หอมแก้ม

Chinese

“小心！”

Thai

“ระวัง!”

Chinese

陳諾見沈新眉摔倒，心頭一跳，連忙上前扶住她。

Thai

เมื่อเฉินนั่วเห็นเสิ่นซินเหมยล้มลง หัวใจก็กระตุกวูบ รีบก้าวเข้าไปพยุงเธอไว้ทันที

Chinese

沈新眉似乎完全失去了平衡，整個人都撲進了他的懷裡。

Thai

ดูเหมือนเสิ่นซินเหมยจะเสียการทรงตัวโดยสิ้นเชิง ทั้งร่างโถมเข้ามาในอ้อมอกของเขา

Chinese

霎時，軟玉溫香滿懷中。

Thai

ชั่วพริบตานั้น ร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่นก็เต็มสองแขน

Chinese

兩人零距離接觸，陳諾頓時感覺到了很多平常察覺不到的東西。

Thai

สองคนแนบชิดกันอย่างไร้ระยะห่าง เฉินนั่วพลันสัมผัสได้ถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่ยามปกติไม่อาจสังเกตเห็น

Chinese

這傢伙，身材這麼好的嗎？

Thai

ยัยคนนี้ รูปร่างดีขนาดนี้เลยเหรอ?

Chinese

陳諾心跳加快，身體都有點發熱了。

Thai

หัวใจของเฉินนั่วเต้นเร็วขึ้น ร่างกายเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย

Chinese

他下意識地想推開沈新眉，卻發現兩支纖細的手臂牢牢地圈住了自己的腰。

Thai

เขาคิดจะดันเสิ่นซินเหมยออกตามสัญชาตญาณ แต่กลับพบว่าแขนเรียวทั้งสองข้างกำลังโอบกอดเอวของเขาเอาไว้แน่น

Chinese

陳諾怕弄疼她，不好強行推開，只能任由她抱著自己。

Thai

เฉินนั่วกลัวว่าจะทำให้เธอเจ็บ จึงไม่อาจผลักออกอย่างรุนแรง ได้แต่ปล่อยให้เธอสวมกอดตนเองอยู่อย่างนั้น

Chinese

是不是嚇到了？

Thai

ตกใจหรือเปล่านะ?

Chinese

咚咚咚！

Thai

ตึกตัก ตึกตัก!

Chinese

沈新眉的心都快從嗓子里跳出來了。

Thai

หัวใจของเสิ่นซินเหมยแทบจะกระดอนหลุดออกมาทางลำคอ

Chinese

剛才她撲進陳諾的懷裡，感覺到陳諾似乎要推開自己，心裡一急，乾脆上手，緊緊摟住了陳諾的腰。

Thai

เมื่อครู่ตอนที่เธอโผเข้าสู่อ้อมอกของเฉินนั่ว รู้สึกว่าเฉินนั่วเหมือนจะดันเธอออก ด้วยความร้อนรนในใจ จึงตัดสินใจใช้มือโอบกอดเอวของเฉินนั่วไว้แน่น

Chinese

只是這樣兩人的接觸就更緊密了，沈新眉只覺得全身發燙，臉上的紅暈已經迅速蔓延到了脖頸，再到全身。

Thai

เพียงแต่เมื่อเป็นเช่นนี้ ทั้งสองจึงยิ่งแนบชิดกันมากขึ้น เสิ่นซินเหมยรู้สึกเพียงว่าทั่วร่างร้อนผ่าว ริ้วรอยแดงระเรื่อบนใบหน้าลุกลามไปยังลำคออย่างรวดเร็ว ก่อนจะแผ่ไปทั่วทั้งตัว

Chinese

我、我……

Thai

ฉัน…ฉัน…

Chinese

我好高興呀！

Thai

ฉันดีใจจังเลย!

Chinese

沈新眉心中羞赧，卻又止不住的開心。

Thai

ในใจของเสิ่นซินเหมยเขินอาย ทว่าก็ห้ามความดีใจไว้ไม่อยู่

Chinese

俏臉埋在陳諾的胸口，鼻尖聞到了一股令人安心的味道。

Thai

ใบหน้าสวยซุกอยู่ตรงอกของเฉินนั่ว ปลายจมูกได้กลิ่นที่ทำให้รู้สึกวางใจ

Chinese

這是陳諾同學身上的氣味嗎？

Thai

นี่คือกลิ่นกายของเพื่อนนักเรียนเฉินนั่วเหรอ?

Chinese

沈新眉閉上眼睛，雙手摟得更緊了。

Thai

เสิ่นซินเหมยหลับตาลง สองมือโอบกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม

Chinese

真香。

Thai

หอมจัง

Chinese

陳諾的鼻子抵在沈新眉柔嫩的脖頸，一股淡淡的幽香飄進鼻尖，沁人心扉。

Thai

จมูกของเฉินนั่วแนบชิดอยู่กับลำคอเนียนนุ่มของเสิ่นซินเหมย กลิ่นหอมจางๆ ลอยเข้าสู่ปลายจมูก สดชื่นซาบซ่านถึงขั้วหัวใจ

Chinese

感受到腰上那雙小手抱得更用力，陳諾的雙手緩緩抬起，懸停在沈新眉的纖腰兩側。

Thai

เมื่อรู้สึกได้ว่ามือคู่น้อยที่เอวกอดแน่นขึ้น สองมือของเฉินนั่วจึงค่อยๆ ยกขึ้นมา ชะงักค้างอยู่ข้างเอวคอดของเสิ่นซินเหมย

Chinese

不過最終還是沒有摟上去。

Thai

ทว่าท้ายที่สุดก็ไม่ได้โอบกอดลงไป

Chinese

山風輕拂，兩邊的樹林沙沙作響，風景秀美的山道上一對男女靜靜相擁，與四周的景色融為一體。

Thai

สายลมภูเขาพัดผ่านเบาๆ แนวป่าสองข้างทางส่งเสียงซ่าๆ บนเส้นทางภูเขาอันงดงาม ชายหนุ่มหญิงสาวคู่หนึ่งยืนกอดกันอย่างเงียบสงบ ผสานกลมกลืนไปกับทัศนียภาพโดยรอบ

Chinese

“你們在幹什麼！？”

Thai

“พวกนายกำลังทำอะไรกันน่ะ!?”

Chinese

一道驚怒的聲音打斷了這份靜謐，陳諾和沈新眉嚇了一跳，連忙分開。

Thai

เสียงตื่นตระหนกและโกรธเกรี้ยวดังขึ้นขัดจังหวะความเงียบสงบนี้ เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยสะดุ้งตกใจ รีบผละออกจากกันทันที

Chinese

周玲兒跑過來，氣得臉頰通紅，指著沈新眉道：

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์วิ่งเข้ามา หน้าแดงก่ำด้วยความโมโห ชี้หน้าเสิ่นซินเหมยแล้วพูดว่า

Chinese

“沈新眉，你幹什麼，真不要臉！”

Thai

“เสิ่นซินเหมย เธอทำอะไร ไร้ยางอายจริงๆ!”

Chinese

沈新眉被抓了現行，頓時心虛，低著頭不敢說話。

Thai

เสิ่นซินเหมยถูกจับได้คาหนังคาเขา พลันรู้สึกผิด ก้มหน้าไม่กล้าส่งเสียง

Chinese

周玲兒冷笑：“還以為你有多清純，原來這麼會勾引男人！”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์แค่นยิ้มเย็น “นึกว่าเธอจะไร้เดียงสาแค่ไหน ที่แท้ก็ยั่วยวนผู้ชายเก่งขนาดนี้!”

Chinese

“閉嘴。”

Thai

“หุบปาก”

Chinese

陳諾忽然開口，周玲兒一怔：“陳諾，你說什麼？”

Thai

เฉินนั่วเอ่ยปากขึ้นมากะทันหัน โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักไป “เฉินนั่ว นายพูดว่าอะไรนะ?”

Chinese

陳諾的右手攬住了沈新眉纖柔的腰肢，低頭在她的左臉親了一下，隨後看向周玲兒：

Thai

มือขวาของเฉินนั่วโอบเอวคอดบางของเสิ่นซินเหมย ก้มลงหอมแก้มซ้ายของเธอหนึ่งที จากนั้นก็หันไปมองโจวหลิงเอ๋อร์

Chinese

“我們倆你情我願，關你這個妖怪什麼事？”

Thai

“พวกเราสองคนสมยอมกัน มันไปเกี่ยวอะไรกับปีศาจอย่างเธอด้วย?”

Chinese

說完攬著沈新眉往前走了，周玲兒神情獃滯，難以置信地看著兩人的背影。

Thai

พูดจบก็โอบเสิ่นซินเหมยเดินไปข้างหน้า โจวหลิงเอ๋อร์ยืนนิ่งอึ้ง มองแผ่นหลังของคนทั้งสองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

Chinese

陳諾剛才親了沈新眉？

Thai

เมื่อกี้เฉินนั่วจูบเสิ่นซินเหมยเหรอ?

Chinese

他，他從來沒有親過我啊！

Thai

เขา…เขาไม่เคยจูบฉันเลยนะ!

Chinese

周玲兒已經忘了從前她也沒給過陳諾親她的機會，此刻心裡滿是嫉妒和憤怒。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ลืมไปแล้วว่าแต่ก่อนตนเองก็ไม่เคยให้โอกาสเฉินนั่วได้จูบ ตอนนี้ในใจเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและโกรธแค้น

Chinese

為什麼！

Thai

ทำไมกัน!

Chinese

陳諾，你為什麼要這麼對我？！

Thai

เฉินนั่ว ทำไมนายต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย?!

Chinese

“陳、陳諾同學......”

Thai

“พะ…เพื่อนนักเรียนเฉินนั่ว…”

Chinese

其實沈新眉比周玲兒還懵，她被陳諾攬著腰肢走出好遠才反應過來，頓時羞的全身發酥。

Thai

ความจริงแล้วเสิ่นซินเหมยยิ่งงุนงงสับสนกว่าโจวหลิงเอ๋อร์เสียอีก เธอถูกเฉินนั่วโอบเอวเดินออกมาไกลพอสมควรกว่าจะได้สติ พลันเขินอายจนทั่วร่างอ่อนระทวย

Chinese

尤其是被陳諾親過的左臉，那溫暖的嘴唇觸感彷彿一直都在。

Thai

โดยเฉพาะแก้มซ้ายที่เพิ่งโดนเฉินนั่วจูบ สัมผัสอันอบอุ่นจากริมฝีปากนั้นราวกับยังคงหลงเหลืออยู่

Chinese

還有此刻被陳諾攬著的腰肢，那有力的大手透過衣衫，熱力直達肌膚。

Thai

ยังมีเอวที่กำลังถูกเฉินนั่วโอบอยู่ในตอนนี้ มือใหญ่ทรงพลังผ่านเนื้อผ้าส่งความร้อนตรงเข้าสู่ผิวเนื้อ

Chinese

少女心裡羞澀與甜蜜齊舞，看都不敢看身旁的男生。

Thai

ในใจของหญิงสาวทั้งเขินอายทั้งหวานชื่น ไม่กล้าแม้แต่จะมองชายหนุ่มข้างกาย

Chinese

陳諾心裡一樣很亂，他也不知道怎麼回事，剛才看到周玲兒罵沈新眉，他就忍不住做了那種事。

Thai

ในใจของเฉินนั่วเองก็ว้าวุ่นไม่แพ้กัน เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน เมื่อครู่พอเห็นโจวหลิงเอ๋อร์ด่าทอเสิ่นซินเหมย เขาก็อดไม่ได้ที่จะทำเรื่องแบบนั้นลงไป

Chinese

就是為了證明沈新眉沒有勾引他，而是他主動撩撥了沈新眉。

Thai

ก็เพื่อพิสูจน์ว่าเสิ่นซินเหมยไม่ได้ยั่วยวนเขา แต่เป็นเขาที่เริ่มหยอกเย้าเธอก่อนเอง

Chinese

總之小奶貓在他心裡就是善良可愛呆萌美好的代名詞。

Thai

สรุปแล้ว สำหรับเขา ลูกแมวน้อยคือตัวแทนของความใจดี น่ารัก บ้องแบ๊ว และงดงาม

Chinese

所有最好的辭彙用在她身上都不為過。

Thai

คำชมที่ดีที่สุดทั้งหมดนำมาใช้กับเธอก็ยังไม่เกินไปเลยสักนิด

Chinese

怎麼可能讓周玲兒那麼說她？

Thai

จะยอมให้โจวหลิงเอ๋อร์มาพูดใส่เธอแบบนั้นได้อย่างไร?

Chinese

只是，衝動過後，現在卻不知道該怎麼辦了。

Thai

เพียงแต่ หลังจากวู่วามไปแล้ว ตอนนี้กลับไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี

Chinese

我剛才居然親了小奶貓？

Thai

เมื่อกี้ฉันจูบลูกแมวน้อยไปจริงๆ เหรอเนี่ย?

Chinese

孟姐要是知道了，會不會把我撕了？

Thai

ถ้าพี่เมิ่งรู้เข้า จะฉีกร่างฉันเป็นชิ้นๆ ไหมนะ?

Chinese

聽到沈新眉怯生生的聲音，陳諾反應過來，連忙鬆開了攬著她纖腰的手。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงอันขลาดอายของเสิ่นซินเหมย เฉินนั่วจึงได้สติ รีบปล่อยมือที่โอบเอวคอดของเธอออกทันที

Chinese

手掌中那柔軟美好的觸感猶在，陳諾不禁有些不舍。

Thai

สัมผัสนุ่มนวลอันงดงามในฝ่ามือยังคงอยู่ เฉินนั่วอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง

Chinese

沈新眉感覺到攬著腰肢的手掌離開，不禁悵然若失。

Thai

เสิ่นซินเหมยรู้สึกได้ว่าฝ่ามือที่โอบเอวผละออกไป ก็อดรู้สึกใจหายไม่ได้

Chinese

“小奶貓......”

Thai

“ลูกแมวน้อย…”

Chinese

陳諾低頭看沈新眉，兩人目光一觸，又趕緊分開。

Thai

เฉินนั่วก้มลงมองเสิ่นซินเหมย สายตาสบกันครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเบือนหลบออกจากกัน

Chinese

“那個，你沒事吧？”

Thai

“เอ่อ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”

Chinese

陳諾問道。

Thai

เฉินนั่วถาม

Chinese

“沒、沒事。”

Thai

“มะ…ไม่เป็นไร”

Chinese

沈新眉搖頭，心裡很羞愧。

Thai

เสิ่นซินเหมยส่ายหน้า ในใจรู้สึกละอายใจอย่างยิ่ง

Chinese

明明是她故意摔倒，趁機抱住了陳諾同學。

Thai

ทั้งที่เป็นเธอตั้งใจแกล้งล้มเพื่อฉวยโอกาสกอดเพื่อนนักเรียนเฉินนั่วแท้ๆ

Chinese

可是他還這麼關心自己。

Thai

แต่เขากลับยังเป็นห่วงเธอขนาดนี้

Chinese

我、我不是個好女生。

Thai

ฉัน…ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงที่ดีเลย

Chinese

“我們繼續爬山吧。”

Thai

“พวกเราปีนเขากันต่อเถอะ”

Chinese

“好呀。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

兩人並肩往山上走，一路上誰都沒有再說話，都悄悄在心裡回味剛才的感覺。

Thai

ทั้งสองเดินเคียงข้างกันขึ้นเขา ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไรอีก ต่างคนต่างแอบซึมซับความรู้สึกเมื่อครู่อยู่เงียบๆ ในใจ

Chinese

終於走到山頂，其他人也到了。

Thai

ในที่สุดก็เดินมาถึงยอดเขา คนอื่นๆ ก็มาถึงกันแล้วเช่นกัน

Chinese

王錚坐在地上氣喘吁吁，鄭好好哈哈笑著拍他的肩膀：

Thai

หวังเจิงนั่งหอบแฮ่กๆ อยู่บนพื้น เจิ้งห่าวห่าวหัวเราะฮ่าๆ พลางตบไหล่เขา

Chinese

“弱雞！”

Thai

“ไอ้อ่อนเอ๊ย!”

Chinese

剛才兩人比賽爬山，鄭好好險勝，王錚不服氣：

Thai

เมื่อครู่ทั้งสองแข่งปีนเขากัน เจิ้งห่าวห่าวเฉือนชนะไปได้อย่างหวุดหวิด หวังเจิงไม่ยอมรับ

Chinese

“我們再來！”

Thai

“เอาใหม่เลย!”

Chinese

鄭好好拇指向下，不屑地道：“男人就是這麼弱，輸了還不認！”

Thai

เจิ้งห่าวห่าวคว่ำนิ้วโป้งลง พูดอย่างดูแคลนว่า “ผู้ชายนี่อ่อนแอจริง แพ้แล้วยังไม่ยอมรับอีก!”

Chinese

“誰說我不認了，我們再比一次！”

Thai

“ใครบอกว่าไม่ยอมรับล่ะ มาแข่งกันอีกรอบสิ!”

Chinese

鄭好好呵呵一笑：“軍訓的時候比跑圈，敢嗎？”

Thai

เจิ้งห่าวห่าวหัวเราะหึๆ “ตอนฝึกทหารมาแข่งวิ่งรอบสนามกัน กล้าไหมล่ะ?”

Chinese

“來就來！”

Thai

“แข่งก็แข่งสิ!”

Chinese

“輸的人撅著屁股學狗叫！”

Thai

“คนแพ้ต้องโก่งตูดทำเสียงหมาเห่า!”

Chinese

“好啊！”

Thai

“ได้เลย!”

Chinese

王錚滿臉通紅，恨不得現在就飛回學校和這個可惡的東北大妞比試。

Thai

หวังเจิงหน้าแดงก่ำ แทบอยากจะบินกลับไปประลองกับยัยสาวตงเป่ยตัวแสบคนนี้ที่มหาวิทยาลัยเดี๋ยวนี้เลย

Chinese

郝帥正站在藺婉身旁說話，但藺婉只是敷衍地點頭，目光卻看向了陳諾和沈新眉。

Thai

ห่าวไซว่กำลังยืนคุยอยู่ข้างๆ ลิ่นหว่าน แต่ลิ่นหว่านเพียงพยักหน้ารับอย่างแกนๆ สายตากลับมองไปยังเฉินนั่วและเสิ่นซินเหมย

Chinese

兩人從山梯下方走上來，相隔半米，看起來好像並不算很親密。

Thai

ทั้งสองคนเดินขึ้นมาจากบันไดเขาด้านล่าง เว้นระยะห่างกันครึ่งเมตร ดูเหมือนจะไม่ได้สนิทสนมกันขนาดนั้น

Chinese

藺婉目光閃動，難道陳諾和沈新眉只是朋友，還沒到那一步？

Thai

แววตาของลิ่นหว่านไหวระริก หรือว่าเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยจะเป็นแค่เพื่อนกัน ยังไม่ได้ไปถึงขั้นนั้น?

Chinese

“陳諾，你終於上來了，看到張成文和林柔了嗎？”

Thai

“เฉินนั่ว ในที่สุดนายก็ขึ้นมาสักที เห็นจางเฉิงเหวินกับหลินโหรวบ้างไหม?”

Chinese

郝帥遠遠地喊陳諾。

Thai

ห่าวไซว่ตะโกนเรียกเฉินนั่วมาแต่ไกล

Chinese

“他們倆不是和你們一起上來的嗎？”

Thai

“สองคนนั้นไม่ได้ขึ้นมาพร้อมกับพวกนายหรอกเหรอ?”

Chinese

陳諾搖搖頭。

Thai

เฉินนั่วส่ายหน้า

Chinese

“我們走著走著他們倆就不見了，還以為你們能碰到呢。”

Thai

“พวกเราเดินๆ อยู่สองคนนั้นก็หายไป นึกว่าพวกนายจะเจอกันเสียอีก”

Chinese

趙欣然有些擔心，這時山道旁邊的小樹林一陣晃動，張成文和林柔從裡面走出來。

Thai

จ้าวซินหรันรู้สึกกังวลเล็กน้อย ขณะนั้นเองป่าละเมาะข้างทางเดินบนเขาก็สั่นไหว จางเฉิงเหวินกับหลินโหรวเดินออกมาจากด้านใน

Chinese

兩人的臉有點紅，林柔原本紮好的長發還有些散亂。

Thai

ใบหน้าของทั้งสองคนแดงระเรื่อเล็กน้อย ผมยาวที่เดิมทีมัดไว้อย่างเรียบร้อยของหลินโหรวยังค่อนข้างยุ่งเหยิง

Chinese

“小柔，你們怎麼沒走大道？”

Thai

“เสี่ยวโหรว ทำไมพวกเธอไม่เดินตามทางใหญ่ล่ะ?”

Chinese

趙欣然上前問道，林柔低下頭，臉更紅了，張成文在旁邊撓撓頭，也是一臉羞澀。

Thai

จ้าวซินหรันก้าวเข้าไปถาม หลินโหรวก้มหน้า ใบหน้ายิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีก จางเฉิงเหวินที่อยู่ข้างๆ เกาหัวด้วยสีหน้าเขินอายเช่นกัน

Chinese

其他人都是一臉懷疑和驚詫。

Thai

คนอื่นๆ ต่างมีสีหน้าสงสัยและประหลาดใจ

Chinese

難道這兩個最內向的人居然......

Thai

หรือว่าคนเก็บตัวที่สุดสองคนนี้จะ…

Chinese

唐小月走到陳諾面前，質問道：“玲兒呢？”

Thai

ถังเสี่ยวเยว่เดินมาตรงหน้าเฉินนั่ว แล้วเอ่ยถามเสียงเข้ม “หลิงเอ๋อร์ล่ะ?”

Chinese

剛才唐小月抱著周玲兒走出沒多遠，周玲兒就自己跳了下來，說是要回去找陳諾，拉都拉不住。

Thai

เมื่อครู่ถังเสี่ยวเยว่ประคองโจวหลิงเอ๋อร์เดินออกมาได้ไม่ไกล โจวหลิงเอ๋อร์ก็ผละตัวลงมาเอง บอกว่าจะกลับไปหาเฉินนั่ว รั้งไว้อย่างไรก็ไม่อยู่

Chinese

結果現在卻只有陳諾和沈新眉兩個人走上來。

Thai

ผลปรากฏว่าตอนนี้กลับมีแค่เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยสองคนที่เดินขึ้นมา

Chinese

這個渣男也太不負責了！

Thai

ไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนี้ไร้ความรับผิดชอบเกินไปแล้ว!

Chinese

這時周玲兒從後面走上來，卻是誰都不搭理，紅著眼眶走到一邊去了。

Thai

ขณะนั้นเอง โจวหลิงเอ๋อร์ก็เดินขึ้นมาจากด้านหลัง ทว่าไม่สนใจใครทั้งสิ้น ขอบตาแดงก่ำเดินเลี่ยงไปอีกทาง

Chinese

看她的樣子，誰都知道剛才肯定是挨欺負了。

Thai

เมื่อเห็นท่าทางของเธอ ทุกคนต่างรู้ดีว่าเมื่อครู่ต้องถูกรังแกมาแน่นอน

Chinese

至於是誰欺負了她，所有人都看向了陳諾。

Thai

ส่วนที่ว่าใครเป็นคนรังแกเธอ ทุกคนต่างหันไปมองเฉินนั่ว

Chinese

唐小月火冒三丈，指著陳諾道：

Thai

ถังเสี่ยวเยว่โมโหจนควันออกหู ชี้หน้าเฉินนั่วแล้วพูดว่า

Chinese

“姓陳的，就算你想傍富婆吃軟飯，也要有點良心吧？玲兒是擔心你才回去找你的，你為什麼欺負她？”

Thai

“คนแซ่เฉิน ต่อให้นายอยากจะเกาะคนรวยกินแรงผู้หญิง ก็ควรจะมีจิตสำนึกบ้างไหม? หลิงเอ๋อร์เป็นห่วงนายถึงได้กลับไปหานาย ทำไมนายถึงรังแกเธอ?”