บทที่ 79

โจวเซียนเซิ่งผู้ถูกเล่นงานสองต่อ

被雙重打擊的周先盛
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“陳諾談戀愛了?”

ไทย

“เฉินนั่วมีแฟนแล้วเหรอ?”

จีน

郭燕和周先盛對視一眼,表情各異,郭燕是震驚,周先盛則是不屑和幸災樂禍。

ไทย

กัวเยี่ยนกับโจวเซียนเซิ่งสบตากัน สีหน้าของทั้งสองต่างกันไป กัวเยี่ยนตกตะลึง ส่วนโจวเซียนเซิ่งกลับเหยียดหยามและสะใจ

จีน

郭燕連忙對周玲兒道:“玲兒你是不是看錯了?”

ไทย

กัวเยี่ยนรีบพูดกับโจวหลิงเอ๋อร์ว่า “หลิงเอ๋อร์ ลูกดูผิดไปหรือเปล่า?”

จีน

其實郭燕一直都挺喜歡陳諾的,她看著陳諾從小就對自己的女兒溫柔細緻,無微不至。

ไทย

อันที่จริงกัวเยี่ยนค่อนข้างชอบเฉินนั่วมาโดยตลอด เธอเห็นเฉินนั่วอ่อนโยน ละเอียดอ่อน และคอยดูแลเอาใจใส่ลูกสาวของเธอเป็นอย่างดีมาตั้งแต่เด็ก

จีน

從一個女人的角度來講,對自己這麼好的男人,也許一輩子都遇不到一個。

ไทย

ในมุมมองของผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้ชายที่ดีกับตัวเองขนาดนี้ ทั้งชีวิตอาจจะหาไม่ได้อีกแล้ว

จีน

而自己的女兒從小就有這麼體貼的異性陪伴在身邊,要是長大了兩個人還在一起,那她是很贊成陳諾做自己的女婿的。

ไทย

ส่วนลูกสาวของเธอมีเพศตรงข้ามที่รู้ใจและคอยดูแลอยู่ข้างกายมาตั้งแต่เด็ก หากโตขึ้นทั้งสองคนยังอยู่ด้วยกัน เธอก็เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งที่จะให้เฉินนั่วมาเป็นลูกเขย

จีน

只可惜上了高中以後反倒是自己的女兒變了,對陳諾越來越疏遠。

ไทย

เสียดายก็แต่นับตั้งแต่ขึ้นมัธยมปลาย ลูกสาวของเธอกลับเป็นฝ่ายเปลี่ยนไป และห่างเหินกับเฉินนั่วมากขึ้นเรื่อยๆ

จีน

郭燕也不好說什麼,只能順其自然。

ไทย

กัวเยี่ยนเองก็พูดอะไรมากไม่ได้ ทำได้เพียงปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

จีน

這時聽到陳諾居然和別的女生談戀愛了,她第一反應就是惋惜。

ไทย

พอได้ยินว่าเฉินนั่วไปคบหากับเด็กผู้หญิงคนอื่นเสียแล้ว ความรู้สึกแรกของเธอจึงเป็นความเสียดาย

จีน

郭燕直覺自己的女兒要是錯過了陳諾,也許會後悔一輩子。

ไทย

สัญชาตญาณของกัวเยี่ยนบอกว่า หากลูกสาวของเธอพลาดเฉินนั่วไป อาจจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต

จีน

聽到母親的話,周玲兒氣惱地道:“媽,我都上去親口問陳諾了,怎麼可能有錯?”

ไทย

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้เป็นแม่ โจวหลิงเอ๋อร์ก็พูดอย่างหงุดหงิดว่า “แม่คะ หนูเดินเข้าไปถามเฉินนั่วต่อหน้ามาเองเลยนะ จะผิดได้ยังไง?”

จีน

郭燕連忙道:“那陳諾怎麼說?”

ไทย

กัวเยี่ยนรีบถาม “แล้วเฉินนั่วว่ายังไงล่ะ?”

จีน

周玲兒哼了一聲:“他當然不承認了,但我知道他們之間肯定沒那麼簡單?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ส่งเสียงฮึ “เขาก็ต้องไม่ยอมรับอยู่แล้วสิคะ แต่หนูรู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขามันไม่ธรรมดาแน่ๆ!”

จีน

周先盛呵呵一笑:“陳諾肯定不敢承認了,陳國棟和李青荷都要面子,自己的兒子高考前早戀可不是什麼光彩的事。”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งหัวเราะหึๆ “เฉินนั่วก็ต้องไม่กล้ายอมรับอยู่แล้ว เฉินกั๋วต้งกับหลี่ชิงเหอน่ะรักหน้าตาตัวเองจะตาย ลูกชายตัวเองมีความรักก่อนสอบเกาเข่าไม่ใช่เรื่องน่าเชิดหน้าชูตาอะไรเลย”

จีน

周玲兒道:“這還不止,和陳諾談戀愛那個女生長得很醜,陳諾肯定是覺得在我面前沒面子,所以才不承認的。”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์พูดว่า “ยังไม่หมดแค่นี้นะคะ เด็กผู้หญิงที่คบกับเฉินนั่วหน้าตาขี้เหร่มาก เฉินนั่วต้องรู้สึกเสียหน้าที่อยู่ต่อหน้าหนูแน่ๆ ถึงได้ไม่ยอมรับ”

จีน

周先盛又笑了:“我早說過了,哪兒有比我們家玲兒更好看的女生?陳諾根本配不上我女兒!”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งหัวเราะอีกครั้ง “พ่อบอกตั้งนานแล้ว จะมีเด็กผู้หญิงที่ไหนสวยกว่าหลิงเอ๋อร์บ้านเราอีกล่ะ? เฉินนั่วน่ะไม่คู่ควรกับลูกสาวพ่อเลยสักนิด!”

จีน

“那當然!我怎麼可能看得上陳諾,他只配和全校最丑的女生在一起了。”

ไทย

“ก็แน่อยู่แล้วสิคะ! หนูจะไปมองเฉินนั่วได้ยังไง เขาคู่ควรแค่อยู่กับเด็กผู้หญิงที่ขี้เหร่ที่สุดในโรงเรียนเท่านั้นแหละ”

จีน

周玲兒驕傲地昂起頭,郭燕皺眉道:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เชิดหน้าขึ้นอย่างทรนง กัวเยี่ยนขมวดคิ้วพลางพูดว่า:

จีน

“玲兒,別這麼說同學。”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ อย่าพูดถึงเพื่อนร่วมโรงเรียนแบบนั้นสิ”

จีน

周玲兒不服氣:“本來就是嘛,爸媽你們沒看到,那個一枝眉兩條眉毛都連在一起了,不知道多難看。”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ไม่ยอมรับ “ก็มันเรื่องจริงนี่คะ พ่อกับแม่ไม่เห็น ยัยคิ้วเดียวนั่นคิ้วสองข้างติดกันเป็นพรืด ไม่รู้ว่าน่าเกลียดขนาดไหน”

จีน

“好了,吃飯吧。”

ไทย

“เอาละ กินข้าวเถอะ”

จีน

郭燕不想女兒在別人背後說小話,及時打斷。

ไทย

กัวเยี่ยนไม่อยากให้ลูกสาวนินทาคนอื่นลับหลัง จึงรีบเอ่ยขัดขึ้นมา

จีน

周玲兒撇撇嘴,周先盛也不說話了,一家人很快吃完飯。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เบ้ปาก โจวเซียนเซิ่งเองก็ไม่พูดอะไรอีก ไม่นานครอบครัวก็กินข้าวเสร็จ

จีน

周玲兒進屋去學習了,郭燕洗了碗出來,見周先盛站在陽台上抽煙,她走過去問道:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เข้าห้องไปอ่านหนังสือ กัวเยี่ยนล้างจานเสร็จเดินออกมา เห็นโจวเซียนเซิ่งยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียง เธอจึงเดินเข้าไปถามว่า:

จีน

“你今天怎麼了?廠里有事?”

ไทย

“คุณเป็นอะไรไปน่ะวันนี้? ที่โรงงานมีเรื่องเหรอ?”

จีน

這兩天是周末,原本是休息,但周先盛兩天都去廠里加班了,回來以後臉色就不太好看。

ไทย

สองวันนี้เป็นวันสุดสัปดาห์ เดิมทีเป็นวันหยุด ทว่าโจวเซียนเซิ่งกลับไปทำงานล่วงเวลาที่โรงงานทั้งสองวัน พอกลับมาสีหน้าก็ดูไม่ค่อยดี

จีน

郭燕以為他加班有點累,也沒多問,現在一看,估計是還有什麼其他事。

ไทย

กัวเยี่ยนนึกว่าเขาทำงานล่วงเวลาจนเหนื่อยจึงไม่ได้ถามอะไรมาก แต่พอดูตอนนี้ คาดว่าคงจะมีเรื่องอื่นอีกแน่ๆ

จีน

果然,聽她這麼一問,周先盛便吐出一口煙圈,聲音都有點粗重了:

ไทย

เป็นไปตามคาด พอได้ยินเธอถามแบบนี้ โจวเซียนเซิ่งก็พ่นควันบุหรี่ออกมา น้ำเสียงพลอยหนักขึ้นเล็กน้อย:

จีน

“你知道我們這兩天加班是為了什麼嗎?是為了那個食堂!”

ไทย

“คุณรู้ไหมว่าพวกเราทำงานล่วงเวลาสองวันนี้เพื่ออะไร? ก็เพื่อโรงอาหารนั่นไง!”

จีน

“食堂明天要開張了,劉廠長把綜合部的人都叫去幫忙,我堂堂一個部長還幫他們抬桌子!”

ไทย

“พรุ่งนี้โรงอาหารจะเปิดแล้ว ผอ.หลิวเรียกคนของฝ่ายธุรการรวมไปช่วยหมดเลย ผมเป็นถึงผู้จัดการแท้ๆ ยังต้องไปช่วยพวกเขายกโต๊ะ!”

จีน

郭燕安慰道:“你以前不是一直說廠里沒食堂,大家吃飯不方便嗎?現在有了食堂是好事啊。”

ไทย

กัวเยี่ยนปลอบใจ “เมื่อก่อนคุณไม่ได้บ่นตลอดเหรอว่าในโรงงานไม่มีโรงอาหาร ทุกคนกินข้าวไม่สะดวก? ตอนนี้มีโรงอาหารก็เป็นเรื่องดีแล้วนี่”

จีน

周先盛哼了一聲:“你忘了?那個食堂是陳國棟的兒子開的!”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งส่งเสียงฮึ “คุณลืมไปแล้วเหรอ? โรงอาหารนั่นลูกชายของเฉินกั๋วต้งเป็นคนเปิด!”

จีน

郭燕想起來了,忍不住笑了笑:“陳諾還真把那個午飯攤子搬進你們廠里了啊?還挺能幹的。”

ไทย

กัวเยี่ยนนึกขึ้นได้ จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา “เฉินนั่วย้ายแผงขายอาหารกลางวันนั่นเข้ามาในโรงงานพวกคุณได้จริงๆ เหรอเนี่ย? เก่งไม่เบาเลยนะ”

จีน

“能幹什麼?”

ไทย

“เก่งอะไรกัน?”

จีน

周先盛道:“不就是有點小聰明嗎?你看他一模都掉到四百多名了,還早戀!大學都考不上,成不了大器!”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งพูด “ก็แค่มีเล่ห์เหลี่ยมฉลาดแกมโกงนิดหน่อยไม่ใช่เหรอ? คุณดูสิ ผลสอบจำลองครั้งแรกเขาร่วงไปอยู่ที่สี่ร้อยกว่าแล้ว แถมยังมีความรักในวัยเรียนอีก! มหาวิทยาลัยยังสอบไม่ติดเลย จะไปทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันได้!”

จีน

郭燕勸道:“不管有沒有食堂,對你也沒影響的。”

ไทย

กัวเยี่ยนเกลี้ยกล่อม “ไม่ว่าจะมีโรงอาหารหรือไม่ มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับคุณนี่นา”

จีน

“呵呵。”

ไทย

“หึๆ”

จีน

說起這個,周先盛更氣了:

ไทย

พอพูดถึงเรื่องนี้ โจวเซียนเซิ่งก็ยิ่งโมโห:

จีน

“我聽說鄭廠長對陳國棟賞識的很,說不定過不了多久人家就在踩在我頭上了。”

ไทย

“ผมได้ยินมาว่าผอ.เจิ้งชื่นชมเฉินกั๋วต้งมาก ไม่แน่อีกไม่นานหมอนั่นคงได้เหยียบหัวผมแน่”

จีน

鍋爐廠有兩個副廠長,劉佳負責行政和人事,食堂算是她的職責範圍,周末讓綜合部加班幫忙布置食堂就是她的安排。

ไทย

โรงงานหม้อต้มมีรองผู้อำนวยการสองคน หลิวเจียรับผิดชอบฝ่ายธุรการและบุคคล โรงอาหารนับเป็นขอบเขตความรับผิดชอบของเธอ การให้ฝ่ายธุรการรวมทำงานล่วงเวลาช่วงสุดสัปดาห์เพื่อช่วยจัดเตรียมโรงอาหารก็เป็นฝีมือการจัดการของเธอ

จีน

另一個副廠長叫鄭維,負責生產和技術,陳國棟調去技術部以後就歸他管。

ไทย

รองผู้อำนวยการอีกคนชื่อเจิ้งเหวย รับผิดชอบฝ่ายผลิตและฝ่ายเทคนิค หลังจากเฉินกั๋วต้งย้ายไปฝ่ายเทคนิคก็ขึ้นตรงกับเขา

จีน

周先盛和技術部的副部長挺熟的,今天他聽這個副部長說鄭廠長很欣賞陳國棟,可能會重用。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งสนิทกับรองผู้จัดการฝ่ายเทคนิคพอสมควร วันนี้เขาได้ยินรองผู้จัดการคนนี้บอกว่าผอ.เจิ้งชื่นชมเฉินกั๋วต้งมาก และอาจจะมอบหมายงานสำคัญให้

จีน

好好一個周末,為了陳國棟兒子開的食堂,他被叫去加班。

ไทย

วันสุดสัปดาห์ดีๆ แท้ๆ เขากลับถูกเรียกไปทำงานล่วงเวลาเพื่อโรงอาหารที่ลูกชายของเฉินกั๋วต้งเปิด

จีน

然後又聽說陳國棟要被重用了。

ไทย

จากนั้นก็ยังได้ยินมาว่าเฉินกั๋วต้งกำลังจะได้รับความไว้วางใจให้รับผิดชอบงานสำคัญอีก

จีน

這簡直是雙重打擊,周先盛的心情能好才怪了。

ไทย

นี่มันคือการถูกโจมตีซ้ำสองชัดๆ อารมณ์ของโจวเซียนเซิ่งจะไปดีได้อย่างไร

จีน

郭燕有些無奈:“老公,我們家和陳家這麼多年的老鄰居,他們日子變好了,我們也該替他們高興啊。”

ไทย

กัวเยี่ยนจนใจเล็กน้อย “คุณคะ บ้านเรากับบ้านตระกูลเฉินเป็นเพื่อนบ้านเก่าแก่กันมาตั้งหลายปี ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาดีขึ้น เราก็ควรจะดีใจแทนพวกเขาสิ”

จีน

周先盛哼了一聲:“我可高興不起來,你是沒看到陳國棟現在那個樣子,眼睛都快杵到天上去了,人都不帶理的!”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งส่งเสียงฮึ “ผมดีใจไม่ลงหรอก คุณไม่เห็นท่าทางของเฉินกั๋วต้งตอนนี้ ตาแทบจะลอยขึ้นฟ้าอยู่แล้ว ไม่เห็นหัวใครสักคน!”

จีน

郭燕只能問道:“那我們兩家的聚餐你還去嗎?”

ไทย

กัวเยี่ยนทำได้เพียงถามว่า “แล้วมื้ออาหารร่วมกันของสองครอบครัวเรา คุณยังจะไปอยู่ไหม?”

จีน

“當然要去!”

ไทย

“ต้องไปสิ!”

จีน

周先盛立刻道:“我想看看等陳諾二模掉到四百名了,陳國棟是怎麼教育他兒子的。”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งพูดทันที “ผมอยากจะรอดูว่าพอผลสอบจำลองครั้งที่สองของเฉินนั่วร่วงไปอยู่อันดับสี่ร้อยแล้ว เฉินกั๋วต้งจะสั่งสอนลูกชายเขายังไง”

จีน

郭燕提醒:“陳諾這麼聰明,也許二模成績會提升呢?”

ไทย

กัวเยี่ยนเตือนสติ “เฉินนั่วฉลาดขนาดนี้ บางทีคะแนนสอบจำลองครั้งที่สองอาจจะดีขึ้นก็ได้นะ?”

จีน

“能提升多少?從三百名到到兩百五名?跟我們家玲兒能比嗎?”

ไทย

“จะดีขึ้นได้สักเท่าไหร่กัน? จากอันดับสามร้อยขึ้นมาเป็นสองร้อยห้าสิบเหรอ? จะเทียบกับหลิงเอ๋อร์บ้านเราได้ยังไง?”

จีน

郭燕無奈地道:“老公,都是老鄰居了,到時候你說話注意點,別讓人家太沒面子,我和青禾還要經常見面的。”

ไทย

กัวเยี่ยนพูดอย่างจนใจ “คุณคะ ยังไงก็เพื่อนบ้านเก่าแก่กัน ถึงตอนนั้นคุณก็ระวังคำพูดหน่อย อย่าทำให้พวกเขาเสียหน้ามากเกินไป ฉันกับชิงเหอยังต้องเจอกันบ่อยๆ นะ”

จีน

“我是那種看不得別人好的人嗎?只要陳國棟的兒子別再欺負我女兒,我就當什麼都沒發生過!”

ไทย

“ผมเป็นคนประเภทเห็นคนอื่นได้ดีไม่ได้งั้นเหรอ? ขอแค่ลูกชายของเฉินกั๋วต้งไม่มารังแกหรือตามตอแยลูกสาวผมอีก ผมจะทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วกัน!”

จีน

......

ไทย

…

จีน

第二天。

ไทย

วันรุ่งขึ้น

จีน

又是充滿希望的周一。

ไทย

เป็นวันจันทร์ที่เปี่ยมไปด้วยความหวังอีกครั้ง

จีน

陳諾打著呵欠出了卧室,刷牙洗臉,坐到餐桌上。

ไทย

เฉินนั่วหาวหวอดๆ เดินออกมาจากห้องนอน แปรงฟันล้างหน้า แล้วนั่งลงที่โต๊ะอาหาร

จีน

陳國棟和李青荷已經在吃早飯了,陳諾叼起一根油條,咬的咔嚓響。

ไทย

เฉินกั๋วต้งกับหลี่ชิงเหอกำลังกินอาหารเช้าอยู่แล้ว เฉินนั่วคาบปาท่องโก๋ขึ้นมาหนึ่งตัว กัดเสียงดังกร๊อบ

จีน

李青荷看看兒子:“陳諾你晚上沒睡好?”

ไทย

หลี่ชิงเหอมองดูลูกชาย “เฉินนั่ว เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ?”

จีน

“沒有啊,我昨晚睡得可香了,一點奇怪的夢都沒做,哈哈哈!”

ไทย

“เปล่าสักหน่อยครับ เมื่อคืนผมนอนหลับสบายมาก ไม่ได้ฝันอะไรแปลกๆ เลยสักนิด ฮ่าๆๆ!”

จีน

陳諾頂著一對黑眼圈,哈哈笑道。

ไทย

เฉินนั่วที่แบกขอบตาดำคล้ำหัวเราะร่า

จีน

李青荷聲音變得柔和:“還有兩周就是二模了,兒子你別有壓力,考進前兩百就行了,我最多打斷你一條腿。”

ไทย

น้ำเสียงของหลี่ชิงเหอเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลง “อีกสองสัปดาห์ก็สอบจำลองครั้งที่สองแล้ว ลูกไม่ต้องกดดันหรอกนะ สอบให้ติดสองร้อยอันดับแรกก็พอ ไม่อย่างนั้นแม่อย่างมากก็แค่ตีขาหักสักข้างหนึ่ง”

จีน

“......”

ไทย

“…”

จีน

“陳諾,早啊!卧槽你昨晚去網吧通宵了?!”

ไทย

“เฉินนั่ว อรุณสวัสดิ์! เชี่ย เมื่อคืนนายไปโต้รุ่งที่ร้านเน็ตมาเหรอเนี่ย?!”

จีน

陳諾吃完早飯出了家門,路上碰到了張元,這傢伙一看到陳諾就大呼小叫。

ไทย

เฉินนั่วกินอาหารเช้าเสร็จก็ออกจากบ้าน ระหว่างทางเจอกับจางหยวน หมอนี่พอเห็นหน้าเฉินนั่วก็ร้องเอะอะโวยวาย

จีน

“鬼叫什麼?我昨天學習到了凌晨。”

ไทย

“จะแหกปากทำไม? เมื่อวานฉันอ่านหนังสือจนถึงดึกดื่นต่างหาก”

จีน

陳諾沒好氣地說道。

ไทย

เฉินนั่วพูดอย่างอารมณ์เสีย

จีน

昨晚不知道怎麼回事,他輾轉反側睡不著,腦子裡總是浮現出一些奇怪的畫面。

ไทย

เมื่อคืนไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เขานอนพลิกไปพลิกมาไม่หลับ ในหัวเอาแต่ผุดภาพแปลกๆ ขึ้นมาเรื่อย

จีน

陳諾對自己的定力很不滿意,你可是要賺大錢的人,怎麼能對一隻小奶貓產生莫名其妙的想法呢?

ไทย

เฉินนั่วไม่พอใจในความยับยั้งชั่งใจของตัวเองอย่างยิ่ง นายเป็นคนที่คิดจะหาเงินก้อนโตแท้ๆ จะไปเกิดความคิดประหลาดๆ กับลูกแมวน้อยตัวหนึ่งได้ยังไงกัน?

จีน

算了,別想這些了,今天最重要的還是食堂。

ไทย

ช่างเถอะ อย่าไปคิดเรื่องพวกนี้เลย วันนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นเรื่องโรงอาหาร

จีน

開門紅是很重要的,只有食堂的主營業務站穩了,陳諾關於食堂的其他想法才有可能實現。

ไทย

การเปิดตัวอย่างงดงามนั้นสำคัญมาก มีเพียงธุรกิจหลักของโรงอาหารตั้งหลักได้อย่างมั่นคง ความคิดอื่นๆ เกี่ยวกับโรงอาหารของเฉินนั่วจึงจะมีความเป็นไปได้ที่จะทำให้เป็นจริง

จีน

他的後續計劃如果成了,利潤至少能翻一倍。

ไทย

หากแผนการขั้นต่อไปของเขาสำเร็จ กำไรจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งเท่าตัว

จีน

不過,一切還是要看今天食堂開張之後是什麼情況了。

ไทย

ทว่า ทั้งหมดนี้ยังคงต้องรอดูว่าหลังจากโรงอาหารเปิดให้บริการในวันนี้แล้ว สถานการณ์จะเป็นอย่างไร

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน