ลูกสาว ลูกต้องแย่งเฉินนั่วมาให้ได้
女兒,你要把陳諾搶過來แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“藺婉,於家倒了,你自由了,恭喜你啊!”
ไทย
“ลิ่นหว่าน ตระกูลอวี๋ล้มแล้ว เธอเป็นอิสระแล้ว ยินดีด้วยนะ!”
จีน
“哈哈哈,今天這麼高興,來,再喝三瓶!”
ไทย
“ฮ่าๆๆ วันนี้ดีใจขนาดนี้ มา ดื่มอีกสามขวด!”
จีน
“唐小月,你已經喝了十瓶了,別喝了。”
ไทย
“ถังเสี่ยวเยว่ เธอดื่มไปสิบขวดแล้วนะ พอได้แล้ว”
จีน
“要你管!我還能再喝十瓶!”
ไทย
“อย่ายุ่งน่า! ฉันยังดื่มได้อีกสิบขวด!”
จีน
新眉傳媒,今天核心成員們齊聚一堂,一是為了慶祝宛若新眉日流水穩定在500萬以上,二是慶祝藺婉終於不用再受於家的強迫。
ไทย
ซินเหมยมีเดีย วันนี้เหล่าสมาชิกหลักมารวมตัวกันพร้อมหน้า หนึ่งคือเพื่อฉลองที่ยอดเงินหมุนเวียนรายวันของหว่านรั่วซินเหมยมั่นคงอยู่ที่ห้าล้านขึ้นไป สองคือฉลองที่ลิ่นหว่านไม่ต้องทนรับการบีบบังคับจากตระกูลอวี๋อีกต่อไปในที่สุด
จีน
不過主角藺婉還沒怎麼樣,唐小月已經喝高了,張元和魏小沫、方月兒一起送她回寢室,剩下的人也各自散去。
ไทย
ทว่าตัวเอกอย่างลิ่นหว่านยังไม่ทันเป็นอะไร ถังเสี่ยวเยว่ก็เมาแอ๋ไปเสียแล้ว จางหยวนกับเว่ยเสี่ยวโม่และฟางเยวี่ยเอ๋อร์จึงพากันไปส่งเธอที่หอพัก คนที่เหลือต่างก็แยกย้ายกันไป
จีน
藺婉、沈新眉和何芸留下打掃,沈新眉一邊掃地一邊對藺婉道:
ไทย
ลิ่นหว่าน เสิ่นซินเหมย และเหออวิ๋นอยู่เก็บกวาดทำความสะอาด เสิ่นซินเหมยกวาดพื้นไปพลางพูดกับลิ่นหว่านไปพลาง:
จีน
“小婉,我真為你高興。”
ไทย
“เสี่ยวหว่าน ฉันดีใจกับเธอจริงๆ นะ”
จีน
藺婉朝沈新眉嫣然一笑:“新眉,當初要不是你們勸我,也許我已經進了狼窩了,我要謝謝你。”
ไทย
ลิ่นหว่านส่งยิ้มหวานให้เสิ่นซินเหมย “ซินเหมย ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะพวกเธอเตือนสติฉัน ป่านนี้ฉันอาจจะตกเข้าไปในถ้ำหมาป่าแล้ว ฉันต้องขอบคุณเธอนะ”
จีน
兩個女生對視,眸中都在帶著笑意。
ไทย
หญิงสาวทั้งสองสบตากัน ในแววตาต่างเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
จีน
何芸笑道:“你們倆可真是好姐妹。”
ไทย
เหออวิ๋นยิ้มพลางกล่าว “พวกเธอสองคนนี่เป็นพี่น้องที่ดีต่อกันจริงๆ”
จีน
心裡有句話卻沒說出來:只可惜陳總只能娶一個。
ไทย
แต่ในใจกลับมีประโยคหนึ่งที่ไม่ได้พูดออกมา แค่เสียดายที่บอสเฉินแต่งงานได้แค่คนเดียว
จีน
這時藺婉的手機響起來,她拿起一看,臉色微微一變,走到外面接通,低聲道:
ไทย
ตอนนั้นเองโทรศัพท์ของลิ่นหว่านก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดู สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปรับสายข้างนอกแล้วเอ่ยเสียงเบา:
จีน
“媽。”
ไทย
“แม่”
จีน
“小婉,我到容大了,你在哪兒?”
ไทย
“เสี่ยวหว่าน แม่มาถึง ม.หรงเฉิงแล้ว ลูกอยู่ที่ไหน”
จีน
藺婉神情一滯,“媽,您怎麼來容大了?”
ไทย
สีหน้าของลิ่นหว่านชะงักงัน “แม่ แม่มา ม.หรงเฉิงได้ยังไง”
จีน
岳琳一直在京都,很少去外地,因為在她看來除了京都其他地方都是蠻夷之地,配不上她。
ไทย
เยวี่ยหลินอยู่จิงตูมาตลอด แทบไม่เคยเดินทางไปต่างถิ่น เพราะในสายตาของเธอแล้ว นอกจากจิงตู ที่อื่นล้วนเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน ไม่คู่ควรกับเธอเลยสักนิด
จีน
最近於氏集團的新聞滿天飛,岳琳自然也看到了,現在殺到容城來,多半是興師問罪的。
ไทย
ช่วงนี้ข่าวคราวเรื่องเครือตระกูลอวี๋แพร่สะพัดไปทั่ว เยวี่ยหลินย่อมต้องเห็นอยู่แล้ว การที่บุกมาถึงหรงเฉิงในตอนนี้ ส่วนใหญ่คงจะมาเอาเรื่องเป็นแน่
จีน
畢竟她這輩子最大的願望就是讓藺婉嫁進豪門。
ไทย
เพราะอย่างไรเสีย ความปรารถนาสูงสุดในชีวิตของเธอก็คือให้ลิ่นหว่านแต่งเข้าตระกูลเศรษฐี
จีน
現在豪門沒了,美夢破碎,藺婉已經做好了被母親發泄怒氣的準備。
ไทย
ตอนนี้ตระกูลเศรษฐีไม่เหลือแล้ว ความฝันอันสวยหรูพังทลาย ลิ่นหว่านจึงเตรียมใจที่จะถูกแม่ระบายอารมณ์ใส่ไว้เรียบร้อยแล้ว
จีน
“我來看你和你老闆啊,乖女兒,媽還帶了京都的特產,你趕緊帶我去看你的陳總!”
ไทย
“แม่มาหาลูกกับเจ้านายของลูกน่ะสิ ลูกสาวคนดี แม่ยังเอาของฝากขึ้นชื่อของจิงตูมาด้วย รีบพาแม่ไปพบบอสเฉินของลูกเร็วเข้า!”
จีน
“媽,您在說什麼啊?”
ไทย
“แม่ แม่พูดเรื่องอะไรอยู่”
จีน
藺婉低頭看了看手機屏幕上的聯繫人,確認了一下,真是自己的母親。
ไทย
ลิ่นหว่านก้มมองชื่อผู้ติดต่อบนหน้าจอโทรศัพท์ ตรวจดูอีกครั้ง ก็เป็นแม่ของเธอจริงๆ
จีน
“傻孩子,你老闆對你那麼照顧,我來感謝一下人家啊,快跟我說你在哪兒。”
ไทย
“เด็กโง่ เจ้านายของลูกดูแลลูกดีขนาดนั้น แม่ก็ต้องมาขอบคุณเขาสิ รีบบอกแม่มาเร็วว่าลูกอยู่ที่ไหน”
จีน
岳琳的聲音帶笑,一點也沒有生氣的樣子。
ไทย
น้ำเสียงของเยวี่ยหลินเจือเสียงหัวเราะ ไม่มีแววโกรธเลยแม้แต่น้อย
จีน
藺婉有點懵,當下跟沈新眉和何芸說了一聲,便匆匆趕到容大北門,接到了自己的母親。
ไทย
ลิ่นหว่านรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง จึงบอกเสิ่นซินเหมยกับเหออวิ๋นไว้คำหนึ่ง แล้วรีบมุ่งหน้าไปยังประตูด้านทิศเหนือของ ม.หรงเฉิง เพื่อรับตัวแม่ของตน
จีน
“小婉你看,這是全聚德的烤鴨、這是懷柔的杏仁、這是六必居的果脯,都是好東西!”
ไทย
“เสี่ยวหว่านดูลูก นี่เป็ดย่างฉวนจวี่เต๋อ นี่อัลมอนด์หวยโหรว นี่ผลไม้แช่อิ่มลิ่วปี้จวี ล้วนเป็นของดีทั้งนั้น!”
จีน
岳琳妝容精緻,手裡提著大包小包,看起來還真像個來學校看望孩子的母親。
ไทย
เยวี่ยหลินแต่งหน้าอย่างประณีต ในมือถือข้าวของพะรุงพะรัง ดูไปแล้วช่างเหมือนแม่ที่เดินทางมาเยี่ยมลูกที่มหาวิทยาลัยจริงๆ
จีน
藺婉連忙上前接過,“媽,你怎麼買這麼多東西?”
ไทย
ลิ่นหว่านรีบก้าวเข้าไปรับมา “แม่ ทำไมแม่ซื้อของมาเยอะขนาดนี้”
จีน
“不是說了嗎?來感謝你的老闆啊!”
ไทย
“ก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ มาขอบคุณเจ้านายของลูกไงล่ะ!”
จีน
岳琳一臉慈祥的笑容,藺婉有些不習慣。
ไทย
เยวี่ยหลินมีรอยยิ้มเปี่ยมเมตตาเต็มใบหน้า ลิ่นหว่านรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง
จีน
“媽,你不是不喜歡陳總嗎?”
ไทย
“แม่ ปกติแม่ไม่ชอบบอสเฉินไม่ใช่เหรอ”
จีน
之前岳琳一直認為藺婉不願意嫁給於洋就是因為陳諾,不止一次在藺婉的面前貶低咒罵過陳諾。
ไทย
ก่อนหน้านี้เยวี่ยหลินคิดมาตลอดว่าที่ลิ่นหว่านไม่ยอมแต่งงานกับอวี๋หยางเป็นเพราะเฉินนั่ว จึงเคยดูถูกและด่าทอเฉินนั่วต่อหน้าลิ่นหว่านมากกว่าหนึ่งครั้ง
จีน
現在卻一反常態,千里迢迢地過來感謝,藺婉都覺得眼前這個人不是她的媽媽了。
ไทย
ทว่าตอนนี้กลับพลิกหน้ามือเป็นหลังมือ เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาไกลเพื่อแสดงความขอบคุณ จนลิ่นหว่านรู้สึกว่าคนตรงหน้านี้ไม่ใช่แม่ของเธอแล้ว
จีน
岳琳瞪了藺婉一眼,“你真當你媽是傻子?現在於家已經倒了,難道還能讓你嫁給於洋那個廢物?現在最適合你的男人就是你老闆啊!”
ไทย
เยวี่ยหลินถลึงตาใส่ลิ่นหว่าน “ลูกคิดว่าแม่ของลูกโง่หรือไง ตอนนี้ตระกูลอวี๋ล้มไปแล้ว ยังจะให้ลูกแต่งกับไอ้ขยะอวี๋หยางนั่นอีกเหรอ ผู้ชายที่เหมาะสมกับลูกที่สุดในตอนนี้ก็คือเจ้านายของลูกนั่นแหละ!”
จีน
藺婉一驚,“媽,你說什麼呢?”
ไทย
ลิ่นหว่านตกใจ “แม่ แม่พูดเรื่องอะไรกัน”
จีน
岳琳恨鐵不成鋼,“傻孩子,你真以為我看不出來?於家的事多少和你老闆有關係,他為了你能做這多麼事,說明心裡是有你的。”
ไทย
เยวี่ยหลินพูดอย่างเจ็บใจที่ลูกไม่ได้ดั่งใจ “เด็กโง่ ลูกคิดว่าแม่ดูไม่ออกจริงๆ เหรอ เรื่องของตระกูลอวี๋ต้องเกี่ยวพันกับเจ้านายของลูกไม่มากก็น้อย เขาทำเรื่องตั้งมากมายขนาดนี้เพื่อลูก แสดงว่าในใจเขามีลูกอยู่”
จีน
“而且一個剛創業的大學生就能鬥倒於家,前途不可限量!”
ไทย
“อีกอย่าง นักศึกษาที่เพิ่งเริ่มต้นทำธุรกิจคนหนึ่งกลับโค่นตระกูลอวี๋ลงได้ อนาคตย่อมไร้ขีดจำกัด!”
จีน
“你嫁給他,媽放心!”
ไทย
“ลูกแต่งกับเขา แม่ถึงจะวางใจ!”
จีน
藺婉連忙拉住岳琳,“媽,你別說了!陳總已經有女朋友了!”
ไทย
ลิ่นหว่านรีบดึงตัวเยวี่ยหลินไว้ “แม่ แม่หยุดพูดเถอะ บอสเฉินมีแฟนแล้ว!”
จีน
校門前人來人往,岳琳聲音不小,要是被有心人聽到了,不知道要怎麼傳,藺婉怕影響陳諾和沈新眉的感情。
ไทย
หน้าประตูมหาวิทยาลัยมีผู้คนสัญจรไปมา เสียงของเยวี่ยหลินก็ไม่ได้เบาเลย หากคนที่มีเจตนาแอบแฝงได้ยินเข้า ไม่รู้ว่าจะเอาไปลือกันอย่างไร ลิ่นหว่านกลัวว่าจะกระทบความสัมพันธ์ระหว่างเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมย
จีน
“有女朋友怎麼了?”
ไทย
“มีแฟนแล้วจะทำไม”
จีน
岳琳大聲道:“結婚了都能離婚,戀愛了就不能分手啊?”
ไทย
เยวี่ยหลินพูดเสียงดัง “แต่งงานแล้วยังหย่ากันได้ แค่คบกันจะเลิกไม่ได้หรือไง”
จีน
“我女兒這麼優秀,搶個男人算什麼?”
ไทย
“ลูกสาวแม่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ แย่งผู้ชายสักคนจะไปนับเป็นอะไรได้”
จีน
藺婉臉都紅了,趕緊拉著岳琳走出校門,去了附近一間酒店。
ไทย
ลิ่นหว่านหน้าแดงก่ำ รีบดึงเยวี่ยหลินเดินออกจากประตูมหาวิทยาลัย มุ่งหน้าไปยังโรงแรมแห่งหนึ่งในละแวกใกล้เคียง
จีน
本來可以帶母親去電競酒店休息的,但藺婉怕她在電競酒店裡亂說,被熟人們聽到那就尷尬了。
ไทย
เดิมทีสามารถพาแม่ไปพักที่โรงแรมอีสปอร์ตได้ แต่ลิ่นหว่านกลัวว่าเธอจะพูดจาเพ้อเจ้อในโรงแรมอีสปอร์ต หากคนรู้จักได้ยินเข้าคงน่าอึดอัดแย่
จีน
在酒店開了一間房,藺婉幫母親把行李拎到房間里,岳琳放好了東西起身就要往外走。
ไทย
หลังจากเปิดห้องพักที่โรงแรม ลิ่นหว่านก็ช่วยแม่หิ้วสัมภาระเข้าไปในห้อง พอเยวี่ยหลินวางของเสร็จก็ลุกขึ้นเตรียมจะเดินออกไปข้างนอก
จีน
“媽,你去哪兒?”
ไทย
“แม่ แม่จะไปไหน”
จีน
“去拜訪你老闆啊,再幫你牽牽線。”
ไทย
“ไปเยี่ยมเจ้านายลูกไง แล้วก็ช่วยเป็นแม่สื่อชักนำให้ลูกด้วย”
จีน
藺婉連忙擋在門口,“媽,我求求你了,我對陳總沒有那個意思,他已經有女朋友了,媽你別給我添亂行嗎?”
ไทย
ลิ่นหว่านรีบขวางอยู่หน้าประตู “แม่ หนูขอร้องล่ะ หนูไม่ได้คิดกับบอสเฉินแบบนั้น เขามีแฟนแล้ว แม่ไม่สร้างความวุ่นวายให้หนูจะได้ไหม”
จีน
岳琳冷笑:“沒有那個意思,你為了他死活不嫁給於洋?偷偷躲在房間里哭,睡覺的時候做夢都念他的名字?”
ไทย
เยวี่ยหลินแค่นหัวเราะ “ไม่ได้คิดแบบนั้น แล้วที่ลูกยอมตายแต่ไม่ยอมแต่งงานกับอวี๋หยางมันเพื่อใครกัน แอบซ่อนร้องไห้อยู่ในห้อง ตอนนอนหลับฝันยังละเมอเรียกชื่อเขาเลยไม่ใช่หรือไง”
จีน
藺婉紅唇微張,眼睛睜大,“我、我沒有!”
ไทย
ริมฝีปากแดงระเรื่อของลิ่นหว่านเผยอขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้าง “หนู…หนูไม่ได้ทำนะ!”
จีน
岳琳嘆了口氣,拉住藺婉的手,“知女莫如母,女兒,你心裡想什麼,媽都知道。”
ไทย
เยวี่ยหลินถอนหายใจพลางกุมมือลิ่นหว่านไว้ “ไม่มีใครรู้ใจลูกเท่าแม่หรอก ลูกสาว ลูกคิดอะไรอยู่ในใจ แม่รู้หมดนั่นแหละ”
จีน
“你打小就傲氣,又愛面子,心裡再苦也不會說出來。”
ไทย
“ลูกเย่อหยิ่งมาตั้งแต่เด็ก ทั้งยังรักศักดิ์ศรี ในใจจะทุกข์ทรมานแค่ไหนก็ไม่ยอมเอ่ยปากพูดออกมา”
จีน
“你喜歡的男人有了女朋友,你寧願自己痛苦也不願放下身段去追求。”
ไทย
“ผู้ชายที่ลูกชอบมีแฟนแล้ว ลูกยอมที่จะเจ็บปวดอยู่คนเดียวแต่กลับไม่ยอมลดตัวลงไปไขว่คว้า”
จีน
“可你長得這麼漂亮,不找一個能匹配你的男人,以後是要後悔的!”
ไทย
“แต่ลูกหน้าตาสะสวยขนาดนี้ หากไม่หาผู้ชายที่คู่ควรกับลูก วันหน้าจะต้องมานั่งเสียใจนะ!”
จีน
“你要是錯過了陳諾,這輩子可能都遇不到這麼優秀的男人了!”
ไทย
“ถ้าลูกพลาดเฉินนั่วไป ชาตินี้อาจจะหาผู้ชายที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ไม่ได้อีกแล้ว!”
จีน
“你真的甘心嗎?”
ไทย
“ลูกทำใจยอมรับได้จริงๆ เหรอ”
จีน
“我甘心!”藺婉的回答讓岳琳一頓。
ไทย
“หนูยอม!” คำตอบของลิ่นหว่านทำเอาเยวี่ยหลินชะงักไป
จีน
“你真的甘心?”
ไทย
“ลูกยอมรับได้จริงๆ เหรอ”
จีน
藺婉立刻道:“媽,陳諾這麼優秀,我配不上他,他和新眉才是最合適的一對!”
ไทย
ลิ่นหว่านตอบกลับทันที “แม่ เฉินนั่วยอดเยี่ยมขนาดนี้ หนูไม่คู่ควรกับเขาหรอก เขากับซินเหมยถึงจะเป็นคู่ที่เหมาะสมที่สุด!”
จีน
“我不如新眉,我輸得心服口服!”
ไทย
“หนูสู้ซินเหมยไม่ได้ หนูก็ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างหมดใจ!”
จีน
“以後我不會談戀愛,也不會結婚,我會努力賺錢,老了就去環遊世界,做自己想做的事,也可以活的很精彩!”
ไทย
“ต่อไปหนูจะไม่มัวมีความรัก และจะไม่แต่งงาน หนูจะตั้งใจหาเงิน พอแก่ตัวไปก็จะไปเที่ยวรอบโลก ทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำ และมีชีวิตที่ยอดเยี่ยมได้เหมือนกัน!”
จีน
“那我呢?”岳琳等著藺婉:
ไทย
“แล้วแม่ล่ะ” เยวี่ยหลินจ้องมองลิ่นหว่านตาเขม็ง:
จีน
“你瀟洒了,我怎麼辦?”
ไทย
“ลูกใช้ชีวิตตามใจชอบอย่างสบายอารมณ์ แล้วแม่ล่ะจะทำยังไง”
จีน
藺婉道:“我可以養你啊!”
ไทย
ลิ่นหว่านตอบ “หนูเลี้ยงแม่ได้นี่!”
จีน
“你能賺幾個錢?”岳琳冷聲道:
ไทย
“ลูกจะหาเงินได้สักกี่สตางค์กัน” เยวี่ยหลินพูดเสียงเย็น:
จีน
“我們岳家以前在京都也是望族,現在家道中落,人人都能踩我一腳!”
ไทย
“เมื่อก่อนตระกูลเยวี่ยของพวกเราก็เคยเป็นตระกูลใหญ่ในจิงตู ตอนนี้ตระกูลตกต่ำ ใครต่อใครก็เหยียบย่ำแม่ได้ทั้งนั้น!”
จีน
“我要你找一個能讓岳家重新振興的男人!”
ไทย
“แม่ต้องการให้ลูกหาผู้ชายที่ฟื้นฟูตระกูลเยวี่ยให้กลับมารุ่งเรืองได้สักคน!”
จีน
“於家原本可以的,現在於家沒了,你必須把那個陳諾搶到手!”
ไทย
“เดิมทีตระกูลอวี๋ทำได้ ตอนนี้ตระกูลอวี๋ล่มไปแล้ว ลูกต้องแย่งเฉินนั่วคนนั้นมาให้ได้!”
จีน
“媽?”藺婉覺得自己的母親簡直發瘋了。
ไทย
“แม่?” ลิ่นหว่านรู้สึกว่าแม่ของเธอเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ
จีน
“陳諾的女朋友我見過,長得是漂亮,但我女兒也不差啊!”
ไทย
“แฟนของเฉินนั่วแม่เคยเห็นแล้ว หน้าตาสะสวยก็จริง แต่ลูกสาวของแม่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันนี่!”
จีน
“你默默地為他做了這麼多事,我不信他沒有察覺!”
ไทย
“ลูกยอมทำเพื่อเขาอย่างเงียบๆ ตั้งมากมายขนาดนี้ แม่ไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะไม่รู้สึกตัว!”
จีน
岳琳道:“只要讓陳諾知道你比他的女朋友更好,他自然就會選擇你了!”
ไทย
เยวี่ยหลินกล่าว “ขอเพียงทำให้เฉินนั่วรู้ว่าลูกดีกว่าแฟนของเขา ถึงตอนนั้นเขาย่อมต้องเลือกลูกเอง!”
จีน
“女兒,你等著,媽有辦法幫你!”
ไทย
“ลูกสาว รอดูเถอะ แม่มีวิธีช่วยลูก!”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน