เพื่อนนักเรียนเฉินนั่ว คืนพรุ่งนี้ต่อไหม?

Chinese

“啊？”

Thai

“เอ๋?”

Chinese

沈新眉沒想到陳諾居然會提出這種要求，她下意識地想搖頭，但看到陳諾那嚴肅的表情，頓時不敢拒絕了。

Thai

เสิ่นซินเหมยคิดไม่ถึงว่าเฉินนั่วจะยื่นข้อเรียกร้องแบบนี้ เธออยากจะส่ายหน้าตามสัญชาตญาณ แต่พอเห็นสีหน้าจริงจังของเฉินนั่ว ก็ไม่กล้าปฏิเสธขึ้นมาทันที

Chinese

可是一想到要擦掉一字眉走出去，腦子便不受控制地浮現出了那些刻意隱藏的畫面。

Thai

แต่พอคิดว่าจะต้องลบคิ้วพาดตรงออกแล้วเดินออกไปข้างนอก ในหัวก็ผุดภาพเหตุการณ์ที่เธอพยายามซ่อนไว้ขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

Chinese

“那不是學霸校花嗎？”

Thai

“นั่นไม่ใช่ดาวโรงเรียนหัวกะทิหรอกเหรอ?”

Chinese

“什麼校花，就是個災星！把自己的父母剋死了，又把自己的小姨克離婚了！”

Thai

“ดาวโรงเรียนอะไรกัน ตัวซวยชัดๆ! ดวงกินพ่อกินแม่จนตาย แล้วยังทำให้คุณน้าตัวเองหย่าอีก!”

Chinese

“我跟你們說，別看她那麼清純，其實背地裡......”

Thai

“ฉันจะบอกพวกเธอให้นะ อย่าเห็นว่าดูไร้เดียงสาแบบนั้นเชียว จริงๆ ลับหลังน่ะ…”

Chinese

“卧槽！這麼刺激啊！真是人不可貌相！”

Thai

“เชี่ย! เด็ดขนาดนั้นเลยเหรอ! คนเรานี่รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ!”

Chinese

“果然太漂亮的都是騷貨！”

Thai

“ที่แท้พวกสวยเกินไปก็เป็นนังร่านทั้งนั้นแหละ!”

Chinese

“什麼校花，呸！真賤啊！”

Thai

“ดาวโรงเรียนอะไรกัน ถุย! ไร้ยางอายสิ้นดี!”

Chinese

那些可怕的聲音重新出現，沈新眉只覺得自己的腦子嗡嗡作響，好像要炸開一樣。

Thai

เสียงอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นดังขึ้นมาอีกครั้ง เสิ่นซินเหมยรู้สึกเพียงว่าในหัวมีเสียงวิ้งๆ ราวกับจะระเบิดออกมา

Chinese

我明明什麼都沒做，你們為什麼要這麼對我？

Thai

ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย ทำไมพวกเธอถึงต้องทำกับฉันแบบนี้?

Chinese

為什麼呀？

Thai

ทำไมกันนะ?

Chinese

“小奶貓，小奶貓！你沒事吧？”

Thai

“ลูกแมวน้อย ลูกแมวน้อย! เธอไม่เป็นไรนะ?”

Chinese

耳邊忽然響起了一道溫和的聲音，將那些喧囂全都驅散，沈新眉倏地清醒過來，睜開眼睛，眼前是一張關切的臉。

Thai

ข้างหูพลันมีเสียงอ่อนโยนสายหนึ่งดังขึ้น ขับไล่ความอึกทึกเหล่านั้นจนหมดสิ้น เสิ่นซินเหมยได้สติขึ้นมาในทันใด พอลืมตาขึ้น ตรงหน้าก็คือใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย

Chinese

一隻溫暖的手掌輕輕扶著自己的肩頭，沈新眉只覺得全身都像是過了電一般，整個人都呆住了。

Thai

ฝ่ามืออันอบอุ่นข้างหนึ่งประคองไหล่ของเธอไว้อย่างแผ่วเบา เสิ่นซินเหมยรู้สึกราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านทั่วทั้งร่าง นิ่งอึ้งไปทั้งตัว

Chinese

他、他的手碰到我的身體了？

Thai

มะ…มือของเขาแตะโดนตัวฉันแล้วเหรอ?

Chinese

這種感覺......和擼貓貓頭不一樣呢？

Thai

ความรู้สึกนี้…ไม่เหมือนกับตอนลูบหัวแมวเลยแฮะ?

Chinese

沈新眉不自覺地比較被陳諾摸腦袋和現在被陳諾撫摸身體的區別。

Thai

เสิ่นซินเหมยเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตอนที่ถูกเฉินนั่วลูบหัวกับตอนที่ถูกเฉินนั่วสัมผัสตัวในตอนนี้โดยไม่รู้ตัว

Chinese

以往她每次想起初中的經歷時，腦子和胸口的痛楚、憋悶總是久久不散。

Thai

เมื่อก่อนทุกครั้งที่เธอนึกถึงเรื่องที่เจอมาตอนมัธยมต้น ความเจ็บปวดและความอึดอัดแน่นในหัวและหน้าอกมักจะคงอยู่ไม่ยอมจางหายไปเป็นเวลานาน

Chinese

而這一次，這些難受的感覺竟然很快就消失了。

Thai

แต่ทว่าในครั้งนี้ ความรู้สึกทรมานเหล่านั้นกลับเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

“喂，小奶貓，你別嚇我！你要是不願意就算了，我跟你開玩笑的！”

Thai

“นี่ ลูกแมวน้อย เธออย่าทำให้ฉันตกใจสิ! ถ้าเธอไม่อยากไปก็ช่างเถอะ ฉันแค่ล้อเธอเล่นน่ะ!”

Chinese

陳諾有點慌了，扶著沈新眉連連說道。

Thai

เฉินนั่วเริ่มลนลานขึ้นมาบ้างแล้ว ประคองเสิ่นซินเหมยพลางพูดรัวๆ

Chinese

片刻后，沈新眉抬起頭：

Thai

ครู่ต่อมา เสิ่นซินเหมยก็เงยหน้าขึ้น :

Chinese

“陳諾同學，我......試試吧。”

Thai

“เพื่อนเฉินนั่ว ฉัน…จะลองดูนะ”

Chinese

十分鐘后。

Thai

สิบนาทีต่อมา

Chinese

夜幕下的別墅區顯得異常安靜，綠樹成蔭的道路兩邊是明亮的路燈，柔和的燈光灑落地面，與天上的月光相映生輝。

Thai

ยามค่ำคืน หมู่บ้านวิลล่าดูเงียบสงบเป็นพิเศษ สองข้างทางที่มีต้นไม้ร่มรื่นมีเสาไฟส่องสว่าง แสงไฟนุ่มนวลทอดยาวลงสู่พื้นดิน ส่องประกายล้อไปกับแสงจันทร์บนท้องฟ้า

Chinese

“小奶貓，出來吧。”

Thai

“ลูกแมวน้อย ออกมาได้แล้ว”

Chinese

陳諾站在路邊，朝一顆樹后招手。

Thai

เฉินนั่วยืนอยู่ริมทาง กวักมือเรียกไปทางหลังต้นไม้ต้นหนึ่ง

Chinese

“哦......”

Thai

“อื้อ…”

Chinese

隨著弱弱的清脆聲音響起，一道高挑柔美的身影怯怯地從大樹後面走出來。

Thai

สิ้นเสียงใสกังวานอันแผ่วเบา ร่างสูงโปร่งอ่อนช้อยร่างหนึ่งก็เดินกล้าๆ กลัวๆ ออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่

Chinese

她穿著一件樣式保守的居家長裙，脖子以下都遮的嚴嚴實實，只露出了一張白皙的臉蛋。

Thai

เธอสวมชุดกระโปรงยาวลำลองทรงสุภาพ มิดชิดตั้งแต่ใต้คอลงไป เผยให้เห็นเพียงดวงหน้าขาวผ่องเท่านั้น

Chinese

那形狀完美的瓜子臉上，眉目如畫，鼻似截玉，唇若丹霞，彷彿從畫里走出來的仙女。

Thai

บนใบหน้ารูปไข่อันสมบูรณ์แบบนั้น คิ้วตาคมชัดดั่งภาพวาด จมูกโด่งงามดั่งหยกสลัก ริมฝีปากแดงระเรื่อดั่งแสงอัสดง ราวกับนางฟ้าที่เดินออกมาจากภาพวาด

Chinese

陳諾呆了呆，隨即晃晃腦袋。

Thai

เฉินนั่วอึ้งไปชั่วขณะ จากนั้นก็ส่ายหัว

Chinese

剛才在家裡都看了這麼久了，怎麼還走神呢？

Thai

เมื่อกี้ตอนอยู่ที่บ้านก็มองตั้งนานแล้ว ทำไมยังเหม่ออยู่อีกนะ?

Chinese

好不容易說服小奶貓用本來相貌出來，機會不容錯過啊！

Thai

กว่าจะเกลี้ยกล่อมให้ลูกแมวน้อยยอมออกมาด้วยหน้าตาจริงๆ ได้ โอกาสแบบนี้จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด!

Chinese

“小奶貓，來，沒事走兩步。”

Thai

“ลูกแมวน้อย มาสิ ไม่เป็นไรหรอก เดินสักสองสามก้าว”

Chinese

他對沈新眉招招手，帶著她一步步往外面走去。

Thai

เขากวักมือเรียกเสิ่นซินเหมย แล้วพาเธอเดินออกไปข้างนอกทีละก้าว

Chinese

兩人剛才從家裡出來，沈新眉還是緊張，躲在一棵樹後面磨蹭了半天，在陳諾的催促下終於鼓起勇氣走了出來。

Thai

เมื่อครู่ตอนออกจากบ้าน เสิ่นซินเหมยยังคงประหม่า จึงแอบอ้อยอิ่งอยู่หลังต้นไม้ตั้งนานสองนาน จนกระทั่งเฉินนั่วเร่ง เธอถึงได้รวบรวมความกล้าเดินออกมาในที่สุด

Chinese

現在已經九點多了，別墅區里沒什麼人在外面走動，沈新眉跟著陳諾慢慢地走了幾步也沒碰到人，她的膽子終於稍稍大了些。

Thai

ตอนนี้สามทุ่มกว่าแล้ว ในหมู่บ้านวิลล่าไม่มีคนเดินเพ่นพ่านข้างนอกเท่าไรนัก เสิ่นซินเหมยเดินตามเฉินนั่วไปช้าๆ สองสามก้าวโดยไม่เจอใคร ความกล้าของเธอจึงเริ่มมีมากขึ้นมาทีละนิด

Chinese

“你看，你現在不是挺好的嗎？”

Thai

“เห็นไหม ตอนนี้เธอก็ทำได้ดีนี่นา?”

Chinese

陳諾對沈新眉微笑鼓勵道：“來，我們再走兩步。”

Thai

เฉินนั่วยิ้มให้กำลังใจเสิ่นซินเหมย : “มาสิ พวกเราเดินต่ออีกหน่อย”

Chinese

他像個哄騙小女孩的怪蜀黍，帶著沈新眉又走了一會兒。

Thai

เขาเหมือนคุณลุงใจร้ายที่กำลังหลอกล่อเด็กสาว พาเสิ่นซินเหมยเดินต่อไปอีกครู่หนึ่ง

Chinese

這時，前面傳來腳步聲和說話聲，似乎是兩個女人。

Thai

ตอนนี้เอง ข้างหน้ามีเสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยดังขึ้น ดูเหมือนจะเป็นผู้หญิงสองคน

Chinese

“呀！”沈新眉慌了，頭髮都差點立了起來，下意識地就想鑽進旁邊的樹叢里。

Thai

“ว้าย!” เสิ่นซินเหมยตกใจจนขนแทบลุกชัน คิดจะมุดเข้าไปในพุ่มไม้ข้างทางตามสัญชาตญาณ

Chinese

陳諾趕緊拉住她：“那裡面哪兒躲得了人？別人以為你是小偷呢！”

Thai

เฉินนั่วรีบดึงเธอไว้ : “ในนั้นจะไปซ่อนคนได้ยังไง? เดี๋ยวคนอื่นก็นึกว่าเป็นขโมยหรอก!”

Chinese

“我、我......”沈新眉青絲凌亂，看起來就像一隻炸了毛的小貓。

Thai

“ฉะ…ฉัน…” เส้นผมของเสิ่นซินเหมยยุ่งเหยิง ดูเหมือนลูกแมวที่กำลังพองขนไม่มีผิด

Chinese

兩人正在拉扯，那兩個夜跑的女人已經很近了。

Thai

ขณะที่ทั้งสองกำลังยื้อยุดกันอยู่นั้น หญิงสาวสองคนที่กำลังวิ่งออกกำลังกายตอนกลางคืนก็เข้ามาใกล้มากแล้ว

Chinese

“我昨天看了部新劇，男主有點油，但女主是真漂亮，又可愛又靈動！”

Thai

“เมื่อวานฉันดูซีรีส์เรื่องใหม่มา พระเอกดูเลี่ยนไปหน่อย แต่นางเอกสวยจริงๆ เลยนะ ทั้งน่ารักทั้งมีชีวิตชีวา!”

Chinese

“什麼劇啊？”

Thai

“เรื่องอะไรเหรอ?”

Chinese

“好像叫......杉杉來了！”

Thai

“เหมือนจะชื่อเรื่อง…ซานซานมาแล้ว!”

Chinese

“那部劇我也在看誒，女主是真的漂亮！”

Thai

“เรื่องนั้นฉันก็ดูอยู่เหมือนกัน นางเอกสวยจริงอะไรจริง!”

Chinese

“唉，你說那些女明星到底怎麼保養的？我現實里就沒見過這麼好看的......哇？！”

Thai

“เฮ้อ เธอว่าพวกดาราสาวๆ เขาดูแลตัวเองกันยังไงนะ? ในชีวิตจริงฉันไม่เคยเห็นใครสวยขนาดนั้นมาก่อนเลย…ว้าว?!”

Chinese

兩個女人正聊得起勁，眼前忽然現出了一個容貌絕美，又純又欲的少女，兩人頓時看呆了。

Thai

หญิงสาวสองคนกำลังคุยกันอย่างออกรส จู่ๆ ตรงหน้าก็ปรากฏเด็กสาวที่มีรูปร่างหน้าตางดงามหยาดเยิ้ม ทั้งใสซื่อบริสุทธิ์ทั้งเย้ายวนใจ ทั้งสองจึงมองตาค้างไปทันที

Chinese

沈新眉被兩人火辣辣的目光盯著，全身都僵硬了。

Thai

เสิ่นซินเหมยถูกสายตาอันร้อนแรงของทั้งสองคนจ้องมอง ร่างกายก็แข็งทื่อไปทั้งตัว

Chinese

這還是初中以來第二次，自己用真實的模樣出現在陌生的面前。

Thai

นี่นับเป็นครั้งที่สองตั้งแต่ขึ้นมัธยมต้นที่เธอปรากฏตัวต่อหน้าคนแปลกหน้าด้วยรูปลักษณ์ที่แท้จริง

Chinese

第一次是小姨住院，她慌慌張張地跑去醫院，那時她的心裡焦急，沒注意到別人的目光。

Thai

ครั้งแรกคือตอนที่คุณน้าเข้าโรงพยาบาล เธอวิ่งกระหืดกระหอบไปโรงพยาบาล ตอนนั้นในใจมีแต่ความร้อนรน จึงไม่ได้สังเกตสายตาของคนอื่น

Chinese

但現在，她卻是真切地感受到了陌生人那強烈又熱切的注視。

Thai

แต่ตอนนี้ เธอสัมผัสได้ถึงการจ้องมองอันรุนแรงและกระตือรือร้นของคนแปลกหน้าได้อย่างชัดเจน

Chinese

小奶貓下意識地想抱著腦袋蹲下，卻被陳諾攔住，強迫她面對那兩個女人的目光。

Thai

ลูกแมวน้อยอยากจะกอดหัวแล้วนั่งยองๆ ลงตามสัญชาตญาณ แต่กลับถูกเฉินนั่วขวางไว้ บังคับให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสายตาของหญิงสาวทั้งสองคน

Chinese

片刻后，兩個女人終於反應過來，察覺到這樣一直盯著人不禮貌，趕緊繼續往前跑。

Thai

ครู่ต่อมา หญิงสาวทั้งสองคนถึงเพิ่งได้สติ เมื่อตระหนักได้ว่าการจ้องคนอื่นแบบนี้มันเสียมารยาท จึงรีบวิ่งต่อไปข้างหน้าทันที

Chinese

不過還是能隱約聽到兩人激動的議論：

Thai

ทว่ายังคงได้ยินเสียงสนทนาอันตื่นเต้นของทั้งสองลอยมาแว่วๆ :

Chinese

“哇，這個小妹妹也太漂亮了吧！”

Thai

“ว้าว น้องสาวคนนี้สวยเกินไปแล้ว!”

Chinese

“比電視劇里的女主還好看！”

Thai

“ดูดีกว่านางเอกในซีรีส์อีก!”

Chinese

“不會是哪個明星吧？”

Thai

“คงไม่ใช่ดาราหรอกนะ?”

Chinese

陳諾對沈新眉道：“小奶貓，你看，被人關注也沒那麼可怕，對吧？”

Thai

เฉินนั่วพูดกับเสิ่นซินเหมย : “ลูกแมวน้อย เธอเห็นไหม การเป็นจุดสนใจก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

“其實要害怕的是別人，你長得這麼漂亮，就算不開口，對那些相貌平庸的人也是暴擊。”

Thai

“จริงๆ แล้วคนที่ต้องกลัวคือคนอื่นต่างหาก เธอหน้าตาสะสวยขนาดนี้ ต่อให้ไม่อ้าปากพูด ก็สร้างดาเมจอย่างรุนแรงให้กับพวกคนที่หน้าตาธรรมดาๆ แล้ว”

Chinese

“喂，你臉怎麼那麼紅？”

Thai

“นี่ ทำไมหน้าเธอถึงได้แดงขนาดนั้นล่ะ?”

Chinese

陳諾趁熱打鐵，繼續忽悠小奶貓，卻發現這傢伙的臉紅得像小西瓜，連忙關切地詢問。

Thai

เฉินนั่วถือโอกาสตอนน้ำขึ้นรีบตัก หลอกล่อลูกแมวน้อยต่อไป ทว่ากลับพบว่าหน้าของยัยนี่แดงก่ำราวกับแตงโมผลเล็ก จึงรีบเอ่ยถามด้วยความห่วงใย

Chinese

“陳、陳諾同學，我......我的手。”

Thai

“พะ…เพื่อนเฉินนั่ว มะ…มือของฉัน”

Chinese

沈新眉聲如蚊吶，低頭看著自己被陳諾抓住的手。

Thai

เสียงของเสิ่นซินเหมยเบาเหมือนยุงบิน เธอก้มหน้ามองมือของตัวเองที่ถูกเฉินนั่วกุมไว้

Chinese

陳諾一怔，連忙鬆開她的手，哈哈一笑：

Thai

เฉินนั่วชะงักไป รีบปล่อยมือเธอแล้วหัวเราะฮ่าๆ :

Chinese

“不好意思啊，我的手抽筋了，哈哈。”

Thai

“ขอโทษทีนะ มือฉันเป็นตะคริวน่ะ ฮ่าๆ”

Chinese

他剛才是怕沈新眉跑了，情急之下這才抓住她的手，只是這個借口卻很拙劣。

Thai

เมื่อกี้เขากลัวว่าเสิ่นซินเหมยจะวิ่งหนี ในสถานการณ์คับขันจึงจับมือเธอไว้ เพียงแต่ข้ออ้างนี้มันช่างงี่เง่ายิ่งนัก

Chinese

“哦。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

不過沈新眉卻接受了這個很敷衍的解釋，乖乖地繼續跟在陳諾身後。

Thai

ทว่าเสิ่นซินเหมยกลับยอมรับคำอธิบายที่ปัดสวะให้พ้นตัวเช่นนี้แต่โดยดี และเดินตามหลังเฉินนั่วต่อไปอย่างว่าง่าย

Chinese

兩人在別墅區里走了一圈，路上又碰到了幾個鄰居，同樣對沈新眉驚為天人，其中還有一個年輕男人，要不是陳諾在旁邊，差點就要上來要手機號了。

Thai

ทั้งสองคนเดินวนในหมู่บ้านวิลล่าหนึ่งรอบ ระหว่างทางยังได้พบกับเพื่อนบ้านอีกสองสามคน ซึ่งต่างก็ตกตะลึงในความงามดุจนางฟ้าของเสิ่นซินเหมยเช่นกัน ในจำนวนนั้นยังมีชายหนุ่มคนหนึ่ง ถ้าไม่ใช่เพราะมีเฉินนั่วอยู่ข้างๆ คงเกือบจะเดินเข้ามาขอเบอร์โทรศัพท์แล้ว

Chinese

晚上九點半左右，走完了一圈，陳諾和沈新眉回到家裡。

Thai

เวลาประมาณสามทุ่มครึ่ง หลังจากเดินครบหนึ่งรอบ เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยก็กลับมาถึงบ้าน

Chinese

全身緊繃的小奶貓終於放鬆下來，額頭上全是汗。

Thai

ลูกแมวน้อยที่เกร็งไปทั้งตัวในที่สุดก็ผ่อนคลายลง บนหน้าผากชุ่มไปด้วยเหงื่อ

Chinese

陳諾看向她：“感覺怎麼樣？”

Thai

เฉินนั่วมองไปที่เธอ : “รู้สึกยังไงบ้าง?”

Chinese

沈新眉歪著腦袋，呆萌地眨眨眼睛：“不知道。”

Thai

เสิ่นซินเหมยเอียงคอ กะพริบตาปริบๆ อย่างไร้เดียงสา : “ไม่รู้สิ”

Chinese

陳諾笑了：“我走了，你趕緊洗澡睡覺吧，明晚......明晚我們再說。”

Thai

เฉินนั่วหัวเราะ : “ฉันไปแล้วนะ เธอรีบไปอาบน้ำนอนเถอะ คืนพรุ่งนี้…คืนพรุ่งนี้พวกเราค่อยว่ากันใหม่”

Chinese

他轉身要出門，忽然感覺衣角被人牽住，陳諾回頭：

Thai

เขาหันหลังเตรียมจะออกจากบ้าน จู่ๆ ก็รู้สึกว่าชายเสื้อถูกใครบางคนดึงไว้ เฉินนั่วหันกลับไป :

Chinese

“怎麼了？”

Thai

“มีอะไรเหรอ?”

Chinese

沈新眉低著頭，小手拉著他的衣角，也不說話，有點委屈的樣子。

Thai

เสิ่นซินเหมยก้มหน้า มือเล็กๆ ดึงชายเสื้อของเขาไว้ ไม่พูดไม่จา ท่าทางดูน้อยใจนิดๆ

Chinese

陳諾明白了，抬手在她的腦袋上擼了起來。

Thai

เฉินนั่วเข้าใจแล้ว จึงยกมือขึ้นลูบหัวของเธอ

Chinese

沈新眉呀了一聲，眯起眼睛，聲音里滿是嬌憨和慵懶，像只正在被擼的小貓咪。

Thai

เสิ่นซินเหมยส่งเสียงร้องอ๊ะ หรี่ตาลง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความออดอ้อนและเกียจคร้าน ราวกับลูกแมวตัวน้อยที่กำลังถูกลูบขน

Chinese

擼了好一陣，陳諾這才停手，對臉頰酡紅的沈新眉擺擺手：

Thai

ลูบอยู่พักใหญ่ เฉินนั่วถึงได้หยุดมือ แล้วโบกมือให้เสิ่นซินเหมยที่แก้มแดงระเรื่อ :

Chinese

“我回去了。”

Thai

“ฉันกลับแล้วนะ”

Chinese

說完便出了門，很快走遠。

Thai

พูดจบก็เดินออกจากประตูไป ไม่นานก็เดินลับสายตาไป

Chinese

沈新眉站在門口，嬌俏的臉上現出回味的淺笑。

Thai

เสิ่นซินเหมยยืนอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าอันน่ารักผุดรอยยิ้มบางๆ อย่างสุขใจ

Chinese

這時手機響了一下，她拿起一看。

Thai

ตอนนี้เองโทรศัพท์มือถือก็ส่งเสียงดังขึ้นมาหนึ่งครั้ง เธอหยิบขึ้นมาดู

Chinese

我只想搞錢：“記得鎖好門，還有隨時報備哈。”

Thai

ฉันแค่อยากหาเงิน : “อย่าลืมล็อกประตูให้เรียบร้อย แล้วก็คอยรายงานตัวตลอดด้วยนะ”

Chinese

沈新眉呆立片刻，纖細白皙的手指按動。

Thai

เสิ่นซินเหมยยืนเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง นิ้วเรียวขาวผ่องขยับพิมพ์

Chinese

叮噹貓：“陳諾同學，明晚繼續嗎？”

Thai

โดราเอมอน : “เพื่อนเฉินนั่ว คืนพรุ่งนี้ต่อไหม?”