พ่อฉันต้องให้เงินฉันแน่นอน
我爸肯定會給我錢的แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“什麼?”
ไทย
“อะไรนะ”
จีน
郭燕一怔,以為自己沒聽清,下意識地反問。
ไทย
กัวเยี่ยนชะงักไป นึกว่าตนเองได้ยินไม่ชัด จึงถามกลับไปโดยไม่รู้ตัว
จีน
鄒部長嘆了口氣道:“周先盛和綜合部的一個小姑娘有那種關係,我碰到好幾次他們去開房,前幾天我還看到周先盛把她帶回了家。”
ไทย
ผู้จัดการฝ่ายโจวถอนหายใจพลางเอ่ย “โจวเซียนเซิ่งมีความสัมพันธ์ทำนองนั้นกับแม่หนูคนหนึ่งในฝ่ายธุรการรวม ฉันบังเอิญเจอพวกเขาไปเปิดห้องด้วยกันตั้งหลายครั้ง เมื่อสองสามวันก่อนฉันยังเห็นโจวเซียนเซิ่งพาเธอกลับไปที่บ้านด้วย”
จีน
郭燕徹底呆住。
ไทย
กัวเยี่ยนอึ้งงันไปโดยสิ้นเชิง
จีน
周先盛?
ไทย
โจวเซียนเซิ่งเนี่ยนะ?
จีน
和一個小姑娘去開房?
ไทย
ไปเปิดห้องกับแม่หนูคนหนึ่ง?
จีน
還把人帶回家了?
ไทย
แถมยังพาคนกลับมาบ้านอีกด้วย?
จีน
前幾天她回娘家了,所以周先盛趁她不在的時候把小三帶回了家?
ไทย
สองสามวันก่อนเธอกลับไปบ้านเดิมของแม่ ดังนั้นโจวเซียนเซิ่งจึงอาศัยจังหวะที่เธอไม่อยู่พาเมียน้อยกลับมาบ้านงั้นหรือ?
จีน
郭燕想起來了,今天她回家發現卧室里的床單換了。
ไทย
กัวเยี่ยนนึกขึ้นได้ วันนี้เธอกลับถึงบ้านแล้วพบว่าผ้าปูที่นอนในห้องนอนถูกเปลี่ยนใหม่
จีน
當時她還奇怪從不做家務的周先盛怎麼會想起換床單。
ไทย
ตอนนั้นเธอยังแปลกใจว่าโจวเซียนเซิ่งที่ไม่เคยทำงานบ้านเลยสักนิด จู่ๆ ทำไมถึงนึกอยากเปลี่ยนผ้าปูที่นอนขึ้นมา
จีน
現在終於明白了。
ไทย
ตอนนี้เข้าใจกระจ่างแล้ว
จีน
周先盛不但把小三帶回了家,還在他們的床上……
ไทย
โจวเซียนเซิ่งไม่เพียงพาเมียน้อยกลับมาบ้าน แต่ยังอยู่บนเตียงของพวกเขา…
จีน
事後發現床單太臟,所以才換了。
ไทย
พอเสร็จกิจแล้วพบว่าผ้าปูที่นอนเลอะเทอะเกินไป ถึงได้เปลี่ยนใหม่
จีน
而這幾天家裡都沒有人住的痕迹,應該是周先盛怕她突然回家,所以帶著小三去外面快活了。
ไทย
ส่วนสองสามวันนี้ที่บ้านไม่มีร่องรอยของการอยู่อาศัยเลย ก็คงเพราะโจวเซียนเซิ่งกลัวว่าเธอจะกลับบ้านกะทันหัน จึงพาเมียน้อยออกไปเสพสุขข้างนอก
จีน
“呵呵……”
ไทย
“หึๆ…”
จีน
郭燕只覺得胸口悶的慌,張開嘴,卻只能發出毫無意義的嗤笑聲。
ไทย
กัวเยี่ยนรู้สึกเพียงว่าแน่นหน้าอกจนอึดอัด อ้าปากออก แต่กลับเปล่งได้เพียงเสียงแค่นหัวเราะอันไร้ความหมาย
จีน
這笑聲像是在哭,也是在嘲諷自己。
ไทย
เสียงหัวเราะนี้คล้ายกำลังร่ำไห้ และคล้ายกำลังเย้ยหยันตัวเอง
จีน
結婚這麼多年,她和周先盛經歷了很多,一直以為這輩子就和這個男人白頭偕老了。
ไทย
แต่งงานกันมานานหลายปี เธอและโจวเซียนเซิ่งผ่านอะไรด้วยกันมามากมาย คิดมาตลอดว่าชาตินี้จะได้อยู่เคียงคู่จนแก่เฒ่ากับผู้ชายคนนี้
จีน
可沒想到,周先盛居然會出軌!
ไทย
แต่นึกไม่ถึงเลยว่า โจวเซียนเซิ่งจะนอกใจได้ลงคอ!
จีน
明明兩人當初是那麼好,有了女兒以後一家三口那麼溫馨,周先盛的事業也是蒸蒸日上。
ไทย
ทั้งที่เมื่อก่อนทั้งสองคนรักใคร่กันดีขนาดนั้น พอมีลูกสาวแล้วครอบครัวสามคนก็อบอุ่นถึงเพียงนั้น หน้าที่การงานของโจวเซียนเซิ่งก็เจริญก้าวหน้าขึ้นทุกวัน
จีน
為什麼突然就變成這樣了?
ไทย
ทำไมจู่ๆ ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?
จีน
是我哪裡做錯了嗎?
ไทย
หรือว่าฉันทำอะไรผิดไปตรงไหน?
จีน
鄒部長見郭燕神情恍惚,臉色慘白,連忙扶住了她,輕聲道:
ไทย
ผู้จัดการฝ่ายโจวเห็นกัวเยี่ยนเหม่อลอย ใบหน้าซีดเผือด จึงรีบเข้าไปประคองเธอไว้แล้วเอ่ยเสียงเบา
จีน
“對不起,郭燕,周先盛挪用公款的事我早就發現了,我有好幾次想問都沒敢開口。”
ไทย
“ขอโทษนะ กัวเยี่ยน เรื่องที่โจวเซียนเซิ่งยักยอกเงินกองกลางฉันรู้มาตั้งนานแล้ว ฉันอยากจะถามอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปาก”
จีน
“後來我看到周先盛居然和小黃搞到了一起,我實在忍不住,這才去紀委檢舉了他。”
ไทย
“ต่อมาฉันเห็นโจวเซียนเซิ่งแอบไปมีความสัมพันธ์กับเสี่ยวหวง ฉันอดรนทนไม่ไหวจริงๆ ถึงได้ไปร้องเรียนเขาต่อคณะกรรมการตรวจสอบวินัย”
จีน
“可沒想到紀委早就知道了,他們是在查徐志忠的時候順帶發現了周先盛挪用公款。”
ไทย
“แต่นึกไม่ถึงว่าคณะกรรมการตรวจสอบวินัยจะรู้เรื่องตั้งนานแล้ว พวกเขาตรวจพบว่าโจวเซียนเซิ่งยักยอกเงินกองกลางตอนที่กำลังตรวจสอบสวีจื้อจงพอดี”
จีน
“剛才我問了,因為金額不大,最多判兩年,只是周先盛這個廠長肯定是做不成了。”
ไทย
“เมื่อกี้ฉันถามมาแล้ว เพราะเงินจำนวนไม่มาก อย่างมากก็คงตัดสินจำคุกสองปี เพียงแต่ตำแหน่งผู้อำนวยการโรงงานนี้โจวเซียนเซิ่งคงหมดสิทธิ์เป็นอย่างแน่นอน”
จีน
郭燕慘笑,“鄒姐,我現在在乎的是他還能不能做廠長嗎?”
ไทย
กัวเยี่ยนยิ้มอย่างขมขื่น “พี่โจว ตอนนี้ฉันยังจะไปสนใจเรื่องที่เขายังจะได้เป็นผู้อำนวยการโรงงานอยู่อีกหรือ”
จีน
鄒部長沉默片刻,嘆息一聲,“我應該早點告訴你周先盛和小黃的事的。”
ไทย
ผู้จัดการฝ่ายโจวนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทอดถอนใจ “ฉันน่าจะบอกเรื่องโจวเซียนเซิ่งกับเสี่ยวหวงให้เธอรู้เร็วกว่านี้”
จีน
郭燕搖搖頭,“不是你的錯,是我,都是我的錯......”
ไทย
กัวเยี่ยนส่ายหน้า “ไม่ใช่ความผิดของพี่หรอก ฉันเอง ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง…”
จีน
郭燕謝絕了鄒部長陪同,一個人走出了鍋爐廠,剛出廠門不遠,忽然聽見身後響起烏泱泱的哭嚎聲。
ไทย
กัวเยี่ยนปฏิเสธความหวังดีของผู้จัดการฝ่ายโจวที่จะเดินไปส่ง เธอเดินออกจากโรงงานหม้อต้มเพียงลำพัง พอก้าวพ้นประตูโรงงานไปไม่ไกล จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องไห้โหยหวนระงมดังขึ้นมาจากด้านหลัง
จีน
“設備壞了,貨交不上了,資金也沒了,鍋爐廠完了啊!”
ไทย
“อุปกรณ์พัง ส่งของไม่ได้ เงินทุนก็หมด โรงงานหม้อต้มจบสิ้นแล้ว!”
จีน
“我在鍋爐廠幹了二十年,怎麼就變成這樣了!”
ไทย
“ฉันทำงานที่โรงงานหม้อต้มมาตั้งยี่สิบปี ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้!”
จีน
“嗚嗚嗚,該死的徐志忠!該死的周先盛!”
ไทย
“ฮือๆๆ สวีจื้อจงไอ้คนบัดซบ! โจวเซียนเซิ่งไอ้คนบัดซบ!”
จีน
也不知是誰喊了一聲,周圍的人都跟著哭叫咒罵起來。
ไทย
ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมาประโยคหนึ่ง คนรอบข้างต่างก็พากันร่ำไห้และก่นด่าตามกันไป
จีน
郭燕回頭,只見鍋爐廠里一片混亂和恐慌,她慘然一笑。
ไทย
กัวเยี่ยนหันกลับไปมอง เห็นเพียงความโกลาหลและตื่นตระหนกที่ปกคลุมไปทั่วโรงงานหม้อต้ม เธอยิ้มอย่างรันทด
จีน
鍋爐廠是這些人的青春,又何嘗不是她和周先盛的青春?
ไทย
โรงงานหม้อต้มคือช่วงวัยหนุ่มสาวของคนเหล่านี้ แล้วจะไม่ใช่ช่วงวัยหนุ่มสาวของเธอกับโจวเซียนเซิ่งด้วยหรืออย่างไร
จีน
現在,都要畫上句號了。
ไทย
ตอนนี้ ทุกอย่างคงต้องปิดฉากลงแล้ว
จีน
郭燕渾渾噩噩地離開鍋爐廠,上了公交車,回到位於江縣最中心的高檔小區。
ไทย
กัวเยี่ยนเดินออกจากโรงงานหม้อต้มด้วยความเหม่อลอย ก้าวขึ้นรถเมล์ กลับมายังหมู่บ้านจัดสรรระดับหรูใจกลางเจียงเซี่ยน
จีน
她走路時腳下沒跟,臉上沒有表情,鄰居跟她打招呼也沒有任何回應。
ไทย
เวลาเดินปลายเท้าแทบไม่ติดพื้น ใบหน้าไร้ความรู้สึก เพื่อนบ้านทักทายก็ไม่ตอบสนองใดๆ เลย
จีน
整個人都像是行屍走肉一樣。
ไทย
ร่างทั้งร่างราวกับซากศพเดินได้
จีน
走進家門,手機響起,郭燕獃滯地從包包里拿出手機,僵硬摁下接聽鍵,對面傳來周玲兒的聲音:
ไทย
พอก้าวเข้าประตูบ้าน เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น กัวเยี่ยนหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าถือด้วยท่าทางเหม่อลอย กดปุ่มรับสายอย่างแข็งทื่อ เสียงของโจวหลิงเอ๋อร์ดังกวดมาจากปลายสาย
จีน
“媽,爸怎麼一直不接電話?”
ไทย
“แม่ ทำไมพ่อไม่ยอมรับโทรศัพท์สักที”
จีน
“你找周先盛做什麼?”郭燕的聲音艱澀,但周玲兒卻沒有發覺,急吼吼地道:
ไทย
“ลูกตามหาโจวเซียนเซิ่งทำไม” น้ำเสียงของกัวเยี่ยนแหบแห้งฝืดเคือง ทว่าโจวหลิงเอ๋อร์กลับไม่ได้สังเกตเห็น และพูดอย่างร้อนรนว่า
จีน
“我的網店被人投訴了,要賠很多錢,媽,你先給我三萬行不行?很急!”
ไทย
“ร้านออนไลน์ของหนูโดนร้องเรียน ต้องชดใช้เงินตั้งเยอะ แม่ โอนให้หนูก่อนสักสามหมื่นได้ไหม ด่วนมากเลยนะ!”
จีน
郭燕問道:“你爸是不是給過你十萬?”
ไทย
กัวเยี่ยนถาม “พ่อของลูกเคยให้เงินไปหนึ่งแสนไม่ใช่หรือ”
จีน
周玲兒一頓,不耐煩地道:“對啊,十萬又不多,還是分兩次給的,怎麼了嘛?”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักไป ก่อนจะเอ่ยอย่างหงุดหงิด “ก็ใช่ไง หนึ่งแสนไม่ได้เยอะอะไรเลยนะ แถมยังแบ่งให้ตั้งสองรอบ มีอะไรเหรอแม่”
จีน
郭燕笑了一聲。
ไทย
กัวเยี่ยนแค่นหัวเราะออกมาทีหนึ่ง
จีน
果然,周先盛挪用的那五萬是給了女兒。
ไทย
ที่แท้ เงินห้าหมื่นที่โจวเซียนเซิ่งยักยอกไปก็เอามาให้ลูกสาวจริงๆ
จีน
郭燕道:“周玲兒,你爸給了你那麼多錢做生意,你怎麼這麼快就賠錢了?”
ไทย
กัวเยี่ยนเอ่ย “โจวหลิงเอ๋อร์ พ่อของลูกให้เงินไปทำธุรกิจตั้งมากมาย ทำไมถึงขาดทุนเร็วนักล่ะ”
จีน
這話似乎是戳中了周玲兒的痛處,她頓時大喊大叫起來:
ไทย
คำพูดนี้ดูเหมือนจะไปจี้โดนจุดเจ็บของโจวหลิงเอ๋อร์ เธอจึงแผดเสียงโวยวายขึ้นมาทันควัน
จีน
“媽你什麼意思?家裡又不是沒錢,拿一點給我做生意怎麼了?你不就是看著陳諾那麼能幹就嫌棄我了嗎?”
ไทย
“แม่หมายความว่ายังไง ที่บ้านเราใช่ว่าจะไม่มีเงิน เอามาให้หนูทำธุรกิจนิดหน่อยจะเป็นไรไป แม่เห็นเฉินนั่วเก่งกาจเข้าหน่อยก็เลยรังเกียจหนูแล้วใช่ไหมล่ะ”
จีน
“你要是不願意我就去找爸!”
ไทย
“ถ้าแม่ไม่อยากให้ หนูก็จะไปขอพ่อ!”
จีน
聽著女兒歇斯底里的喊叫,郭燕卻像是已經麻木了。
ไทย
เมื่อได้ยินเสียงหวีดร้องอย่างเสียสติของลูกสาว กัวเยี่ยนกลับรู้สึกราวกับชาชินไปแล้ว
จีน
“你找不到你爸了。”
ไทย
“ลูกตามหาพ่อของลูกไม่เจอแล้วล่ะ”
จีน
啪。
ไทย
ตุบ
จีน
手機扔到了沙發上,郭燕看著電視牆上一家三口的合照,忽然怔怔地笑了起來。
ไทย
โทรศัพท์มือถือถูกโยนลงบนโซฟา กัวเยี่ยนมองดูรูปถ่ายครอบครัวสามคนบนผนังวางทีวี จู่ๆ ก็ยิ้มออกมาอย่างเหม่อลอย
จีน
容大,春華路。
ไทย
ม.หรงเฉิง ถนนชุนหัว
จีน
風物風鈴的倉庫里,馮翔、許甜甜、曾雪三人眼巴巴地看著周玲兒。
ไทย
ในโกดังของฟ่งอู่เฟิงหลิง เฝิงเสียง สวี่เถียนเถียน และเจิงเสวี่ย ทั้งสามคนต่างมองโจวหลิงเอ๋อร์ตาละห้อย
จีน
“玲兒,你媽怎麼說?”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ แม่เธอว่ายังไงบ้าง”
จีน
鳳舞風鈴面臨超過50%的退貨投訴,淘寶官方已經下了最後通牒,今天之內要是處理不好,就扣了所有的保證金,然後把店鋪下架。
ไทย
ฟ่งอู่เฟิงหลิงเผชิญกับการร้องเรียนขอคืนสินค้าเกินกว่า 50% ทางการของเถาเป่าได้ยื่นคำขาดมาแล้ว หากจัดการให้เรียบร้อยภายในวันนี้ไม่ได้ ก็จะยึดเงินประกันทั้งหมดแล้วปิดร้านลงจากระบบ
จีน
可那麼多退貨賠款,加起來足足有四萬,周玲兒和馮翔一共才賺了三萬。
ไทย
ทว่าเงินชดเชยการคืนสินค้ามากมายขนาดนั้น รวมกันแล้วมากถึงสี่หมื่น โจวหลิงเอ๋อร์กับเฝิงเสียงทำกำไรมาได้รวมกันแค่สามหมื่นเท่านั้น
จีน
還差一萬多。
ไทย
ยังขาดอยู่อีกหนึ่งหมื่นกว่า
จีน
馮翔去找了他母親,但馮翔的母親覺得他不是做生意這塊料,讓他乾脆把網店關了。
ไทย
เฝิงเสียงไปหาแม่ของเขา แต่แม่ของเฝิงเสียงมองว่าเขาไม่ได้มีหัวทางด้านการทำธุรกิจ จึงบอกให้เขาปิดร้านออนไลน์ไปเสีย
จีน
周玲兒只得再去找周先盛拿錢,結果周先盛的手機一直打不通,她這才給郭燕打電話。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์จึงได้แต่ไปขอเงินจากโจวเซียนเซิ่งอีก ทว่าโทรศัพท์ของโจวเซียนเซิ่งกลับติดต่อไม่ได้ตลอด เธอจึงโทรไปหากัวเยี่ยน
จีน
沒想到郭燕直接把電話掛了。
ไทย
นึกไม่ถึงว่ากัวเยี่ยนจะตัดสายทิ้งไปดื้อๆ
จีน
此時周玲兒的臉色有點難看,心裡愈發覺得自己的母親一點都不懂事。
ไทย
ตอนนี้สีหน้าของโจวหลิงเอ๋อร์ดูย่ำแย่ลงไปบ้าง ในใจยิ่งรู้สึกว่าแม่ของตัวเองไม่รู้ความเอาเสียเลย
จีน
她皺著眉道:“我媽不願意拿錢。”
ไทย
เธอขมวดคิ้วเอ่ย “แม่ฉันไม่ยอมควักเงิน”
จีน
“那怎麼辦?”
ไทย
“แล้วจะทำยังไงล่ะ”
จีน
“要是今天不能把退貨賠款處理了,我們的店就沒了!”
ไทย
“ถ้าวันนี้ยังจัดการเรื่องเงินชดเชยการคืนสินค้าไม่ได้ ร้านของพวกเราก็จบกันพอดี!”
จีน
三人面面相覷,周玲兒大聲道:
ไทย
ทั้งสามคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก โจวหลิงเอ๋อร์จึงเอ่ยเสียงดังว่า
จีน
“怕什麼,我爸應該是在開會,我待會兒再給他打個電話,他肯定會給我錢的!”
ไทย
“กลัวอะไรกัน พ่อฉันน่าจะกำลังประชุมอยู่ เดี๋ยวฉันโทรหาเขาอีกที เขายังไงก็ต้องให้เงินฉันแน่!”
จีน
一個小時后。
ไทย
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
จีน
江縣看守所。
ไทย
สถานกักกันเจียงเซี่ยน
จีน
紀委的人帶著郭燕來到一個房間,對她說道:
ไทย
เจ้าหน้าที่คณะกรรมการตรวจสอบวินัยพากัวเยี่ยนมายังห้องหนึ่งแล้วเอ่ยกับเธอว่า
จีน
“你是第一舉報人,讓我們發現徐志忠這個蛀蟲,你有功,所以上面同意了你來探視,但時間不能太久。”
ไทย
“คุณเป็นผู้แจ้งเบาะแสคนแรก ทำให้พวกเราตรวจพบตัวบ่อนทำลายอย่างสวีจื้อจง คุณมีความชอบ เบื้องบนจึงอนุมัติให้คุณเข้าเยี่ยมได้ แต่เวลาคงอยู่นานไม่ได้นะ”
จีน
郭燕連忙道:“謝謝,我明白的。”
ไทย
กัวเยี่ยนรีบเอ่ย “ขอบคุณ ฉันเข้าใจแล้ว”
จีน
對方打開門,裡面燈光明明亮到熾熱,有些刺眼,郭燕站在門口,深深吸了口氣,終於走了進去。
ไทย
อีกฝ่ายเปิดประตูออก แสงไฟด้านในสว่างจ้าจนแสบตา กัวเยี่ยนยืนอยู่หน้าประตู สูดลมหายใจเข้าลึก ในที่สุดก็ก้าวเดินเข้าไป
จีน
這是一個四面無窗的房間,周先盛雙手帶著手銬,坐在審訊椅上,旁邊還有一個警員在看守。
ไทย
นี่คือห้องที่ไร้หน้าต่างทั้งสี่ด้าน สองมือของโจวเซียนเซิ่งสวมกุญแจมือ นั่งอยู่บนเก้าอี้สอบสวน ด้านข้างยังมีตำรวจคอยเฝ้าอยู่อีกหนึ่งนาย
จีน
一個多小時而已,周先盛幾乎老了十歲,雙眼泛紅,頭髮散亂,看到郭燕走進來,他無神的雙眼霎時有了光亮,想要站起來,卻被審訊椅困住,只能澀聲叫道:
ไทย
แค่ชั่วโมงกว่าเท่านั้น โจวเซียนเซิ่งดูแก่ลงไปเกือบสิบปี สองตาแดงก่ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิง เมื่อเห็นกัวเยี่ยนเดินเข้ามา แววตาอันไร้ประกายของเขาก็พลันสว่างวาบขึ้นมาทันที อยากจะลุกขึ้นยืนแต่กลับถูกเก้าอี้สอบสวนตรึงไว้ จึงทำได้เพียงร้องเรียกด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า
จีน
“老婆,老婆,你快跟他們說,我馬上就把五萬塊補上!快放我出去!”
ไทย
“คุณ คุณ รีบบอกพวกเขาทีว่าผมจะรีบเอาเงินห้าหมื่นนั่นมาคืนให้ทันที! รีบปล่อยผมออกไปที!”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน