ผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้วหรือเปล่า
這女人有病吧แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“不可能,不可能......”
ไทย
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้…”
จีน
方欣臉色蒼白,喃喃道:“如果孟曉冉不想收禮,完全可以當時就拒絕,為什麼你要收下來,直到今天才說?”
ไทย
ฟางซินหน้าซีดเผือด พึมพำว่า “ถ้าเมิ่งเสี่ยวหรันไม่อยากรับของขวัญ ก็ปฏิเสธไปตั้งแต่ตอนนั้นได้เลย ทำไมเธอต้องรับไว้ แล้วเพิ่งมาพูดเอาวันนี้ด้วย”
จีน
她眼看就已經復仇成功了,臨到最後卻功虧一簣,她實在是不甘心。
ไทย
เธอเห็นอยู่ตำตาว่ากำลังจะแก้แค้นสำเร็จแล้ว แต่สุดท้ายกลับล้มเหลวในก้าวสุดท้าย เธอไม่ยอมรับความพ่ายแพ้นี้จริงๆ
จีน
現在的方欣,就像一個即將溺水的人,哪怕抓到一根枯枝也不會放棄。
ไทย
ฟางซินในตอนนี้เปรียบเสมือนคนที่กำลังจะจมน้ำ แม้จะคว้าได้เพียงกิ่งไม้แห้งสักกิ่งก็ไม่มีวันปล่อย
จีน
孟曉冉看了看她,眸子裡帶著幾分憐憫,淡淡地道:
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันมองดูเธอ แววตาแฝงความเวทนาอยู่บ้าง ก่อนจะเอ่ยเรียบๆ ว่า
จีน
“我就是想看看除了他們,還有沒有其他人來送禮,要是五個競標方都來送禮,那今天他們五個人都將是零分。”
ไทย
“ฉันก็แค่อยากดูว่านอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีคนอื่นมาส่งของขวัญอีกไหม ถ้าผู้เข้าร่วมประมูลทั้งห้ารายมาส่งของขวัญกันหมด วันนี้พวกเขาทั้งห้าคนก็จะได้ศูนย์คะแนนทั้งหมด”
จีน
“還有,我不清楚這件事背後還有沒有人,我想等等看,能不能把背後的人釣出來。”
ไทย
“อีกอย่าง ฉันไม่แน่ใจว่าเบื้องหลังเรื่องนี้ยังมีคนอื่นอีกหรือไม่ ฉันอยากรอดูว่าจะสามารถตกคนที่อยู่เบื้องหลังออกมาได้ไหม”
จีน
“只是沒想到,背後的人沒有釣到,卻誤把方副校長你釣起來了。”
ไทย
“เพียงแต่คิดไม่ถึงว่า คนเบื้องหลังยังตกไม่ได้ แต่กลับตกได้รองอธิการบดีฟางอย่างเธอขึ้นมาแทน”
จีน
孟曉冉嘆了口氣,“方學妹,你還是和以前一樣,總是在事情沒有搞清楚前就下判斷,你已經吃過一次虧了,怎麼不長記性呢?”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันถอนหายใจ “รุ่นน้องฟาง เธอยังเหมือนเดิมเลย มักจะด่วนตัดสินใจก่อนที่เรื่องราวจะกระจ่างชัด เธอเคยเสียรู้มาแล้วครั้งหนึ่ง ทำไมถึงไม่จำใส่ใจบ้างนะ”
จีน
這句話讓方欣的臉霎時變得慘白。
ไทย
คำพูดนี้ทำให้ใบหน้าของฟางซินซีดเผือดลงทันใด
จีน
她想起了當年,男朋友告訴她,孟曉冉追求過他,被拒絕,所以懷恨在心,一直針對方欣。
ไทย
เธอหวนนึกถึงตอนนั้น แฟนหนุ่มบอกกับเธอว่าเมิ่งเสี่ยวหรันเคยตามจีบเขา แต่ถูกปฏิเสธ จึงผูกใจเจ็บและคอยหาเรื่องฟางซินมาโดยตลอด
จีน
當時的方欣還是個單純的大學生,很輕易就相信了男友。
ไทย
ในตอนนั้นฟางซินยังเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยที่ไร้เดียงสา จึงหลงเชื่อแฟนหนุ่มอย่างง่ายดาย
จีน
所以才會有後來的一系列誤會,讓她付出了慘痛的代價。
ไทย
ดังนั้นจึงเกิดความเข้าใจผิดตามมาเป็นพรวน จนทำให้เธอต้องชดใช้อย่างแสนสาหัส
จีน
孟曉冉的話,既是說現在,也是指過去。
ไทย
คำพูดของเมิ่งเสี่ยวหรัน ทั้งหมายถึงปัจจุบันและสื่อถึงอดีต
จีน
現在的方欣已經是副校長了,卻和當年那個單純懵懂的大學生一樣愚蠢。
ไทย
ตอนนี้ฟางซินเป็นถึงรองอธิการบดีแล้ว แต่ก็ยังโง่เขลาเหมือนนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ไร้เดียงสาและไม่รู้ประสีประสาในตอนนั้นไม่มีผิด
จีน
這麼多年了,一點長進都沒有啊。
ไทย
ผ่านมาหลายปีขนาดนี้ ไม่ได้มีพัฒนาการขึ้นมาเลยสักนิด
จีน
方欣雙拳緊握,全身都在顫抖。
ไทย
ฟางซินกำหมัดแน่น ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัว
จีน
這是孟曉冉做的局,她就是針對我,就是想讓我當眾出醜!
ไทย
นี่เป็นแผนการที่เมิ่งเสี่ยวหรันวางไว้ หล่อนจงใจเล่นงานฉัน จงใจทำให้ฉันต้องขายหน้าต่อหน้าผู้คน!
จีน
“孟曉冉,你......”
ไทย
“เมิ่งเสี่ยวหรัน เธอ…”
จีน
方欣聲嘶力竭地想要說話,孟曉冉卻不再理會她,轉身宣布:
ไทย
ฟางซินเค้นเสียงกรีดร้องอยากจะพูด แต่เมิ่งเสี่ยวหรันไม่สนใจเธออีกต่อไป หันหลังไปประกาศว่า
จีน
“今天的競標到此結束,王總、於總,上級很快派來的人很快就到了,請你們協助調查。”
ไทย
“การประมูลในวันนี้สิ้นสุดลงแค่นี้ บอสหวัง บอสอวี๋ คนที่เบื้องบนส่งมากำลังจะมาถึงในไม่ช้า ขอให้พวกคุณช่วยให้ความร่วมมือในการสอบสวนด้วย”
จีน
王豪和於洋臉色一片慘白。
ไทย
หวังหาวกับอวี๋หยางหน้าซีดเผือด
จีน
“不,不,你不能這樣,我是京都於家的少爺,你們知道得罪我是什麼下場嗎?!”
ไทย
“ไม่ ไม่นะ คุณทำแบบนี้ไม่ได้ ผมเป็นนายน้อยของตระกูลอวี๋แห่งจิงตู พวกคุณรู้ไหมว่าการล่วงเกินผมจะมีจุดจบยังไง?!”
จีน
於洋正說著,外面走進來了幾位身穿制服的人,孟曉冉把桌上的禮品、信封和U盤都交給了他們:
ไทย
ขณะที่อวี๋หยางกำลังพูดอยู่ ด้านนอกก็มีคนในเครื่องแบบหลายคนเดินเข้ามา เมิ่งเสี่ยวหรันส่งมอบของขวัญ ซองจดหมาย และแฟลชไดรฟ์บนโต๊ะให้แก่พวกเขา
จีน
“這裡面就是證據。”
ไทย
“ในนี้คือหลักฐานค่ะ”
จีน
幾人點點頭,對王豪和於洋道:“兩位,麻煩你們跟我們走一趟吧。”
ไทย
คนเหล่านั้นพยักหน้า แล้วพูดกับหวังหาวและอวี๋หยางว่า “ทั้งสองท่าน รบกวนไปกับพวกเราสักรอบเถอะครับ”
จีน
“不要,不要啊......”
ไทย
“อย่านะ อย่าเลย…”
จีน
王豪雙腿發軟,差點倒在地上,於洋也嚇得全身發抖,走出去的時候都是兩個人攙扶著出的。
ไทย
หวังหาวขาแข้งอ่อนแรงจนเกือบทรุดลงกับพื้น อวี๋หยางเองก็หวาดกลัวจนตัวสั่นไปหมด ตอนเดินออกไปต้องมีคนช่วยพยุงออกไปทั้งสองคน
จีน
孟曉冉作為當事人和舉報人,也要跟著去幫助調查,她臨走時對神情獃滯的方欣說道:
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันในฐานะผู้เกี่ยวข้องและผู้แจ้งเบาะแส ก็ต้องตามไปช่วยการสอบสวนด้วยเช่นกัน ก่อนไปเธอเอ่ยกับฟางซินที่ยืนเหม่อลอยว่า
จีน
“方副校長,其實你很有責任感,如果你能放下個人恩怨,我相信我們能配合的很好,但你要是放不下,那你還是離開容大吧,不要禍害學校和學生。”
ไทย
“รองอธิการบดีฟาง ความจริงคุณมีความรับผิดชอบสูงมาก ถ้าคุณสามารถวางความแค้นส่วนตัวลงได้ ฉันเชื่อว่าพวกเราจะร่วมงานกันได้เป็นอย่างดี แต่ถ้าคุณวางมันลงไม่ได้ คุณก็ออกจาก ม.หรงเฉิง ไปเถอะ อย่าอยู่สร้างความเดือดร้อนให้โรงเรียนและนักศึกษาเลย”
จีน
孟曉冉又交代了副校長,由他負責和陳諾簽訂食堂承包合同。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันกำชับรองอธิการบดีอีกครั้ง ให้เขารับผิดชอบเซ็นสัญญาจ้างเหมาโรงอาหารกับเฉินนั่ว
จีน
孟曉冉三人離開,大背頭和中年女人看了一場大戲,也是一臉興奮和恍惚地走了出去。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันทั้งสามคนจากไป ชายผมหวีเสยและหญิงวัยกลางคนได้ชมละครฉากใหญ่ ต่างก็เดินออกไปด้วยสีหน้าตื่นเต้นปนเหม่อลอย
จีน
副校長馬上拿了食堂承包合同過來,陳諾仔細看了一遍,確認沒有問題后,便簽下了自己的名字。
ไทย
รองอธิการบดีนำสัญญาจ้างเหมาโรงอาหารมาทันที เฉินนั่วตรวจดูอย่างละเอียดรอบหนึ่ง เมื่อยืนยันว่าไม่มีปัญหาก็จรดปากกาเซ็นชื่อของตัวเองลงไป
จีน
從這一刻開始,容城大學的食堂承包商就是新眉餐飲公司了。
ไทย
นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ผู้รับเหมาโรงอาหารของมหาวิทยาลัยหรงเฉิงก็คือบริษัทจัดเลี้ยงซินเหมย
จีน
“陳......老闆,希望你們能為容大師生提供健康優質的伙食!”
ไทย
“เถ้าแก่… เฉิน หวังว่าพวกคุณจะสามารถจัดหาอาหารที่มีคุณภาพและดีต่อสุขภาพให้แก่อาจารย์และนักศึกษาของ ม.หรงเฉิง ได้นะ!”
จีน
副校長伸出手,猶豫了下,最終還是把陳諾稱作“老闆”。
ไทย
รองอธิการบดียื่นมือออกมา ลังเลเล็กน้อย สุดท้ายก็ยังคงเรียกเฉินนั่วว่า “เถ้าแก่”
จีน
“謝謝劉校長,我們一定會竭盡全力!”
ไทย
“ขอบคุณครับรองอธิการบดีหลิว พวกเราจะทุ่มเทสุดความสามารถแน่นอนครับ!”
จีน
陳諾和副校長握手,辦公室主任和林琳在旁邊鼓掌。
ไทย
เฉินนั่วจับมือกับรองอธิการบดี โดยมีผู้อำนวยการสำนักงานและหลินหลินปรบมืออยู่ข้างๆ
จีน
方欣還獃獃地站在原地,沉浸在震驚和失落之中。
ไทย
ฟางซินยังคงยืนเหม่ออยู่ที่เดิม จมดิ่งอยู่ในความตื่นตระหนกและความผิดหวัง
จีน
簽完合同,陳諾也離開了會議室,拿出手機,打算先告訴沈新眉這個好消息,然後再問問張成文和林柔那邊怎麼樣了。
ไทย
หลังเซ็นสัญญาเสร็จ เฉินนั่วก็เดินออกจากห้องประชุม หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ตั้งใจจะบอกข่าวดีนี้กับเสิ่นซินเหมยก่อน จากนั้นค่อยถามไถ่จางเฉิงเหวินกับหลินโหรวว่าทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง
จีน
但屏幕上卻顯示有一條未讀微信,是方月兒發過來的。
ไทย
ทว่าบนหน้าจอกลับแสดงข้อความวีแชตที่ยังไม่ได้อ่านหนึ่งข้อความ ส่งมาจากฟางเยวี่ยเอ๋อร์
จีน
陳諾回頭看看會議室,我剛剛把孟姐教訓了方欣,她妹妹就發微信來了,真巧啊。
ไทย
เฉินนั่วหันกลับไปมองห้องประชุม พี่เมิ่งเพิ่งจะสั่งสอนฟางซินไปหมาดๆ น้องสาวของหล่อนก็ส่งวีแชตมา ช่างบังเอิญจริงเชียว
จีน
點進和方月兒的微信,陳諾頓時怔住。
ไทย
พอกดเข้าไปในวีแชตของฟางเยวี่ยเอ๋อร์ เฉินนั่วก็ชะงักไปทันที
จีน
聊天框里有一張照片,上面的少女穿著泳裝,布料只遮住了上下三點,那纖細的腰肢,平坦還帶點肌肉的腹部,白到發亮的雙腿,兼具修長和肉感......
ไทย
ในช่องแชตมีรูปภาพอยู่รูปหนึ่ง หญิงสาวในรูปสวมชุดว่ายน้ำ เนื้อผ้าปกปิดเพียงสามจุดบนล่างเท่านั้น เอวคอดกิ่ว หน้าท้องแบนราบที่มีกล้ามเนื้อน้อยๆ เรียวขาขาวผ่องจนเปล่งประกาย ทั้งเรียวยาวและดูมีน้ำมีนวล…
จีน
陳諾一臉懵逼。
ไทย
เฉินนั่วงงเป็นไก่ตาแตก
จีน
這是什麼鬼?
ไทย
นี่มันบ้าอะไรกัน
จีน
方月兒......有病?
ไทย
ฟางเยวี่ยเอ๋อร์… ป่วยหรือเปล่า
จีน
他覺得這個女人和她姐一樣,都是腦子有問題。
ไทย
เขารู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ก็เหมือนกับพี่สาวของเธอนั่นแหละ สมองมีปัญหาด้วยกันทั้งคู่
จีน
這種女生大都偏執可怕,還是別接觸的好。
ไทย
ผู้หญิงประเภทนี้ส่วนใหญ่ยึดติดจนน่ากลัว อย่าไปข้องแวะด้วยจะดีกว่า
จีน
陳諾當機立斷,把方月兒的微信拉黑了。
ไทย
เฉินนั่วตัดสินใจอย่างเด็ดขาด บล็อกวีแชตของฟางเยวี่ยเอ๋อร์ทันที
จีน
然後給沈新眉打了個電話,對面響了一陣才接,沈新眉柔軟的聲音傳來:
ไทย
จากนั้นก็โทรศัพท์หาเสิ่นซินเหมย ปลายสายดังอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะรับ เสียงอันอ่อนหวานนุ่มนวลของเสิ่นซินเหมยดังแว่วมา
จีน
“對不起,陳諾,我在圖書館。”
ไทย
“ขอโทษนะเฉินนั่ว ฉันอยู่ในห้องสมุดน่ะ”
จีน
小奶貓怕影響別人,所以特意走出了圖書館才接電話。
ไทย
ลูกแมวน้อยกลัวว่าจะรบกวนคนอื่น จึงตั้งใจเดินออกมานอกห้องสมุดก่อนจะรับสาย
จีน
“我們中標了。”
ไทย
“พวกเราชนะประมูลแล้วนะ”
จีน
陳諾微笑道。
ไทย
เฉินนั่วยิ้มพลางกล่าว
จีน
“哇,太好了!”
ไทย
“ว้าว ดีจังเลย!”
จีน
沈新眉反應了一下,然後做出很開心的樣子。
ไทย
เสิ่นซินเหมยชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะแสร้งทำเป็นดีใจมาก
จีน
對她來說,其實陳諾賺不賺錢都不重要,反正她有錢。
ไทย
สำหรับเธอแล้ว ความจริงเฉินนั่วจะหาเงินได้หรือไม่ก็ไม่สำคัญอยู่แล้ว อย่างไรเสียเธอก็มีเงิน
จีน
所以對陳諾拿下容大食堂,她沒有太多的感觸,反正陳諾高興,她就跟著高興唄。
ไทย
ดังนั้นการที่เฉินนั่วคว้าโรงอาหาร ม.หรงเฉิง มาได้ เธอจึงไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก อย่างไรเสียแค่เฉินนั่วดีใจ เธอก็พลอยดีใจไปด้วยก็เท่านั้น
จีน
陳諾知道她的想法,沒好氣道:“下次必須比我還高興!”
ไทย
เฉินนั่วรู้ความคิดของเธอ จึงพูดอย่างเอ็นดูแกมระอาว่า “คราวหน้าต้องดีใจให้มากกว่าฉันนะ!”
จีน
“哦,對不起。”沈新眉弱弱地道歉。
ไทย
“อื้อ ขอโทษนะ” เสิ่นซินเหมยเอ่ยขอโทษเสียงอ่อย
จีน
“好了,你學習吧,我去找張成文。”
ไทย
“เอาละ เธออ่านหนังสือเถอะ ฉันจะไปหาจางเฉิงเหวินแล้ว”
จีน
“陳諾......晚上你要和我一起學習,下周考試了。”
ไทย
“เฉินนั่ว… ตอนค่ำนายต้องมาอ่านหนังสือกับฉันนะ สัปดาห์หน้าจะสอบแล้ว”
จีน
沈新眉怯怯地說道,晚上學習這是早就說好了。
ไทย
เสิ่นซินเหมยเอ่ยอย่างกล้าๆ กลัวๆ เรื่องอ่านหนังสือตอนค่ำนั้นตกลงกันไว้ตั้งนานแล้ว
จีน
“好,聽你的!”
ไทย
“ได้ ฟังเธอเลย!”
จีน
陳諾笑著掛了電話,又給張成文打過去,對面很快接通。
ไทย
เฉินนั่วยิ้มพลางวางสาย แล้วโทรหาจางเฉิงเหวินต่อ อีกฝ่ายรับสายอย่างรวดเร็ว
จีน
“喂,諾子。”
ไทย
“ฮัลโหล นั่วจื่อ”
จีน
陳諾問道:“接到林柔的父母了嗎?”
ไทย
เฉินนั่วถามว่า “ไปรับพ่อแม่ของหลินโหรวหรือยัง”
จีน
“還沒,剛剛小柔給阿姨打了電話,她們馬上到。”
ไทย
“ยังเลย เมื่อกี้เสี่ยวโหรวเพิ่งโทรหาคุณน้า พวกท่านใกล้จะถึงแล้ว”
จีน
“你別緊張,萬一有什麼事給我打電話。”
ไทย
“นายไม่ต้องตื่นเต้น มีเรื่องอะไรก็โทรหาฉัน”
จีน
“還,好,諾子,車到了,我先掛了。”
ไทย
“ก็… ไหวอยู่ นั่วจื่อ รถมาถึงแล้ว ฉันวางสายก่อนนะ”
จีน
車站。
ไทย
สถานีขนส่ง
จีน
張成文掛了電話,看著一輛長途車駛入車站,停靠在他和林柔的面前。
ไทย
จางเฉิงเหวินวางสาย มองดูรถโดยสารระยะไกลคันหนึ่งแล่นเข้ามาในสถานี และจอดลงตรงหน้าเขากับหลินโหรว
จีน
“爸,媽!”
ไทย
“พ่อคะ แม่คะ!”
จีน
林柔隔著車窗已經看到自己的父母了,不知怎麼的,女孩的眼眶忽然紅了。
ไทย
หลินโหรวเห็นพ่อแม่ของตนเองผ่านกระจกรถ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ขอบตาของเด็กสาวพลันแดงเรื่อขึ้นมา
จีน
張成文站在一邊,一臉茫然。
ไทย
จางเฉิงเหวินยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้างุนงงสับสน
จีน
我該做什麼?
ไทย
ฉันควรทำยังไงดี
จีน
一對中年夫妻從長途車上下來,林柔已經迎了上去。
ไทย
สามีภรรยาวัยกลางคนคู่หนึ่งก้าวลงมาจากรถโดยสารระยะไกล หลินโหรวก็รีบเดินเข้าไปหาแล้ว
จีน
“爸,媽,我、我對不起......”
ไทย
“พ่อคะ แม่คะ หนู หนูขอโทษ…”
จีน
中年女人身材嬌小,眉眼溫柔,氣質和林柔如出一轍,抱著林柔,也是雙眼微紅。
ไทย
หญิงวัยกลางคนมีรูปร่างบอบบาง คิ้วและดวงตาอ่อนโยน กลิ่นอายถอดแบบมาจากหลินโหรวไม่มีผิดเพี้ยน เธอโอบกอดหลินโหรวไว้ ทั้งดวงตาก็แดงเรื่อเช่นกัน
จีน
“女兒,你、你糊塗啊。”
ไทย
“ลูกเอ๋ย ลูก ลูกช่างเลอะเลือนจริงๆ”
จีน
中年男人身材高大,不怒自威,聲音裡帶著冷意:
ไทย
ชายวัยกลางคนมีรูปร่างสูงใหญ่ ดูน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงอารมณ์โกรธ น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความเย็นชา
จีน
“那小子呢?”
ไทย
“ไอ้หนุ่มนั่นอยู่ไหน”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน