บทที่ 433

นี่สิถึงจะเป็นการเริ่มต้นธุรกิจของนักศึกษาขนานแท้

這才是純正的大學生創業

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“張元,你們幾點的飛機?”

ไทย

“จางหยวน พวกนายขึ้นเครื่องบินกี่โมงเหรอ”

จีน

周玲兒愈發自信,對張元說話的語氣也恢復了高中時的居高臨下。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ยิ่งมั่นใจมากขึ้น น้ำเสียงที่พูดกับจางหยวนก็กลับไปวางท่าเหนือกว่าเหมือนตอนอยู่มัธยมปลายอีกครั้ง

จีน

張元道:“我們坐火車去。”

ไทย

จางหยวนเอ่ย “พวกเรานั่งรถไฟไป”

จีน

周玲兒驚訝地看著他:“你們坐火車?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์มองเขาอย่างประหลาดใจ “พวกนายเนี่ยนะนั่งรถไฟ”

จีน

張元道:“是啊,飛機票太貴了。”

ไทย

จางหยวนเอ่ย “ใช่แล้ว ตั๋วเครื่องบินแพงเกินไปน่ะ”

จีน

周玲兒不禁笑了起來:“陳諾也太摳了吧,你們四個人誒,坐火車太難受了。”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์อดหัวเราะไม่ได้ “เฉินนั่วก็ขี้เหนียวเกินไปแล้ว พวกนายตั้งสี่คนนะ นั่งรถไฟมันลำบากจะตาย”

จีน

張元苦笑道:“沒辦法,老陳說剛開始創業,要節儉一點。”

ไทย

จางหยวนยิ้มเจื่อน “ช่วยไม่ได้ เหล่าเฉินบอกว่าเพิ่งเริ่มต้นสร้างธุรกิจ ต้องประหยัดหน่อย”

จีน

曹麗麗在旁邊想開口,被何芸悄悄拉一下,她立刻閉上了嘴。

ไทย

เฉาหลี่หลี่ที่อยู่ข้างๆ อยากจะอ้าปากพูด แต่ถูกเหออวิ๋นดึงเบาๆ ไว้ เธอจึงรีบหุบปากทันที

จีน

陸躍生則饒有興緻地看著表情越來越自信的周玲兒,拚命忍住笑。

ไทย

ส่วนลู่เย่เซิงมองโจวหลิงเอ๋อร์ที่สีหน้ายิ่งมั่นใจขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความสนใจอย่างยิ่ง พลางพยายามกลั้นหัวเราะสุดชีวิต

จีน

周玲兒的下巴都快揚到天上去了,“陳諾一直都是這樣的,跟不上時代了。”

ไทย

คางของโจวหลิงเอ๋อร์แทบจะเชิดขึ้นฟ้า “เฉินนั่วก็เป็นแบบนี้ตลอด ตามยุคสมัยไม่ทันแล้ว”

จีน

“我們大學生創業,比的是眼光和魄力,哪有靠吃苦節儉賺錢的?”

ไทย

“พวกเรานักศึกษาสร้างธุรกิจ สิ่งที่วัดกันคือวิสัยทัศน์และความกล้าหาญ ที่ไหนจะมีใครมาหาเงินด้วยการทนลำบากประหยัดมัธยัสถ์กัน”

จีน

這時計程車來了,周玲兒一臉同情地對張元道:“我們先走了,你們好好享受漫長的旅途吧。”

ไทย

ตอนนั้นเองแท็กซี่ก็มาถึง โจวหลิงเอ๋อร์เอ่ยกับจางหยวนด้วยสีหน้าเห็นอกเห็นใจ “พวกฉันไปก่อนนะ พวกนายก็ขอให้เพลิดเพลินกับการเดินทางอันยาวนานล่ะ”

จีน

在她看來,坐火車就是吃苦,張元跟著陳諾干實在是太慘了。

ไทย

ในสายตาของเธอ การนั่งรถไฟคือการทนลำบาก จางหยวนตามทำงานกับเฉินนั่วช่างน่าเวทนายิ่งนัก

จีน

等計程車遠去,曹麗麗終於忍不住開口:

ไทย

รอจนแท็กซี่แล่นจากไปไกล ในที่สุดเฉาหลี่หลี่ก็อดพูดไม่ได้

จีน

“張總,我們訂的是軟卧,價格比機票還貴呢!”

ไทย

“บอสจาง พวกเราจองตู้นอนแบบนิ่มนะ ราคายังแพงกว่าตั๋วเครื่องบินเสียอีก!”

จีน

其實張元四人原本也打算坐飛機的,但何芸恐高,以前坐過一次飛機,人都差點沒下來,所以張元就訂了火車。

ไทย

อันที่จริงพวกจางหยวนทั้งสี่คนเดิมทีก็ตั้งใจจะนั่งเครื่องบิน แต่เหออวิ๋นกลัวความสูง เมื่อก่อนเคยนั่งเครื่องบินครั้งหนึ่ง แทบจะลงมาไม่รอด จางหยวนจึงได้จองรถไฟแทน

จีน

為了舒服一點,買的是軟卧,四個人正好一間房。

ไทย

เพื่อให้นั่งสบายขึ้นหน่อย จึงซื้อตู้นอนแบบนิ่ม สี่คนพอดีหนึ่งห้อง

จีน

訂票的工作張元交給了曹麗麗,她買的時候對比了一下機票,軟卧居然還貴一百多塊。

ไทย

งานจองตั๋วจางหยวนมอบหมายให้เฉาหลี่หลี่ ตอนที่เธอซื้อได้ลองเปรียบเทียบกับตั๋วเครื่องบิน ตู้นอนแบบนิ่มกลับแพงกว่าร้อยกว่าหยวนเสียอีก

จีน

剛才周玲兒聽到他們是坐火車去,一臉不屑,曹麗麗差點沒忍住開口懟過去。

ไทย

เมื่อครู่ตอนโจวหลิงเอ๋อร์ได้ยินว่าพวกเขาจะนั่งรถไฟไปก็ทำหน้าดูถูก เฉาหลี่หลี่แทบจะอดตอกกลับไปไม่ได้

จีน

張元噓了一聲,“陳總說了,要低調。”

ไทย

จางหยวนทำเสียงจุ๊ปาก “บอสเฉินบอกไว้ว่า ให้ทำตัวเรียบง่ายเข้าไว้”

จีน

出來之前,陳諾特意叮囑了張元,路上要低調一點,別露富。

ไทย

ก่อนออกมา เฉินนั่วกำชับจางหยวนเป็นพิเศษว่าระหว่างทางให้ทำตัวเรียบง่าย อย่าโอ้อวดความร่ำรวย

จีน

張元謹記,所以剛才對周玲兒並沒有說實話。

ไทย

จางหยวนจดจำขึ้นใจ ดังนั้นเมื่อครู่จึงไม่ได้บอกความจริงกับโจวหลิงเอ๋อร์

จีน

曹麗麗一聽是陳諾的吩咐,立馬沒意見了。

ไทย

พอเฉาหลี่หลี่ได้ยินว่าเป็นคำสั่งของเฉินนั่ว ก็หมดข้อกังขาในทันที

จีน

周玲兒她見過的,感覺好像和陳諾關係匪淺,但陳諾偏偏又對這個漂亮女生很冷淡。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์นั้นเธอเคยเห็นมาก่อน รู้สึกเหมือนจะมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดากับเฉินนั่ว ทว่าเฉินนั่วกลับเย็นชากับหญิงสาวแสนสวยคนนี้เหลือเกิน

จีน

曹麗麗有心探究,卻又不好多問,只能把好奇壓在心裡。

ไทย

เฉาหลี่หลี่อยากจะสืบเสาะ แต่ก็ไม่สะดวกที่จะถามมากความ ทำได้เพียงเก็บกดความอยากรู้อยากเห็นไว้ในใจ

จีน

陸躍生問道:“張元,他們的生意做的很大嗎?”

ไทย

ลู่เย่เซิงถามว่า “จางหยวน ธุรกิจของพวกเขาทำใหญ่โตมากเลยเหรอ”

จีน

張元搖搖頭:“應該是剛起步吧,這次他們去義烏應該是第一次進貨。”

ไทย

จางหยวนส่ายหน้า “น่าจะเพิ่งเริ่มต้นนะ ครั้งนี้ที่พวกเขาไปอี้อูคงจะเป็นการไปรับสินค้าครั้งแรก”

จีน

陸躍生失笑:“看她那樣子,我還以為是500強企業的高管呢。”

ไทย

ลู่เย่เซิงหลุดหัวเราะ “ดูท่าทางของเธอ ฉันนึกว่าเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับท็อป 500 เสียอีก”

จีน

何芸感嘆:“這才是真正的大學生創業啊。”

ไทย

เหออวิ๋นทอดถอนใจ “นี่สิถึงจะเป็นการสร้างธุรกิจของนักศึกษาอย่างแท้จริง”

จีน

張元和陸躍生都明白她的意思,像陳諾這種沉穩內斂,悶聲發大財的大學生太少了。

ไทย

จางหยวนและลู่เย่เซิงต่างเข้าใจความหมายของเธอ นักศึกษาที่สุขุมลุ่มลึกและแอบรวยเงียบๆ แบบเฉินนั่วนั้นมีน้อยเกินไป

จีน

周玲兒這樣創業還沒起步就提前開始享受的,才是純正的大學生創業。

ไทย

อย่างโจวหลิงเอ๋อร์ที่การสร้างธุรกิจยังไม่ทันเริ่มต้นก็เริ่มเสพสุขล่วงหน้าแล้วต่างหาก ถึงจะเป็นการสร้างธุรกิจของนักศึกษาขนานแท้

จีน

一個小時后,四人上了火車。

ไทย

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสี่คนก็ขึ้นรถไฟ

จีน

這時候高鐵還沒有普及,大部分都是T字打頭的特快列車。

ไทย

เวลานี้รถไฟความเร็วสูงยังไม่แพร่หลาย ส่วนใหญ่ยังคงเป็นรถไฟด่วนพิเศษที่ขึ้นต้นด้วยอักษร ที

จีน

四人的軟卧在同一間,兩對門,上下鋪,何芸和曹麗麗兩個女生睡一邊,張元和陸躍生睡另一邊。

ไทย

ตู้นอนแบบนิ่มของทั้งสี่คนอยู่ในห้องเดียวกัน สองฝั่งตรงข้าม เตียงบนเตียงล่าง ผู้หญิงสองคนคือเหออวิ๋นกับเฉาหลี่หลี่นอนฝั่งหนึ่ง จางหยวนกับลู่เย่เซิงนอนอีกฝั่งหนึ่ง

จีน

“張總,我來幫你!”

ไทย

“บอสจาง ฉันช่วยนะคะ!”

จีน

“何姐,我來我來!”

ไทย

“พี่เหอ ฉันทำเองค่ะ ฉันทำเอง!”

จีน

“陸哥,這邊我來收拾!”

ไทย

“พี่ลู่ ฝั่งนี้ฉันเก็บกวาดให้ค่ะ!”

จีน

從上車開始,曹麗麗就主動承擔了所有的雜事,把三個人伺候得妥妥帖帖。

ไทย

ตั้งแต่ขึ้นรถไฟมา เฉาหลี่หลี่ก็อาสารับหน้าที่ทำงานจิปาถะทั้งหมด ปรนนิบัติดูแลทั้งสามคนเป็นอย่างดีทุกกระเบียดนิ้ว

จีน

何芸都對她有些刮目相看,讚賞道:“小曹,沒看出來你這麼能幹啊。”

ไทย

กระทั่งเหออวิ๋นยังอดมองเธอใหม่ไม่ได้ เอ่ยชื่นชมว่า “เสี่ยวเฉา ดูไม่ออกเลยนะว่าเธอจะคล่องแคล่วขนาดนี้”

จีน

平時在電競酒店裡曹麗麗就是打掃,工作完了人就不知道跑哪兒去了,何芸倒是沒想到她這麼勤快。

ไทย

ยามปกติในโรงแรมอีสปอร์ตเฉาหลี่หลี่ก็แค่ทำความสะอาด พอเสร็จงานคนก็ไม่รู้หายไปไหน เหออวิ๋นจึงไม่คาดคิดว่าเธอจะขยันขันแข็งถึงเพียงนี้

จีน

曹麗麗正給張元削蘋果,聞言苦澀一笑:

ไทย

เฉาหลี่หลี่กำลังปอกแอปเปิลให้จางหยวน ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มขื่น

จีน

“我媽身體不好,弟弟要念書,在家的時候所有家務都是我做,已經習慣了。”

ไทย

“แม่ของฉันสุขภาพไม่ดี น้องชายต้องเรียนหนังสือ ตอนอยู่บ้านงานบ้านทุกอย่างฉันเป็นคนทำหมด ชินเสียแล้วค่ะ”

จีน

陸躍生好奇地問道:“那你父親呢?”

ไทย

ลู่เย่เซิงถามด้วยความสงสัย “แล้วพ่อของเธอล่ะ”

จีน

曹麗麗頓了頓,黯然道:“我父親喜歡喝酒,經常不在家。”

ไทย

เฉาหลี่หลี่ชะงักไปเล็กน้อย เอ่ยอย่างหม่นหมอง “พ่อของฉันชอบดื่มเหล้า ไม่ค่อยอยู่บ้านหรอกค่ะ”

จีน

陸躍生沉默了,看向曹麗麗的眼神里多了幾分同情,還有幾分疑惑。

ไทย

ลู่เย่เซิงเงียบไป สายตาที่มองเฉาหลี่หลี่เพิ่มความเห็นอกเห็นใจขึ้นมาหลายส่วน และยังมีความสงสัยอยู่อีกหลายส่วนเช่นกัน

จีน

因為他總覺得父親酗酒、媽媽生病、弟弟念書這個故事有點熟悉。

ไทย

เพราะเขารู้สึกอยู่ตลอดว่าเรื่องราวพ่อติดเหล้า แม่ป่วย น้องชายเรียนหนังสือนั้นฟังดูคุ้นเคยชอบกล

จีน

中午吃了飯,何芸去走廊上走了一圈,張元跟了出去。

ไทย

กินข้าวเที่ยงเสร็จแล้ว เหออวิ๋นเดินไปยืดเส้นยืดสายตรงทางเดิน จางหยวนจึงเดินตามออกไป

จีน

“何姐,下周好像是你生日吧?”

ไทย

“พี่เหอ สัปดาห์หน้าน่าจะเป็นวันเกิดพี่ใช่ไหมครับ”

จีน

何芸一怔,這才想起來下周是她的生日,她自己都忘了。

ไทย

เหออวิ๋นชะงัก ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าสัปดาห์หน้าคือวันเกิดของเธอ เธอเองยังลืมไปเสียสนิท

จีน

“我和老陳商量了一下,到時就在電競酒店裡給你慶祝,咱們的員工都叫上。”

ไทย

“ผมปรึกษากับเหล่าเฉินแล้ว ถึงตอนนั้นจะฉลองให้พี่ที่โรงแรมอีสปอร์ต เรียกพนักงานพวกเรามารวมกันให้หมด”

จีน

何芸連忙道:“不用了,電競酒店馬上就要開業了,別為了我耽誤大家的精力。”

ไทย

เหออวิ๋นรีบเอ่ย “ไม่ต้องหรอก โรงแรมอีสปอร์ตใกล้จะเปิดทำการแล้ว อย่าให้ทุกคนต้องเสียเวลาเสียแรงเพราะฉันเลย”

จีน

張元道:“你為大家做了這麼多事,我們應該幫你慶祝的,何姐你就別推辭了,這也是老陳的意思。”

ไทย

จางหยวนเอ่ย “พี่ทำเพื่อทุกคนมาตั้งมากมาย พวกเราควรจะช่วยฉลองให้พี่นะ พี่เหออย่าปฏิเสธเลย นี่ก็เป็นความตั้งใจของเหล่าเฉินเหมือนกัน”

จีน

“何姐下周生日嗎?要不我們在酒店天台搞個燒烤派對吧,我可以負責給大家烤肉!”

ไทย

“พี่เหอสัปดาห์หน้าวันเกิดเหรอคะ งั้นพวกเราจัดปาร์ตี้บาร์บีคิวบนดาดฟ้าโรงแรมดีไหม ฉันรับหน้าที่ย่างเนื้อให้ทุกคนเองค่ะ!”

จีน

曹麗麗從後面走過來,滿臉笑容道。

ไทย

เฉาหลี่หลี่เดินมาจากข้างหลัง เอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

จีน

何芸道:“別這麼麻煩了,我不習慣過生日,還是酒店開業更重要。”

ไทย

เหออวิ๋นเอ่ย “อย่าให้ยุ่งยากขนาดนั้นเลย ฉันไม่ชินกับการฉลองวันเกิด เรื่องเปิดโรงแรมสำคัญกว่านะ”

จีน

曹麗麗走到張元身旁,火車晃了晃,她哎呀一聲雙手抓住了張元的胳膊,隨即連忙鬆開。

ไทย

เฉาหลี่หลี่เดินมาข้างกายจางหยวน รถไฟโคลงเคลงวูบหนึ่ง เธอร้องอุ๊ยออกมาสองมือพลางคว้าแขนของจางหยวนไว้ จากนั้นก็รีบปล่อยทันควัน

จีน

“對不起,張總,我沒站穩。”

ไทย

“ขอโทษค่ะบอสจาง ฉันทรงตัวไม่อยู่”

จีน

“沒事。”張元表情有點不自然,剛才他的手臂感受到了一股緊迫的柔軟。

ไทย

“ไม่เป็นไร” สีหน้าของจางหยวนดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย เมื่อครู่แขนของเขารับรู้ได้ถึงความนุ่มหยุ่นที่แนบชิด

จีน

這時何芸的手機響了,她走到一邊接電話去了。

ไทย

เวลานี้โทรศัพท์มือถือของเหออวิ๋นดังขึ้น เธอจึงเดินเลี่ยงไปรับสาย

จีน

張元怔怔地看著何芸的背影,曹麗麗小聲道:

ไทย

จางหยวนมองแผ่นหลังของเหออวิ๋นตาค้าง เฉาหลี่หลี่จึงเอ่ยกระซิบเสียงเบา

จีน

“張總,你……是不是喜歡何姐啊?”

ไทย

“บอสจาง คุณ…ชอบพี่เหอใช่ไหมคะ”

จีน

張元神情一肅,“說什麼呢,出差也是工作,工作的時候別談這些!”

ไทย

สีหน้าของจางหยวนเคร่งขรึมขึ้นมาทันที “พูดอะไรน่ะ ไปทำงานนอกสถานที่ก็คืองาน เวลาทำงานอย่าพูดเรื่องพวกนี้!”

จีน

他跟著陳諾這麼久,還是有了一點成功人士的威嚴,曹麗麗連忙道歉:

ไทย

เขาติดตามเฉินนั่วมานานขนาดนี้ ย่อมมีบารมีของคนที่ประสบความสำเร็จอยู่บ้างแล้ว เฉาหลี่หลี่จึงรีบขอโทษ

จีน

“對不起,張總,我不該多嘴。”

ไทย

“ขอโทษค่ะบอสจาง ฉันไม่ควรปากมากเลย”

จีน

她從身後拿出一串葡萄,“張總,吃點水果吧,我剛洗的。”

ไทย

เธอหยิบพวงองุ่นออกมาจากด้านหลัง “บอสจาง ทานผลไม้สักหน่อยสิคะ ฉันเพิ่งล้างมา”

จีน

張元驚訝,“你到底帶了多少吃的啊?”

ไทย

จางหยวนประหลาดใจ “เธอเอาของกินมาเยอะขนาดไหนกันเนี่ย”

จีน

從上開車開始曹麗麗就不斷地從行李包里拿各種零食水果出來。

ไทย

ตั้งแต่รถไฟเริ่มออกเดินทาง เฉาหลี่หลี่ก็หยิบขนมและผลไม้สารพัดอย่างออกมาจากกระเป๋าสัมภาระไม่หยุดหย่อน

จีน

曹麗麗有些委屈,“我以前坐火車去滬城打工,不知道要坐那麼久,火車上賣的東西又太貴,餓了一天一夜,後來每次坐火車我就要買很多東西,張總,我不是那種喜歡享受的女人。”

ไทย

เฉาหลี่หลี่รู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง “เมื่อก่อนฉันนั่งรถไฟไปทำงานรับจ้างที่เมืองฮู่ ไม่รู้ว่าจะต้องนั่งนานขนาดนั้น ของที่ขายบนรถไฟก็แพงเกินไป หิวโซอยู่หนึ่งวันหนึ่งคืน หลังจากนั้นทุกครั้งที่นั่งรถไฟฉันก็เลยต้องซื้อของมาเยอะแยะ บอสจางคะ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่ชอบเสพสุขหรอกนะคะ”

จีน

張元看著她那泫然欲泣的模樣,張元心頭微顫,挪開視線。

ไทย

เมื่อเห็นท่าทางน้ำตาคลอเบ้าของเธอ หัวใจของจางหยวนก็สั่นไหวเล็กน้อย จึงเบือนสายตาหนี

จีน

“我不是那個意思,曹麗麗,好好乾,以後會好的。”

ไทย

“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นหรอก เฉาหลี่หลี่ ตั้งใจทำงานเถอะ ต่อไปทุกอย่างจะดีขึ้นเอง”

จีน

曹麗麗聲音溫柔:“謝謝你,張總,我一定會跟著你好好乾的!”

ไทย

เฉาหลี่หลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ขอบคุณนะคะบอสจาง ฉันจะติดตามคุณตั้งใจทำงานเป็นอย่างดีแน่นอนค่ะ!”

จีน

當張元幾人出差時,女神網咖迎來了一個不速之客。

ไทย

ขณะที่พวกจางหยวนเดินทางไปทำงานนอกสถานที่ ร้านเน็ตเทพธิดาก็ต้อนรับแขกที่ไม่ได้รับเชิญคนหนึ่ง

จีน

藺婉正坐在櫃檯后給客人開機子,於洋風風火火地衝進來,手裡還捧著一束火紅的玫瑰花,當著眾人的面單膝跪下,對藺婉大聲道:

ไทย

ลิ่นหว่านกำลังนั่งเปิดเครื่องให้ลูกค้าอยู่หลังเคาน์เตอร์ อวี๋หยางก็พุ่งพรวดพราดเข้ามา ในมือยังถือช่อดอกกุหลาบสีแดงเพลิง คุกเข่าข้างหนึ่งลงต่อหน้าทุกคนแล้วเอ่ยเสียงดังกับลิ่นหว่านว่า

จีน

“婉婉,我從京都回來了,為了你,我再也不回去了!你接受我吧!”

ไทย

“หว่านหว่าน ฉันกลับมาจากเมืองหลวงแล้ว เพื่อเธอแล้วฉันจะไม่กลับไปอีกเด็ดขาด! เธอรับรักฉันเถอะ!”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน