รปภ. ก็เป็นคนของเฉินนั่ว
保安也是陳諾的人แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
周玲兒捂著額頭,覺得自己好像找了個豬隊友。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์กุมหน้าผาก รู้สึกเหมือนตัวเองหาเพื่อนร่วมทีมที่เป็นตัวถ่วงมาเข้าแล้ว
จีน
你抓住沈新眉和你有婚約這點就行了,幹嘛在那兒炫耀自己啊?
ไทย
นายแค่จับประเด็นเรื่องที่เสิ่นซินเหมยมีสัญญาหมั้นหมายกับนายก็พอแล้ว จะไปโอ้อวดตัวเองตรงนั้นทำไมกัน?
จีน
你哪點實力連我都不如,還想跟陳諾比?這不是搞笑嗎!
ไทย
ความสามารถตรงไหนของนายที่เหนือกว่าฉันบ้าง แม้แต่ฉันนายยังสู้ไม่ได้ ยังจะคิดไปเทียบกับเฉินนั่วอีก? นี่มันเรื่องตลกไม่ใช่หรือไง!
จีน
葉明旭見周圍的人看他的目光不對,頓時有點惱了。
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่เห็นสายตาของคนรอบข้างที่มองมาดูไม่ถูกต้อง ก็เริ่มโมโหขึ้นมาทันที
จีน
“果然是大學城這種低端的地方,根本不懂醫科大高材生的含金量,一群井底之蛙!”
ไทย
“สมกับเป็นสถานที่ระดับล่างอย่างเมืองมหาวิทยาลัยจริงๆ ไม่เข้าใจคุณค่าของหัวกะทิจากมหาวิทยาลัยแพทย์เอาเสียเลย กบในกะลาครอบแท้ๆ!”
จีน
他的話頓時惹怒了周圍的容大學生,有人冷笑道:
ไทย
คำพูดของเขาทำให้เหล่านักศึกษา ม.หรงเฉิง โดยรอบเดือดดาลขึ้นมาทันที มีคนแค่นหัวเราะพูดว่า
จีน
“高考652分?你知道沈新眉高考多少分嗎?還說自己是別人的未婚夫,怕是個假貨吧!”
ไทย
“เกาเข่า 652 คะแนนงั้นเหรอ? นายรู้ไหมว่าเสิ่นซินเหมยสอบเกาเข่าได้กี่คะแนน? ยังมีหน้ามาบอกว่าเป็นคู่หมั้นของคนอื่น เกรงว่าจะเป็นของปลอมมากกว่ามั้ง!”
จีน
“哈哈,我就說嘛,沈新眉放著陳諾不要,去找個二逼做未婚夫?”
ไทย
“ฮ่าๆ ฉันก็ว่าแล้ว เสิ่นซินเหมยจะทิ้งเฉินนั่วแล้วไปหาไอ้งี่เง่าที่ไหนมาเป็นคู่หมั้นกัน?”
จีน
“又是一個想吃天鵝肉的拉蛤蟆,偽造娃娃親這種伎倆都用上了,噗!”
ไทย
“คางคกอยากกินเนื้อหงส์อีกตัวแล้ว ถึงขั้นงัดมุกปลอมแปลงการหมั้นหมายแต่เด็กมาใช้เชียว พรืด!”
จีน
葉明旭大怒,“你們這群學渣,竟敢看不起我?你們誰的高考分數有我高?站出來!”
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่โกรธจัด “พวกนายที่เป็นพวกเรียนห่วย กล้าดียังไงมาดูถูกฉัน? คะแนนเกาเข่าของพวกนายใครสูงกว่าฉันบ้าง? ก้าวออกมาสิ!”
จีน
周玲兒在後面扯了扯他,指指沈新眉。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์กระตุกดึงเขาจากด้านหลัง พลางชี้ไปทางเสิ่นซินเหมย
จีน
葉明旭不解,大聲道:“周玲兒同學,你不用勸我,我今天就是要讓這群井底之蛙知道什麼叫做優秀!”
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่ไม่เข้าใจ ตะโกนเสียงดังว่า “เพื่อนโจวหลิงเอ๋อร์ เธอไม่ต้องห้ามฉัน วันนี้ฉันจะต้องให้พวกกบในกะลาครอบพวกนี้รู้ว่าอะไรที่เรียกว่ายอดเยี่ยม!”
จีน
周玲兒無語了,只能低聲道:“沈新眉是江省高考狀元。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์พูดไม่ออก ทำได้เพียงกระซิบเสียงเบา “เสิ่นซินเหมยเป็นจ้วงหยวนเกาเข่าของมณฑลเจียง”
จีน
葉明旭還在大聲教育這群學渣,聞言一愣,“什麼?”
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่ยังคงสั่งสอนพวกเรียนห่วยเหล่านี้เสียงดัง เมื่อได้ยินก็ชะงักไป “อะไรนะ?”
จีน
周玲兒還沒開口,旁邊一個女生已經大聲說道:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ยังไม่ทันได้อ้าปาก นักศึกษาหญิงคนหนึ่งข้างๆ ก็พูดขึ้นเสียงดังแล้วว่า
จีน
“沈新眉高考712分,是江省高考狀元!”
ไทย
“เสิ่นซินเหมยสอบเกาเข่าได้ 712 คะแนน เป็นจ้วงหยวนเกาเข่าของมณฑลเจียง!”
จีน
女神校花的仰慕者不只男生,還有很多女生,大家對她的事迹耳熟能詳,自然知道她的高考分數。
ไทย
ผู้ชื่นชมดาวโรงเรียนเทพธิดาไม่ได้มีแค่ผู้ชาย แต่ยังมีผู้หญิงอีกมากมาย ทุกคนคุ้นเคยกับเรื่องราวของเธอเป็นอย่างดี ย่อมรู้คะแนนเกาเข่าของเธออยู่แล้ว
จีน
葉明旭傻了,第一個反應是不信。
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่อึ้งไป ปฏิกิริยาแรกคือไม่เชื่อ
จีน
“不可能!你這個成績怎麼不去清北反而來容大?”
ไทย
“เป็นไปไม่ได้! คะแนนระดับนี้ทำไมเธอไม่ไปชิงเป่ยแต่กลับมา ม.หรงเฉิง?”
จีน
又有人回答:“人家男朋友考上了容大,她當然要來容大!”
ไทย
มีคนตอบขึ้นมาอีก “แฟนเขาเขาสอบติด ม.หรงเฉิง เธอก็ต้องมา ม.หรงเฉิง อยู่แล้วสิ!”
จีน
葉明旭還處在震驚中,腦子有點暈,脫口而出:
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่ยังคงอยู่ในความตกตะลึง สมองมึนงงไปหมด โพล่งออกมาว่า
จีน
“為了這麼個平庸的男人前途都不要了?這不是蠢嗎?”
ไทย
“เพื่อผู้ชายธรรมดาๆ คนเดียวถึงกับยอมทิ้งอนาคตเลยงั้นเหรอ? นี่มันไม่โง่ไปหน่อยหรือไง?”
จีน
劉芳也大聲道:“就是!我兒子是高材生,和小沈正般配!”
ไทย
หลิวฟางก็พูดเสียงดังเช่นกัน “ใช่แล้ว! ลูกชายฉันเป็นหัวกะทิ เหมาะสมกับเสี่ยวเสิ่นที่สุด!”
จีน
周玲兒實在忍不住了,對劉芳道:“阿姨,陳諾很有錢的。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ทนไม่ไหวจริงๆ เอ่ยกับหลิวฟางว่า “คุณป้าคะ เฉินนั่วรวยมากเลยนะคะ”
จีน
劉芳嗤笑:“不就是用父母的錢嗎?我兒子以後是醫生,掙的錢是他的幾十倍!”
ไทย
หลิวฟางหัวเราะเยาะ “ก็แค่ใช้เงินพ่อแม่ไม่ใช่หรือไง? ต่อไปลูกชายฉันจะเป็นหมอ เงินที่หาได้มากกว่าเขาตั้งหลายสิบเท่า!”
จีน
周圍安靜一瞬,忽然響起了一陣鬨笑聲。
ไทย
รอบข้างเงียบไปชั่วขณะ จู่ๆ เสียงหัวเราะครืนก็ดังกระหึ่มขึ้นมา
จีน
連周玲兒也默默地遠離了這對母子。
ไทย
แม้แต่โจวหลิงเอ๋อร์ก็ยังค่อยๆ ขยับถอยห่างจากสองแม่ลูกคู่นี้อย่างเงียบๆ
จีน
她有點後悔帶他們過來了。
ไทย
เธอรู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่พาพวกเขามาที่นี่
จีน
以為是殺手鐧,沒想到是一對白痴。
ไทย
นึกว่าเป็นไพ่ตาย นึกไม่ถึงว่าจะเป็นคนโง่เง่าคู่หนึ่ง
จีน
葉明旭和劉芳被眾人嘲笑,頓時惱羞成怒,劉芳發出一聲尖銳的吼聲,壓住周圍的笑聲。
ไทย
เยี่ยหมิงซวี่กับหลิวฟางถูกผู้คนเยาะเย้ยก็พลันอับอายจนกลายเป็นโทสะ หลิวฟางแผดเสียงร้องแหลมสูงขึ้นมากลบเสียงหัวเราะรอบข้าง
จีน
“反正小沈就是我兒媳婦,那個誰,你馬上離開我兒媳婦!”
ไทย
“ยังไงเสี่ยวเสิ่นก็เป็นลูกสะใภ้ฉัน ไอ้นั่นน่ะ แกออกไปให้พ้นจากลูกสะใภ้ฉันเดี๋ยวนี้!”
จีน
其他人這才沒笑了,全都看向陳諾。
ไทย
คนอื่นๆ ถึงได้หยุดหัวเราะ ต่างหันไปมองเฉินนั่ว
จีน
陳諾平靜地對沈新眉問道:“新眉,你認識他們嗎?”
ไทย
เฉินนั่วถามเสิ่นซินเหมยอย่างสงบ “ซินเหมย เธอรู้จักพวกเขาไหม?”
จีน
沈新眉搖搖頭。
ไทย
เสิ่นซินเหมยส่ายหน้า
จีน
陳諾指著葉明旭,“這個東西呢?”
ไทย
เฉินนั่วชี้ไปที่เยี่ยหมิงซวี่ “แล้วตัวนี้ล่ะ?”
จีน
沈新眉點點頭,眾人一怔,卻聽沈新眉指著葉明旭道:
ไทย
เสิ่นซินเหมยพยักหน้า ทุกคนชะงักไป ทว่ากลับได้ยินเสิ่นซินเหมยชี้ไปที่เยี่ยหมิงซวี่แล้วพูดว่า
จีน
“他剛才在網咖想騷擾我,被我摔了。”
ไทย
“เมื่อกี้เขาคิดจะลวนลามฉันที่ร้านเน็ต เลยโดนฉันทุ่มลงไป”
จีน
噗!
ไทย
พรืด!
จีน
周圍的人又笑了起來。
ไทย
คนรอบข้างพากันหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง
จีน
“我就說嘛,果然是個不走尋常路的追求者!”
ไทย
“ฉันว่าแล้วเชียว ที่แท้ก็เป็นคนตามตื๊อที่ใช้วิธีไม่ธรรมดา!”
จีน
“這招挺新鮮啊,以後我追女孩也試試!”
ไทย
“มุกนี้แปลกใหม่ดีแฮะ วันหลังฉันไปจีบสาวจะลองใช้ดูบ้าง!”
จีน
葉明旭臉漲的通紅,指著沈新眉,“你你你......”
ไทย
ใบหน้าของเยี่ยหมิงซวี่แดงก่ำ ชี้หน้าเสิ่นซินเหมย “เธอ…เธอ เธอ…”
จีน
劉芳急了,拿出一張泛黃的照片。
ไทย
หลิวฟางร้อนรน รีบหยิบรูปถ่ายเก่าซีดเหลืองใบหนึ่งออกมา
จีน
“小沈,你這是我和你媽媽的合照!你那時候還沒出生,不認識我也不奇怪,但你總不能違背你爸媽的意願吧?”
ไทย
“เสี่ยวเสิ่น นี่คือรูปถ่ายคู่ของฉันกับแม่ของเธอ! ตอนนั้นเธอยังไม่เกิด ไม่รู้จักฉันก็ไม่แปลก แต่เธอจะขัดความต้องการของพ่อแม่เธอไม่ได้นะ!”
จีน
沈新眉看了看,點點頭:“照片上是我媽媽。”
ไทย
เสิ่นซินเหมยมองดูแล้วพยักหน้า “ในรูปคือแม่ของฉัน”
จีน
劉芳指著照片上孟琴旁邊的女人,“這是我!你看,我沒騙你吧?你爸媽真的把你許給我們家了!”
ไทย
หลิวฟางชี้ไปที่ผู้หญิงข้างๆ เมิ่งฉินในรูปถ่าย “นี่คือฉัน! เธอเห็นไหม ฉันไม่ได้โกหกเธอใช่ไหม? พ่อแม่เธอยกเธอให้บ้านเราจริงๆ!”
จีน
劉芳還把照片拿給周圍的人看。
ไทย
หลิวฟางยังนำรูปถ่ายไปให้คนรอบข้างดูด้วย
จีน
學生們好奇地湊過來看,果然發現照片上的女人和劉芳很像,正是她年輕時的模樣。
ไทย
เหล่านักศึกษายื่นหน้าเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก็พบว่าผู้หญิงในรูปถ่ายเหมือนกับหลิวฟางมากจริงๆ เป็นรูปลักษณ์ตอนที่เธอยังสาวนั่นเอง
จีน
“卧槽!娃娃親居然是真的!”
ไทย
“เชี่ย! การหมั้นหมายแต่เด็กเป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย!”
จีน
“這麼說這傻子真是女神校花的娃娃親對象?”
ไทย
“ถ้าอย่างนั้นไอ้ทึ่มนี่ก็เป็นคู่หมั้นแต่เด็กของดาวโรงเรียนเทพธิดาจริงๆ น่ะสิ?”
จีน
劉芳很得意,正要說話,幾個身穿保安制服的人走過來。
ไทย
หลิวฟางได้ใจ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เจ้าหน้าที่ รปภ. ในเครื่องแบบหลายคนก็เดินเข้ามา
จีน
旁邊還有圖書館管理員,指著劉芳和葉明旭道:
ไทย
ด้านข้างยังมีบรรณารักษ์ห้องสมุด ชี้ไปที่หลิวฟางและเยี่ยหมิงซวี่พลางกล่าวว่า
จีน
“就是他們在鬧事!”
ไทย
“พวกเขานี่แหละที่มาก่อเรื่อง!”
จีน
幾個保安圍住葉明旭母女,葉明旭大聲道:
ไทย
เจ้าหน้าที่ รปภ. หลายคนล้อมเยี่ยหมิงซวี่กับแม่ไว้ เยี่ยหมิงซวี่ตะโกนเสียงดังว่า
จีน
“你們幹什麼?!”
ไทย
“พวกคุณจะทำอะไร?!”
จีน
其中一個保安道:“我們的圖書館是給容大的學生使用的,你們是容大的人,又在這裡吵鬧,干擾容大學生學習,現在請你們出去。”
ไทย
หนึ่งใน รปภ. เอ่ยขึ้นว่า “ห้องสมุดของเรามีไว้ให้นักศึกษา ม.หรงเฉิง ใช้งาน พวกคุณไม่ใช่คนของ ม.หรงเฉิง แถมยังมาส่งเสียงเอะอะโวยวายที่นี่ รบกวนการเรียนของนักศึกษา ม.หรงเฉิง ตอนนี้เชิญพวกคุณออกไปได้แล้ว”
จีน
“我是來找我兒媳......”
ไทย
“ฉันมาตามหาลูกสะใภ้…”
จีน
劉芳還要叫嚷,已經和葉明旭一起被保安拉出去了。
ไทย
หลิวฟางยังจะเอะอะโวยวายต่อ แต่ก็ถูกเจ้าหน้าที่ รปภ. ลากตัวออกไปพร้อมกับเยี่ยหมิงซวี่เสียแล้ว
จีน
那個說話的保安臨走前朝陳諾遞了個邀功的眼神,陳諾微微點頭,被那保安拽著手臂的葉明旭頓時發出痛呼聲。
ไทย
เจ้าหน้าที่ รปภ. คนที่พูดนั้นก่อนจะไปได้ส่งสายตาราวกับจะขอความดีความชอบไปให้เฉินนั่ว เฉินนั่วพยักหน้าเล็กน้อย เยี่ยหมิงซวี่ที่ถูก รปภ. คนนั้นกระชากแขนไว้จึงร้องโอดโอยออกมาด้วยความเจ็บปวดทันที
จีน
圖書館里很快安靜下來,剛才進來的三個人里只剩下了周玲兒。
ไทย
ภายในห้องสมุดกลับสู่ความเงียบสงบอย่างรวดเร็ว ในบรรดาสามคนที่เข้ามาเมื่อครู่เหลือเพียงโจวหลิงเอ๋อร์คนเดียว
จีน
於是無數目光都落在了她的身上。
ไทย
สายตานับไม่ถ้วนจึงพากันจับจ้องมาที่ตัวเธอ
จีน
周玲兒倒也不怕,她的目的已經達到了,當下對陳諾說道:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์กลับไม่ได้หวาดกลัว เป้าหมายของเธอบรรลุแล้ว จึงเอ่ยกับเฉินนั่วทันทีว่า
จีน
“得知自己的女朋友原來和別人訂了娃娃親,陳諾,你現在是什麼心情?”
ไทย
“พอได้รู้ว่าแฟนตัวเองหมั้นหมายแต่เด็กไว้กับคนอื่น เฉินนั่ว ตอนนี้นายรู้สึกยังไงบ้างล่ะ?”
จีน
陳諾瞥她一眼,一臉震驚:
ไทย
เฉินนั่วเหลือบมองเธอ สีหน้าตกตะลึง
จีน
“都2015年了還信什麼娃娃親,周玲兒,你書都念到狗肚子里去了?”
ไทย
“ปี 2015 เข้าไปแล้วยังจะเชื่อเรื่องหมั้นหมายแต่เด็กอะไรอีกล่ะ โจวหลิงเอ๋อร์ เธอเรียนหนังสือจนเอาไปคืนหมาหมดแล้วหรือไง?”
จีน
”你!”
ไทย
“นาย!”
จีน
周玲兒指著陳諾,旁邊有人反應過來。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ชี้หน้าเฉินนั่ว คนข้างๆ เริ่มได้สติขึ้นมา
จีน
“這是周玲兒啊?那個做小姐被抓了的?”
ไทย
“นี่โจวหลิงเอ๋อร์นี่? คนที่ไปขายบริการแล้วถูกจับน่ะเหรอ?”
จีน
“做小姐?”
ไทย
“ขายบริการเหรอ?”
จีน
“卧槽!這麼大的新聞你都不知道?傳媒學院的新生校花周玲兒去長盛酒店做小姐,長盛酒店都被端了!”
ไทย
“เชี่ย! ข่าวใหญ่ขนาดนี้แกยังไม่รู้อีกเหรอ? โจวหลิงเอ๋อร์ดารงเรียนน้องใหม่ของวิทยาลัยสื่อสารมวลชนไปขายบริการที่โรงแรมฉางเซิ่ง โรงแรมฉางเซิ่งโดนกวาดล้างไปหมดแล้ว!”
จีน
圖書館里再次熱鬧起來,這次大家議論的焦點則是“從校花到小姐”的周玲兒。
ไทย
ภายในห้องสมุดกลับมาคึกคักอีกครั้ง คราวนี้จุดสนใจที่ทุกคนวิพากษ์วิจารณ์คือโจวหลิงเอ๋อร์ “จากดาวโรงเรียนสู่หญิงขายบริการ”
จีน
聽到四周那如潮水般的議論和嘲諷,周玲兒彷彿要被淹沒,瞬間從山巔跌倒了谷底。
ไทย
เมื่อได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์และการเยาะเย้ยที่ถาโถมเข้ามาดั่งกระแสน้ำรอบทิศทาง โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกราวกับจะจมดิ่ง ร่วงหล่นจากยอดเขาสู่ก้นเหวในชั่วพริบตา
จีน
“你、你們胡說!”
ไทย
“พ…พวกเธอพูดจาเหลวไหล!”
จีน
她尖叫一聲,身後忽然響起說話聲:
ไทย
เธอหวีดร้องขึ้นมาเสียงหนึ่ง ด้านหลังพลันมีเสียงพูดดังขึ้น
จีน
“周玲兒,張主任找你,你趕緊跟我走!”
ไทย
“โจวหลิงเอ๋อร์ หัวหน้าจางเรียกพบเธอ รีบตามฉันมาเดี๋ยวนี้!”
จีน
周玲兒回頭,是他們班的輔導員,對方嘴裡的張主任則是傳媒學院新聞系的系主任。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์หันกลับไป เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาประจำห้องของพวกเขา ส่วนหัวหน้าจางในปากของอีกฝ่ายก็คือหัวหน้าภาควิชาของวิทยาลัยสื่อสารมวลชน
จีน
“輔導員,張主任找我什麼事啊?”
ไทย
“อาจารย์ที่ปรึกษาคะ หัวหน้าจางเรียกหนูมีเรื่องอะไรเหรอคะ?”
จีน
周玲兒下意識地覺得不妙。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
จีน
輔導員看了看周圍,低聲道:
ไทย
อาจารย์ที่ปรึกษามองไปรอบๆ พลางกระซิบเสียงเบา
จีน
“你在長盛酒店的事學校已經知道了,張主任找你了解情況。”
ไทย
“เรื่องของเธอที่โรงแรมฉางเซิ่งทางมหาวิทยาลัยรู้เรื่องแล้ว หัวหน้าจางเรียกเธอไปเพื่อสอบถามข้อเท็จจริง”
จีน
周玲兒的腦子嗡地一下,眼冒金星,渾渾噩噩地被輔導員帶走了。
ไทย
สมองของโจวหลิงเอ๋อร์ดังวิ้งขึ้นมาในทันที ดวงตาพร่าพรายไปด้วยดาว ถูกอาจารย์ที่ปรึกษาพาตัวออกไปอย่างเหม่อลอย
จีน
一場鬧劇終於結束。
ไทย
เรื่องวุ่นวายฉากหนึ่งสิ้นสุดลงในที่สุด
จีน
陳諾和沈新眉繼續學習,兩人都很平靜,剛才的事對他們沒有絲毫影響。
ไทย
เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยอ่านหนังสือกันต่อ ทั้งสองคนสงบเยือกเย็นมาก เรื่องเมื่อครู่ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพวกเขาเลยแม้แต่น้อย
จีน
晚上九點,兩人走出圖書館,到了容大北門,一個保安迎上來,恭敬地對陳諾道:
ไทย
เวลาสามทุ่ม ทั้งสองคนเดินออกจากห้องสมุด เมื่อมาถึงประตูทิศเหนือของ ม.หรงเฉิง เจ้าหน้าที่ รปภ. คนหนึ่งก็เดินเข้ามาต้อนรับ เอ่ยกับเฉินนั่วด้วยความเคารพว่า
จีน
“小陳總,那對母子已經被我們扔出去了。”
ไทย
“บอสเฉินน้อย สองแม่ลูกคู่นั้นถูกพวกเราโยนออกไปแล้วครับ”
จีน
陳諾點點頭,“李隊長,辛苦了。”
ไทย
เฉินนั่วพยักหน้า “หัวหน้าหลี่ ลำบากพวกนายแล้ว”
จีน
“小陳總太客氣了,你安排兄弟們進容大工作,大恩大德,以後有事兒您說話!”
ไทย
“บอสเฉินน้อยเกรงใจเกินไปแล้วครับ คุณช่วยจัดแจงให้พวกพี่น้องได้เข้ามาทำงานที่ ม.หรงเฉิง บุญคุณใหญ่หลวงนัก วันหน้ามีเรื่องอะไรขอแค่คุณเอ่ยปากได้เลยครับ!”
จีน
李隊長笑容可掬,正是前江縣鍋爐廠的保安隊長,李浩。
ไทย
หัวหน้าหลี่ยิ้มแย้มแจ่มใส เขาก็คือหลี่ฮ่าว อดีตหัวหน้าหน่วย รปภ. ของโรงงานหม้อต้มแห่งเจียงเซี่ยนนั่นเอง
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน