฉินนั่ว หยิบซองจดหมายซองหนึ่งออกมาจากกระเป๋า แล้วยัดใส่มือของเฉินนั่วอย่างหงุดหงิด

จีน

然後轉頭走向自己的座位。

ไทย

จากนั้นก็หันหลังเดินกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง

จีน

陳諾打開信封一看,嗯,十張一百塊,他真誠地沖林程程大聲說道:

ไทย

เฉินนั่วเปิดซองจดหมายดู อื้ม แบงก์ร้อยสิบใบ เขาตะโกนบอกหลินเฉิงเฉิงด้วยความจริงใจ:

จีน

“謝謝你,激勵夥伴!”

ไทย

“ขอบคุณนะ คู่หูสร้างแรงบันดาลใจ!”

จีน

林程程腳下一個趔趄,差點摔倒,氣沖沖地走回自己的座位,拿起一本書擋住了自己的臉。

ไทย

หลินเฉิงเฉิงก้าวขาซวนเซจนแทบจะล้ม เดินฮึดฮัดกลับไปที่นั่งของตัวเอง แล้วหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาบังหน้าไว้

จีน

坐在旁邊的跟班一號低聲安慰:“沒關係,程程,你們家這麼有錢,一千塊算什麼。”

ไทย

ลูกไล่หมายเลขหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างๆ ปลอบด้วยเสียงเบา “ไม่เป็นไรหรอกเฉิงเฉิง บ้านเธอรวยขนาดนี้ เงินหนึ่งพันหยวนจะนับเป็นอะไรได้”

จีน

林程程一聽更鬱悶了,一千塊不算什麼,那你幫我給啊!

ไทย

หลินเฉิงเฉิงได้ยินแล้วยิ่งหงุดหงิดหนักกว่าเดิม เงินหนึ่งพันหยวนไม่นับเป็นอะไร งั้นเธอก็จ่ายแทนฉันสิยะ!

จีน

跟班二號也湊上來:“都怪一枝眉,要不是她幫陳諾補習,陳諾怎麼可能考進前一百?”

ไทย

ลูกไล่หมายเลขสองก็ยื่นหน้าเข้ามา “ต้องโทษยัยคิ้วเดียวแท้ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะหล่อนช่วยติวให้เฉินนั่ว เฉินนั่วจะสอบติดร้อยอันดับแรกได้ยังไง”

จีน

“這次一枝眉也考進了年級前二十,沒想到她學習真這麼好呢!”

ไทย

“ครั้งนี้ยัยคิ้วเดียวก็สอบติดยี่สิบอันดับแรกของระดับชั้นด้วย นึกไม่ถึงเลยว่าหล่อนจะเรียนเก่งขนาดนี้!”

จีน

這時正好沈新眉走進教室,依舊戴著土氣的大黑框眼鏡,頂著難看的一字眉,彎腰駝背埋著腦袋。

ไทย

จังหวะนั้นเสิ่นซินเหมยเดินเข้ามาในห้องเรียนพอดี เธอยังคงสวมแว่นตากรอบดำหนาเตอะดูเชยๆ มีคิ้วพาดตรงหน้าตาอัปลักษณ์อยู่บนใบหน้า เดินหลังค่อมก้มหน้าก้มตา

จีน

即便她這次考進了年級前二十,但依舊沒什麼人注意她。

ไทย

แม้ว่าครั้งนี้เธอจะสอบติดยี่สิบอันดับแรกของระดับชั้น แต่ก็ยังคงแทบไม่มีใครสนใจเธออยู่ดี

จีน

看到沈新眉那畏畏縮縮的樣子,林程程忽然覺得心裡好受了些,不屑地冷哼一聲:

ไทย

เมื่อเห็นท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวขี้ขลาดของเสิ่นซินเหมย หลินเฉิงเฉิงก็พลันรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง เธอแค่นเสียงฮึอย่างดูถูก:

จีน

“學習好又怎麼樣?還不是丑貨一個!長成這樣,就算上了大學也沒人會喜歡她!”

ไทย

“เรียนเก่งแล้วยังไงล่ะ ก็ยังเป็นยัยตัวอัปลักษณ์อยู่ดี! หน้าตาแบบนี้ ต่อให้เข้ามหาวิทยาลัยได้ก็ไม่มีใครชอบหล่อนหรอก!”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน