บทที่ 391

ความยึดติดของฟางซิน

方欣的執念

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“姐,我跟你說,剛剛陳諾看我跳舞都看呆了,他還關心我累不累,讓我去休息呢!”

ไทย

“พี่ ฉันจะบอกให้ เมื่อกี้เฉินนั่วดูฉันเต้นจนตาค้างไปเลย เขายังเป็นห่วงว่าฉันจะเหนื่อยไหม แล้วบอกให้ฉันไปพักผ่อนด้วยล่ะ!”

จีน

“我覺得陳諾肯定是喜歡上我了!”

ไทย

“ฉันว่าเฉินนั่วต้องชอบฉันเข้าแล้วแน่ๆ!”

จีน

“我每次看他的時候,他好像都在看我!”

ไทย

“ทุกครั้งที่ฉันมองเขา ดูเหมือนเขาก็กำลังมองฉันอยู่เหมือนกัน!”

จีน

“他看我的眼神都和看別人不一樣,雖然我不如沈新眉漂亮,也不如沈新眉大,但陳諾肯定也是喜歡我的!”

ไทย

“สายตาที่เขามองฉันไม่เหมือนที่มองคนอื่นเลย ถึงฉันจะไม่สวยเท่าเสิ่นซินเหมย แล้วก็ไม่ใหญ่เท่าเสิ่นซินเหมย แต่เฉินนั่วต้องชอบฉันเหมือนกันแน่ๆ!”

จีน

“姐,陳諾剛才又跟我說話了,我今天真的好開心啊!”

ไทย

“พี่ เมื่อกี้เฉินนั่วคุยกับฉันอีกแล้ว วันนี้ฉันมีความสุขจริงๆ เลย!”

จีน

“果然轉到容城大學是一個正確的選擇!”

ไทย

“การย้ายมามหาวิทยาลัยหรงเฉิงเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริงๆ ด้วย!”

จีน

“明天上午有課,你說明天我穿什麼衣服去學校好呢?”

ไทย

“พรุ่งนี้เช้ามีเรียน พี่ว่าพรุ่งนี้ฉันใส่ชุดอะไรไปเรียนดีนะ?”

จีน

“姐,你在忙嗎?怎麼不回我?”

ไทย

“พี่ ยุ่งอยู่เหรอ ทำไมไม่ตอบฉันล่ะ?”

จีน

一輛車容大領導專用的轎車裡,方欣的手機不停震動,但此刻她卻無暇顧及,因為前方駕駛座上的人不是平常的司機師傅,而是陸躍生!

ไทย

ในรถเก๋งคันหนึ่งซึ่งเป็นรถประจำตำแหน่งผู้บริหารของ ม.หรงเฉิง โทรศัพท์มือถือของฟางซินสั่นไม่หยุด แต่ในเวลานี้เธอไม่มีเวลาสนใจ เพราะคนที่นั่งอยู่บนเบาะคนขับด้านหน้าไม่ใช่คนขับรถตามปกติ แต่กลับเป็นลู่เย่เซิง!

จีน

“陸躍生,你怎麼在我的車上?”

ไทย

“ลู่เย่เซิง ทำไมคุณถึงมาอยู่บนรถของฉันได้?”

จีน

今天孟曉冉要去市裡開會,恰好孟曉冉經常坐的那輛車的司機請假了,於是方欣就安排陸躍生假扮司機去接孟曉冉。

ไทย

วันนี้เมิ่งเสี่ยวหรันต้องไปประชุมในเมือง พอดีกับที่คนขับรถคันที่เมิ่งเสี่ยวหรันนั่งเป็นประจำลาหยุด ฟางซินจึงจัดแจงให้ลู่เย่เซิงปลอมตัวเป็นคนขับรถไปรับเมิ่งเสี่ยวหรัน

จีน

這樣陸躍生就有機會和孟曉冉單獨相處了。

ไทย

แบบนี้ลู่เย่เซิงก็จะมีโอกาสได้อยู่ตามลำพังกับเมิ่งเสี่ยวหรัน

จีน

當然方欣並不是真的想幫陸躍生和孟曉冉複合,她還安排了一個對孟曉冉不滿的辦公室人員,讓她帶著相機偷偷跟著孟曉冉。

ไทย

แน่นอนว่าฟางซินไม่ได้คิดจะช่วยให้ลู่เย่เซิงกับเมิ่งเสี่ยวหรันคืนดีกันจริงๆ เธอยังได้จัดเตรียมเจ้าหน้าที่สำนักงานคนหนึ่งที่ไม่พอใจเมิ่งเสี่ยวหรัน ให้พกกล้องแอบสะกดรอยตามเมิ่งเสี่ยวหรันไปด้วย

จีน

一旦車子里的兩人有什麼動作,立馬就拍下來。

ไทย

ทันทีที่คนทั้งสองในรถมีการเคลื่อนไหวอะไร ก็จะถ่ายรูปเก็บไว้ทันที

จีน

孟曉冉身為容大校長,在公車裡和自己的前夫曖昧,這事兒足以讓孟曉冉喝一壺了。

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันในฐานะอธิการบดี ม.หรงเฉิง มาทำตัวคลุมเครือกับอดีตสามีในรถของทางราชการ เรื่องนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เมิ่งเสี่ยวหรันเดือดร้อนหนักแล้ว

จีน

操作的好,把孟曉冉拉下校長的寶座也不是不可能。

ไทย

หากเดินเกมได้ดี การจะดึงเมิ่งเสี่ยวหรันลงจากเก้าอี้อธิการบดีก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

จีน

其實方欣對校長的位置根本不在意,她只是想讓孟曉冉知道,自己不是當年的小姑娘了,孟曉冉也不是如她想象的那樣厲害。

ไทย

ความจริงแล้วฟางซินไม่ได้สนใจตำแหน่งอธิการบดีเลยสักนิด เธอแค่ต้องการให้เมิ่งเสี่ยวหรันรู้ว่าตนเองไม่ใช่เด็กสาวเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว และเมิ่งเสี่ยวหรันก็ไม่ได้เก่งกาจอย่างที่คิดไว้

จีน

她要證明,她比孟曉冉強。

ไทย

เธอต้องการพิสูจน์ว่าตนเองเหนือกว่าเมิ่งเสี่ยวหรัน

จีน

無論哪個方面都是。

ไทย

ไม่ว่าจะในด้านไหนก็ตาม

จีน

然而,今天的計劃卻出現了讓她始料未及的意外。

ไทย

ทว่า แผนการในวันนี้กลับเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันขึ้น

จีน

原本應該在孟曉冉車上的陸躍生,卻成了自己的司機。

ไทย

ลู่เย่เซิงที่เดิมทีควรจะอยู่บนรถของเมิ่งเสี่ยวหรัน กลับกลายมาเป็นคนขับรถของเธอเอง

จีน

此時陸躍生也一臉疑惑,“方校長,怎麼是你?”

ไทย

เวลานี้ลู่เย่เซิงเองก็มีสีหน้างุนงง “รองอธิการบดีฟาง ทำไมถึงเป็นคุณล่ะครับ”

จีน

方欣都氣笑了,“我不是安排你去給孟曉冉做司機了嗎?你怎麼來我車上了?

ไทย

ฟางซินถึงกับหัวเราะด้วยความโมโห “ฉันไม่ได้จัดแจงให้คุณไปเป็นคนขับรถให้เมิ่งเสี่ยวหรันหรอกเหรอ ทำไมคุณถึงมาขึ้นรถฉันได้ล่ะ”

จีน

陸躍生一臉無辜,“我也不知道啊,你讓我去找張主任,他就把這輛車的鑰匙給我了,讓我三點來辦公樓下等校長出來。”

ไทย

ลู่เย่เซิงทำหน้าตาไร้เดียงสา “ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ คุณบอกให้ผมไปหาหัวหน้าจาง เขาก็เอากุญแจรถคันนี้ให้ผม แล้วบอกให้ผมมารออธิการบดีลงมาที่ใต้ตึกสำนักงานตอนบ่ายสามโมง”

จีน

方欣臉都黑了,“這個老張是怎麼做事的!”

ไทย

ฟางซินหน้ามืดครึ้มลงทันที “เหล่าจางคนนี้ทำงานประสาอะไรกัน!”

จีน

陸躍生忍著笑,裝作無奈:“那現在怎麼辦?方校長,要不我下去?”

ไทย

ลู่เย่เซิงกลั้นยิ้ม แสร้งทำเป็นจนปัญญา “แล้วตอนนี้จะทำยังไงดีครับ รองอธิการบดีฟาง หรือว่าจะให้ผมลงไป?”

จีน

方欣連忙攔住他,“算了,我也要去開個會,時間來不及了,走吧。”

ไทย

ฟางซินรีบห้ามเขาไว้ “ช่างเถอะ ฉันก็ต้องไปประชุมเหมือนกัน เวลาไม่ทันแล้ว ออกรถเถอะ”

จีน

“好的。”

ไทย

“ได้ครับ”

จีน

陸躍生一邊發動車子,一邊問道:

ไทย

ลู่เย่เซิงสตาร์ตรถไปพลางเอ่ยถามไปพลาง

จีน

“對了,方校長,你和曉冉是怎麼認識的?”

ไทย

“จริงสิครับ รองอธิการบดีฟาง คุณกับเสี่ยวหรันรู้จักกันได้ยังไงเหรอครับ”

จีน

方欣看向車窗外,陽光明媚,綠樹蔥蔥,她忽然有些疲憊。

ไทย

ฟางซินมองออกไปนอกหน้าต่างรถ แสงแดดสดใส แมกไม้เขียวชอุ่ม จู่ๆ เธอก็รู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาบ้าง

จีน

“我和孟曉冉認識時,也是在學校里,我們在同一個社團,她是我師姐,我們在活動時配合的很默契。”

ไทย

“ตอนที่ฉันรู้จักกับเมิ่งเสี่ยวหรัน ก็ตอนอยู่ในมหาวิทยาลัยเหมือนกัน พวกเราอยู่ชมรมเดียวกัน เธอเป็นรุ่นพี่ของฉัน เวลาทำกิจกรรมพวกเราเข้าขากันได้ดีมาก”

จีน

“那時我有一個男朋友,我們三個人經常一起吃飯。”

ไทย

“ตอนนั้นฉันมีแฟนอยู่คนหนึ่ง พวกเราสามคนมักจะไปกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ”

จีน

“可是有一天......”

ไทย

“แต่มีอยู่วันหนึ่ง…”

จีน

說到這裡,方欣突然停下,陸躍生問道:

ไทย

พูดถึงตรงนี้ ฟางซินก็หยุดชะงักไปกะทันหัน ลู่เย่เซิงจึงถามขึ้น

จีน

“有一天怎麼了?”

ไทย

“มีอยู่วันหนึ่งเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ”

จีน

方欣搖搖頭:“沒什麼。”

ไทย

ฟางซินส่ายหน้า “ไม่มีอะไรหรอก”

จีน

她當然不會告訴陸躍生,當初自己的男朋友突然說孟曉冉曾經追過他,還想拆散他和方欣,讓方欣憤怒地去找孟曉冉理論。

ไทย

แน่นอนว่าเธอไม่มีทางบอกลู่เย่เซิงหรอกว่า ในตอนนั้นแฟนของเธอจู่ๆ ก็บอกว่าเมิ่งเสี่ยวหรันเคยตามจีบเขา ทั้งยังคิดจะทำให้เขากับฟางซินเลิกกัน จนทำให้ฟางซินโกรธจัดและไปหาเรื่องเอาความกับเมิ่งเสี่ยวหรัน

จีน

這件事鬧的全校皆知,結果最後才知道,原來是她的男朋友被孟曉冉拒絕,所以到處造謠。

ไทย

เรื่องนี้เอิกเกริกจนรู้กันไปทั่วมหาวิทยาลัย แต่สุดท้ายถึงได้รู้ว่า ที่แท้เป็นแฟนของเธอเองที่ถูกเมิ่งเสี่ยวหรันปฏิเสธ จึงไปปล่อยข่าวลือไปทั่ว

จีน

而自己只是被他當槍使,目的是把孟曉冉的名聲搞臭。

ไทย

ส่วนตัวเธอเองก็แค่ถูกเขาหลอกใช้เป็นเครื่องมือ โดยมีเป้าหมายเพื่อทำลายชื่อเสียงของเมิ่งเสี่ยวหรันให้ป่นปี้

จีน

從頭到尾,她都只是那男生的工具而已。

ไทย

ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอก็เป็นแค่เครื่องมือของผู้ชายคนนั้นเท่านั้น

จีน

方欣覺得噁心,她恨那個男人,也恨孟曉冉。

ไทย

ฟางซินรู้สึกขยะแขยง เธอเกลียดผู้ชายคนนั้น และก็เกลียดเมิ่งเสี่ยวหรันด้วยเช่นกัน

จีน

她不能接受自己只是孟曉冉和那個男人情愛爭鬥的道具。

ไทย

เธอไม่อาจยอมรับได้ว่าตนเองเป็นแค่หมากในศึกความรักระหว่างเมิ่งเสี่ยวหรันกับผู้ชายคนนั้น

จีน

至於後來的事,對方欣來說就更不堪回首了。

ไทย

ส่วนเรื่องราวหลังจากนั้น สำหรับฟางซินแล้วยิ่งไม่อยากหวนนึกถึง

จีน

而這一切,都源自孟曉冉。

ไทย

และทั้งหมดนี้ ล้วนมีจุดเริ่มต้นมาจากเมิ่งเสี่ยวหรัน

จีน

方欣在孟曉冉的面前總有一種自卑感,這讓她無法忍受,只有真正地贏一次孟曉冉,才能擺脫這心魔。

ไทย

ฟางซินมักจะรู้สึกด้อยกว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเมิ่งเสี่ยวหรันเสมอ ซึ่งทำให้เธอทนไม่ได้ มีเพียงการเอาชนะเมิ่งเสี่ยวหรันได้อย่างแท้จริงสักครั้งเท่านั้น ถึงจะขจัดปมในใจนี้ออกไปได้

จีน

“方校長。”

ไทย

“รองอธิการบดีฟางครับ”

จีน

陸躍生的聲音讓方欣驚醒,“怎麼?”

ไทย

เสียงของลู่เย่เซิงทำให้ฟางซินได้สติ “มีอะไรเหรอ”

จีน

陸躍生溫和地道:“其實曉冉以前經常提起你,她說你又漂亮又能幹,只是太執著了些,要是能放下,你的成就會更大。”

ไทย

ลู่เย่เซิงเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ที่จริงเมื่อก่อนเสี่ยวหรันพูดถึงคุณบ่อยๆ นะครับ เธอบอกว่าคุณทั้งสวยทั้งเก่ง เพียงแต่ยึดติดมากเกินไปหน่อย ถ้าปล่อยวางได้ ความสำเร็จของคุณจะยิ่งใหญ่กว่านี้อีก”

จีน

猜出方欣想利用陸躍生對付孟曉冉之後,陳諾就去查過,得知方欣和孟曉冉當年都在江大念書。

ไทย

หลังจากเดาได้ว่าฟางซินคิดจะใช้ลู่เย่เซิงมาจัดการกับเมิ่งเสี่ยวหรัน เฉินนั่วก็ไปสืบดู และได้รู้ว่าเมื่อก่อนฟางซินกับเมิ่งเสี่ยวหรันเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเจียงต้าด้วยกันทั้งคู่

จีน

當時兩人鬧出過兩件轟動全校的事,去江大校內論壇上還能找到當時討論的痕迹。

ไทย

ตอนนั้นคนทั้งสองเคยมีเรื่องอื้อฉาวสะเทือนไปทั่วมหาวิทยาลัยอยู่สองเรื่อง ในเว็บบอร์ดภายในของมหาวิทยาลัยเจียงต้ายังสามารถหาร่องรอยการพูดคุยถกเถียงในตอนนั้นได้อยู่เลย

จีน

再請阮小夏去找幾個江大的熟人,很快就弄清了方欣和孟曉冉當年的恩怨。

ไทย

เมื่อวานให้หร่วนเสี่ยวเซี่ยไปหาคนรู้จักสองสามคนในมหาวิทยาลัยเจียงต้า ไม่นานก็สืบจนกระจ่างถึงความแค้นในอดีตระหว่างฟางซินกับเมิ่งเสี่ยวหรัน

จีน

此時陸躍生的話,也是想開解方欣,讓孟曉冉少一個敵人。

ไทย

คำพูดของลู่เย่เซิงในเวลานี้ก็เพื่อต้องการช่วยคลายปมให้ฟางซิน เพื่อให้เมิ่งเสี่ยวหรันมีศัตรูลดลงไปหนึ่งคน

จีน

方欣聞言頓時柳眉蹙起,倏地坐直身子,“她真是這麼說的?”

ไทย

ฟางซินได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วเรียวขึ้นมาทันที พลันยืดตัวนั่งหลังตรง “เธอพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ”

จีน

“對,她一直都記掛你的。”

ไทย

“ใช่ครับ เธอยังนึกถึงคุณอยู่เสมอ”

จีน

“不可能,不可能......”方欣喃喃自語。

ไทย

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้…” ฟางซินพึมพำกับตัวเอง

จีน

孟曉冉分明一直都看不起我,以為我樣樣都不如她。

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันดูถูกฉันมาตลอดชัดๆ คิดว่าฉันสู้เธอไม่ได้สักอย่าง

จีน

她怎麼可能還關心我?

ไทย

เธอจะเป็นห่วงฉันได้ยังไงกัน

จีน

方欣的臉靠在車窗上,看著窗外變幻的風景和不變的熾烈驕陽,心中有些迷惘。

ไทย

ใบหน้าของฟางซินพิงอยู่กับกระจกหน้าต่างรถ เฝ้ามองทิวทัศน์ที่แปรเปลี่ยนไปนอกหน้าต่างกับดวงอาทิตย์ที่ยังคงแผดเผาไม่เปลี่ยน ในใจรู้สึกสับสนอยู่บ้าง

จีน

孟曉冉,我在你眼裡到底是個什麼樣的人?

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรัน ในสายตาของเธอแล้ว ฉันเป็นคนแบบไหนกันแน่

จีน

......

ไทย

…

จีน

“搞定,已經把方欣送到了。”

ไทย

“เรียบร้อย ส่งฟางซินถึงที่แล้วครับ”

จีน

電競酒店,陳諾看了看陸躍生髮來的消息,揣回手機。

ไทย

ที่โรงแรมอีสปอร์ต เฉินนั่วดูข้อความที่ลู่เย่เซิงส่งมา แล้วเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า

จีน

牽起沈新眉的手,“我們去隔壁網咖看看吧。”

ไทย

เขากุมมือเสิ่นซินเหมยขึ้นมา “พวกเราไปดูร้านเน็ตข้างๆ กันเถอะ”

จีน

“好呀。”沈新眉乖巧答應。

ไทย

“ได้สิคะ” เสิ่นซินเหมยตอบรับอย่างว่าง่าย

จีน

臨走前,陳諾看了看還在遠處賣力練習站姿的方月兒,對何芸道:

ไทย

ก่อนจะไป เฉินนั่วมองดูฟางเยวี่ยเอ๋อร์ที่ยังคงตั้งหน้าตั้งตาฝึกท่ายืนอยู่ไกลๆ แล้วเอ่ยกับเหออวิ๋นว่า

จีน

“何姐,待會兒你和方月兒談談吧,看她願不願意。”

ไทย

“พี่เหอ เดี๋ยวพี่ลองคุยกับฟางเยวี่ยเอ๋อร์ดูนะ ดูว่าเธอจะเต็มใจไหม”

จีน

何芸點點頭,“好的,老闆。”

ไทย

เหออวิ๋นพยักหน้า “ได้ค่ะ เถ้าแก่”

จีน

送兩人出去,何芸回頭,只見方月兒也怔怔地看著陳諾的背影,何芸不禁搖搖頭。

ไทย

เมื่อส่งทั้งสองคนออกไปแล้ว เหออวิ๋นหันกลับมา เห็นเพียงฟางเยวี่ยเอ๋อร์กำลังมองตามแผ่นหลังของเฉินนั่วอย่างเหม่อลอย เหออวิ๋นจึงอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า

จีน

唉,老闆不知不覺又把一個小姑娘的心勾走了。

ไทย

เฮ้อ เถ้าแก่ไปขโมยหัวใจของเด็กสาวมาอีกคนโดยไม่รู้ตัวซะแล้ว

จีน

陳諾和沈新眉出了電競酒店,拐了個彎就到了女神網咖。

ไทย

เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยเดินออกจากโรงแรมอีสปอร์ต เลี้ยวตรงหัวมุมก็ถึงร้านเน็ตเทพธิดา

จีน

只見網咖門口有個女生正在發傳單,見兩人過來,她熱情上前:

ไทย

เห็นเพียงหน้าประตูร้านเน็ตมีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังแจกใบปลิวอยู่ พอเห็นทั้งสองคนเดินมา เธอก็กระตือรือร้นก้าวเข้ามาหา

จีน

“帥哥美女,山峰奶茶新店開張,買兩杯送一杯!”

ไทย

“พี่สุดหล่อพี่คนสวยคะ ชานมซานเฟิงเปิดร้านใหม่ ซื้อสองแก้วแถมหนึ่งแก้วค่ะ!”

จีน

陳諾接過傳單,不禁笑起來:“好傢夥,傳單都送到我的網咖門口來了。”

ไทย

เฉินนั่วรับใบปลิวมา อดหัวเราะไม่ได้ “ให้ตายสิ แจกใบปลิวมาถึงหน้าประตูร้านเน็ตฉันเลยเหรอเนี่ย”

จีน

“陳諾,沈新眉,真巧啊。”

ไทย

“เฉินนั่ว เสิ่นซินเหมย บังเอิญจังเลยนะ”

จีน

這時周玲兒和徐若峰走過來,周玲兒有意無意地主動挽住了徐若峰的手臂。

ไทย

เวลานี้โจวหลิงเอ๋อร์กับสวีรั่วเฟิงเดินเข้ามา โจวหลิงเอ๋อร์คล้องแขนสวีรั่วเฟิงอย่างจงใจปนไม่ได้ตั้งใจ

จีน

“你們也收到奶茶店的傳單了?其實奶茶店的生意很好,我都說不用發傳單了,但學長說他要在一個月內完全佔據容大附近的奶茶市場,可惜啊,陳諾你的奶茶店已經沒了。”

ไทย

“พวกเธอก็ได้รับใบปลิวของร้านชานมด้วยเหรอ ที่จริงร้านชานมขายดีมากเลยนะ ฉันบอกแล้วแท้ๆ ว่าไม่ต้องแจกใบปลิวหรอก แต่รุ่นพี่บอกว่าเขาต้องการจะยึดครองตลาดชานมแถว ม.หรงเฉิง ให้ได้ทั้งหมดภายในหนึ่งเดือน น่าเสียดายจังนะเฉินนั่วที่ร้านชานมของนายไม่มีอยู่แล้ว”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน