บทที่ 695

เหออวิ๋นไปต่างประเทศ สายลมกำลังจะเริ่มพัด

何芸出國,風將起

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

吳東看著自己的身份證,一臉苦笑:

ไทย

อู๋ตงมองบัตรประชาชนของตัวเอง สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเจื่อน

จีน

“魏小姐,讓你見笑了,我長得著急,很多人都以為我都四十多了。”

ไทย

“คุณเว่ย ให้คุณเห็นเรื่องน่าขันเข้าแล้ว ผมหน้าแก่เกินวัยไปหน่อย หลายคนนึกว่าผมอายุสี่สิบกว่าแล้วทั้งนั้น”

จีน

“至於生日,呵呵,沒事,反正我從來不過生日的。”

ไทย

“ส่วนเรื่องวันเกิด ฮ่าๆ ช่างเถอะครับ ยังไงผมก็ไม่เคยฉลองวันเกิดอยู่แล้ว”

จีน

他臉上的表情變得凄然,似乎蘊藏著無盡的悲傷。

ไทย

สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นโศกเศร้า ราวกับซ่อนความปวดร้าวไว้อย่างไร้ที่สิ้นสุด

จีน

女生天生就心軟,魏小沫更是八卦達人,看到吳東這樣子,她母性加八卦之心泛濫,忍不住問道:

ไทย

ผู้หญิงมักใจอ่อนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งเว่ยเสี่ยวโม่เป็นเซียนขาเผือกตัวยง พอเห็นอู๋ตงเป็นแบบนี้ สัญชาตญาณความเป็นแม่บวกกับความอยากรู้อยากเห็นก็พวยพุ่งจนอดถามไม่ได้:

จีน

“吳總,你為什麼從不過生日啊?”

ไทย

“บอสอู๋ ทำไมคุณถึงไม่เคยฉลองวันเกิดล่ะคะ”

จีน

吳東嘆了口氣,“我很小的時候,我爸媽就離婚了,他們都不願意管我,我從小也沒有朋友,所以自打我記事起就沒過過生日了。”

ไทย

อู๋ตงถอนหายใจ “ตั้งแต่ผมยังเด็กมาก พ่อแม่ก็หย่ากันแล้ว พวกเขาไม่มีใครอยากดูแลผมเลย ตั้งแต่เด็กผมก็ไม่มีเพื่อน ดังนั้นตั้งแต่จำความได้ผมก็ไม่เคยฉลองวันเกิดเลยครับ”

จีน

魏小沫連忙道:“對不起啊吳總,我不該多問的。”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่รีบพูดว่า “ขอโทษด้วยนะคะบอสอู๋ ฉันไม่ควรถามซอกแซกเลย”

จีน

吳東擺擺手,“沒關係,我還要謝謝你幫我找回了錢包和手機。”

ไทย

อู๋ตงโบกมือ “ไม่เป็นไรครับ ผมยังต้องขอบคุณที่คุณช่วยหากระเป๋าเงินกับโทรศัพท์มือถือจนเจอ”

จีน

“不用客氣,我們是朋友嘛。”

ไทย

“ไม่ต้องเกรงใจค่ะ พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่นา”

จีน

魏小沫心裡對吳東很同情,下意識地想要安慰他。

ไทย

ในใจเว่ยเสี่ยวโม่รู้สึกเห็นใจอู๋ตงมาก จึงอยากปลอบโยนเขาโดยไม่รู้ตัว

จีน

吳東眼睛一亮,“魏小姐,既然我們是朋友,你能不能幫我一個忙?”

ไทย

ดวงตาของอู๋ตงเป็นประกาย “คุณเว่ย ในเมื่อพวกเราเป็นเพื่อนกัน คุณพอจะช่วยผมสักเรื่องได้ไหมครับ”

จีน

魏小沫一拍胸脯,“什麼忙儘管說!”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ตบอกตัวเอง “เรื่องอะไรบอกมาได้เลยค่ะ!”

จีน

吳東道:“魏小姐,我們這麼有緣分,晚上我能不能請你吃頓飯?就當是......給我過個生日吧?”

ไทย

อู๋ตงพูดว่า “คุณเว่ย พวกเรามีวาสนาต่อกันขนาดนี้ ตอนเย็นผมขอเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อได้ไหมครับ ถือเสียว่า…ช่วยฉลองวันเกิดให้ผมสักครั้ง?”

จีน

他一臉懇求,眼中蘊著悲戚,魏小沫頓時心軟了。

ไทย

สีหน้าของเขาเว้าวอน แววตาแฝงความรันทด เว่ยเสี่ยวโม่ใจอ่อนยวบทันที

จีน

“沒問題,吳總,今天這個生日,我魏小沫給你過定了!”

ไทย

“ไม่มีปัญหาค่ะบอสอู๋ วันเกิดวันนี้ เว่ยเสี่ยวโม่คนนี้จะฉลองให้คุณเอง!”

จีน

晚上。

ไทย

ตอนค่ำ

จีน

人民南路一家燒烤攤。

ไทย

ร้านปิ้งย่างริมทางร้านหนึ่งบนถนนเหรินหมินใต้

จีน

“吳總,祝你生日快樂!”

ไทย

“บอสอู๋ สุขสันต์วันเกิดนะคะ!”

จีน

魏小沫端起一杯啤酒,大聲對吳東說道。

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ยกแก้วเบียร์ขึ้นมา พูดกับอู๋ตงเสียงดัง

จีน

吳東一臉感激,端起酒杯和她一碰,“謝謝魏小姐,我今天太高興了!”

ไทย

อู๋ตงมีสีหน้าซาบซึ้งใจ ยกแก้วขึ้นชนกับเธอ “ขอบคุณครับคุณเว่ย วันนี้ผมมีความสุขมากจริงๆ!”

จีน

魏小沫已經喝了不少,臉頰酡紅,小臉更加明媚,吳東看得眼睛一眨不眨。

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ดื่มไปไม่น้อยแล้ว พวงแก้มแดงระเรื่อ ใบหน้าดวงน้อยยิ่งดูสดใส อู๋ตงมองจนตาไม่กะพริบ

จีน

“看著我幹嘛?吃東西啊!”

ไทย

“มองฉันทำไมคะ กินสิ!”

จีน

魏小沫給吳東夾菜,“這個烤腦花可是他們家的招牌,吳總你嘗嘗!”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่คีบอาหารให้อู๋ตง “สมองหมูย่างนี่เป็นเมนูเด็ดของร้านเขาเลยนะคะ บอสอู๋ลองชิมดูสิ!”

จีน

吳東看著碗里白花花的腦花,上面的細微血絲清晰可見,不是沒烤熟,而是烤腦花就是這樣子的。

ไทย

อู๋ตงมองสมองหมูสีขาวโพลนในชาม เส้นเลือดฝอยเล็กๆ ด้านบนยังเห็นได้ชัด ไม่ใช่ว่าย่างไม่สุก แต่สมองหมูย่างมันเป็นแบบนี้เอง

จีน

吳東頓時有點想吐,但看到魏小沫期待的目光,他只能把碗里白花花的一坨往嘴裡送。

ไทย

อู๋ตงรู้สึกอยากจะอาเจียนขึ้นมาทันที แต่เมื่อเห็นสายตาคาดหวังของเว่ยเสี่ยวโม่ เขาจึงจำใจส่งก้อนสีขาวโพลนในชามเข้าปาก

จีน

一股腥味湧入,吳東臉上的肌肉都在抽搐,艱難地把嘴裡的烤腦花吞下肚。

ไทย

กลิ่นคาวคลุ้งเข้ามาในปาก กล้ามเนื้อบนใบหน้าของอู๋ตงกระตุกอย่างควบคุมไม่อยู่ เขากลืนสมองหมูย่างในปากลงท้องอย่างยากลำบาก

จีน

然後擠出一個大大的笑容:“真好吃!”

ไทย

จากนั้นก็ฝืนยิ้มกว้างออกมา “อร่อยมากเลยครับ!”

จีน

魏小沫很開心,“老闆,再來三份腦花!”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ดีใจมาก “เถ้าแก่ เอาสมองหมูมาเพิ่มอีกสามที่!”

จีน

吳東:“......”

ไทย

อู๋ตง “…”

จีน

晚上十點。

ไทย

สี่ทุ่ม

จีน

“魏小姐,你住哪兒,我送你回去。”

ไทย

“คุณเว่ย คุณพักอยู่ที่ไหนครับ ผมไปส่งคุณกลับดีกว่า”

จีน

兩人吃完燒烤,吳東想送魏小沫回家。

ไทย

ทั้งสองคนกินปิ้งย่างเสร็จแล้ว อู๋ตงอยากไปส่งเว่ยเสี่ยวโม่กลับบ้าน

จีน

“我就住網咖旁邊,近的很,別送了。”

ไทย

“ฉันพักอยู่ข้างร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่นี่เองค่ะ ใกล้แค่นี้ ไม่ต้องไปส่งหรอก”

จีน

魏小沫豪氣地擺擺手,“吳總,你別總叫魏小姐了,聽著彆扭,就叫我小沫吧。”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่โบกมืออย่างใจกว้าง “บอสอู๋ คุณอย่าเอาแต่เรียกคุณเว่ยเลย ฟังดูขัดหูจะตาย เรียกฉันว่าเสี่ยวโม่เถอะค่ะ”

จีน

“好好,小沫,那你路上小心,到家了給我發個消息。”

ไทย

“ได้ๆ เสี่ยวโม่ ถ้างั้นระหว่างทางระวังตัวด้วยนะ ถึงบ้านแล้วส่งข้อความหาผมด้วยล่ะ”

จีน

“好嘞,拜!”

ไทย

“รับทราบ บ๊ายบายค่ะ!”

จีน

吳東看著魏小沫漸漸走遠的身影,右手握拳,耶了一聲。

ไทย

อู๋ตงมองเงาหลังของเว่ยเสี่ยวโม่ที่ค่อยๆ เดินห่างออกไป มือขวากำหมัดแน่นแล้วร้องเยสออกมาทีหนึ่ง

จีน

隨即拿起手機撥打電話:

ไทย

จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสาย:

จีน

“王所,這次謝謝你了。”

ไทย

“ผู้กำกับหวัง ครั้งนี้ขอบคุณมากเลยนะครับ”

จีน

對方是京都潮陽區的派出所所長,吳東前段時間拜託他幫自己把身份證上的年齡改小了五歲。

ไทย

อีกฝ่ายเป็นหัวหน้าสถานีตำรวจเขตเฉาหยางในจิงตู ช่วงก่อนหน้านี้อู๋ตงไหว้วานให้เขาช่วยแก้อายุในบัตรประชาชนให้เด็กลงห้าปี

จีน

“吳總,小事兒,不過你怎麼突然想改年齡啊?”

ไทย

“บอสอู๋ เรื่องเล็กน้อยน่า แต่ทำไมอยู่ๆ ถึงอยากแก้อายุล่ะครับ”

จีน

“唉,為了追老婆啊。”

ไทย

“เฮ้อ ก็เพื่อจีบเมียน่ะสิครับ”

จีน

吳東掛了電話,手機再次響起,他微笑接通:

ไทย

อู๋ตงวางสาย โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง เขายิ้มพลางกดรับ:

จีน

“媽。”

ไทย

“แม่ครับ”

จีน

“小東,後天就是你生日了,我和你爸在家裡給你做好吃的,你早點回來。”

ไทย

“เสี่ยวตง มะรืนนี้ก็วันเกิดลูกแล้ว แม่กับพ่อทำของอร่อยไว้รอที่บ้าน ลูกรีบกลับมาเร็วๆ นะ”

จีน

“好的,媽!”

ไทย

“ครับแม่!”

จีน

“小東啊,你過完生日就三十三了,什麼時候給我們找個兒媳婦啊?”

ไทย

“เสี่ยวตงเอ๊ย ผ่านวันเกิดนี้ไปลูกก็สามสิบสามแล้ว เมื่อไหร่จะหาลูกสะใภ้มาให้พวกเราเสียทีล่ะ”

จีน

“媽,放心吧,我很快就能帶兒媳婦回來見你們了!哈哈哈!”

ไทย

“แม่ วางใจเถอะครับ ไม่นานผมจะพาลูกสะใภ้กลับไปเจอพวกคุณแน่นอน! ฮ่าๆๆ!”

จีน

第二天。

ไทย

วันต่อมา

จีน

陳諾和沈新眉被孟曉冉叫到了校長辦公室。

ไทย

เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยถูกเมิ่งเสี่ยวหรันเรียกตัวไปที่ห้องทำงานอธิการบดี

จีน

美女校長身穿黑色套裙,腳上裹著灰色絲襪,一臉威嚴。

ไทย

อธิการบดีสาวสวยสวมชุดกระโปรงทำงานสีดำ เรียวขาสวมถุงน่องสีเทา สีหน้าเคร่งขรึมเปี่ยมด้วยอำนาจ

จีน

陳諾笑嘻嘻地道:“姐,啥事兒啊?”

ไทย

เฉินนั่วยิ้มระรื่นพูดขึ้น “พี่ มีเรื่องอะไรเหรอครับ”

จีน

馬上就要期末考試了,陳諾上一期掛了三科,作為代表容城大學的校園創業明星,實在是慘不忍睹。

ไทย

ใกล้จะถึงการสอบปลายภาคแล้ว ภาคเรียนก่อนเฉินนั่วสอบตกไปสามวิชา ในฐานะที่เป็นดาวเด่นสตาร์ทอัปในรั้วมหาวิทยาลัยตัวแทนของมหาวิทยาลัยหรงเฉิง ช่างน่าอนาถจนทนดูไม่ได้จริงๆ

จีน

導致孟曉冉在宣傳容大時不得不設法遮掩陳諾的成績。

ไทย

ทำให้เมิ่งเสี่ยวหรันต้องหาทางปิดบังผลการเรียนของเฉินนั่วเวลาโปรโมต ม.หรงเฉิง

จีน

為了這事兒,孟曉冉罵過他好幾次了。

ไทย

เพราะเรื่องนี้ เมิ่งเสี่ยวหรันจึงด่าเขาไปหลายรอบแล้ว

จีน

馬上又是期末,陳諾的成績不能說沒有寸進,只能說是一瀉千里。

ไทย

ใกล้จะถึงปลายภาคอีกรอบ ผลการเรียนของเฉินนั่วจะบอกว่าไม่ก้าวหน้าขึ้นเลยก็ไม่ได้ ต้องบอกว่าดิ่งลงเหวอย่างไม่หยุดยั้งต่างหาก

จีน

上一期掛了三科,這一期眼看就要掛全科了。

ไทย

ภาคเรียนก่อนตกไปสามวิชา ภาคเรียนนี้ดูท่าจะตกทุกวิชาเสียแล้ว

จีน

孟曉冉沒搭理他,淡淡開口:

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันไม่สนใจเขา พูดขึ้นอย่างเรียบเฉย:

จีน

“學校要拍一個招生視頻,你們倆作為容大的代表,都要出鏡,新眉是沒什麼問題的,至於陳諾......”

ไทย

“มหาวิทยาลัยจะถ่ายคลิปวิดีโอรับสมัครนักศึกษา พวกเธอสองคนในฐานะตัวแทนของ ม.หรงเฉิง ต้องออกกล้องทั้งคู่ ซินเหมยไม่มีปัญหาอะไรหรอก ส่วนเฉินนั่ว…”

จีน

陳諾不滿,“姐,我雖然算不上帥,但還不至於上不了鏡吧?”

ไทย

เฉินนั่วท้วงอย่างไม่พอใจ “พี่ ถึงผมจะไม่หล่อเลิศเลอ แต่ก็ไม่ถึงกับออกกล้องไม่ได้มั้งครับ”

จีน

孟曉冉沒好氣地白了他一眼,“你這張臉勉強能上鏡,可你的成績呢?難道要別人都說容大的創業明星、招生代表是個全科不及格的學渣?”

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันค้อนขวับใส่เขาอย่างหงุดหงิด “หน้าตาของนายพอจะกล้อมแกล้มออกกล้องได้อยู่หรอก แต่ผลการเรียนของนายล่ะ จะให้คนอื่นพูดกันหรือไงว่าดาวเด่นสตาร์ทอัป ตัวแทนรับสมัครนักศึกษาของ ม.หรงเฉิง เป็นพวกขี้แพ้การเรียนที่สอบตกทุกวิชาน่ะ”

จีน

陳諾給孟曉冉的茶杯里續了熱水,嘿嘿一笑:

ไทย

เฉินนั่วเติมน้ำร้อนลงในถ้วยชาของเมิ่งเสี่ยวหรันแล้วยิ้มแหะๆ:

จีน

“要不,姐你跟老師們打個招呼,我的試卷就統一打60分唄?”

ไทย

“หรือว่าพี่ลองไปคุยกับพวกอาจารย์ให้หน่อย ข้อสอบของผมให้คิดคะแนน 60 คะแนนเท่ากันหมดเลยเป็นไงครับ”

จีน

“陳諾!”孟曉冉抬手就要打他,陳諾連忙躲開。

ไทย

“เฉินนั่ว!” เมิ่งเสี่ยวหรันยกมือขึ้นจะตีเขา เฉินนั่วรีบหลบวูบทันที

จีน

沈新眉立刻說道:“小姨,我會給陳諾補課的,他肯定能每科都及格!”

ไทย

เสิ่นซินเหมยรีบพูดขึ้นทันที “คุณน้าคะ หนูจะช่วยติวให้เฉินนั่วเองค่ะ เขาต้องสอบผ่านทุกวิชาแน่นอน!”

จีน

孟曉冉道:“最好是這樣,陳諾,你要是再掛科,我就不同意你和新眉在一起了!”

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันพูดว่า “ให้มันได้อย่างนั้นเถอะ เฉินนั่ว ถ้านายยังสอบตกอีกล่ะก็ ฉันจะไม่ยอมให้เธอสองคนคบกันแล้วนะ!”

จีน

沈新眉急了,“小姨,不行呀!”

ไทย

เสิ่นซินเหมยร้อนใจขึ้นมา “คุณน้าคะ ไม่ได้นะคะ!”

จีน

“姐,那我們先出去了,您忙哈。”

ไทย

“พี่ ถ้างั้นพวกเราออกไปก่อนนะ พี่ทำงานต่อเถอะครับ”

จีน

陳諾拉著沈新眉走出校長辦公室,沈新眉臉都急紅了。

ไทย

เฉินนั่วดึงเสิ่นซินเหมยเดินออกจากห้องทำงานอธิการบดี เสิ่นซินเหมยร้อนรนจนหน้าแดงก่ำ

จีน

“陳諾,我們不能在一起了,怎麼辦?”

ไทย

“เฉินนั่ว พวกเราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว ทำยังไงดี”

จีน

陳諾無語,“你已經肯定我會掛科了?”

ไทย

เฉินนั่วพูดไม่ออก “นี่เธอมั่นใจแล้วเหรอว่าฉันจะต้องสอบตกน่ะ”

จีน

沈新眉眸子泛紅,弱弱地點頭。

ไทย

ดวงตาของเสิ่นซินเหมยแดงเรื่อ พยักหน้าเบาๆ อย่างหวาดๆ

จีน

“......”

ไทย

“…”

จีน

陳諾揉她的腦袋,“傻瓜,你小姨就是嚇嚇我們的,我這麼好的外甥女婿,她哪兒捨得不要?”

ไทย

เฉินนั่วลูบศีรษะเธอ “ยัยบ๊อง น้าของเธอแค่ขู่พวกเราเล่นเท่านั้นแหละ ว่าที่หลานเขยที่ดีขนาดนี้ มีหรือที่น้าเธอจะตัดใจทิ้งลง”

จีน

沈新眉擦著眼角,“真的?”

ไทย

เสิ่นซินเหมยเช็ดหางตา “จริงเหรอ”

จีน

陳諾笑了,“小奶貓你咋這麼可愛?”

ไทย

เฉินนั่วยิ้ม “ลูกแมวน้อย ทำไมเธอน่ารักขนาดนี้นะ”

จีน

他牽起沈新眉的小手往外走,路上碰到的校領導和老師們都見怪不怪了,不少人還熱情地跟他們打招呼。

ไทย

เขาจูงมือน้อยๆ ของเสิ่นซินเหมยเดินออกไป ผู้นำมหาวิทยาลัยและอาจารย์ที่เดินสวนกันตามทางต่างเห็นจนชินตาแล้ว หลายคนยังทักทายพวกเขากลับมาอย่างเป็นกันเอง

จีน

甚至還有兩個女老師找沈新眉要了簽名。

ไทย

ถึงกับมีอาจารย์ผู้หญิงสองคนมาขอลายเซ็นของเสิ่นซินเหมยด้วยซ้ำ

จีน

走出辦公樓,沈新眉忽然問道:“陳諾,何姐什麼時候回來呀?”

ไทย

เมื่อเดินพ้นอาคารสำนักงาน เสิ่นซินเหมยก็ถามขึ้นมาทันที “เฉินนั่ว พี่เหอจะกลับมาเมื่อไหร่เหรอ”

จีน

何芸時常都會神秘地消失一段時間,但這次消失的確實太久了些,沈新眉有點想她了。

ไทย

เหออวิ๋นมักจะหายตัวไปอย่างลึกลับเป็นช่วงๆ อยู่เสมอ แต่ครั้งนี้หายไปนานเกินไปจริงๆ เสิ่นซินเหมยเลยคิดถึงเธอขึ้นมาบ้างแล้ว

จีน

“何姐出國了。”

ไทย

“พี่เหอไปต่างประเทศน่ะ”

จีน

“出國?”沈新眉疑惑。

ไทย

“ไปต่างประเทศเหรอ” เสิ่นซินเหมยสงสัย

จีน

陳諾抬頭看著天空,碧空萬里,驕陽似火,他微笑道:

ไทย

เฉินนั่วเงยหน้ามองท้องฟ้า ท้องฟ้าแจ่มใสกว้างไกล ดวงตะวันร้อนแรงดั่งเปลวเพลิง เขายิ้มพลางกล่าวว่า:

จีน

“有個蠢貨吃回扣,證據在國外,估計何姐很快就能拿到了。”

ไทย

“มีคนโง่รับเงินใต้โต๊ะ หลักฐานอยู่ที่ต่างประเทศ คาดว่าอีกไม่นานพี่เหอก็คงได้มาแล้วล่ะ”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน