เฉินนั่ว ฉันอยากมีลูกสักคน
陳諾,我想生個孩子แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
手術室外安靜一瞬,眾人都震驚地看著林母。
ไทย
ภายนอกห้องผ่าตัดเงียบสงัดไปชั่วขณะ ทุกคนต่างมองแม่ของหลินโหรวด้วยความตกตะลึง
จีน
趙欣然終於忍不住道:“阿姨,都這個時候了還管什麼留不留疤,你沒聽到醫生說胎位不正嗎?”
ไทย
ในที่สุดจ้าวซินหรันก็ทนไม่ไหวเอ่ยขึ้นมา “คุณป้า ถึงเวลาขนาดนี้แล้วยังจะห่วงเรื่องทิ้งรอยแผลเป็นอะไรอยู่อีก คุณป้าไม่ได้ยินที่คุณหมอบอกเหรอว่าท่าของทารกในครรภ์ไม่ถูกต้อง”
จีน
鄭好好也道:“阿姨,難產可是會死人的!”
ไทย
เจิ้งห่าวห่าวก็พูดขึ้นเช่นกัน “คุณป้า คลอดยากมันอันตรายถึงชีวิตได้เลยนะ!”
จีน
林母瞪了兩人一眼,“你們兩個小姑娘懂什麼?當年我生小柔的時候一樣是胎位不正,我還不是把她生下來了?”
ไทย
แม่ของหลินโหรวถลึงตาใส่ทั้งสองคน “พวกเธอสองคนที่เป็นเด็กสาวจะไปรู้อะไร ตอนนั้นฉันคลอดเสี่ยวโหรวท่าของทารกก็ไม่ถูกต้องเหมือนกัน ฉันยังคลอดเธอออกมาได้เลยไม่ใช่หรือไง”
จีน
“女孩子的外表很重要的,肚子上留那麼大一塊疤以後就......”
ไทย
“รูปร่างหน้าตาของผู้หญิงน่ะสำคัญมากนะ ถ้าทิ้งรอยแผลเป็นขนาดใหญ่ไว้บนท้อง ต่อไปก็…”
จีน
林母沒再說下去。
ไทย
แม่ของหลินโหรวไม่ได้พูดต่อ
จีน
其實她一直都對張成文這個女婿不滿意,覺得自己是被他騙了,只能奉子成婚。
ไทย
อันที่จริงเธอไม่พอใจลูกเขยอย่างจางเฉิงเหวินมาโดยตลอด รู้สึกว่าตัวเองถูกเขาหลอกลวงจนจำใจต้องให้แต่งงานเพราะท้องก่อนแต่ง
จีน
可自己的女兒這麼年輕,長得也不差,萬一以後找到了更好的男人,完全可以離婚再婚的。
ไทย
แต่ลูกสาวของเธอยังเด็กขนาดนี้ หน้าตาก็ไม่เลว เกิดวันหน้าพบผู้ชายที่ดีกว่าก็สามารถหย่าแล้วแต่งงานใหม่ได้อย่างสบาย
จีน
但有一點,絕不能因為生了孩子而變醜了。
ไทย
ทว่ามีอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือต้องไม่น่าเกลียดลงเด็ดขาดเพียงเพราะคลอดลูก
จีน
尤其是肚子上留下一塊疤,那肯定是要被人嫌棄的。
ไทย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามีรอยแผลเป็นทิ้งไว้บนท้อง ย่อมต้องถูกคนอื่นรังเกียจแน่นอน
จีน
林母自以為自己是在為林柔長遠考慮。
ไทย
แม่ของหลินโหรวคิดไปเองว่าตนเองกำลังคิดการไกลเพื่อหลินโหรว
จีน
堅決不同意剖腹產。
ไทย
จึงยืนกรานไม่ยอมให้ผ่าคลอดเด็ดขาด
จีน
她是林柔的母親,其他人說話也不管用,醫生看向林母和張成文。
ไทย
เธอเป็นแม่ของหลินโหรว คำพูดของคนอื่นจึงไม่มีผลอะไร หมอมองไปยังแม่ของหลินโหรวและจางเฉิงเหวิน
จีน
“你們決定好沒有?胎兒可是不等人!”
ไทย
“พวกคุณตัดสินใจได้หรือยัง ทารกในครรภ์ไม่รอคนนะ!”
จีน
張成文對林母道:“媽,咱就剖吧?”
ไทย
จางเฉิงเหวินพูดกับแม่ของหลินโหรว “แม่ พวกเราผ่าเถอะครับ”
จีน
林母冷冷地看了他一眼,“你只管孩子,不管我家小柔是吧?”
ไทย
แม่ของหลินโหรวเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา “แกสนใจแต่ลูก ไม่สนใจเสี่ยวโหรวบ้านฉันเลยใช่ไหม”
จีน
陳諾忽然開口:“阿姨,林柔願意在上學的時候就給張成文生孩子,說明他們倆感情深厚,以後他們肯定會一起走下去的。”
ไทย
เฉินนั่วพลันเอ่ยปาก “คุณป้าครับ หลินโหรวยอมมีลูกให้จางเฉิงเหวินตั้งแต่ยังเรียนอยู่ แสดงว่าความรู้สึกของพวกเขาสองคนลึกซึ้งมาก ในอนาคตพวกเขาจะต้องร่วมทางกันต่อไปแน่นอน”
จีน
“您與其三心二意,不如成全女兒的一心一意,扶持著他們小兩口好好過日子,這才能家和業興啊!”
ไทย
“แทนที่คุณป้าจะสองจิตสองใจ สู้ส่งเสริมความแน่วแน่จริงใจของลูกสาว คอยสนับสนุนให้คู่หนุ่มสาวใช้ชีวิตคู่อย่างราบรื่นดีกว่า แบบนี้ครอบครัวถึงจะปรองดองและเจริญรุ่งเรืองนะครับ!”
จีน
林母一怔,旋即明白陳諾已經就看透了她。
ไทย
แม่ของหลินโหรวชะงักไป พลันเข้าใจได้ทันทีว่าเฉินนั่วนั้นมองทะลุความคิดของเธอแล้ว
จีน
這番話也是在提醒她,林柔是不可能和張成文離婚的。
ไทย
คำพูดนี้ยังเป็นการเตือนสติเธอด้วยว่า หลินโหรวไม่มีทางหย่ากับจางเฉิงเหวิน
จีน
他們倆這輩子都已經綁定了,不存在林柔保持美貌騎驢找馬的可能。
ไทย
ชาตินี้ทั้งสองคนผูกพันกันไว้แล้ว ไม่มีความเป็นไปได้ที่หลินโหรวจะรักษาความสวยเพื่อไปควานหาคนที่ดีกว่าอีก
จีน
陳諾繼續道:“阿姨,看得太長遠未必是好事,眼下您女兒還在受苦呢。”
ไทย
เฉินนั่วพูดต่อ “คุณป้า มองการณ์ไกลเกินไปอาจไม่ใช่เรื่องดี ตอนนี้ลูกสาวของคุณป้ายังต้องทนทรมานอยู่นะครับ”
จีน
林母咬著低頭沉思片刻,終於下了決定。
ไทย
แม่ของหลินโหรวกัดฟันก้มหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ตัดสินใจ
จีน
“剖,剖吧。”
ไทย
“ผ่า ผ่าเถอะ”
จีน
醫生也鬆了口氣,對張成文道:
ไทย
หมอก็โล่งอกเช่นกัน เอ่ยกับจางเฉิงเหวินว่า
จีน
“丈夫是可以陪產的,你要去嗎?”
ไทย
“สามีสามารถเข้าไปให้กำลังใจตอนคลอดได้นะ คุณจะเข้าไปไหม”
จีน
張成文連連點頭,“我要去,我要陪著小柔!”
ไทย
จางเฉิงเหวินพยักหน้าติดๆ กัน “ผมจะไปครับ ผมจะไปอยู่เป็นเพื่อนเสี่ยวโหรว!”
จีน
護士領著張成文去消毒,然後帶他進了手術室。
ไทย
พยาบาลพาจางเฉิงเหวินไปฆ่าเชื้อ จากนั้นจึงพาเขาเข้าไปในห้องผ่าตัด
จีน
眾人也都稍稍放鬆下來,全都離林母遠遠的。
ไทย
ทุกคนต่างก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย และต่างพากันถอยห่างจากแม่ของหลินโหรว
จีน
王錚忿忿不平,“什麼人啊這是!”
ไทย
หวังเจิงรู้สึกไม่พอใจ “คนอะไรกันเนี่ย!”
จีน
郝帥齜牙,“比我媽還奇葩!”
ไทย
ห่าวไซว่ยิ้มยิงฟัน “พิลึกกว่าแม่ฉันอีก!”
จีน
趙欣然看著郝帥,“那我得想想要不要和你在一起了。”
ไทย
จ้าวซินหรันมองห่าวไซว่ “งั้นฉันคงต้องคิดดูใหม่แล้วล่ะว่าควรจะคบกับนายดีไหม”
จีน
郝帥輕蔑,“你以為我想跟你在一起啊?喂,別動手啊!”
ไทย
ห่าวไซว่ทำเสียงเหยียด “เธอคิดว่าฉันอยากคบกับเธอหรือไง เฮ้ อย่าลงไม้ลงมือสิ!”
จีน
郝帥和趙欣然打打鬧鬧跑進了旁邊的樓梯。
ไทย
ห่าวไซว่กับจ้าวซินหรันหยอกล้อวิ่งไล่กันเข้าไปในบันไดข้างๆ
จีน
鄭好好對陳諾道:“還好今天你在,不然小柔都不知道能不能順利把孩子生下來。”
ไทย
เจิ้งห่าวห่าวพูดกับเฉินนั่ว “ยังดีที่วันนี้นายอยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าเสี่ยวโหรวจะคลอดลูกออกมาอย่างราบรื่นได้ไหม”
จีน
陳諾笑道:“生孩子是靠她自己和醫生,我又沒做什麼。”
ไทย
เฉินนั่วยิ้ม “การคลอดลูกขึ้นอยู่กับตัวเธอเองและหมอ ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย”
จีน
他沒有說出對林母的猜測,這個時候說這些話除了讓他們和林母起衝突,沒有任何正面作用。
ไทย
เขาไม่ได้พูดสิ่งที่คาดเดาเกี่ยวกับแม่ของหลินโหรวออกมา ในเวลาเช่นนี้การพูดเรื่องพวกนี้ออกไปนอกจากจะทำให้พวกเขามีเรื่องขัดแย้งกับแม่ของหลินโหรวแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์ในแง่บวกอันใดเลย
จีน
還是那句話,張成文要改變林柔父母對他的偏見,只能自己立起來。
ไทย
ยังคงเป็นคำพูดเดิม จางเฉิงเหวินจะเปลี่ยนอคติที่พ่อแม่ของหลินโหรวมีต่อเขาได้ ก็มีแต่ต้องยืนหยัดขึ้นมาด้วยตัวเองเท่านั้น
จีน
“帥子和趙欣然怎麼還沒回來?”
ไทย
“ทำไมไซว่จื่อกับจ้าวซินหรันยังไม่กลับมาอีก”
จีน
等了一會兒,王錚無聊,去找郝帥和趙欣然,很快王錚就跑回來,一臉古怪地對陳諾道:
ไทย
รออยู่ครู่หนึ่ง หวังเจิงรู้สึกเบื่อจึงไปตามหาห่าวไซว่กับจ้าวซินหรัน ไม่นานหวังเจิงก็วิ่งกลับมา เอ่ยกับเฉินนั่วด้วยสีหน้าพิลึก
จีน
“諾子,跟我走!”
ไทย
“นั่วจื่อ ตามฉันมา!”
จีน
陳諾被他拉著進了樓梯,王錚指了指下面,陳諾探出腦袋一看。
ไทย
เฉินนั่วถูกเขาดึงตัวเข้าไปในบันได หวังเจิงชี้ลงไปข้างล่าง เฉินนั่วยื่นหัวออกไปมอง
จีน
只見在下方的樓梯口,郝帥和趙欣然摟在一起,兩人啃的激勵,相互朝對方上下摸索。
ไทย
เห็นเพียงตรงชานบันไดด้านล่าง ห่าวไซว่กับจ้าวซินหรันกำลังกอดก่ายกัน ทั้งสองนัวเนียจูบกันอย่างดูดดื่ม มือไม้ลูบคลำกันไปมา
จีน
陳諾頓時無語了。
ไทย
เฉินนั่วถึงกับพูดไม่ออกในทันที
จีน
這兩人在醫院居然都能......
ไทย
สองคนนี้ถึงขนาดทำกันในโรงพยาบาลได้เนี่ยนะ…
จีน
王錚嘿嘿一笑,朝著下面大聲道:
ไทย
หวังเจิงหัวเราะคิกคัก ตะโกนเสียงดังลงไปข้างล่าง
จีน
“郝帥你這個姿勢不對,你要再摟緊一點。”
ไทย
“ห่าวไซว่ ท่าทางของนายนี่ไม่ถูกนะ นายต้องกอดให้แน่นกว่านี้อีกหน่อย”
จีน
“卧槽!”
ไทย
“เชี่ยเอ๊ย!”
จีน
郝帥抬頭,頓時驚呼一聲,趙欣然臉頰通紅,趕緊把郝帥推開,轉身跑了。
ไทย
ห่าวไซว่เงยหน้าขึ้น ร้องอุทานออกมาทันที จ้าวซินหรันหน้าแดงก่ำ รีบผลักห่าวไซว่ออกแล้วหันหลังวิ่งหนีไป
จีน
“王錚你過分了啊,下次你和鄭好好親熱的時候我也給你打斷了!”
ไทย
“หวังเจิง นายชักจะเกินไปแล้วนะ คราวหน้านายกับเจิ้งห่าวห่าวจู๋จี๋กันเมื่อไหร่ ฉันจะไปขัดจังหวะพวกนายบ้าง!”
จีน
郝帥很鬱悶,王錚舉起砂鍋一樣大的拳頭,“你試試?”
ไทย
ห่าวไซว่หงุดหงิดเป็นอย่างยิ่ง หวังเจิงยกกำปั้นขนาดใหญ่เท่าหม้อดินขึ้นมา “นายลองดูสิ”
จีน
郝帥:“......”
ไทย
ห่าวไซว่ “…”
จีน
眾人繼續等在手術室外,一個小時后。
ไทย
ทุกคนรออยู่นอกห้องผ่าตัดต่อไป หนึ่งชั่วโมงต่อมา
จีน
張成文的父母到了。
ไทย
พ่อแม่ของจางเฉิงเหวินก็มาถึง
จีน
“親家,小柔怎麼樣了?”
ไทย
“คุณดอง เสี่ยวโหรวเป็นยังไงบ้าง”
จีน
張母風塵僕僕,急忙對林母問道。
ไทย
แม่ของจางเฉิงเหวินเดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อย รีบถามแม่ของหลินโหรว
จีน
林母冷哼一聲,“我女兒當然是吃盡了苦頭,張成文倒好,什麼苦都沒吃就得了個孩子!”
ไทย
แม่ของหลินโหรวแค่นเสียงฮึ “ลูกสาวฉันก็ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนักน่ะสิ จางเฉิงเหวินนี่สบายเลย ไม่ต้องลำบากอะไรก็ได้ลูกไปคนหนึ่งแล้ว!”
จีน
張成文父母還沒回答,林母接著道:
ไทย
พ่อแม่ของจางเฉิงเหวินยังไม่ทันได้ตอบ แม่ของหลินโหรวก็เอ่ยต่อ
จีน
“我女兒太虧了,你們家得補十萬彩禮,再加十萬生孩子的大紅包!”
ไทย
“ลูกสาวฉันเสียเปรียบเกินไปแล้ว บ้านพวกคุณต้องชดเชยค่าสินสอดอีกหนึ่งแสน แล้วเพิ่มซองอั่งเปาก้อนโตสำหรับคลอดลูกอีกหนึ่งแสน!”
จีน
“這......”
ไทย
“นี่มัน…”
จีน
張成文父母面面相覷,“親家,小柔辛苦了,我們肯定會給她補償的,可是這金額也太......”
ไทย
พ่อแม่ของจางเฉิงเหวินมองหน้ากัน “คุณดอง เสี่ยวโหรวเหนื่อยยากลำบาก พวกเราต้องชดเชยให้เธอแน่นอนอยู่แล้ว แต่ว่าเงินจำนวนนี้มันก็…”
จีน
張家不是很忙富裕家庭,當初張成文和林柔領證的時候就給了十五萬的彩禮。
ไทย
บ้านตระกูลจางไม่ใช่ครอบครัวที่ร่ำรวยอะไร ตอนที่จางเฉิงเหวินกับหลินโหรวไปจดทะเบียนสมรสกันก็ให้สินสอดไปแล้วหนึ่งแสนห้าหมื่น
จีน
這在2005年的容城已經很高了。
ไทย
นี่นับว่าสูงมากแล้วในหรงเฉิงเมื่อปี 2005
จีน
可現在林母開口又要二十萬,他們實在是拿不出來了。
ไทย
แต่ตอนนี้แม่ของหลินโหรวอ้าปากขออีกสองแสน พวกเขานำออกมาให้ไม่ไหวจริงๆ แล้ว
จีน
“怎麼?你們還真想白得一個大孫子啊?”
ไทย
“ทำไม พวกคุณคิดจะอยากได้หลานคนโตฟรีๆ หรือไง”
จีน
林母不滿意了,“早知道你們家連這點錢都拿不出來,當初就算讓小柔打胎,也不會同意她嫁給張成文!”
ไทย
แม่ของหลินโหรวเริ่มไม่พอใจ “ถ้ารู้แต่แรกว่าบ้านพวกคุณแม้แต่เงินแค่นี้ยังเอาออกมาไม่ได้ ต่อให้ตอนนั้นต้องให้เสี่ยวโหรวทำแท้ง ฉันก็ไม่มีทางยอมให้เธอแต่งงานกับจางเฉิงเหวินหรอก!”
จีน
“你們看看張成文的室友陳諾,這麼年輕就是大老闆了,將來他娶老婆肯定給岳父岳母百萬彩禮!”
ไทย
“พวกคุณดูเฉินนั่วเพื่อนร่วมห้องของจางเฉิงเหวินสิ อายุแค่นี้ก็เป็นเถ้าแก่ใหญ่แล้ว วันหน้าเขาแต่งเมียจะต้องให้สินสอดพ่อตาแม่ยายหลักล้านแน่นอน!”
จีน
“......”陳諾無語了,我倒是想給岳父岳母那麼多錢,可給不了啊!
ไทย
“…” เฉินนั่วพูดไม่ออก ฉันเองก็อยากให้เงินพ่อตาแม่ยายมากขนาดนั้นอยู่หรอก แต่ให้ไม่ได้ต่างหากเล่า!
จีน
這時手術室的門打開,護士推著林柔出來了,張成文臉色蒼白地跟在旁邊,照顧著還處在麻醉狀態的林柔。
ไทย
ขณะนั้นเองประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก พยาบาลเข็นหลินโหรวออกมา จางเฉิงเหวินใบหน้าซีดขาวเดินตามอยู่ข้างๆ คอยดูแลหลินโหรวที่ยังคงอยู่ในฤทธิ์ของยาสลบ
จีน
眾人圍過去,醫生道:“生了個女兒,母女平安。”
ไทย
ทุกคนกรูเข้าไป หมอเอ่ยว่า “ได้ลูกสาว ปลอดภัยทั้งแม่และเด็ก”
จีน
林母頓時失望,“怎麼是個女兒?”
ไทย
แม่ของหลินโหรวผิดหวังทันควัน “ทำไมถึงเป็นลูกสาวล่ะ”
จีน
隨即又對張成文父母道:“你們可不能嫌棄是個孫女啊!該給的大紅包一分錢都不能少!”
ไทย
จากนั้นก็พูดกับพ่อแม่ของจางเฉิงเหวินต่อ “พวกคุณห้ามรังเกียจที่เป็นหลานสาวเชียวนะ! อั่งเปาก้อนโตที่ควรให้ห้ามขาดแม้แต่สตางค์เดียว!”
จีน
眾人都懶得理她了,幫著推著病床按照護士的指引進了病床。
ไทย
ทุกคนขี้เกียจจะสนใจเธอแล้ว จึงช่วยกันเข็นเตียงคนไข้เข้าไปในห้องพักผู้ป่วยตามคำแนะนำของพยาบาล
จีน
林柔的女兒就躺在她的腳邊,幾個女生都忍不住好奇地過去看。
ไทย
ลูกสาวของหลินโหรวนอนอยู่ตรงข้างเท้าของเธอ หญิงสาวหลายคนอดไม่ได้ที่จะเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น
จีน
“怎麼皺巴巴的?”
ไทย
“ทำไมถึงเหี่ยวย่นแบบนี้ล่ะ”
จีน
“好醜啊。”
ไทย
“น่าเกลียดจังเลย”
จีน
“可是丑的很可愛呢!”
ไทย
“แต่น่าเกลียดแบบน่ารักมากเลยนะ!”
จีน
“她眼睛怎麼沒睜開?”
ไทย
“ทำไมตาของเธอถึงยังไม่ลืมล่ะ”
จีน
沈新眉站在一邊,專註地看著小女嬰,她小心翼翼地伸出手,食指輕輕觸碰了一下女嬰的小腳丫,旋即縮回來,生怕弄傷了小傢伙。
ไทย
เสิ่นซินเหมยยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง มองทารกหญิงตัวน้อยอย่างตั้งใจ เธอยื่นมือออกไปอย่างระมัดระวัง ใช้นิ้วชี้แตะฝ่าเท้าน้อยๆ ของทารกหญิงเบาๆ ครั้งหนึ่ง จากนั้นก็รีบชักมือกลับทันทีด้วยกลัวว่าจะทำร้ายเจ้าตัวเล็กเข้า
จีน
那雙瀲灧如水的美眸中盛滿了柔和。
ไทย
ดวงตางดงามระยิบระยับประดุจสายน้ำคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนโยน
จีน
這時護士過來說讓母親餵奶,其他人都退出了病房。
ไทย
ตอนนั้นเองพยาบาลก็เดินเข้ามาบอกให้คนเป็นแม่ให้นม คนอื่นๆ จึงพากันถอยออกจากห้องพักผู้ป่วย
จีน
沈新眉迷迷濛蒙的差點撞在了門框上,陳諾一把摟著她,帶她走出去,柔聲道:
ไทย
เสิ่นซินเหมยที่ยังเคลิบเคลิ้มใจลอยเกือบจะชนเข้ากับกรอบประตู เฉินนั่วดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้ พาเธอเดินออกไปข้างนอกพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
จีน
“沒事吧?”
ไทย
“ไม่เป็นไรใช่ไหม”
จีน
沈新眉轉頭,“陳諾,我想生個孩子。”
ไทย
เสิ่นซินเหมยหันหน้ามา “เฉินนั่ว ฉันอยากมีลูก”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน