น้องชายด้านหลังครูใหญ่สาวสวย
美女校長身後的弟弟แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
於洋信心滿滿地走進單元樓,腦子裡早已想好了說辭。
ไทย
อวี๋หยางเดินเข้าไปในตึกอาคารชุดอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม ในหัวคิดคำพูดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว
จีน
無非是一番奉承,送上夾帶了那張銀行卡的禮物。
ไทย
ก็แค่เยินยอประจบประแจงสักหน่อย มอบของขวัญที่สอดบัตรธนาคารใบนั้นไว้ข้างใน
จีน
只要孟曉冉收下了,那就代表後天的公開招標穩當了。
ไทย
ขอเพียงเมิ่งเสี่ยวหรันรับไว้ นั่นก็หมายความว่าการประมูลอย่างเปิดเผยในวันมะรืนก็มั่นคงไร้กังวลแล้ว
จีน
甚至,如果這位女校長真像傳聞中那般美艷,於洋也不介意犧牲一下自己的清白。
ไทย
หรือกระทั่ง หากอธิการบดีสาวผู้นี้งดงามเย้ายวนเหมือนอย่างที่เขาร่ำลือกันจริงๆ อวี๋หยางก็ไม่ถือสาที่จะยอมสละความบริสุทธิ์ของตัวเองสักหน่อย
จีน
這是為了事業,也不算對不起藺婉。
ไทย
นี่ก็เพื่อหน้าที่การงาน ไม่ถือว่าทำผิดต่อลิ่นหว่านหรอก
จีน
於洋心裡正盤算,走到四樓,忽然聽到上一層傳來聲音。
ไทย
อวี๋หยางกำลังใคร่ครวญในใจ เดินมาถึงชั้นสี่ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงดังแว่วมาจากชั้นบน
จีน
“孟校長,您留步,您留步,後天見。”
ไทย
“อธิการบดีเมิ่ง ไม่ต้องส่งหรอกครับ ไม่ต้องส่ง วันมะรืนเจอกันครับ”
จีน
“好的,王老闆,慢走。”
ไทย
“ได้ค่ะ เถ้าแก่หวัง เดินทางปลอดภัยนะคะ”
จีน
是一個中年男人的聲音和一道成熟柔媚的聲音。
ไทย
เป็นเสียงของชายวัยกลางคนคนหนึ่งและเสียงอ่อนหวานเย้ายวนแบบหญิงสาวผู้เป็นผู้ใหญ่
จีน
於洋心裡一緊。
ไทย
หัวใจของอวี๋หยางพลันกระตุกวูบ
จีน
難道已經有人搶先了?
ไทย
หรือว่าจะมีคนตัดหน้าไปก่อนแล้ว?
จีน
片刻后,一個西裝革履、滿臉油膩的中年男人走下樓。
ไทย
ครู่ต่อมา ชายวัยกลางคนสวมสูทผูกไทหน้าตามันเยิ้มคนหนึ่งก็เดินลงบันไดมา
จีน
看到於洋,再看看他手裡包裝精美的禮品袋,中年男人一怔,眼中隨即現出警惕。
ไทย
พอเห็นอวี๋หยาง แล้วมองถุงของขวัญที่ห่ออย่างประณีตในมือเขา ชายวัยกลางคนก็ชะงักไป แววตาเผยความระแวดระวังขึ้นมาทันที
จีน
於洋迅速恢復平靜,從中年男人身側走過,快步上樓。
ไทย
อวี๋หยางกลับมาสงบนิ่งอย่างรวดเร็ว เดินผ่านข้างกายชายวัยกลางคนแล้วสาวเท้าขึ้นบันไดอย่างรวดเร็ว
จีน
經過孟曉冉所在的五樓時,他沒有停下,而是繼續往上走。
ไทย
ตอนเดินผ่านชั้นห้าที่เมิ่งเสี่ยวหรันพักอยู่ เขาไม่ได้หยุด แต่กลับเดินขึ้นต่อไป
จีน
此時還停留在四樓階梯上的王豪微微鬆了口氣。
ไทย
ตอนนี้หวังหาวที่ยังหยุดยืนอยู่ตรงบันไดชั้นสี่ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเล็กน้อย
จีน
不是去給孟校長送禮的。
ไทย
ไม่ได้มามอบของขวัญให้อธิการบดีเมิ่ง
จีน
他剛剛給家裡那個黃臉婆建議,要拿下食堂,就要先拿下孟曉冉。
ไทย
เมื่อครู่เขาเพิ่งเสนอแนะยายแก่หน้าเหลืองที่บ้านไปว่า หากจะคว้าโรงอาหารมาให้ได้ ก็ต้องพิชิตเมิ่งเสี่ยวหรันให้ได้ก่อน
จีน
結果那個女人立刻就催著他來給孟校長送禮。
ไทย
ผลคือผู้หญิงคนนั้นเร่งเร้าให้เขามามอบของขวัญให้อธิการบดีเมิ่งทันที
จีน
王豪沒辦法,只得臨時去買了禮物,又準備了五萬塊錢,這才來到孟曉冉住的小區。
ไทย
หวังหาวไม่มีทางเลือก ได้แต่แวะไปซื้อของขวัญอย่างกะทันหัน และเตรียมเงินสดอีกห้าหมื่นหยวน ถึงค่อยมายังหมู่บ้านจัดสรรที่เมิ่งเสี่ยวหรันพักอาศัย
จีน
之前為了巴結容大的領導,宣傳火線校花,王豪調查過容大好幾位高層。
ไทย
ก่อนหน้านี้เพื่อประจบผู้นำของ ม.หรงเฉิง และประชาสัมพันธ์ดาวโรงเรียนไฟร์ไลน์ หวังหาวเคยสืบประวัติผู้บริหารระดับสูงของ ม.หรงเฉิง มาหลายคน
จีน
所以知道孟曉冉的住址。
ไทย
จึงรู้ที่อยู่ของเมิ่งเสี่ยวหรัน
จีน
王豪敲開孟曉冉的家門時,頓時被驚艷到了。
ไทย
ตอนที่หวังหาวเคาะเปิดประตูบ้านของเมิ่งเสี่ยวหรัน เขาก็ตกตะลึงในความงามเข้าทันที
จีน
這位美女校長真是名不虛傳,成熟豐腴,美艷嫵媚,那眉宇間的少婦風情簡直要把人的魂兒都勾掉。
ไทย
อธิการบดีสาวสวยผู้นี้สมคำร่ำลือจริงๆ ทั้งเป็นผู้ใหญ่ อวบอิ่ม งดงามเย้ายวน เสน่ห์ของหญิงสาววัยสะพรั่งระหว่างคิ้วคู่นั้นแทบจะกระชากวิญญาณคนให้หลุดลอยไปเลยทีเดียว
จีน
王豪有好幾次都差點沒忍住出了丑,好在他也知道孟曉冉這樣的女人恐怕是看不上他的。
ไทย
หวังหาวเกือบจะห้ามใจไม่อยู่จนขายหน้าไปตั้งหลายครั้ง ยังดีที่เขารู้ว่าผู้หญิงอย่างเมิ่งเสี่ยวหรันคงมองไม่เห็นเขาในสายตา
จีน
在聊了幾句之後,王豪便直奔主題,拿出了準備好的禮物和裝了五萬塊錢的信封。
ไทย
หลังจากพูดคุยไปสองสามประโยค หวังหาวก็เข้าประเด็นทันที หยิบของขวัญที่เตรียมไว้กับซองจดหมายที่ใส่เงินห้าหมื่นหยวนออกมา
จีน
並說明了後天他們會參加容大食堂的公開招標。
ไทย
พร้อมกับอธิบายว่าวันมะรืนพวกเขาจะเข้าร่วมการประมูลโรงอาหารของ ม.หรงเฉิง อย่างเปิดเผย
จีน
本以為孟曉冉會推辭一番,沒想到對方竟爽快地收下了。
ไทย
เดิมทีนึกว่าเมิ่งเสี่ยวหรันจะปฏิเสธบ่ายเบี่ยงสักหน่อย นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะตอบรับไว้อย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา
จีน
王豪在趙文昌那裡上了當,這次也是留了個心眼,懷裡揣了個錄音筆,留了證據。
ไทย
หวังหาวเคยเสียรู้ให้จ้าวเหวินชางมาแล้ว ครั้งนี้จึงเผื่อใจระวังไว้ ซุกปากกาอัดเสียงไว้ในอกเสื้อ เก็บหลักฐานเอาไว้
จีน
要是孟曉冉敢收錢不辦事,就拿錄音威脅她。
ไทย
หากเมิ่งเสี่ยวหรันกล้ารับเงินแล้วไม่ทำงาน ก็จะเอาเสียงบันทึกนี้ไปข่มขู่เธอ
จีน
此時王豪站在四樓的階梯上,腦子裡還忍不住回味孟曉冉的成熟風韻,心都要醉了。
ไทย
เวลานี้หวังหาวกำลังยืนอยู่ตรงบันไดชั้นสี่ ในหัวยังอดหวนนึกถึงเสน่ห์อันเย้ายวนแบบหญิงสาวผู้ใหญ่ของเมิ่งเสี่ยวหรันไม่ได้ ใจแทบจะเคลิบเคลิ้มละลาย
จีน
“沒關係,等我進了容大食堂,以後有的是機會打交道,孟校長一定會被我的魅力征服的。”
ไทย
“ไม่เป็นไร รอให้ฉันเข้าไปคุมโรงอาหาร ม.หรงเฉิง ได้ หลังจากนี้ก็มีโอกาสติดต่อกันอีกเยอะ อธิการบดีเมิ่งจะต้องถูกเสน่ห์ของฉันสะกดไว้แน่”
จีน
王豪腦子裡一番暢想,這才樂顛顛地下了樓。
ไทย
หวังหาววาดฝันในหัวอย่างเพลิดเพลิน จากนั้นจึงเดินลงบันไดไปอย่างเบิกบานใจ
จีน
六樓,於洋聽到下面的人已經走了,這才悄悄地走回了五樓,左右看看,輕輕敲門。
ไทย
ที่ชั้นหก อวี๋หยางได้ยินว่าคนด้านล่างเดินไปแล้ว จึงค่อยย่องกลับลงมายังชั้นห้า กวาดตามองซ้ายขวา แล้วเคาะประตูเบาๆ
จีน
片刻后,門打開,一張熟美風情的臉出現。
ไทย
ครู่ต่อมา ประตูก็เปิดออก ใบหน้าที่งดงามเย้ายวนเปี่ยมเสน่ห์ปรากฏขึ้น
จีน
“你找誰?”
ไทย
“คุณมาหาใครคะ?”
จีน
於洋心中驚艷,這位孟校長長得可真帶勁啊!
ไทย
อวี๋หยางตกตะลึงในใจ อธิการบดีเมิ่งผู้นี้หน้าตาสวยเด็ดโดนใจจริงๆ!
จีน
臉上卻滿是客氣和尊敬,“請問是孟校長家嗎?”
ไทย
ทว่าบนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความสุภาพและนอบน้อม “ขอถามหน่อยครับ ที่นี่คือบ้านของอธิการบดีเมิ่งใช่ไหมครับ?”
จีน
孟曉冉點點頭,“是我,您哪位?”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันพยักหน้า “ฉันเองค่ะ คุณคือใครคะ?”
จีน
於洋臉上現出最帥氣的微笑:“孟校長您好,我是京喜餐飲公司的副總裁,我叫於洋,您看方便讓我進去坐一會兒嗎?”
ไทย
ใบหน้าของอวี๋หยางปรากฏรอยยิ้มที่หล่อเหลาที่สุด “สวัสดีครับอธิการบดีเมิ่ง ผมเป็นรองประธานของบริษัทจัดเลี้ยงจิงสี่ ผมชื่ออวี๋หยาง พอจะสะดวกให้ผมเข้าไปนั่งคุยสักครู่ได้ไหมครับ?”
จีน
他提了提手裡的包裝袋,孟曉冉會意,笑容更加溫和。
ไทย
เขายกถุงของขวัญในมือขึ้นเล็กน้อย เมิ่งเสี่ยวหรันเข้าใจความหมาย รอยยิ้มยิ่งอ่อนโยนขึ้น
จีน
“請進。”
ไทย
“เชิญเข้ามาสิคะ”
จีน
“多謝孟校長。”
ไทย
“ขอบคุณมากครับอธิการบดีเมิ่ง”
จีน
於洋進了屋,四下打量,孟校長家裡的裝修清雅精緻,顯然是一個對生活品質有追求的女人。
ไทย
อวี๋หยางก้าวเข้าบ้านไป กวาดสายตามองสำรวจ การตกแต่งในบ้านของอธิการบดีเมิ่งดูเรียบหรูประณีต เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้หญิงที่มีความพิถีพิถันในคุณภาพชีวิต
จีน
以他的經驗,這樣的女人是最容易被物質打動的。
ไทย
จากประสบการณ์ของเขา ผู้หญิงแบบนี้นี่แหละที่ถูกสิ่งของวัตถุโน้มน้าวใจได้ง่ายที่สุด
จีน
孟曉冉給於洋倒了茶,於洋道謝,兩人寒暄幾句,於洋把禮品袋放到茶几上,掉轉了一下方向,把袋口對著孟曉冉。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันรินชาให้อวี๋หยาง อวี๋หยางกล่าวขอบคุณ ทั้งสองทักทายพูดคุยกันสองสามประโยค อวี๋หยางวางถุงของขวัญลงบนโต๊ะน้ำชา หมุนเปลี่ยนทิศทางเล็กน้อย ให้ปากถุงหันไปทางเมิ่งเสี่ยวหรัน
จีน
有意無意地露出了裡面那張銀行卡。
ไทย
เผยให้เห็นบัตรธนาคารใบนั้นที่อยู่ด้านในอย่างจงใจปนไม่ตั้งใจ
จีน
“孟校長,我們是從京都過來的,人生地不熟,如果有什麼地方做的不好,您多包涵。”
ไทย
“อธิการบดีเมิ่ง พวกเราเดินทางมาจากเมืองหลวง ไม่คุ้นเคยทั้งผู้คนและสถานที่ หากมีตรงไหนทำได้ไม่ดี ขอท่านโปรดให้อภัยด้วยนะครับ”
จีน
孟曉冉看到禮品袋裡的銀行卡,眸光閃動,優雅地靠坐在沙發上,聲音慵懶。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันเห็นบัตรธนาคารในถุงของขวัญ แววตาเป็นประกายวูบไหว เอนกายพิงโซฟาอย่างสง่างาม น้ำเสียงเกียจคร้าน
จีน
“這裡面有多少?”
ไทย
“ในนี้มีเท่าไหร่คะ?”
จีน
於洋一怔,沒想到這位優雅的美女校長說話這麼直接,他哈哈一笑:
ไทย
อวี๋หยางชะงักไป นึกไม่ถึงว่าอธิการบดีสาวสวยผู้สง่างามจะพูดจาตรงไปตรงมาขนาดนี้ เขาหัวเราะฮ่าๆ
จีน
“區區十萬,不成敬意,如果後天我們中了標,以後還有更多的合作機會。”
ไทย
“แค่หนึ่งแสนหยวนเล็กๆ น้อยๆ เพื่อแสดงความนับถือครับ หากวันมะรืนพวกเราชนะการประมูล ในภายหน้าก็ยังมีโอกาสร่วมมือกันอีกมาก”
จีน
“十萬?”孟曉冉眼睛一亮,顯然對這個數字很滿意,立刻收下了這禮品袋。
ไทย
“หนึ่งแสนเหรอคะ?” ดวงตาของเมิ่งเสี่ยวหรันเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่าพอใจกับตัวเลขนี้มาก และเก็บถุงของขวัญใบนี้ไว้ทันที
จีน
剛才那個王豪拿了五萬,已經讓她很震撼了。
ไทย
เมื่อครู่หวังหาวคนนั้นเอามาให้ห้าหมื่นหยวนก็ทำให้เธอตกใจมากแล้ว
จีน
沒想到這位於洋一出手就是十萬。
ไทย
นึกไม่ถึงว่าอวี๋หยางคนนี้ลงมือทีเดียวก็หนึ่งแสนหยวนเลย
จีน
孟曉冉總算明白了,趙文昌以前為什麼死要抓著食堂的管理權不放。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันเข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้วว่าทำไมเมื่อก่อนจ้าวเหวินชางถึงได้กอดอำนาจบริหารโรงอาหารไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
จีน
原來裡面的利益這麼大啊!
ไทย
ที่แท้ผลประโยชน์ข้างในมันมหาศาลขนาดนี้นี่เอง!
จีน
“孟校長,那我就不多打擾了。”
ไทย
“อธิการบดีเมิ่ง ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนเวลาแล้วครับ”
จีน
於洋見孟曉冉收了禮,笑容更加燦爛,起身告辭。
ไทย
อวี๋หยางเห็นเมิ่งเสี่ยวหรันรับของขวัญไป รอยยิ้มยิ่งเบิกบานขึ้น ลุกขึ้นกล่าวลา
จีน
孟曉冉送他到門口,於洋回頭:
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันเดินมาส่งเขาที่ประตู อวี๋หยางหันกลับมา
จีน
“對了,孟校長,剛才我碰到一位從你家裡出來的客人,不知道他開的價......”
ไทย
“จริงสิครับ อธิการบดีเมิ่ง เมื่อครู่ผมสวนกับแขกคนหนึ่งที่เพิ่งเดินออกมาจากบ้านท่าน ไม่ทราบว่าราคาที่เขาเสนอ…”
จีน
孟曉冉微笑:“放心吧,不如你們多。”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันยิ้ม “วางใจเถอะค่ะ ไม่มากเท่าพวกคุณหรอก”
จีน
“明白了,多謝孟校長,咱們後天見。”
ไทย
“เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณมากครับอธิการบดีเมิ่ง พวกเราเจอกันวันมะรืนครับ”
จีน
“慢走,後天見。”
ไทย
“เดินทางปลอดภัยนะคะ เจอกันวันมะรืนค่ะ”
จีน
於洋等孟曉冉關上門,臉上的假笑立刻消失,轉身走下樓,這才哼了一聲。
ไทย
อวี๋หยางรอจนกระทั่งเมิ่งเสี่ยวหรันปิดประตู รอยยิ้มเสแสร้งบนใบหน้าก็พลันมลายหายไป หมุนตัวเดินลงบันได แล้วส่งเสียงฮึออกมาคำหนึ่ง
จีน
這美女校長也真夠狠的。
ไทย
ยัยอธิการบดีคนสวยนี่ก็ร้ายกาจพอดูเลย
จีน
收了前面那位的錢,又收了我的錢。
ไทย
รับเงินของคนก่อนหน้าไปแล้ว ยังมารับเงินของฉันอีก
จีน
還真是想通吃啊?
ไทย
คิดจะกินรวบหมดเลยจริงๆ สินะ?
จีน
不過沒關係,別人給的肯定沒我多,諒她也不敢收了錢不辦事。
ไทย
แต่ไม่เป็นไร คนอื่นให้ไม่มีทางมากกว่าฉันแน่ ไม่คิดว่าเธอจะกล้ารับเงินแล้วไม่ทำงานหรอก
จีน
“弟弟,你怎麼猜到會有人來給我送禮的?”
ไทย
“น้องชาย นายเดาได้ยังไงว่าจะมีคนเอาของขวัญมาให้ฉันน่ะ?”
จีน
孟曉冉家裡,她正在給陳諾打電話。
ไทย
ภายในบ้านของเมิ่งเสี่ยวหรัน เธอกำลังโทรศัพท์หาเฉินนั่ว
จีน
“姐你就別謙虛了,就算我不提醒,你也知道會有人來行賄吧?”
ไทย
“พี่ก็อย่าถ่อมตัวไปเลยครับ ถึงผมไม่เตือน พี่ก็รู้อยู่แล้วใช่ไหมล่ะว่าจะมีคนมาติดสินบน?”
จีน
手機那頭的陳諾聲音平靜,孟曉冉早已卸去了成熟的偽裝,趴在沙發上滾來滾去。
ไทย
เสียงของเฉินนั่วจากปลายสายฟังดูราบเรียบ เมิ่งเสี่ยวหรันปลดเปลื้องหน้ากากความเป็นผู้ใหญ่ออกไปนานแล้ว เธอนอนคว่ำเกลือกกลิ้งไปมาอยู่บนโซฟา
จีน
“可我也沒想真的收禮啊,你卻出了個這麼損的主意,到時候送禮的這幾位肯定恨死我了!”
ไทย
“แต่ฉันก็ไม่ได้คิดจะรับของขวัญจริงๆ สักหน่อย แต่นายกลับออกไอเดียชั่วร้ายแบบนี้มา ถึงเวลานั้นพวกคนที่เอาของขวัญมาให้คงเกลียดฉันจนเข้ากระดูกดำแน่!”
จีน
陳諾早就猜到了會有人來給孟曉冉送禮,於是他給孟曉冉出了主意,這樣也能表明孟校長嫉惡如仇的作風,杜絕以後再有這種事發生。
ไทย
เฉินนั่วเดาได้ตั้งนานแล้วว่าจะมีคนเอาของขวัญมาให้เมิ่งเสี่ยวหรัน เขาจึงออกไอเดียให้เมิ่งเสี่ยวหรัน ซึ่งวิธีนี้ยังสามารถแสดงให้เห็นถึงภาพลักษณ์ของอธิการบดีเมิ่งที่เกลียดชังความอยุติธรรมอย่างยิ่ง ป้องกันไม่ให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกในภายหน้า
จีน
至於是什麼主意,這就要到後天才知道了。
ไทย
ส่วนว่าเป็นไอเดียอะไรนั้น ก็ต้องรอถึงวันมะรืนถึงจะรู้
จีน
“對了,弟,新眉呢?”
ไทย
“จริงสิ น้อง แล้วซินเหมยล่ะ?”
จีน
“我剛送她回宿舍了。”
ไทย
“ผมเพิ่งไปส่งเธอกลับหอพักครับ”
จีน
孟曉冉頓了頓,忽然問道:“我聽新眉說,你下午去假扮藺婉的男朋友了?”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันชะงักไปเล็กน้อย จู่ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นมา “ฉันได้ยินซินเหมยบอกว่า ตอนบ่ายนายไปแกล้งทำเป็นแฟนของลิ่นหว่านเหรอ?”
จีน
“對,藺婉被她媽逼著和一個她不喜歡的男生交往,我幫幫她。”
ไทย
“ใช่ครับ ลิ่นหว่านถูกแม่ของเธอบังคับให้คบหากับผู้ชายที่เธอไม่ได้ชอบ ผมเลยช่วยเธอสักหน่อย”
จีน
陳諾回答。
ไทย
เฉินนั่วตอบ
จีน
“陳諾!”
ไทย
“เฉินนั่ว!”
จีน
孟曉冉的聲音忽然變得嚴肅:
ไทย
น้ำเสียงของเมิ่งเสี่ยวหรันพลันแปรเปลี่ยนเป็นจริงจัง
จีน
“你是新眉的男朋友,以後還要做他的丈夫,女人是最介意這種事的,哪怕是假的也不行,你以後不能再這樣了,明白嗎?”
ไทย
“นายเป็นแฟนของซินเหมย อนาคตยังต้องเป็นสามีของเธอ ผู้หญิงเป็นเพศที่ถือสาเรื่องแบบนี้ที่สุด ต่อให้เป็นเรื่องหลอกๆ ก็ไม่ได้ คราวหน้าคราวหลังนายห้ามทำแบบนี้อีกเด็ดขาด เข้าใจไหม?”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน