ปากฉันแน่นที่สุดแล้ว
我的嘴最嚴了แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
唐小月還處在迷濛中,砸吧了一下嘴,忽然呸呸兩口:
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ยังคงสะลึมสะลืออยู่ เธอจ๊อบแจ๊บปากทีหนึ่ง จู่ๆ ก็ถ่มน้ำลายสองทีดังเปรอะเปรอะ
จีน
“卧槽,好咸!”
ไทย
“เชี่ย เค็มชะมัด!”
จีน
張元一摸自己的褲子,頓時無語了:“我褲子怎麼髒了?”
ไทย
จางหยวนลูบกางเกงของตัวเอง พลันพูดไม่ออกขึ้นมาทันที “ทำไมกางเกงฉันถึงเปื้อนได้ล่ะเนี่ย”
จีน
“唐小月, 你睡覺還流口水啊?”
ไทย
“ถังเสี่ยวเยว่ เธอเวลานอนยังนอนน้ำลายไหลอีกเหรอ”
จีน
唐小月大怒:“我睡覺從不流口水,我就是昨晚夢到了好吃的了。”
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่โมโหเดือด “ฉันเวลานอนไม่เคยน้ำลายไหลย่ะ เมื่อคืนฉันแค่ฝันว่าได้กินของอร่อยต่างหาก”
จีน
魏小沫和曹麗麗都傻了。
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่กับเฉาหลี่หลี่ต่างพากันอึ้งงัน
จีน
張元也呆住了。
ไทย
จางหยวนเองก็ตะลึงค้างไปเช่นกัน
จีน
唐小月終於反應過來,自己昨晚喝醉了,直接和張元睡在了一起。
ไทย
ในที่สุดถังเสี่ยวเยว่ก็รู้สึกตัวว่า เมื่อคืนตัวเองเมาแอ๋ แล้วนอนอยู่ด้วยกันกับจางหยวนตรงๆ
จีน
這就算了,喝那麼醉應該是做不了什麼的。
ไทย
แค่นี้ยังพอทำเนา เมาขนาดนั้นคงทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
จีน
可好死不死,她睡的位置,嘴正好對著張元的褲子。
ไทย
แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัด ตำแหน่งที่เธอนอน ปากดันตรงกับกางเกงของจางหยวนพอดี
จีน
想到這裡,就算再豪邁,唐小月的臉也跟火燒似的迅速變紅。
ไทย
พอคิดถึงตรงนี้ ต่อให้ห้าวหาญปานใด ใบหน้าของถังเสี่ยวเยว่ก็แดงก่ำราวกับถูกไฟแผดเผาอย่างรวดเร็ว
จีน
她看了看門口,眼神一厲,直接把魏小沫和曹麗麗拽了進來,砰的一聲關上門。
ไทย
เธอเหลือบมองไปที่ประตู แววตาดุดันขึ้นมาทันควัน แล้วกระชากตัวเว่ยเสี่ยวโม่กับเฉาหลี่หลี่เข้ามาข้างใน ก่อนจะปิดประตูดังปัง
จีน
“哎唷,唐小月你幹嘛呀?”
ไทย
“โอ๊ย ถังเสี่ยวเยว่ เธอจะทำอะไรน่ะ”
จีน
兩個女生嚇了一跳,唐小月搓著拳頭,惡狠狠地對兩人道:
ไทย
สองสาวตกใจจนสะดุ้ง ถังเสี่ยวเยว่หักข้อนิ้วมือ พูดกับทั้งสองคนอย่างดุร้ายว่า
จีน
“你們倆,立刻忘掉剛才看到的事,否則……”
ไทย
“พวกเธอสองคน ลืมเรื่องที่เห็นเมื่อกี้ไปให้หมดเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นล่ะก็…”
จีน
啪啪!
ไทย
เพียะ เพียะ!
จีน
唐小月以拳擊掌,發出充滿威脅意味的撞擊聲。
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ใช้กำปั้นกระแทกเข้ากับฝ่ามือ เกิดเป็นเสียงปะทะที่แฝงไปด้วยการคุกคาม
จีน
魏小沫咽了口唾沫,連忙舉手保證:
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่กลืนน้ำลายลงคอ รีบยกมือรับประกันทันที
จีน
“我發誓,我剛才什麼都沒看到!”
ไทย
“ฉันสาบาน เมื่อกี้ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น!”
จีน
曹麗麗則是一臉悲憤。
ไทย
ส่วนเฉาหลี่หลี่นั้นมีสีหน้าคับแค้นใจ
จีน
她好不容易等到了和張元生米煮成熟飯的機會,卻被唐小月搶了先,現在還要反過來被唐小月威脅。
ไทย
เธอกว่าจะรอจนได้โอกาสที่จะข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกกับจางหยวน กลับถูกถังเสี่ยวเยว่ชิงตัดหน้าไปก่อน ตอนนี้ยังต้องกลับกลายมาโดนถังเสี่ยวเยว่ข่มขู่เสียอีก
จีน
好氣啊啊啊!
ไทย
โมโหโว้ยยย!
จีน
見曹麗麗不說話,唐小月直接把她拎了起來,作勢要掄,曹麗麗連忙道:
ไทย
เมื่อเห็นเฉาหลี่หลี่ไม่พูดอะไร ถังเสี่ยวเยว่ก็หิ้วคอเสื้อเธอขึ้นมา ทำท่าจะเหวี่ยงฟาด เฉาหลี่หลี่จึงรีบพูดขึ้นว่า
จีน
“我也什麼都沒看到!”
ไทย
“ฉันก็ไม่เห็นอะไรเหมือนกัน!”
จีน
唐小月道:“如果有第四個人知道了這件事,後果你們知道的,桀桀桀……”
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่พูดว่า “ถ้ามีคนที่สี่รู้เรื่องนี้เข้าล่ะก็ ผลลัพธ์จะเป็นยังไงพวกเธอคงรู้นะ เกียะๆๆ…”
จีน
魏小沫糾正:“小月,是第五個人,我們這兒已經是四個人了。”
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่ท้วงติง “เสี่ยวเยว่ ต้องเป็นคนที่ห้าสิ พวกเราตรงนี้ก็สี่คนเข้าไปแล้ว”
จีน
唐小月一掰手指頭,“哦對,要是有第五個人知道了這件事,桀桀桀……”
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่หักนิ้วมือ “อ้อ จริงด้วย ถ้ามีคนที่ห้ารู้เรื่องนี้เข้าล่ะก็ เกียะๆๆ…”
จีน
魏小沫拍著胸脯道:“小月你放心吧,我的嘴最嚴了!”
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่ตบอกตัวเองพลางพูดว่า “เสี่ยวเยว่เธอวางใจได้เลย ปากฉันน่ะรูดซิปแน่นที่สุดแล้ว!”
จีน
曹麗麗有氣無力道:“能不能先放我下來啊?”
ไทย
เฉาหลี่หลี่พูดอย่างหมดเรี่ยวแรง “ปล่อยฉันลงมาก่อนได้ไหมเนี่ย”
จีน
唐小月這才把曹麗麗放下來,兩個女生趕緊出去了,離開前曹麗麗還回頭看了張元一眼,滿是幽怨。
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ถึงได้ปล่อยตัวเฉาหลี่หลี่ลง สองสาวรีบออกไปทันที ก่อนจะไปเฉาหลี่หลี่ยังหันกลับมามองจางหยวนแวบหนึ่ง เต็มไปด้วยความน้อยอกน้อยใจ
จีน
張元卻沒心思注意她,此時女暴龍正用殺人的目光狠狠瞪著他。
ไทย
ทว่าจางหยวนไม่มีแก่ใจจะไปสนใจเธอ ยามนี้แม่ไดโนเสาร์สาวจอมโหดกำลังจ้องมองเขาเขม็งด้วยสายตาที่พร้อมจะฆ่าคน
จีน
唐小月跳上床,向張元逼近,張元連滾帶爬地向後躲,最終避無可避,被唐小月一個壁咚抵在了牆角。
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่กระโดดขึ้นเตียง รุกคืบเข้าหาจางหยวน จางหยวนถอยกรูดหนีตะเกียกตะกาย สุดท้ายไร้ทางหนี ถูกถังเสี่ยวเยว่เอามือดันกำแพงต้อนจนมุมติดผนัง
จีน
“唐小月,這可不能怪我,是你自己進來的!”
ไทย
“ถังเสี่ยวเยว่ เรื่องนี้จะโทษฉันไม่ได้นะ เธอเข้ามาเองแท้ๆ!”
จีน
張元努力辯解,希望待會兒能少挨兩下,唐小月的戰鬥力他是知道的,別說他了,就算再多兩個人也是白給。
ไทย
จางหยวนพยายามแก้ต่าง หวังว่าประเดี๋ยวจะได้เจ็บตัวน้อยลงหน่อย พลังการต่อสู้ของถังเสี่ยวเยว่นั้นเขารู้ดี อย่าว่าแต่เขาเลย ต่อให้มีคนเพิ่มมาอีกสองคนก็ร่วงหมดอยู่ดี
จีน
唐小月的右手抵在牆上,居高臨下看著瑟瑟發抖的張元,臉上忽然現出笑容:
ไทย
มือขวาของถังเสี่ยวเยว่ยันไว้กับผนัง ก้มมองจางหยวนที่กำลังตัวสั่นงันงกจากมุมสูง บนใบหน้าพลันปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา
จีน
“小元兒啊,昨晚舒服嗎?”
ไทย
“หยวนเอ๋อร์ เมื่อคืนสบายไหม”
จีน
張元眼珠亂轉,“我昨晚喝醉了,什麼都不知道。”
ไทย
จางหยวนลูกตากลอกไปมา “เมื่อคืนฉันเมา ไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ”
จีน
唐小月笑得更明媚了,“這麼說,不舒服了?”
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ยิ้มสดใสยิ่งขึ้น “พูดแบบนี้ แปลว่าไม่สบายงั้นเหรอ”
จีน
張元連忙改口:“舒服,舒服!”
ไทย
จางหยวนรีบเปลี่ยนคำพูดทันที “สบาย สบายมาก!”
จีน
唐小月笑容一冷,“所以說你一直都知道,那你怎麼不叫醒我?!”
ไทย
รอยยิ้มของถังเสี่ยวเยว่พลันเย็นเยียบ “แสดงว่านายรู้อยู่ตลอด แล้วทำไมนายถึงไม่ปลุกฉันหะ?!”
จีน
張元呆住,“你詐我呢?不是,我真睡著了,什麼不知道啊!哎唷!唐小月你別過分了,我還手了啊!啊喲錯了錯了!”
ไทย
จางหยวนอึ้งไป “เธอหลอกถามฉันเหรอเนี่ย ไม่ใช่นะ ฉันหลับไปจริงๆ ไม่รู้อะไรเลยสักนิด! โอ๊ย! ถังเสี่ยวเยว่เธออย่าให้มันเกินไปนักนะ ฉันจะสู้กลับแล้วนะ! โอ๊ยๆ ยอมแล้วๆ ยอมแล้วจ้า!”
จีน
當電競酒店裡雞飛狗跳時,陳諾和沈新眉的家裡卻是一片溫馨。
ไทย
ในขณะที่ภายในโรงแรมอีสปอร์ตกำลังโกลาหลอลหม่านอยู่นั้น บ้านของเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยกลับอบอวลไปด้วยความอบอุ่น
จีน
陳國棟和李青荷買了菜過來,正好看到沈新眉早起給陳諾做早餐,李青荷立馬心疼地道:
ไทย
เฉินกั๋วต้งกับหลี่ชิงเหอซื้อกับข้าวมา พอดีเห็นเสิ่นซินเหมยตื่นแต่เช้ามาทำอาหารเช้าให้เฉินนั่ว หลี่ชิงเหอก็รู้สึกเอ็นดูปนสงสารขึ้นมาทันที จึงรีบเอ่ยว่า
จีน
“小沈你去歇著,阿姨來!”
ไทย
“เสี่ยวเสิ่นหนูไปพักผ่อนเถอะจ้ะ น้าทำเอง!”
จีน
說著不由分說地讓沈新眉出了廚房,自己給一家人做早餐。
ไทย
พูดพลางพาเสิ่นซินเหมยออกจากห้องครัวโดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ แล้วลงมือทำอาหารเช้าให้คนทั้งครอบครัวด้วยตัวเอง
จีน
這時陳諾也起來了,李青荷瞪了他一眼:“怎麼不讓小沈多休息會兒,就凶著別人早起給你做飯?”
ไทย
ตอนนั้นเฉินนั่วก็ตื่นแล้วเช่นกัน หลี่ชิงเหอจึงถลึงตาใส่เขา “ทำไมไม่ให้เสี่ยวเสิ่นพักผ่อนต่ออีกหน่อย ดุใช้งานให้คนอื่นตื่นแต่เช้ามาทำกับข้าวให้แกได้ยังไงกัน”
จีน
陳諾一臉無辜,“媽,我也想讓新眉多睡會兒的。”
ไทย
เฉินนั่วทำหน้าไร้เดียงสา “แม่ ผมก็อยากให้ซินเหมยนอนต่ออีกหน่อยเหมือนกันนะ”
จีน
今早醒來,陳諾發現自己又積極向上了,於是想找沈新眉玩耍。
ไทย
เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมา เฉินนั่วพบว่าร่างกายของตนตื่นตัวกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาอีกแล้ว จึงคิดจะชวนเสิ่นซินเหมยมาคลอเคลียหยอกล้อกันสักหน่อย
จีน
但沈新眉昨晚實在太累了,今天根本受不住,乾脆就起來,一是做早飯,二是躲開精力旺盛的小陳。
ไทย
แต่เสิ่นซินเหมยเมื่อคืนเหนื่อยล้าเกินไป วันนี้ย่อมรับไม่ไหวอย่างสิ้นเชิง จึงตัดใจลุกขึ้นมา หนึ่งคือเพื่อทำอาหารเช้า สองคือเพื่อหลบเสี่ยวเฉินผู้เปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลัง
จีน
李青荷當然不知道這些事,又是對陳諾好一會兒埋怨,嚴令要求以後要對沈新眉好點。
ไทย
แน่นอนว่าหลี่ชิงเหอไม่รู้เรื่องเหล่านี้ จึงบ่นเฉินนั่วไปอีกพักใหญ่ และออกคำสั่งเฉียบขาดว่าต่อไปต้องทำดีกับเสิ่นซินเหมยให้มากๆ
จีน
一家人吃完飯,陳諾對父母道:“爸媽,你們來我公司上班吧,一個當董事長,一個做財務總監。”
ไทย
หลังจากทุกคนในครอบครัวกินข้าวเสร็จ เฉินนั่วก็พูดกับพ่อแม่ว่า “พ่อครับแม่ครับ พ่อกับแม่มาทำงานที่บริษัทของผมเถอะ ให้คนหนึ่งเป็นประธานกรรมการ อีกคนเป็นผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน”
จีน
陳國棟是早就辭職了,李青荷離開江縣的時候也向廠里口頭辭了職,過兩天回去辦手續。
ไทย
เฉินกั๋วต้งนั้นลาออกจากงานมานานแล้ว ส่วนหลี่ชิงเหอตอนออกจากเจียงเซี่ยนก็ได้ยื่นลาออกด้วยวาจากับทางโรงงานไว้แล้ว อีกสองวันค่อยกลับไปดำเนินเรื่องเอกสาร
จีน
畢竟還得把養老保險的手續辦出來,以後就由陳諾給她繳養老了。
ไทย
เพราะอย่างไรก็ต้องไปเดินเรื่องประกันบำนาญให้เสร็จสิ้น หลังจากนี้ก็ให้เฉินนั่วเป็นคนส่งเงินบำนาญให้เธอแทน
จีน
聽到陳諾的話,夫妻倆對視一眼,顯然早就商量好了,陳國棟道:
ไทย
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินนั่ว สองสามีภรรยาก็สบตากัน เห็นได้ชัดว่าปรึกษากันไว้ล่วงหน้าแล้ว เฉินกั๋วต้งจึงเอ่ยขึ้นว่า
จีน
“我上了一輩子的班,就想休息一下,暫時不想上班了。”
ไทย
“พ่อทำงานมาตลอดทั้งชีวิตแล้ว ตอนนี้แค่อยากจะพักผ่อนสักหน่อย ยังไม่อยากทำงานไปพักใหญ่ๆ เลย”
จีน
李青荷道:“我打算做自己的事業!”
ไทย
หลี่ชิงเหอกล่าวว่า “แม่ตั้งใจจะทำกิจการของตัวเอง!”
จีน
陳諾驚訝:“媽,你也想要創業?”
ไทย
เฉินนั่วประหลาดใจ “แม่ แม่ก็อยากจะเริ่มทำธุรกิจด้วยเหรอครับ”
จีน
“對啊!”李青荷輕撩劉海,哈哈一笑:
ไทย
“ใช่แล้วสิ!” หลี่ชิงเหอปัดผมหน้าม้าเบาๆ พลางหัวเราะร่า
จีน
“我這麼年輕,當然要創業了!”
ไทย
“แม่ยังสาวขนาดนี้ ย่อมต้องทำธุรกิจของตัวเองอยู่แล้ว!”
จีน
沈新眉好奇:“阿姨,您準備做什麼呀?”
ไทย
เสิ่นซินเหมยสงสัย “คุณน้าคะ คุณน้าเตรียมจะทำอะไรเหรอคะ”
จีน
李青荷神秘一笑:“到時候你們就知道了。”
ไทย
หลี่ชิงเหอยิ้มอย่างมีเลศนัย “ถึงเวลานั้นพวกเธอก็รู้เองจ้ะ”
จีน
上午還有課,陳諾和沈新眉吃完早飯就往學校走去。
ไทย
ช่วงเช้ายังมีเรียน เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยพอกินอาหารเช้าเสร็จก็เดินมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัย
จีน
路上沈新眉對陳諾問道:“叔叔阿姨為什麼不來你的公司啊?”
ไทย
ระหว่างทาง เสิ่นซินเหมยถามเฉินนั่วว่า “ทำไมคุณลุงคุณน้าถึงไม่ยอมมาทำงานที่บริษัทของนายล่ะ”
จีน
陳諾微笑道:“家族企業往往會有各種各樣的問題,員工也難免覺得你任人唯親,做不到公平,爸媽是不想讓我難做。”
ไทย
เฉินนั่วยิ้มบางๆ พลางตอบว่า “ธุรกิจครอบครัวมักจะมีปัญหาจุกจิกสารพัด พนักงานเองก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะคิดว่าเราเล่นพรรคเล่นพวก ไม่มีความยุติธรรม พ่อกับแม่ไม่อยากทำให้ฉันต้องลำบากใจน่ะ”
จีน
沈新眉仔細想了想,哦了一聲,“叔叔阿姨真好啊!”
ไทย
เสิ่นซินเหมยขบคิดอย่างละเอียด แล้วก็ส่งเสียงอ๋อออกมา “คุณลุงคุณน้าดีจังเลยนะ!”
จีน
兩人路過南門,碰到了遮著頭臉匆匆往前走的張元。
ไทย
ทั้งสองคนเดินผ่านประตูทิศใต้ ก็ได้พบกับจางหยวนที่กำลังก้มหน้าก้มตาปิดบังใบหน้าแล้วรีบสาวเท้าเดินไปข้างหน้า
จีน
“元兒,你去哪兒呢?”
ไทย
“หยวนเอ๋อร์ นายจะไปไหนน่ะ”
จีน
陳諾叫住他,頓時嚇了一跳,只見張元頭髮凌亂,衣衫破爛,一副剛被蹂躪過的樣子。
ไทย
เฉินนั่วร้องเรียกเขาไว้ แล้วก็ต้องตกใจทันที เมื่อเห็นจางหยวนผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ดูราวกับเพิ่งถูกย่ำยีรังแกมาหมาดๆ
จีน
陳諾驚訝:“你這是怎麼了?”
ไทย
เฉินนั่วประหลาดใจ “นายไปโดนอะไรมาเนี่ย”
จีน
“沒、沒什麼,我去上課了!”
ไทย
“มะ…ไม่มีอะไร ฉันไปเข้าเรียนแล้ว!”
จีน
張元埋著腦袋,匆匆跑了。
ไทย
จางหยวนก้มหน้าก้มตา แล้วรีบวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว
จีน
這時沈新眉的手機響了一聲,是魏小沫給她發來的語音:
ไทย
ในเวลานั้นเอง โทรศัพท์มือถือของเสิ่นซินเหมยก็ส่งเสียงดังขึ้นมา เป็นข้อความเสียงที่เว่ยเสี่ยวโม่ส่งมาให้เธอ
จีน
“新眉,告訴你個事哦!昨晚張元和唐小月喝醉了,兩個人睡到了一起。”
ไทย
“ซินเหมย มีเรื่องจะเล่าให้ฟังแหละ! เมื่อคืนจางหยวนกับถังเสี่ยวเยว่เมาแอ๋ สองคนนั้นนอนด้วยกันด้วยนะ”
จีน
“媽呀,那場面簡直了!”
ไทย
“แม่เจ้า สภาพตอนนั้นนี่สุดจะบรรยายเลย!”
จีน
“這事兒我就跟你一個人說了,你別告訴其他人哦!”
ไทย
“เรื่องนี้ฉันบอกเธอแค่คนเดียวเลยนะ เธออย่าไปบอกคนอื่นล่ะ!”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน