บทที่ 351

ชัยชนะอยู่ในกำมือ

勝券在握

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

陳諾差點笑出聲來。

ไทย

เฉินนั่วเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา

จีน

藺婉跟他說過,說她的這位青梅竹馬總是自信過頭。

ไทย

ลิ่นหว่านเคยบอกกับเขาว่า เพื่อนสมัยเด็กคนนี้ของเธอมักจะมั่นใจในตัวเองเกินเหตุเสมอ

จีน

陳諾現在是看出來了。

ไทย

ตอนนี้เฉินนั่วดูออกแล้ว

จีน

這種人要是在十年後,有一種專門的稱謂:普信男。

ไทย

คนประเภทนี้ถ้าเป็นในอีกสิบปีข้างหน้า จะมีคำเรียกเฉพาะว่า ชายธรรมดาแต่มั่นหน้าเกินเบอร์

จีน

於洋見陳諾一臉嘲諷地看著自己,頓時皺起了眉頭。

ไทย

อวี๋หยางเห็นเฉินนั่วมองตนด้วยสีหน้าเยาะเย้ย ก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

จีน

“小同學,你別不知好歹了。”

ไทย

“น้องนักศึกษา นายอย่าได้ไม่รู้ดีรู้ชั่วไปหน่อยเลย”

จีน

他是真的看在藺婉的面子才為難這個陳諾的,怎麼還不懂呢?

ไทย

เขาเห็นแก่หน้าของลิ่นหว่านจริงๆ หรอกนะถึงได้ยอมมาตอแยกับเฉินนั่วคนนี้ ทำไมถึงยังไม่เข้าใจอีก

จีน

這可是公開招標,這麼正式的場合,你們的校領導都在,你一個學生跑來搗亂,不想混了是吧?

ไทย

นี่เป็นการประมูลแบบเปิดเผย ในโอกาสที่เป็นทางการขนาดนี้ บรรดาผู้บริหารมหาวิทยาลัยของพวกนายก็อยู่กันครบ นายเป็นแค่นักศึกษาคนหนึ่งแท้ๆ กลับวิ่งมาก่อกวน ไม่อยากเรียนต่อแล้วใช่ไหม

จีน

“怎麼了,有什麼問題嗎?”

ไทย

“เกิดอะไรขึ้น มีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

จีน

孟曉冉見陳諾被於洋攔住抽籤,當下問了一句。

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันเห็นเฉินนั่วถูกอวี๋หยางขวางไม่ให้จับสลาก จึงเอ่ยถามขึ้นมาคำหนึ่ง

จีน

於洋無奈地道:“孟校長,這位小同學一直在搗亂,我們沒法抽籤。”

ไทย

อวี๋หยางพูดอย่างจนปัญญาว่า “อธิการบดีเมิ่ง น้องนักศึกษาคนนี้คอยก่อกวนไม่เลิก พวกเราเลยจับสลากไม่ได้ครับ”

จีน

孟曉冉奇怪地看了看陳諾,“他不就是在抽籤嗎?”

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันมองเฉินนั่วอย่างแปลกใจ “เขาก็กำลังจับสลากอยู่ไม่ใช่เหรอ”

จีน

於洋一怔,一時沒聽明白孟校長的意思。

ไทย

อวี๋หยางชะงักไป ยังไม่เข้าใจความหมายของอธิการบดีเมิ่งในทันที

จีน

孟曉冉平靜地道:“他是新眉餐飲公司的代表,也是競標方之一。”

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันเอ่ยอย่างสงบนิ่งว่า “เขาเป็นตัวแทนของบริษัทจัดเลี้ยงซินเหมย และเป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมประมูลด้วย”

จีน

於洋愣住,手不由地讓開,陳諾已經把手伸進了盒子里,抽出了一張紙。

ไทย

อวี๋หยางอึ้งงัน มือจึงยอมเปิดทางให้อย่างไม่รู้ตัว เฉินนั่วยื่นมือเข้าไปในกล่องแล้วดึงกระดาษออกมาหนึ่งแผ่น

จีน

於洋獃獃地看著他,“你、你也是來競標的?”

ไทย

อวี๋หยางมองเขาอย่างเหม่อลอย “น…นายก็มาประมูลด้วยเหรอ”

จีน

他實在無法相信,陳諾不過是個普通學生而已,怎麼就能來競標容大食堂了。

ไทย

เขาไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ เฉินนั่วเป็นแค่นักศึกษาธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น จะมาประมูลโรงอาหารของม.หรงเฉิงได้อย่างไร

จีน

這可不是個小項目,他憑什麼啊?

ไทย

นี่ไม่ใช่โครงการเล็กๆ เลยนะ เขามีสิทธิ์อะไรกัน

จีน

於洋還在發愣,王豪和另外兩個餐飲公司的代表已經分別抽了簽。

ไทย

อวี๋หยางยังคงยืนเหม่อ หวังหาวและตัวแทนจากบริษัทจัดเลี้ยงอีกสองแห่งต่างก็จับสลากไปแล้ว

จีน

王豪剛才就認出了陳諾。

ไทย

เมื่อครู่นี้หวังหาวจำเฉินนั่วได้แล้ว

จีน

這不就是女神網咖的老闆,容大第一校花沈新眉的男朋友嗎?

ไทย

นี่ไม่ใช่เถ้าแก่ของร้านเน็ตเทพธิดา แฟนหนุ่มของเสิ่นซินเหมยดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของม.หรงเฉิงหรอกหรือ

จีน

對陳諾能來參加競標,他其實不算太意外。

ไทย

สำหรับการที่เฉินนั่วมาร่วมประมูลได้นั้น ความจริงเขาไม่ได้แปลกใจมากนัก

จีน

這傢伙當初在學生會的阻撓下把電競女神賽搞的有聲有色,他絕不是表面看起來那麼平平無奇。

ไทย

หมอนี่จัดศึกเทพธิดาอีสปอร์ตออกมาได้อย่างมีสีสันและโดดเด่นท่ามกลางการขัดขวางของสโมสรนักศึกษาในตอนนั้น เขาไม่ได้ดูธรรมดาไร้พิษสงเหมือนอย่างที่เห็นภายนอกแน่นอน

จีน

不過王豪心裡還有信心的。

ไทย

ทว่าในใจของหวังหาวยังคงมีความมั่นใจ

จีน

承認對方的實力是一回事,但正確評估自己的實力才是最重要的。

ไทย

การยอมรับในความสามารถของอีกฝ่ายเป็นเรื่องหนึ่ง แต่การประเมินความสามารถของตัวเองให้ถูกต้องต่างหากที่เป็นเรื่องสำคัญที่สุด

จีน

在這五家競標方里,王豪覺得只有於洋對自己有威脅。

ไทย

ในบรรดาผู้ประมูลทั้งห้าแห่งนี้ หวังหารู้สึกว่ามีเพียงอวี๋หยางเท่านั้นที่เป็นภัยคุกคามต่อตน

จีน

因為只有他們倆才去孟曉冉家送了禮。

ไทย

เพราะมีเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้นที่ไปมอบของขวัญที่บ้านของเมิ่งเสี่ยวหรัน

จีน

只是王豪不知道於洋到底送了多少。

ไทย

เพียงแต่วหวังหาวไม่รู้ว่าอวี๋หยางมอบให้ไปมากเท่าไรกันแน่

จีน

這邊於洋終於反應過來,知道自己剛才出醜了,趕緊平穩了一下心情,把手伸進抽籤盒裡,抽出了最後一張紙。

ไทย

ทางด้านนี้ในที่สุดอวี๋หยางก็ดึงสติกลับมาได้ เขารู้ว่าเมื่อครู่ตนเองขายหน้าไปแล้ว จึงรีบปรับอารมณ์ให้สงบลง แล้วยื่นมือเข้าไปในกล่องจับสลาก ดึงกระดาษแผ่นสุดท้ายออกมา

จีน

五人各自打開疊起來的張,現出上面的號碼。

ไทย

ทั้งห้าคนต่างเปิดกระดาษที่พับไว้ เผยให้เห็นหมายเลขข้างใน

จีน

王豪是三號,於洋是四號,陳諾是五號。

ไทย

หวังหาวได้หมายเลขสาม อวี๋หยางได้หมายเลขสี่ เฉินนั่วได้หมายเลขห้า

จีน

另外兩名餐飲公司的代表則抽到了一號和二號。

ไทย

ส่วนตัวแทนของบริษัทจัดเลี้ยงอีกสองคนจับได้หมายเลขหนึ่งและหมายเลขสอง

จีน

確定了順序之後,孟曉冉五人便走進了會議室,接下來就是競標方按照順序陸續進來展示投標方案了。

ไทย

หลังจากยืนยันลำดับเรียบร้อยแล้ว กลุ่มของเมิ่งเสี่ยวหรันทั้งห้าคนก็เดินเข้าไปในห้องประชุม ขั้นต่อไปก็คือให้ผู้ประมูลทยอยเข้ามานำเสนอแผนงานตามลำดับ

จีน

孟曉冉一臉沉靜,全程都沒有多看陳諾一眼。

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันมีสีหน้าสงบเยือกเย็น ตลอดทั้งกระบวนการเธอไม่ได้มองเฉินนั่วเพิ่มแม้แต่แวบเดียว

จีน

她向來是一個公私分明的人,能讓陳諾參加食堂的競標,已經是她能給出的最大幫助。

ไทย

เธอเป็นคนที่แยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้อย่างชัดเจนมาโดยตลอด การเปิดโอกาสให้เฉินนั่วเข้าร่วมการประมูลโรงอาหารได้ ก็นับเป็นความช่วยเหลือที่มากที่สุดที่เธอจะมอบให้ได้แล้ว

จีน

至於最後能不能中標,就要看陳諾自己了。

ไทย

ส่วนสุดท้ายจะชนะการประมูลได้หรือไม่นั้น ก็ต้องขึ้นอยู่กับตัวเฉินนั่วเองแล้ว

จีน

“孟校長,剛才那個是咱們學校的學生嗎?”

ไทย

“อธิการบดีเมิ่ง เมื่อกี้คนนั้นเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเราเหรอคะ”

จีน

四位校領導坐下,孟曉冉和方欣坐在中間兩個位置,方欣不經意地開口。

ไทย

ผู้บริหารมหาวิทยาลัยทั้งสี่คนนั่งลง โดยเมิ่งเสี่ยวหรันกับฟางซินนั่งในตำแหน่งตรงกลางสองที่ ฟางซินจึงเอ่ยขึ้นมาราวกับไม่ได้ตั้งใจ

จีน

她指的當然是陳諾。

ไทย

คนที่เธอหมายถึงย่อมเป็นเฉินนั่ว

จีน

孟曉冉還沒說話,辦公室主任已經回答了:

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันยังไม่ทันได้พูด หัวหน้าสำนักงานก็ตอบขึ้นมาแล้วว่า

จีน

“對,他叫陳諾,是電子學院大一新生!”

ไทย

“ใช่ครับ เขาชื่อเฉินนั่ว เป็นนักศึกษาใหม่ปีหนึ่งของคณะวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ครับ!”

จีน

另一位副校長也跟著說道:“這孩子也算咱們學校的創業明星了,我都聽過他的名字。”

ไทย

รองอธิการบดีอีกคนก็เอ่ยตามขึ้นมาว่า “เด็กคนนี้นับเป็นดาวเด่นด้านการสร้างธุรกิจของมหาวิทยาลัยเราได้เลย ผมยังเคยได้ยินชื่อของเขามาบ้าง”

จีน

方欣點點頭,忽然道:“招標要公平公正,他是本校學生,不需要避嫌嗎?”

ไทย

ฟางซินพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นมากะทันหันว่า “การประมูลต้องยุติธรรมและโปร่งใส เขาเป็นนักศึกษาของที่นี่ ไม่จำเป็นต้องหลีกเลี่ยงข้อครหาเหรอคะ”

จีน

副校長和辦公室主任一怔,猶疑道:“應該沒有這樣的規定吧?”

ไทย

รองอธิการบดีและหัวหน้าสำนักงานต่างชะงักไป เอ่ยอย่างลังเลว่า “น่าจะไม่มีกฎระเบียบแบบนี้ใช่ไหมครับ”

จีน

方欣則看向孟曉冉,“孟校長,您說呢?”

ไทย

ฟางซินหันไปมองเมิ่งเสี่ยวหรัน “อธิการบดีเมิ่ง ท่านว่าอย่างไรคะ”

จีน

孟曉冉看了看她,“本校食堂招標,只要不是本校老師、校領導或者家屬,都可以參加,不算違規。”

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันมองเธอ “การประมูลโรงอาหารของมหาวิทยาลัยเรา ขอเพียงไม่ใช่อาจารย์ ผู้บริหาร หรือคนในครอบครัวของมหาวิทยาลัยเรา ก็สามารถเข้าร่วมได้ทั้งนั้น ไม่ถือว่าผิดกฎระเบียบ”

จีน

方欣哦了一聲,神色淡淡地開口:“那要是有人在競標過程中行賄呢?”

ไทย

ฟางซินส่งเสียงอ้อออกมาคำหนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “แล้วถ้าเกิดมีคนติดสินบนในระหว่างการประมูลล่ะคะ”

จีน

這話一出,會議室里一片安靜。

ไทย

พอคำพูดนี้หลุดออกมา ภายในห้องประชุมก็เงียบกริบไปในทันที

จีน

那位副校長和辦公室主任都呆住了,兩人很明智地閉上了嘴。

ไทย

รองอธิการบดีท่านนั้นกับหัวหน้าสำนักงานต่างพากันอึ้งงัน ทั้งสองคนต่างหุบปากลงอย่างชาญฉลาด

จีน

新來的這位美女副校長是真的生猛啊,什麼都敢說。

ไทย

รองอธิการบดีสาวสวยคนใหม่นี้ดุดันเด็ดเดี่ยวจริงๆ ช่างกล้าพูดทุกเรื่องเลย

จีน

看來真是沖著孟校長來的,咱們離遠點,別讓血濺到自己身上。

ไทย

ดูท่าจะพุ่งเป้ามาที่อธิการบดีเมิ่งจริงๆ พวกเราถอยห่างไว้หน่อยดีกว่า อย่าให้เลือดกระเด็นมาโดนตัว

จีน

兩人都下意識地挪動了一下椅子,離中間兩個座位遠了點。

ไทย

ทั้งสองคนต่างขยับเก้าอี้ออกไปตามสัญชาตญาณ ให้ห่างจากที่นั่งตรงกลางทั้งสองที่เล็กน้อย

จีน

於是領導席上孟曉冉和方欣居中,兩邊的兩位則分別離的有三個座位那麼遠,一位副校長一位辦公室主任搞得像是保鏢似的。

ไทย

ดังนั้นบนโต๊ะผู้บริหาร เมิ่งเสี่ยวหรันกับฟางซินจึงนั่งอยู่ตรงกลาง ส่วนสองคนที่อยู่ขนาบข้างต่างเว้นระยะห่างออกไปถึงสามที่นั่ง รองอธิการบดีคนหนึ่งกับหัวหน้าสำนักงานอีกคนหนึ่งทำตัวราวกับเป็นบอดี้การ์ดไปเสียอย่างนั้น

จีน

很快會議室的門被推開,第一位競標方代表走了進來。

ไทย

ไม่นานประตูก็ถูกผลักเปิดออก ตัวแทนผู้ประมูลรายแรกเดินเข้ามา

จีน

他一身西服,梳著大背頭,微胖的臉上油光水滑,一看就是干餐飲行業的。

ไทย

เขาสวมสูท หวีผมปาดเรียบ ใบหน้าอวบเล็กน้อยมันเยิ้ม มองปราดเดียวก็รู้ว่าทำธุรกิจด้านอาหาร

จีน

只是當他看到四位領導這奇怪的布局時,不禁愣了下。

ไทย

เพียงแต่ตอนที่เขาเห็นการนั่งอันแปลกประหลาดของผู้บริหารทั้งสี่คน ก็อดที่จะชะงักไปไม่ได้

จีน

這是什麼情況?

ไทย

นี่มันสถานการณ์แบบไหนกัน

จีน

他莫名地更緊張了,呑了下口水,趕緊拿出競標方案,用詩朗誦的語氣深情地念了起來。

ไทย

เขากลับยิ่งประหม่ามากขึ้นอย่างบอกไม่ถูก จึงกลืนน้ำลายลงคอ รีบหยิบแผนงานการประมูลออกมา แล้วอ่านด้วยน้ำเสียงเปี่ยมอารมณ์ราวกับกำลังท่องบทกวี

จีน

“啊!各位領導,我來自美麗的大草原!”

ไทย

“อ้า ท่านผู้บริหารทั้งหลาย ผมมาจากทุ่งหญ้าอันงดงาม!”

จีน

“啊!草原上全是草!”

ไทย

“อ้า บนทุ่งหญ้าเต็มไปด้วยต้นหญ้า!”

จีน

“停。”孟曉冉擺擺手,對他說道:

ไทย

“หยุดก่อน” เมิ่งเสี่ยวหรันโบกมือพลางเอ่ยกับเขาว่า

จีน

“別緊張,把你們的方案亮點說出來就行了。”

ไทย

“ไม่ต้องตื่นเต้น พูดแค่จุดเด่นในแผนงานของพวกคุณออกมาก็พอแล้ว”

จีน

“是是,謝謝領導。”大背頭擦了下汗,“尊敬的容城大學領導,我是聚融和餐飲公司的競標代表......”

ไทย

“ครับๆ ขอบคุณครับท่านผู้บริหาร” ชายผมปาดเรียบปาดเหงื่อ “ท่านผู้บริหารมหาวิทยาลัยหรงเฉิงที่เคารพ ผมเป็นตัวแทนการประมูลของบริษัทจัดเลี้ยงจวี้หรงเหอ…”

จีน

會議室外。

ไทย

ด้านนอกห้องประชุม

จีน

四位競標方代表坐在靠著走廊的長椅上,神情各異。

ไทย

ตัวแทนผู้ประมูลทั้งสี่คนนั่งอยู่บนม้านั่งยาวริมทางเดิน ต่างคนต่างมีสีหน้าที่แตกต่างกันไป

จีน

第二位要出場的是個中年女人,看起來還算鎮定,只是臉上的粉打的太多了,白的像殭屍。

ไทย

คนที่ต้องเข้าเป็นลำดับที่สองคือหญิงวัยกลางคน ดูแล้วยังพอจะสงบสติอารมณ์ได้อยู่ เพียงแต่ลงแป้งบนหน้าหนาเกินไปจนขาวซีดราวกับซากศพ

จีน

王豪則笑呵呵地對於洋說道:“老弟,還記得我嗎?”

ไทย

หวังหาวหัวเราะฮ่าๆ พลางเอ่ยกับอวี๋หยางว่า “น้องชาย ยังจำฉันได้ไหม”

จีน

於洋也面帶微笑:“一面之緣,當然記得。”

ไทย

อวี๋หยางก็ยิ้มตอบ “เคยพบกันครั้งหนึ่ง ย่อมจำได้สิครับ”

จีน

兩人也不裝了,都知道對方在同一天晚上去給孟曉冉送了禮。

ไทย

ทั้งสองคนเลิกเสแสร้ง ต่างรู้ดีว่าอีกฝ่ายไปมอบของขวัญให้เมิ่งเสี่ยวหรันในคืนวันเดียวกัน

จีน

王豪問道:“老弟,看你不像是容城人啊?”

ไทย

หวังหาวเอ่ยถาม “น้องชาย ดูแล้วนายไม่น่าจะใช่คนหรงเฉิงสินะ”

จีน

於洋淡淡地道:“我是京都人,過來旅遊,順便投個標。”

ไทย

อวี๋หยางเอ่ยอย่างเรียบเฉยว่า “ผมเป็นคนจิงตู มาเที่ยวน่ะ เลยแวะมายื่นประมูลด้วยเสียเลย”

จีน

王豪驚異,“旅遊順便投個標?”

ไทย

หวังหาวประหลาดใจ “มาเที่ยวแล้วถือโอกาสยื่นประมูลเนี่ยนะ”

จีน

於洋更加淡定,“閑著也是閑著。”

ไทย

อวี๋หยางยิ่งนิ่งเรียบกว่าเดิม “ไหนๆ ก็ว่างอยู่นี่ครับ”

จีน

王豪呵呵一笑,心中驚疑不定。

ไทย

หวังหาวหัวเราะแหะๆ ในใจเคลือบแคลงสงสัยไม่หยุด

จีน

居然是京都來的,看這穿著和說話的樣子,怕不是個傻子富二代?

ไทย

มาจากจิงตูจริงๆ ด้วย ดูจากการแต่งตัวและท่าทางการพูดจา คงไม่ใช่ทายาทเศรษฐีโง่ๆ หรอกนะ

จีน

也不知道他家底有多厚,給孟校長送了多少錢?

ไทย

ไม่รู้ว่าพื้นเพทางบ้านหนาแค่ไหน แล้วมอบเงินให้อธิการบดีเมิ่งไปเท่าไรกันแน่

จีน

王豪在猜測,於洋卻是勝券在握。

ไทย

หวังหาวกำลังคาดเดา แต่อวี๋หยางกลับมั่นใจว่าชัยชนะอยู่ในกำมือ

จีน

他不認為容城王豪送的禮比自己多。

ไทย

เขาไม่คิดว่าหวังหาวแห่งหรงเฉิงจะมอบของขวัญให้มากกว่าตน

จีน

至於旁邊的陳諾,於洋更覺得可笑。

ไทย

ส่วนเฉินนั่วที่อยู่ข้างๆ อวี๋หยางยิ่งรู้สึกว่าน่าขัน

จีน

“陳諾,你是想做生意賺錢,讓小婉看得起你吧?”

ไทย

“เฉินนั่ว นายอยากทำธุรกิจหาเงิน เพื่อให้เสี่ยวหว่านหันมามองนายใช่ไหมล่ะ”

จีน

他終於不再裝作記不住陳諾的名字了。

ไทย

ในที่สุดเขาก็เลิกแกล้งทำเป็นจำชื่อของเฉินนั่วไม่ได้เสียที

จีน

陳諾平靜地道:“如果藺婉喜歡有錢人,那她為什麼不喜歡你?”

ไทย

เฉินนั่วเอ่ยอย่างสงบว่า “ถ้าลิ่นหว่านชอบคนรวย แล้วทำไมเธอถึงไม่ชอบนายล่ะ”

จีน

於洋一怔,陳諾已經補充:“也對,比你有錢的多了,她要是愛錢,就更不能看上你了。”

ไทย

อวี๋หยางชะงักไป เฉินนั่วก็พูดเสริมขึ้นมาแล้วว่า “จริงสิ คนที่รวยกว่านายมีตั้งเยอะแยะ ถ้าเธอเห็นแก่เงินจริง ก็ยิ่งไม่มีทางชายตามองนายหรอก”

จีน

於洋惱怒,“陳諾,你只是個學生,得罪我對你沒好處!”

ไทย

อวี๋หยางเดือดดาล “เฉินนั่ว นายเป็นแค่นักศึกษา ล่วงเกินฉันไปไม่มีผลดีกับนายหรอก!”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน