บทที่ 472

ขอบคุณนะ คุณสามี

謝謝你,老公

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“陳國棟兒子的女朋友?”

ไทย

“แฟนของลูกชายเฉินกั๋วต้งเหรอ”

จีน

“陳諾是帶過一個挺漂亮的女孩子來鍋爐廠,可那麼年輕,怎麼可能有那麼多錢?”

ไทย

“เฉินนั่วเคยพาเด็กสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งมาที่โรงงานหม้อต้มอยู่หรอก แต่อายุน้อยขนาดนั้น จะไปมีเงินมากมายขนาดนั้นได้ยังไง”

จีน

鍋爐廠的職工們聽到周玲兒的話,第一反應是不信。

ไทย

เมื่อพวกพนักงานโรงงานหม้อต้มได้ยินคำพูดของโจวหลิงเอ๋อร์ ปฏิกิริยาแรกคือไม่เชื่อ

จีน

周玲兒大聲道:“陳諾的女朋友也是江縣一中的,她父母是做生意的,出了車禍去世,給她留下了一大筆錢,她一個人住在別墅里!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์พูดเสียงดัง “แฟนของเฉินนั่วก็อยู่โรงเรียนมัธยมปลายอันดับหนึ่งเจียงเซี่ยนเหมือนกัน พ่อแม่เธอทำธุรกิจ ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต ทิ้งเงินก้อนโตไว้ให้เธอ เธออยู่คนเดียวในวิลล่า!”

จีน

“還有她們家老宅剛剛拆遷,要賠五十六套房子,這起碼是兩千萬了!”

ไทย

“แล้วบ้านเดิมตระกูลเสิ่นของพวกเธอก็เพิ่งถูกเวนคืนรื้อถอน ต้องชดเชยบ้านตั้งห้าสิบหกห้อง นี่อย่างน้อยก็ยี่สิบล้านแล้ว!”

จีน

“而且陳諾還承包了容大食堂,還開了網咖和酒店,賺了很多錢!”

ไทย

“แถมเฉินนั่วยังเหมาโรงอาหาร ม.หรงเฉิง อีกทั้งยังเปิดร้านเน็ตกับโรงแรม ได้เงินมาเยอะแยะ!”

จีน

“你們去找陳家,讓他們投一千萬救鍋爐廠!”

ไทย

“พวกคุณไปหาบ้านตระกูลเฉินสิ ให้พวกเขาลงทุนสิบล้านมาช่วยโรงงานหม้อต้ม!”

จีน

“陳國棟本來就是鍋爐廠的職工,他有責任!”

ไทย

“แต่เดิมเฉินกั๋วต้งก็เป็นพนักงานของโรงงานหม้อต้มอยู่แล้ว เขามีความรับผิดชอบ!”

จีน

“玲兒,別說了!”郭燕怒斥,阻止周玲兒說下去。

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ หยุดพูดนะ!” กัวเยี่ยนตวาดดุ ห้ามไม่ให้โจวหลิงเอ๋อร์พูดต่อ

จีน

但鍋爐廠的職工們已經聽進去了,有人站了起來:

ไทย

ทว่าพวกพนักงานโรงงานหม้อต้มกลับรับฟังเข้าไปแล้ว มีคนลุกขึ้นยืน

จีน

“老陳的兒子和兒媳婦都這麼有錢,他又是咱們鍋爐廠的老職工,讓他投錢救廠子,有戲啊!”

ไทย

“ลูกชายกับลูกสะใภ้ของเหล่าเฉินรวยขนาดนี้ แถมเขายังเป็นพนักงานเก่าแก่ของโรงงานหม้อต้มเรา ให้เขาลงเงินช่วยโรงงาน มีลุ้นอยู่นะ!”

จีน

馬上有人附和:“對啊,老陳當初是和周先盛鬧矛盾才走的,現在周先盛都被抓了,他可以回來了!”

ไทย

มีคนเห็นพ้องตามทันที “ใช่แล้ว ตอนนั้นเหล่าเฉินมีเรื่องขัดแย้งกับโจวเซียนเซิ่งถึงได้จากไป ตอนนี้โจวเซียนเซิ่งก็โดนจับไปแล้ว เขากลับมาได้แล้วนี่!”

จีน

“大不了讓老陳當廠長就是了!”

ไทย

“อย่างมากที่สุดก็ให้เหล่าเฉินเป็นผู้อำนวยการโรงงานไปเลยสิ!”

จีน

“對對,咱們去找陳國棟!”

ไทย

“ใช่ๆ พวกเราไปหาเฉินกั๋วต้งกัน!”

จีน

“他家在舊廠街,大家跟我來!”

ไทย

“บ้านเขาอยู่จิ้วฉ่างเจีย ทุกคนตามฉันมา!”

จีน

“你們別去,老陳已經辭職了,你們找人家做什麼?”郭燕想要阻止這些人,但她一個人哪兒攔得住,很快滿屋子的人走的一個不剩,全都往舊廠街去了。

ไทย

“พวกคุณอย่าไปเลย เหล่าเฉินลาออกไปแล้ว พวกคุณจะไปหาเขาทำไม” กัวเยี่ยนอยากจะรั้งคนพวกนี้ไว้ แต่ตัวคนเดียวไหนเลยจะขวางไหว ไม่นานคนเต็มห้องก็ทยอยออกไปจนไม่เหลือแม้แต่คนเดียว พากันมุ่งหน้าไปยังจิ้วฉ่างเจียทั้งหมด

จีน

郭燕臉色難看,周玲兒卻很得意:

ไทย

สีหน้าของกัวเยี่ยนย่ำแย่ แต่โจวหลิงเอ๋อร์กลับกระหยิ่มใจ

จีน

“媽,現在沒事了,以後他們都不會再來騷擾咱們了!”

ไทย

“แม่ ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว ต่อไปพวกเขาจะไม่มารบกวนพวกเราอีกแล้ว!”

จีน

郭燕回頭,目光有些冷,“玲兒,你怎麼能這樣做?”

ไทย

กัวเยี่ยนหันกลับมา สายตาค่อนข้างเย็นชา “หลิงเอ๋อร์ ลูกทำแบบนี้ได้ยังไง”

จีน

周玲兒一怔,“媽?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักงัน “แม่?”

จีน

郭燕嚴厲地道:“老陳已經不是鍋爐廠的職工了,他沒有義務拿小沈的錢來救鍋爐廠,而且就算他還在鍋爐廠,也沒道理平白讓他拿錢出來!”

ไทย

กัวเยี่ยนเอ่ยอย่างเข้มงวด “เหล่าเฉินไม่ได้เป็นพนักงานของโรงงานหม้อต้มแล้ว เขาไม่มีหน้าที่ต้องเอาเงินของเสี่ยวเสิ่นมาช่วยโรงงานหม้อต้ม แล้วถึงแม้เขายังอยู่โรงงานหม้อต้ม ก็ไม่มีเหตุผลที่จะให้เขาควักเงินออกมาเปล่าๆ!”

จีน

“小沈是個單純的孩子,她從來沒有炫耀過自己有多少錢,你不經過人家的同意就把別人的財產狀況宣揚出去,這是不道德的!”

ไทย

“เสี่ยวเสิ่นเป็นเด็กไร้เดียงสา เธอไม่เคยอวดอ้างเลยว่าตัวเองมีเงินมากแค่ไหน ลูกไม่ได้รับความยินยอมจากเขาแท้ๆ กลับเอาสถานะทรัพย์สินของคนอื่นไปป่าวประกาศ นี่มันผิดศีลธรรม!”

จีน

周玲兒難以置信地看著郭燕,“媽,我這也是為了咱們家不再被騷擾啊!難道你想每天都被人堵在家裡嗎?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์มองกัวเยี่ยนอย่างไม่อยากเชื่อ “แม่ หนูก็ทำเพื่อไม่ให้บ้านเราถูกรบกวนอีกไม่ใช่เหรอ หรือว่าแม่อยากถูกคนมาปิดล้อมในบ้านทุกวัน”

จีน

“而且陳諾和沈新眉那麼有錢,他們就該幫幫鍋爐廠,我有什麼錯?!”

ไทย

“อีกอย่างเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยรวยขนาดนั้น พวกเขาก็ควรจะช่วยโรงงานหม้อต้มสิ หนูผิดตรงไหนกัน!”

จีน

郭燕怔怔地看著周玲兒,忽然覺得這個從小養大的女兒變得那麼陌生。

ไทย

กัวเยี่ยนมองโจวหลิงเอ๋อร์อย่างเหม่อลอย จู่ๆ ก็รู้สึกว่าลูกสาวที่ตนเลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็กคนนี้ช่างดูแปลกหน้าเหลือเกิน

จีน

她的聲音不再嚴厲,只是透著深深的疲憊。

ไทย

น้ำเสียงของเธอไม่เข้มงวดอีกต่อไป มีเพียงความเหนื่อยล้าอย่างลึกซึ้ง

จีน

“玲兒,我以前一直以為你只是不懂世事,天真驕橫,現在我才知道原來不懂世事的是我,你和你爸,都太懂了。”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ แม่เคยคิดมาตลอดว่าลูกแค่ไม่ประสีประสา ไร้เดียงสาเอาแต่ใจ ตอนนี้แม่ถึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วคนที่ไม่ประสีประสาคือแม่ ลูกกับพ่อของลูก ต่างก็เข้าใจโลกกันดีเหลือเกิน”

จีน

說完,郭燕便打開門,往外走去。

ไทย

พูดจบ กัวเยี่ยนก็เปิดประตูแล้วเดินออกไปข้างนอก

จีน

“媽,你去哪兒?”

ไทย

“แม่ แม่จะไปไหน”

จีน

周玲兒連忙問道。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์รีบถาม

จีน

郭燕頭也不回:“我去陳家,你闖的禍,我幫你解決......這是最後一次了。”

ไทย

กัวเยี่ยนไม่แม้แต่จะหันกลับมา “แม่จะไปบ้านตระกูลเฉิน เรื่องวุ่นวายที่ลูกก่อไว้ แม่จะช่วยแก้ให้… นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว”

จีน

......

ไทย

…

จีน

青峰鎮。

ไทย

ตำบลชิงเฟิง

จีน

青峰村。

ไทย

หมู่บ้านชิงเฟิง

จีน

一輛氣派的越野車駛進村口,陽光照在鋥亮的車漆上,發射出璀璨的光芒,晃的村民們眼花。

ไทย

รถออฟโรดคันหรูแล่นเข้ามาที่ทางเข้าหมู่บ้าน แสงอาทิตย์ส่องกระทบสีเคลือบรถอันมันวาว ส่องประกายแสงระยิบระยับจนชาวบ้านแสบตา

จีน

“這什麼車啊!看著好貴!”

ไทย

“นี่มันรถอะไรกันเนี่ย ดูแพงจัง!”

จีน

“有錢人開的車啊,怎麼會來我們村?”

ไทย

“รถที่คนรวยขับนี่นา ทำไมถึงมาที่หมู่บ้านเราได้”

จีน

越野車在沈家老宅前停了幾分鐘,隨後又駛向村委會。

ไทย

รถออฟโรดจอดอยู่หน้าบ้านเดิมตระกูลเสิ่นสองสามนาที จากนั้นก็แล่นไปยังคณะกรรมการหมู่บ้าน

จีน

村民們似乎明白了什麼。

ไทย

พวกชาวบ้านคล้ายจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

จีน

“是沈家那丫頭回來簽字了?”

ไทย

“แม่หนูตระกูลเสิ่นคนนั้นกลับมาเซ็นชื่อเหรอ”

จีน

“快去村委會!”

ไทย

“รีบไปที่คณะกรรมการหมู่บ้านเร็ว!”

จีน

越野車開到村委會樓下,陳諾和沈新眉剛下車,一群村民就涌過來。

ไทย

รถออฟโรดแล่นมาถึงด้านล่างอาคารคณะกรรมการหมู่บ้าน เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยเพิ่งจะลงจากรถ ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งก็กรูเข้ามา

จีน

沈新眉嚇了一跳,雙手抬起來,已經準備摔人了。

ไทย

เสิ่นซินเหมยตกใจ ยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาเตรียมทุ่มคนแล้ว

จีน

“哎喲,沈家丫頭回來了?還沒吃飯吧,去我家吃唄?”

ไทย

“ไอ้หยา แม่หนูตระกูลเสิ่นกลับมาแล้วเหรอ ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม ไปกินที่บ้านฉันสิ”

จีน

“去我們家吧,我做了一桌子菜,都是丫頭你愛吃的!”

ไทย

“ไปบ้านพวกเราเถอะ ฉันทำกับข้าวไว้เต็มโต๊ะ ล้วนเป็นของที่แม่หนูชอบกินทั้งนั้นเลยนะ!”

จีน

“丫頭,我家侄子在京都上班,今天正好回來,你們認識一下吧?”

ไทย

“แม่หนู หลานชายบ้านฉันทำงานอยู่ที่เมืองหลวง วันนี้กลับมาพอดี พวกเธอทำความรู้จักกันหน่อยสิ”

จีน

卻見這些村民一個個臉上都帶著諂媚的笑,或是請吃飯,有的甚至直接想讓沈新眉和自己的晚輩相親。

ไทย

ทว่ากลับเห็นชาวบ้านเหล่านี้แต่ละคนต่างมีรอยยิ้มประจบสอพลอบนใบหน้า ไม่ชวนกินข้าว บางคนกระทั่งอยากให้เสิ่นซินเหมยดูตัวกับลูกหลานของตนโดยตรง

จีน

拆遷方案已經下來了,沈家老家要賠償五十六套房子的事在村子里已是人盡皆知。

ไทย

แผนการเวนคืนรื้อถอนออกมาแล้ว เรื่องที่บ้านเดิมตระกูลเสิ่นจะได้รับการชดเชยบ้านห้าสิบหกห้องนั้นเป็นที่รู้กันทั่วทั้งหมู่บ้านแล้ว

จีน

當初沈新眉父母出事,她被同學造黃謠時,村裡人人對她避如蛇蠍。

ไทย

ตอนที่พ่อแม่ของเสิ่นซินเหมยประสบเคราะห์กรรมและเธอถูกเพื่อนนักเรียนกุข่าวลือเสียหายเรื่องชู้สาว คนในหมู่บ้านต่างหลบเลี่ยงเธอราวกับอสรพิษ

จีน

而現在,全村人幾乎都巴不得和沈家沾親帶故。

ไทย

แต่ในตอนนี้ คนทั้งหมู่บ้านแทบจะอยากเกี่ยวดองเป็นญาติกับตระกูลเสิ่นใจจะขาด

จีน

沈新眉有些不習慣這些過份熱情的村民,陳諾上前一步,將她護在身後,笑呵呵地道:

ไทย

เสิ่นซินเหมยไม่ค่อยคุ้นชินกับพวกชาวบ้านที่กระตือรือร้นเกินพอดีเหล่านี้ เฉินนั่วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ปกป้องเธอไว้ด้านหลัง พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

จีน

“不好意思大家,我老婆膽小,我們簽完字就要走了,大家就不用這麼客氣了。”

ไทย

“ขอโทษด้วยนะครับทุกคน ภรรยาของผมขี้ตกใจ พวกเราเซ็นชื่อเสร็จก็จะไปแล้ว ทุกคนไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้หรอกครับ”

จีน

陳諾的話讓村民們全都呆住。

ไทย

คำพูดของเฉินนั่วทำให้พวกชาวบ้านพากันอึ้งงัน

จีน

“老婆?!”

ไทย

“ภรรยาเหรอ?!”

จีน

眾人面面相覷,拆遷方案已經下來了,官方已經明確沈家老宅的賠償受益人只有沈新眉一個人,現在他們想的就是和沈新眉搞好關係,甚至把沈新眉娶回自己家裡。

ไทย

ทุกคนสบตากันไปมา แผนการเวนคืนรื้อถอนออกมาแล้ว ทางการได้ระบุชัดเจนว่าผู้รับผลประโยชน์การชดเชยของบ้านเดิมตระกูลเสิ่นมีเพียงเสิ่นซินเหมยคนเดียว ตอนนี้สิ่งที่พวกเขาคิดก็คือการผูกมิตรกับเสิ่นซินเหมย หรือแม้กระทั่งแต่งเสิ่นซินเหมยเข้าบ้านตัวเอง

จีน

這樣那五十六套房子就是自己家的了。

ไทย

แบบนี้บ้านห้าสิบหกห้องนั้นก็จะเป็นของบ้านตนเองแล้ว

จีน

可誰想得到沈新眉出去念了幾個月大學,連婚都結了。

ไทย

แต่ใครจะคิดเล่าว่าเสิ่นซินเหมยออกไปเรียนมหาวิทยาลัยแค่ไม่กี่เดือน ถึงขั้นแต่งงานแล้ว

จีน

一個五大三粗的女人跳出來:“不對,我侄子就在容城大學,他都沒說小沈結婚了!”

ไทย

หญิงร่างใหญ่กำยำคนหนึ่งกระโดดออกมา “ไม่ถูกต้อง หลานชายฉันเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยหรงเฉิง เขายังไม่เห็นบอกเลยว่าเสี่ยวเสิ่นแต่งงานแล้ว!”

จีน

陳諾笑眯眯地看著她,“你說的侄子就是馮翔吧?我和老婆結婚的事,他還沒有資格知道。”

ไทย

เฉินนั่วยิ้มตาหยีมองเธอ “หลานชายที่คุณพูดถึงก็คือเฝิงเสียงใช่ไหมล่ะ เรื่องที่ผมกับภรรยาแต่งงานกัน เขายังไม่มีสิทธิ์รับรู้หรอก”

จีน

五嬸一驚,“你、你怎麼知道我侄兒是馮翔?”

ไทย

อาสะใภ้ห้าตกใจ “น…นายรู้ได้ยังไงว่าหลานชายฉันคือเฝิงเสียง”

จีน

陳諾神情平靜,目光幽深,淡淡地道:

ไทย

เฉินนั่วสีหน้าราบเรียบ แววตาลึกล้ำ เอ่ยเรียบๆ

จีน

“我剛才說過了,馮翔連和我們說話的資格都沒有,要查清他和你的關係對我來說輕而易舉。”

ไทย

“ผมบอกไปเมื่อกี้แล้วไง เฝิงเสียงแม้แต่สิทธิ์จะคุยกับพวกเรายังไม่มีเลย การจะสืบเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคุณสำหรับผมแล้วง่ายนิดเดียว”

จีน

“只要我想,還能讓你女兒在江縣念不了書,五嬸,你信嗎?”

ไทย

“ขอแค่ผมต้องการ ยังทำให้ลูกสาวคุณเรียนหนังสือในเจียงเซี่ยนไม่ได้ด้วยซ้ำ อาสะใภ้ห้า คุณเชื่อไหมล่ะ”

จีน

五嬸臉色都變了,“你、你怎麼知道我女兒在江縣念書?”

ไทย

สีหน้าของอาสะใภ้ห้าเปลี่ยนไปทันที “น…นายรู้ได้ยังไงว่าลูกสาวฉันเรียนอยู่ที่เจียงเซี่ยน”

จีน

陳諾剔了剔手指,吹了口氣,“我娶新眉,不是因為她有很多套房,是因為只有我才有能力保護她,你們明白了嗎?”

ไทย

เฉินนั่วเขี่ยเล็บ เป่าลมเบาๆ “ที่ผมแต่งงานกับซินเหมย ไม่ใช่เพราะเธอมีบ้านหลายห้อง แต่เป็นเพราะมีเพียงผมเท่านั้นที่มีความสามารถปกป้องเธอได้ พวกคุณเข้าใจหรือยัง”

จีน

他的目光如電,掃視眾人,村民們都被唬住了,下意識地回退幾步,不敢再圍堵上來。

ไทย

สายตาของเขาราวกับสายฟ้ากวาดมองทุกคน ชาวบ้านต่างพากันหวาดหวั่น ถอยหลังไปสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัว ไม่กล้าเข้ามารุมล้อมอีก

จีน

陳諾淡定地牽著沈新眉的手,轉身走進了村委會。

ไทย

เฉินนั่วกุมมือเสิ่นซินเหมยอย่างสงบนิ่ง หันหลังเดินเข้าไปในคณะกรรมการหมู่บ้าน

จีน

上了樓,沈新眉眼睛發光地看著陳諾:

ไทย

เมื่อขึ้นไปชั้นบน เสิ่นซินเหมยมองเฉินนั่วด้วยดวงตาเป็นประกาย

จีน

“陳諾,你好厲害呀!”

ไทย

“เฉินนั่ว นายเก่งจังเลย!”

จีน

陳諾揉了揉她的腦袋,“傻瓜,這招叫虛張聲勢,反正我們簽完字就溜,以後都不來了。”

ไทย

เฉินนั่วลูบศีรษะเธอเบาๆ “เด็กโง่ แผนนี้เรียกว่าขู่ให้กลัวเฉยๆ อย่างไรเสียพวกเราเซ็นชื่อเสร็จก็ชิ่งแล้ว ต่อไปก็ไม่มาอีกแล้วล่ะ”

จีน

沈新眉眨眨眼睛,“那你怎麼知道五嬸的女兒在江縣念書呀?”

ไทย

เสิ่นซินเหมยกะพริบตาปริบๆ “แล้วนายรู้ได้ยังไงว่าลูกสาวของอาสะใภ้ห้าเรียนอยู่ที่เจียงเซี่ยนล่ะ”

จีน

陳諾笑了笑,“青峰村就這麼大了,只要願意花錢,這點事還是能打聽到的。”

ไทย

เฉินนั่วยิ้ม “หมู่บ้านชิงเฟิงก็มีอยู่แค่นี้ ขอแค่ยอมจ่ายเงิน เรื่องแค่นี้ก็ยังสืบรู้ได้อยู่แล้ว”

จีน

沈新眉哦了一聲,忽然臉頰通紅,柔柔地喊了一聲:

ไทย

เสิ่นซินเหมยร้องอ๋อคำหนึ่ง จู่ๆ สองแก้มก็แดงระเรื่อ เอ่ยเรียกอย่างอ่อนหวาน

จีน

“謝謝你......老公。”

ไทย

“ขอบคุณนะ… สามี”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน