บทที่ 425

รองผู้อำนวยการโรงงานโจวก้มหัวขอร้องคนอื่น

周副廠長低頭求人

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

五年前,鍋爐廠就在舊廠街,那時候這條街還叫鍋爐街,廠區和員工宿舍樓都在這裡。

ไทย

ห้าปีก่อน โรงงานหม้อต้มยังอยู่ที่จิ้วฉ่างเจีย ตอนนั้นถนนสายนี้ยังเรียกว่าถนนหม้อต้ม ทั้งเขตโรงงานและตึกหอพักพนักงานล้วนอยู่ที่นี่

จีน

後來鍋爐廠搬走,宿舍樓也低價賣給了職工,這條街就被稱作了舊廠街。

ไทย

ต่อมาโรงงานหม้อต้มย้ายออกไป ตึกหอพักก็ขายให้พนักงานในราคาถูก ถนนสายนี้จึงถูกเรียกว่าจิ้วฉ่างเจีย

จีน

周先盛就是在鍋爐廠搬遷時升了職,第二年就搬出了舊廠街。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งได้เลื่อนตำแหน่งตอนที่โรงงานหม้อต้มย้ายพอดี ปีที่สองเขาก็ย้ายออกจากจิ้วฉ่างเจีย

จีน

在這之前,周家和陳家都住在五樓,門對門。

ไทย

ก่อนหน้านั้น ครอบครัวตระกูลโจวและครอบครัวตระกูลเฉินล้วนอาศัยอยู่ที่ชั้นห้า ประตูอยู่ตรงข้ามกัน

จีน

兩家是正兒八經的老鄰居,周玲兒和陳諾也是名副其實的青梅竹馬。

ไทย

ทั้งสองบ้านเป็นเพื่อนบ้านเก่าแก่กันอย่างแท้จริง โจวหลิงเอ๋อร์กับเฉินนั่วเองก็เป็นเพื่อนเล่นในวัยเด็กกันอย่างแท้จริง

จีน

只是自從搬出舊廠街之後,周先盛就再也沒有回來過。

ไทย

เพียงแต่หลังจากย้ายออกจากจิ้วฉ่างเจียแล้ว โจวเซียนเซิ่งก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย

จีน

他受不了這種破亂老舊的地方,也以自己曾經住在這裡為恥。

ไทย

เขาทนสถานที่ซอมซ่อทรุดโทรมแบบนี้ไม่ได้ และรู้สึกอับอายที่ตัวเองเคยอาศัยอยู่ที่นี่

จีน

沒想到,他今天還會回來。

ไทย

ไม่นึกเลยว่า วันนี้เขาจะได้กลับมาอีก

จีน

而且是為了求陳國棟。

ไทย

แถมยังมาเพื่อขอร้องเฉินกั๋วต้ง

จีน

“咦,這不是老周嗎?你怎麼回來了?”

ไทย

“เอ๊ะ นี่ไม่ใช่เหล่าโจวหรอกหรือ นายกลับมาได้ยังไงกัน”

จีน

一樓小賣部的男人認出了周先盛,笑呵呵地打招呼。

ไทย

ชายที่ร้านโชห่วยชั้นหนึ่งจำโจวเซียนเซิ่งได้ จึงเอ่ยทักทายอย่างยิ้มแย้ม

จีน

“是老張啊,你還在擺攤呢?”

ไทย

“เหล่าจางนี่เอง นายยังตั้งแผงขายของอยู่อีกเหรอ”

จีน

周先盛笑著回答:“在這兒還能有生意嗎?”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งยิ้มตอบ “อยู่ที่นี่ยังค้าขายได้อยู่อีกเหรอ”

จีน

老張道:“都是街坊鄰居照顧,還算湊合,我也習慣了,賣東西就圖個熱鬧,這麼多老鄰居,每天嘮嘮也挺好的。”

ไทย

เหล่าจางพูดว่า “ก็อาศัยเพื่อนบ้านแถวนี้ช่วยอุดหนุน พอถูๆ ไถๆ ไปได้ ฉันเองก็ชินแล้ว ขายของก็เพื่อความคึกคัก มีเพื่อนบ้านเก่าๆ มากมายขนาดนี้ ได้คุยเล่นกันทุกวันก็ดีเหมือนกัน”

จีน

周先盛不太能理解,隨意敷衍了兩句,老張又道:

ไทย

โจวเซียนเซิ่งไม่ค่อยเข้าใจนัก จึงตอบส่งๆ ไปสองสามคำ เหล่าจางก็พูดขึ้นอีกว่า

จีน

“聽說你都做副廠長了,咱們這棟樓里除了老陳的兒子就數你最有出息啊!”

ไทย

“ได้ยินว่านายได้เป็นรองผู้อำนวยการโรงงานแล้ว ในตึกนี้ของพวกเรา นอกจากลูกชายของเหล่าเฉินแล้วก็มีนายนี่แหละที่มีอนาคตที่สุด!”

จีน

這話聽著有點怪,周先盛愣了一下,“老陳的兒子?”

ไทย

คำพูดนี้ฟังดูแปลกๆ โจวเซียนเซิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง “ลูกชายเหล่าเฉินเหรอ”

จีน

“對啊!”老張說道:“老陳的兒子在大學做生意賺了不少錢,都成明星了,你和老陳那麼熟你都不知道嗎?”

ไทย

“ก็ใช่น่ะสิ!” เหล่าจางพูด “ลูกชายเหล่าเฉินทำธุรกิจตอนเรียนมหาวิทยาลัยหาเงินได้ไม่น้อย กลายเป็นดาวเด่นไปแล้ว นายสนิทกับเหล่าเฉินขนาดนั้นนายไม่รู้เหรอ”

จีน

周先盛有點不自然,“我當然知道,現在他們的任務就是好好學習,做生意都是不務正業。”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย “ฉันรู้สิ ตอนนี้หน้าที่ของพวกเขาคือตั้งใจเรียน การทำธุรกิจมันเป็นเรื่องนอกลู่นอกทางทั้งนั้นแหละ”

จีน

說完便徑直上樓去了,老張奇怪地道:

ไทย

พูดจบก็เดินตรงขึ้นบันไดไป เหล่าจางเอ่ยอย่างแปลกใจว่า

จีน

“念書就是為了找個能掙錢的好工作,小陳書沒念完就能掙錢了,怎麼叫不務正業了?”

ไทย

“เรียนหนังสือก็เพื่อหางานดีๆ ที่หาเงินได้ เสี่ยวเฉินยังเรียนไม่จบก็หาเงินได้แล้ว จะเรียกว่านอกลู่นอกทางได้ยังไงกัน”

จีน

周先盛氣沖沖地往上走,途中又碰到了好幾個老鄰居,他勉強笑著打了招呼,五層樓而已走的比爬天梯還累。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งเดินขึ้นไปด้วยความโมโห ระหว่างทางก็เจอกับเพื่อนบ้านเก่าอีกหลายคน เขาฝืนยิ้มทักทาย แค่ตึกห้าชั้นกลับเดินเหนื่อยยิ่งกว่าปีนบันไดขึ้นสวรรค์

จีน

終於到了五樓,面前是一扇無比熟悉的門。

ไทย

ในที่สุดก็ถึงชั้นห้า ตรงหน้าคือประตูบานที่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง

จีน

以前還住舊廠街時,周家和陳家好的不分彼此,沒事兒就相互串門,你送我剛買的水果,我送你剛炒好的冷吃牛肉。

ไทย

เมื่อก่อนตอนที่ยังอาศัยอยู่ที่จิ้วฉ่างเจีย ตระกูลโจวและตระกูลเฉินสนิทสนมกันจนไม่แบ่งแยก พอว่างก็ไปมาหาสู่กัน เธอส่งผลไม้ที่เพิ่งซื้อมาให้ฉัน ฉันส่งเนื้อวัวผัดเย็นที่เพิ่งทำเสร็จให้เธอ

จีน

夏天兩家就把門打開,在走廊上擺張桌子,堆滿飲料水果零食,四個大人聊天,兩個孩子跑來跑去玩耍。

ไทย

ในฤดูร้อน ทั้งสองบ้านจะเปิดประตูทิ้งไว้ วางโต๊ะตัวหนึ่งไว้ที่ทางเดิน เต็มไปด้วยเครื่องดื่ม ผลไม้ และของว่าง ผู้ใหญ่สี่คนนั่งคุยกัน เด็กสองคนวิ่งเล่นไปมา

จีน

這些事早就被周先盛忘記了,今天重回故地,那些消失的記憶卻不斷地攻擊著周先盛。

ไทย

เรื่องพวกนี้โจวเซียนเซิ่งลืมไปนานแล้ว แต่วันนี้เมื่อกลับมายังที่เก่า ความทรงจำที่เลือนหายไปเหล่านั้นกลับจู่โจมโจวเซียนเซิ่งไม่หยุดหย่อน

จีน

周先盛冷笑:“我來是為了公事,想這些做什麼?”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งแค่นยิ้ม “ฉันมาเพื่อธุระเรื่องงาน จะไปคิดเรื่องพวกนี้ทำไมกัน”

จีน

他猶豫片刻,終於抬手準備敲門。

ไทย

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ยกมือเตรียมจะเคาะประตู

จีน

周先盛的手還沒碰到門,房門已經打開,陳國棟提著菜籃子,抬頭一看,頓時愕然。

ไทย

มือของโจวเซียนเซิ่งยังไม่ทันแตะถูกประตู ประตูห้องก็เปิดออกเสียก่อน เฉินกั๋วต้งถือตะกร้าจ่ายตลาด เงยหน้าขึ้นมองก็ชะงักงันไปด้วยความประหลาดใจทันที

จีน

“周先盛?”

ไทย

“โจวเซียนเซิ่ง?”

จีน

他的表情立馬冷下來:“你來做什麼?”

ไทย

สีหน้าของเขาเย็นชาลงทันควัน “นายมาทำอะไร”

จีน

周先盛哼了一聲,旋即想起自己是來求人的,只能換上一張笑臉:

ไทย

โจวเซียนเซิ่งส่งเสียงฮึดฮัดเบาๆ แต่พลันนึกขึ้นได้ว่าตนมาเพื่อขอร้องคนอื่น จึงทำได้เพียงเปลี่ยนเป็นใบหน้าเปื้อนยิ้ม

จีน

“老陳,我路過這裡,想起很久沒回來了,上來看看,真巧,哈哈!”

ไทย

“เหล่าเฉิน ฉันผ่านมาแถวนี้ นึกขึ้นได้ว่าไม่ได้กลับมานานแล้ว เลยขึ้นมาดูสักหน่อย ช่างบังเอิญจริงๆ ฮ่าๆ!”

จีน

“哦。”陳國棟點點頭,提著菜籃子出門,準備去買菜了。

ไทย

“อ้อ” เฉินกั๋วต้งพยักหน้า ถือตะกร้าจ่ายตลาดก้าวออกจากประตู เตรียมตัวจะไปซื้อกับข้าว

จีน

周先盛見陳國棟不理他,頓時急了,連忙道:

ไทย

โจวเซียนเซิ่งเห็นเฉินกั๋วต้งไม่สนใจตนก็ร้อนใจขึ้นมาทันที รีบเอ่ยว่า

จีน

“老陳,我其實還有點事找你。”

ไทย

“เหล่าเฉิน จริงๆ ฉันยังมีธุระจะคุยกับนายหน่อย”

จีน

陳國棟詫異,“周副廠長,我已經辭職了,你還有什麼事找我?”

ไทย

เฉินกั๋วต้งประหลาดใจ “รองผู้อำนวยการโรงงานโจว ผมลาออกไปแล้ว คุณยังมีธุระอะไรกับผมอีก”

จีน

周先盛左右看看,隔壁窗戶半開,一個中年婦女正偷偷看熱鬧,他低聲道:

ไทย

โจวเซียนเซิ่งมองซ้ายมองขวา หน้าต่างห้องข้างๆ เปิดแง้มอยู่ มีหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังแอบดูเรื่องสนุกอยู่ เขาจึงกดเสียงต่ำพูดว่า

จีน

“老陳,這裡不方便,能不能進去說?”

ไทย

“เหล่าเฉิน ตรงนี้ไม่สะดวก ขอเข้าไปคุยข้างในได้ไหม”

จีน

陳國棟見他態度這麼好,終究還是轉身進了屋,周先盛趕緊跟著進去,關上了門。

ไทย

เฉินกั๋วต้งเห็นท่าทีของเขาดีขนาดนี้ ในที่สุดก็หันหลังเดินกลับเข้าห้อง โจวเซียนเซิ่งรีบตามเข้าไปแล้วปิดประตู

จีน

四下打量,周先盛不禁感慨,陳家和以前一樣,幾乎沒什麼改變。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งกวาดสายตามองรอบๆ อดทอดถอนใจไม่ได้ บ้านตระกูลเฉินยังเหมือนเดิม แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย

จีน

要是以前,他高低得冷嘲熱諷兩句,這多年房子都沒換,工作努力了嗎?有好好賺錢嗎?

ไทย

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงต้องเหน็บแนมประชดประชันสักสองสามประโยคเป็นแน่ ผ่านมาตั้งหลายปียังไม่เปลี่ยนบ้าน ทำงานขยันบ้างหรือเปล่า ตั้งหน้าตั้งตาหาเงินบ้างไหม

จีน

但現在他只能咽下心裡的話,笑著對陳國棟說道:

ไทย

แต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงกลืนคำพูดเหล่านั้นลงคอ ยิ้มแล้วเอ่ยกับเฉินกั๋วต้งว่า

จีน

“老陳,是這樣,你走之前手裡不是還有幾個單子的技術環節還沒完成嗎?做人嘛得有始有終,要不你先把這幾單做完了再走?”

ไทย

“เหล่าเฉิน คืออย่างนี้ ก่อนที่นายจะไป งานด้านเทคนิคของออร์เดอร์สองสามเจ้านั้นในมือนายยังทำไม่เสร็จไม่ใช่เหรอ คนเราน่ะต้องทำอะไรให้ตลอดรอดฝั่ง หรือไม่นายก็ช่วยทำสองสามเจ้านี้ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยไปดีไหม”

จีน

陳國棟正拿了一包竹葉青出來準備泡茶,聞言直接把茶葉塞回了柜子里,隨便倒了杯白開水,砰地一聲放到了茶几上。

ไทย

เฉินกั๋วต้งกำลังหยิบใบชาจู๋เย่ชิงออกมาห่อหนึ่งเตรียมจะชงชา พอได้ยินคำนี้ก็ยัดใบชากลับเข้าไปในตู้ทันที แล้วรินน้ำเปล่ามาแก้วหนึ่งอย่างส่งๆ วางกระแทกลงบนโต๊ะน้ำชาเสียงดังปัง

จีน

“周副廠長,我們這些站著位置沒貢獻的老人,隨便找個人就能取代了,那幾單幹嘛還要我回去做?”

ไทย

“รองผู้อำนวยการโรงงานโจว คนเก่าคนแก่ที่กินตำแหน่งไปวันๆ แต่ไม่มีผลงานอย่างพวกเรา แค่หาใครมาแทนส่งๆ ก็ได้แล้ว ออร์เดอร์พวกนั้นทำไมยังต้องให้ผมกลับไปทำอีกล่ะ”

จีน

周先盛的臉色頓時變得難看。

ไทย

สีหน้าของโจวเซียนเซิ่งพลันดูย่ำแย่ขึ้นมาทันที

จีน

當初周先盛因為周玲兒和陳諾的事遷怒陳國棟,要調他去做保安,說的就是這句話:

ไทย

ตอนนั้นโจวเซียนเซิ่งพาลใส่เฉินกั๋วต้งเพราะเรื่องของโจวหลิงเอ๋อร์กับเฉินนั่ว จะย้ายเขาไปเป็นรปภ. ก็พูดประโยคนี้แหละ

จีน

“陳國棟,我們廠在改革,一些站著位置沒貢獻的所謂老人都會被逐步清退,讓你去保安室已經是最好的結果了,你別不知好歹!”

ไทย

“เฉินกั๋วต้ง โรงงานของเรากำลังปฏิรูป คนที่อ้างตัวว่าเป็นคนเก่าคนแก่แต่กินตำแหน่งไปวันๆ โดยไม่มีผลงานพวกนั้นจะต้องทยอยถูกคัดออก ให้คุณไปอยู่ห้องรปภ. ก็นับว่าเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว คุณอย่าไม่รู้จักดีชั่วให้มันมากนัก!”

จีน

這話當時說的無比威嚴,暢快又解氣,可沒想到短短几天之後,這句話卻被陳國棟甩了回來,像一記響亮的耳光直直地抽在周先盛的臉上。

ไทย

ตอนนั้นคำพูดนี้พูดออกมาได้อย่างน่าเกรงขามยิ่ง สะใจและระบายอารมณ์ได้ดียิ่งนัก ทว่าไม่นึกเลยว่าเพียงไม่กี่วันต่อมา คำพูดนี้จะถูกเฉินกั๋วต้งเหวี่ยงย้อนกลับมา ราวกับฝ่ามือที่ตบฉาดใหญ่ลงบนใบหน้าของโจวเซียนเซิ่งอย่างจัง

จีน

周先盛只覺得臉上火辣辣的,霍地站了起來:

ไทย

โจวเซียนเซิ่งรู้สึกแสบร้อนบนใบหน้า ลุกพรวดขึ้นมาทันที

จีน

“陳國棟,我是副廠長,你別給臉不要臉!”

ไทย

“เฉินกั๋วต้ง ฉันเป็นรองผู้อำนวยการโรงงาน นายอย่าให้หน้าแล้วไม่รับ!”

จีน

陳國棟再老實也有火氣,指著大門,“我已經不是鍋爐廠的員工了,管你什麼廠長都跟我沒關係,請你出去!”

ไทย

ต่อให้เฉินกั๋วต้งจะเป็นคนซื่อแค่ไหนก็มีโทสะเช่นกัน เขาชี้ไปที่ประตูใหญ่ “ผมไม่ใช่พนักงานโรงงานหม้อต้มแล้ว ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้อำนวยการอะไรก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผมทั้งนั้น เชิญคุณออกไป!”

จีน

周先盛一怔,想起臨走前徐廠長的囑咐,他只得壓下火氣。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งชะงัก นึกถึงคำสั่งเสียก่อนออกมาของผู้อำนวยการโรงงานสวี เขาจึงจำต้องสะกดโทสะลงไป

จีน

“老陳,我不是來和你吵架的,你冷靜一點。”

ไทย

“เหล่าเฉิน ฉันไม่ได้มาทะเลาะกับนาย นายใจเย็นๆ หน่อย”

จีน

陳國棟冷冷地看著他,周先盛深深地吸了口氣,臉上擠出笑容:

ไทย

เฉินกั๋วต้งมองเขาอย่างเย็นชา โจวเซียนเซิ่งสูดหายใจเข้าลึกๆ ฝืนปั้นรอยยิ้มบนใบหน้า

จีน

“老陳,那天我確實有點衝動了,但你也一樣,幹了這麼多年,怎麼能說辭職就辭職呢?”

ไทย

“เหล่าเฉิน วันนั้นฉันใจร้อนไปหน่อยจริงๆ แต่นายเองก็เหมือนกัน ทำงานมาตั้งหลายปี จะบอกว่าลาออกก็ลาออกได้ยังไงกัน”

จีน

“你永遠都是鍋爐廠的一份子啊!”

ไทย

“นายเป็นส่วนหนึ่งของโรงงานหม้อต้มตลอดไปนะ!”

จีน

“至少也要把你經手的這幾單做好,有始有終吧?”

ไทย

“อย่างน้อยก็น่าจะทำงานสองสามเจ้านี้ที่ผ่านมือนายให้เรียบร้อย ทำอะไรให้ตลอดรอดฝั่งไม่ใช่เหรอ”

จีน

陳國棟思索片刻,終於發現了不對,問道:

ไทย

เฉินกั๋วต้งใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็จับพิรุธได้ จึงเอ่ยถามว่า

จีน

“技術部的人搞不定客戶?”

ไทย

“คนของแผนกเทคนิคเอาลูกค้าไม่อยู่ใช่ไหม”

จีน

周先盛一滯,最終只能點頭承認,“那幾位客戶對你比較認可,他們都要你去做技術上的接洽。”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งชะงักไป สุดท้ายทำได้เพียงพยักหน้ายอมรับ “ลูกค้ารายใหญ่เหล่านั้นค่อนข้างเชื่อมือนาย พวกเขาอยากให้นายไปประสานงานด้านเทคนิคด้วยตัวเองทั้งนั้น”

จีน

“老陳,你也不是個沒大局觀的人,現在廠里誠心誠意地請你回去,徐廠長也發話了,讓你回技術部去。”

ไทย

“เหล่าเฉิน นายก็ไม่ใช่คนที่ไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม ตอนนี้ทางโรงงานจริงใจที่จะเชิญนายกลับไปจริงๆ ผู้อำนวยการโรงงานสวีก็ออกปากแล้วว่าจะให้นายกลับไปที่แผนกเทคนิค”

จีน

“領導主動給了台階,你就下了吧。”

ไทย

“ผู้นำอุตส่าห์เปิดทางลงให้แล้ว นายก็ยอมลงเถอะ”

จีน

陳國棟驚訝,“真讓我回技術部?”

ไทย

เฉินกั๋วต้งประหลาดใจ “จะให้ผมกลับไปแผนกเทคนิคจริงๆ เหรอ”

จีน

周先盛連連點頭,“對啊,徐廠長親口說的!”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งพยักหน้ารัวๆ “ใช่แล้ว ผู้อำนวยการโรงงานสวีพูดออกมาเองเลย!”

จีน

徐廠長當然沒說這話,反正想讓陳國棟把這幾單搞定了,讓廠里的新機器轉起來,資金鏈接上再說。

ไทย

แน่นอนว่าผู้อำนวยการโรงงานสวีไม่ได้พูดแบบนี้ อย่างไรเสียก็แค่อยากให้เฉินกั๋วต้งจัดการออร์เดอร์สองสามเจ้านี้ให้เสร็จสิ้น ให้เครื่องจักรใหม่ของโรงงานเดินเครื่องได้ และสายป่านการเงินเชื่อมต่อติดก่อนแล้วค่อยว่ากัน

จีน

“我……”

ไทย

“ผม…”

จีน

在周先盛希冀的目光中,陳國棟剛一開口就閉上了,想了想才道:

ไทย

ภายใต้สายตาเปี่ยมความหวังของโจวเซียนเซิ่ง เฉินกั๋วต้งเพิ่งอ้าปากก็หุบลงทันที คิดดูแล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า

จีน

“我得先問問陳諾。”

ไทย

“ผมต้องถามเฉินนั่วก่อน”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน