จ้าวเซิ่งดึงตัวลิ่นหว่าน
趙盛挖角藺婉แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
趙盛攬著鍾璐的腰肢,“什麼辦法?”
ไทย
จ้าวเซิ่งโอบเอวของจงลู่ “วิธีอะไร”
จีน
鍾璐坐起來:“趙哥你知道藺婉為什麼會去陳諾的網咖做個網管嗎?”
ไทย
จงลู่ลุกขึ้นมานั่ง “พี่จ้าวรู้ไหมว่าทำไมลิ่นหว่านถึงยอมไปเป็นคนคุมร้านเน็ตที่ร้านเน็ตของเฉินนั่ว”
จีน
趙盛皺眉道:“我查過藺婉,她家在京都,家境不錯,確實沒必要勤工儉學。”
ไทย
จ้าวเซิ่งขมวดคิ้ว “ฉันเคยสืบประวัติลิ่นหว่านมาแล้ว บ้านเธออยู่ที่เมืองหลวง ฐานะทางบ้านก็ดี ไม่มีเหตุผลจำเป็นต้องทำงานหาเงินเรียนเลยสักนิด”
จีน
鍾璐咯咯笑起來:“趙哥,你還是不夠了解女人呢,一個漂亮又不缺錢的女人甘心給一個男人打工,還不計報酬和身份,她能是為了什麼?”
ไทย
จงลู่หัวเราะคิกคัก “พี่จ้าว พี่ยังไม่เข้าใจผู้หญิงดีพอ ผู้หญิงทั้งสวยทั้งไม่ขัดสนเรื่องเงินยอมทำงานให้ผู้ชายคนหนึ่งโดยไม่สนใจผลตอบแทนหรือสถานะ เธอจะทำไปเพื่ออะไรได้ล่ะ”
จีน
趙盛睜大眼睛:“難道藺婉......喜歡陳諾?”
ไทย
จ้าวเซิ่งเบิกตากว้าง “หรือว่าลิ่นหว่าน…ชอบเฉินนั่ว”
จีน
鍾璐媚眼如絲:“趙哥真聰明,我早就看出來了,藺婉去做網管就是為了接近陳諾!”
ไทย
สายตาของจงลู่ฉายแววยั่วยวน “พี่จ้าวฉลาดจริง ฉันดูออกตั้งนานแล้ว ลิ่นหว่านไปเป็นคนคุมร้านเน็ตก็เพื่อเข้าใกล้เฉินนั่วเท่านั้นแหละ!”
จีน
趙盛頓時有點嫉妒,“這麼漂亮的女人,怎麼就瞎了眼!”
ไทย
จ้าวเซิ่งเกิดความริษยาขึ้นมาทันที “ผู้หญิงสวยขนาดนี้ ทำไมถึงตาบอดไปได้!”
จีน
“是啊,我猜藺婉現在也開始後悔了。”
ไทย
“นั่นสิ ฉันเดาว่าตอนนี้ลิ่นหว่านเองก็คงเริ่มเสียใจแล้วเหมือนกัน”
จีน
“怎麼說?”趙盛似乎有點明白鍾璐的意思了。
ไทย
“ว่ายังไงนะ” จ้าวเซิ่งดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจความหมายของจงลู่ขึ้นมาบ้างแล้ว
จีน
“藺婉為陳諾犧牲了這麼多,還幫他的電競女神比賽吸引了那麼多人氣,結果陳諾轉頭就和沈新眉在一起了。”
ไทย
“ลิ่นหว่านยอมเสียสละเพื่อเฉินนั่วตั้งมากมาย ทั้งยังช่วยดึงดูดกระแสให้การแข่งขันเทพธิดาอีสปอร์ตของเขาไปตั้งเท่าไหร่ แต่สุดท้ายเฉินนั่วกลับหันไปคบกับเสิ่นซินเหมย”
จีน
“沈新眉不費吹灰之力就成了老闆娘,而藺婉什麼都沒有。”
ไทย
“เสิ่นซินเหมยไม่ต้องเปลืองแรงอะไรเลยก็ได้เป็นเถ้าแก่เนี๊ยะ ส่วนลิ่นหว่านกลับไม่ได้อะไรสักอย่าง”
จีน
“這種事誰會甘心?”
ไทย
“เจอเรื่องแบบนี้ใครจะไปยอมทนได้”
จีน
“說不定藺婉已經恨上陳諾了,她現在還留在女神網咖,恐怕就是單純的不甘心吧。”
ไทย
“ไม่แน่ว่าลิ่นหว่านอาจจะเริ่มเกลียดเฉินนั่วแล้วก็ได้ ที่เธอยังอยู่ที่ร้านเน็ตเทพธิดาตอนนี้ เกรงว่าคงเป็นเพราะไม่ยอมแพ้เฉยๆ นั่นแหละ”
จีน
趙盛聽的連連點頭,鍾璐繼續道:
ไทย
จ้าวเซิ่งฟังแล้วพยักหน้าหงึกหงัก จงลู่เอ่ยต่อว่า
จีน
“這個時候,如果有人對她好,她一定會特別感激的!”
ไทย
“เวลานี้ถ้ามีใครสักคนดีกับเธอ เธอจะต้องรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นพิเศษแน่ๆ!”
จีน
趙盛道:“藺婉這個人很傲的,沒那麼容易讓她聽話。”
ไทย
จ้าวเซิ่งกล่าว “ลิ่นหว่านคนนี้หยิ่งในศักดิ์ศรีมาก ไม่ง่ายเลยที่จะทำให้เธอเชื่อฟัง”
จีน
鍾璐咯咯笑道:“趙哥,咱們可以慢慢來啊,你先送她點貴重的禮物,然後咱們再拋出橄欖枝,請她做推廣古風舞的直播嘉賓。”
ไทย
จงลู่หัวเราะคิกคัก “พี่จ้าว พวกเราค่อยเป็นค่อยไปก็ได้นี่ พี่ส่งของขวัญล้ำค่าให้เธอก่อน จากนั้นพวกเราค่อยยื่นกิ่งมะกอก เชิญเธอมาเป็นแขกรับเชิญไลฟ์สตรีมโปรโมตการเต้นรำโบราณ”
จีน
趙盛眼睛一亮,“藺婉就是學古風舞的,這個辦法好!”
ไทย
ดวงตาของจ้าวเซิ่งเป็นประกาย “ลิ่นหว่านเรียนเต้นรำโบราณมาพอดี วิธีนี้ดีมาก!”
จีน
“等藺婉慢慢對趙哥有了好感,說不定以後一分錢都不用花,她也願意免費給趙哥做事了,就像人家一樣。”
ไทย
“พอลิ่นหว่านค่อยๆ มีความรู้สึกดีๆ ให้พี่จ้าว ไม่แน่ว่าวันหน้าอาจไม่ต้องเสียเงินสักสตางค์เดียว เธอก็ยอมทำงานให้พี่จ้าวฟรีๆ เหมือนกับเค้าแล้ว”
จีน
鍾璐攬住了趙盛的脖子,聲音甜膩,趙盛親了她一下。
ไทย
จงลู่โอบรอบคอของจ้าวเซิ่ง น้ำเสียงหวานหยดย้อย จ้าวเซิ่งโน้มลงไปจูบเธอทีหนึ่ง
จีน
“小浪蹄子,我送你的東西還少嗎?”
ไทย
“แม่ตัวดี ฉันให้ของขวัญเธอไปน้อยเสียเมื่อไหร่”
จีน
“咯咯咯,趙哥,人家幫你拿下了藺婉,你可不能忘了人家的好。”
ไทย
“คิกๆๆ พี่จ้าว เค้าช่วยพี่พิชิตลิ่นหว่านได้แล้ว พี่ห้ามลืมความดีความชอบของเค้านะ”
จีน
“放心吧,只要做哥的女人,少不了你的好處!”
ไทย
“วางใจเถอะ ขอแค่เป็นผู้หญิงของพี่ ผลประโยชน์ไม่มีทางขาดมือเธอแน่!”
จีน
......
ไทย
…
จีน
三天後。
ไทย
สามวันต่อมา
จีน
女神網咖。
ไทย
ร้านเน็ตเทพธิดา
จีน
“表姐,剛才又有人給你送禮物了。”
ไทย
“พี่ เมื่อกี้มีคนส่งของขวัญมาให้อีกแล้วนะ”
จีน
藺婉正坐在老闆辦公室里看網咖的賬目,魏小沫拎著個包裝精美的袋子進來,笑嘻嘻地說道。
ไทย
ลิ่นหว่านกำลังนั่งตรวจบัญชีของร้านเน็ตอยู่ในห้องทำงานผู้จัดการ เว่ยเสี่ยวโม่ถือถุงห่อหรูหราเดินเข้ามาแล้วเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม
จีน
這幾天發生了一件怪事,每天早中晚都有人給藺婉送東西。
ไทย
ช่วงสองสามวันมานี้มีเรื่องแปลกประหลาดเกิดขึ้น ทุกวันทั้งเช้า กลางวัน และเย็นจะมีคนส่งของมาให้ลิ่นหว่านเสมอ
จีน
有包包、手錶、首飾等等,全都是貴重的禮物。
ไทย
มีทั้งกระเป๋า นาฬิกาข้อมือ เครื่องประดับ และอื่นๆ ล้วนเป็นของขวัญล้ำค่าทั้งสิ้น
จีน
搞得網咖里的員工都在私下議論到底是哪個有錢人在追藺姐。
ไทย
ทำเอาพนักงานในร้านเน็ตต่างแอบซุบซิบนินทากันว่ามหาเศรษฐีคนไหนกำลังตามจีบพี่ลิ่นอยู่กันแน่
จีน
吃瓜達人魏小沫是最興奮的,每次禮物送過來都是她去接,可惜送東西來的都是同城快送,什麼都不知道。
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่ผู้รักการเผือกเรื่องชาวบ้านตื่นเต้นที่สุด ทุกครั้งที่มีของขวัญส่งมาเธอจะเป็นคนออกไปรับ เสียแต่ว่าคนที่มาส่งของล้วนเป็นพนักงานส่งด่วนภายในเมือง จึงไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง
จีน
這次對方送的同樣貴重,是一個最新款的LV包包,魏小沫當時就在網上查了一下,售價上萬呢。
ไทย
ครั้งนี้ของที่อีกฝ่ายส่งมาก็ล้ำค่าเช่นกัน เป็นกระเป๋า แอลวี รุ่นล่าสุด เว่ยเสี่ยวโม่ลองค้นหาในอินเทอร์เน็ตดูตอนนั้น ราคาขายเหยียบหลักหมื่นเลยทีเดียว
จีน
“這個包可真好看!”
ไทย
“กระเป๋าใบนี้สวยจริงๆ เลย!”
จีน
魏小沫把包挎在肩頭,擺出妖嬈的姿勢,嘖嘖感嘆:
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่สะพายกระเป๋าไว้บนไหล่ โพสท่าทางยั่วยวนพลางส่งเสียงเดาะลิ้นชื่นชม
จีน
“表姐,到底是誰送的啊?這表姐夫我是認的!”
ไทย
“พี่ ใครเป็นคนส่งมากันแน่น่ะ พี่เขยคนนี้ฉันยอมรับเลยนะ!”
จีน
藺婉抬頭,無奈地道:“小沫,我在工作。”
ไทย
ลิ่นหว่านเงยหน้าขึ้น เอ่ยอย่างจนใจ “เสี่ยวโม่ ฉันทำงานอยู่นะ”
จีน
魏小沫吐吐舌頭,嘀咕道:“表姐你現在越來越像何姐了,都成工作狂了。”
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่แลบลิ้น พึมพำว่า “พี่ตอนนี้ชักจะเหมือนพี่เหอเข้าไปทุกทีแล้ว กลายเป็นคนบ้างานไปเลย”
จีน
自從成為網咖經理之後,藺婉除了上課,所有時間都待在女神網咖。
ไทย
ตั้งแต่กลายมาเป็นผู้จัดการร้านเน็ต นอกจากเวลาเรียนแล้ว ลิ่นหว่านก็ใช้เวลาทั้งหมดอยู่ที่ร้านเน็ตเทพธิดา
จีน
有時連晚上都沒回寢室,一心撲在工作上。
ไทย
บางครั้งกระทั่งตอนกลางคืนก็ไม่ได้กลับหอพัก ทุ่มเทจิตใจทั้งหมดให้กับงาน
จีน
之前大家還覺得陳總讓藺婉做網咖經理是對她的提拔和獎勵,現在大家都認為是陳總賺了。
ไทย
ก่อนหน้านี้ทุกคนยังคิดว่าการที่บอสเฉินให้ลิ่นหว่านเป็นผู้จัดการร้านเน็ตถือเป็นการเลื่อนขั้นและตบรางวัลให้เธอ แต่ตอนนี้ทุกคนต่างคิดว่าบอสเฉินเป็นฝ่ายได้กำไรเต็มๆ
จีน
這麼有能力又負責的經理,打著燈籠都難找啊。
ไทย
ผู้จัดการที่มีทั้งความสามารถและมีความรับผิดชอบขนาดนี้ จุดไต้ตามหาให้ตายก็หายาก
จีน
藺婉繼續低頭看賬目,片刻后道:“讓人把所有禮物都還給於洋。”
ไทย
ลิ่นหว่านก้มหน้าตรวจบัญชีต่อ ผ่านไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “ให้คนเอาของขวัญทั้งหมดไปคืนอวี๋หยาง”
จีน
魏小沫眨眨眼睛,“表姐,是於洋送的?”
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่กะพริบตาปริบๆ “พี่ อวี๋หยางเป็นคนส่งมาเหรอ”
จีน
藺婉嗯了一聲,除了於洋,也沒人正是追求過她,而且這種幼稚浮誇的做事風格也只可能是於洋。
ไทย
ลิ่นหว่านส่งเสียงอืมคำหนึ่ง นอกจากอวี๋หยางแล้วก็ไม่มีใครตามจีบเธออย่างจริงจัง อีกทั้งสไตล์การทำอะไรที่ไร้เดียงสาโอ้อวดแบบนี้ก็มีแค่อวี๋หยางเท่านั้นที่เป็นไปได้
จีน
魏小沫戀戀不捨地把肩上的包摘下來,走出兩步又回頭道:
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่ปลดกระเป๋าบนไหล่ลงมาอย่างอาลัยอาวรณ์ เดินไปได้สองก้าวก็หันกลับมาเอ่ยว่า
จีน
“表姐,其實於洋除了傻點,其他也挺好的,要不你就答應他吧?總比一直守著陳總......”
ไทย
“พี่ ความจริงนอกจากอวี๋หยางจะทึ่มไปหน่อย เรื่องอื่นเขาก็ดีมากเลยนะ หรือพี่จะยอมตกลงคบกับเขาไปเลยล่ะ ยังดีกว่าเฝ้ารอบอสเฉินอยู่เรื่อย…”
จีน
“小沫。”藺婉抬頭,溫婉如水的眸子盯著魏小沫。
ไทย
“เสี่ยวโม่” ลิ่นหว่านเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่อ่อนโยนดั่งสายน้ำจ้องมองเว่ยเสี่ยวโม่
จีน
“行行行,我不說了。”
ไทย
“ได้ๆๆ ฉันไม่พูดแล้ว”
จีน
魏小沫撇撇嘴,把這幾天所有送來的禮物都打包好,親自去了一趟位於容大北門的長盛酒店。
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่เบะปาก จัดแจงห่อของขวัญทั้งหมดที่ส่งมาในช่วงสองสามวันนี้ แล้วเดินทางไปยังโรงแรมฉางเซิ่งที่ตั้งอยู่ตรงประตูทิศเหนือของม.หรงเฉิงด้วยตัวเอง
จีน
拖著一個大麻布口袋走進酒店,正好看到於洋。
ไทย
เธอลากกระสอบป่านใบใหญ่เดินเข้าไปในโรงแรม พอดีเห็นอวี๋หยางเข้า
จีน
“小沫?”
ไทย
“เสี่ยวโม่?”
จีน
於洋自然認識藺婉的這位表妹,魏小沫直接把麻布口袋扔到於洋麵前。
ไทย
อวี๋หยางย่อมรู้จักลูกพี่ลูกน้องคนนี้ของลิ่นหว่าน เว่ยเสี่ยวโม่โยนกระสอบป่านลงตรงหน้าของอวี๋หยางทันที
จีน
“表姐讓我把東西都還給你,還讓你以後別送了。”
ไทย
“พี่สาวให้ฉันเอาของทั้งหมดมาคืนนาย แล้วยังบอกว่าคราวหน้าไม่ต้องส่งมาอีกแล้วด้วย”
จีน
說完小腰一扭,轉身就走。
ไทย
พูดจบก็บิดเอวบางหมุนตัวเดินจากไปทันที
จีน
於洋一臉懵逼,“啥意思啊?”
ไทย
อวี๋หยางทำหน้างุนงงเป็นไก่ตาแตก “หมายความว่ายังไงกันเนี่ย”
จีน
他打開袋子一看,頓時眼睛都被晃花了。
ไทย
เขาเปิดปากถุงออกดู แวบแรกก็ละลานตาไปหมด
จีน
“不是,藺婉給我這些東西幹嘛啊?”
ไทย
“เดี๋ยวนะ ลิ่นหว่านเอาของพวกนี้มาให้ฉันทำไมกัน”
จีน
於洋忽然明白了,“是小婉終於被我感動了,又不好意思說,所以讓魏小沫把禮物給我帶過來,對,肯定是這樣!哈哈哈,小婉,我終於追到你了!”
ไทย
อวี๋หยางพลันเข้าใจขึ้นมาทันที “ต้องเป็นเพราะเสี่ยวหว่านซาบซึ้งใจในตัวฉันในที่สุด แต่เขินอายไม่กล้าพูดตรงๆ ก็เลยให้เว่ยเสี่ยวโม่เอาของขวัญมาให้ฉัน ใช่แล้ว ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ! ฮ่าๆๆ เสี่ยวหว่าน ในที่สุดฉันก็จีบเธอติดแล้ว!”
จีน
當於洋欣喜若狂時,藺婉正坐車前往一間咖啡廳。
ไทย
ขณะที่อวี๋หยางกำลังดีใจจนแทบบ้า ลิ่นหว่านก็นั่งรถมุ่งหน้าไปยังร้านกาแฟแห่งหนึ่ง
จีน
魏小沫剛走,藺婉就接到了鍾璐的電話,對方約她見一面,說是一件關於陳諾的事,很重要。
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่เพิ่งจะออกไป ลิ่นหว่านก็ได้รับโทรศัพท์จากจงลู่ อีกฝ่ายนัดพบเธอโดยบอกว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมากเกี่ยวกับเฉินนั่ว
จีน
藺婉當即放下工作,趕到了約好的地方。
ไทย
ลิ่นหว่านจึงวางมือจากงานทันทีแล้วรีบไปตามสถานที่นัดหมาย
จีน
進了咖啡廳,鍾璐已經到了,朝藺婉微笑招手。
ไทย
พอเข้าไปในร้านกาแฟ จงลู่ก็มาถึงอยู่ก่อนแล้วและโบกมือส่งยิ้มให้ลิ่นหว่าน
จีน
藺婉過去坐下,鍾璐笑道:“喝什麼?”
ไทย
ลิ่นหว่านเดินเข้าไปนั่งลง จงลู่ยิ้มพลางเอ่ยว่า “จะดื่มอะไรดีล่ะ”
จีน
“不用了。”藺婉道:“鍾學姐,你找我有什麼事?”
ไทย
“ไม่ต้องหรอก” ลิ่นหว่านกล่าว “รุ่นพี่จง พี่มีธุระอะไรกับฉันเหรอ”
จีน
藺婉和鍾璐在學校沒有交集,只是在女神電競賽時見過幾次,要不是對方說有關於陳諾的事,她都不會來。
ไทย
ลิ่นหว่านกับจงลู่ไม่มีความสนิทสนมกันในมหาวิทยาลัย เคยพบกันเพียงไม่กี่ครั้งตอนงานแข่งอีสปอร์ตเทพธิดา หากไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายบอกว่ามีเรื่องเกี่ยวกับเฉินนั่ว เธอก็คงไม่มา
จีน
鍾璐道:“看來藺學妹真的很關心陳諾啊。”
ไทย
จงลู่กล่าว “ดูท่ารุ่นน้องลิ่นจะสนใจเรื่องของเฉินนั่วมากจริงๆ เลยนะ”
จีน
藺婉秀眉微蹙,“鍾學姐,你到底有什麼事?”
ไทย
คิ้วเรียวงามของลิ่นหว่านขมวดเข้าหากันเล็กน้อย “รุ่นพี่จง พี่มีธุระอะไรกันแน่”
จีน
鍾璐微笑道:“那些禮物喜歡嗎?”
ไทย
จงลู่ยิ้มละไม “ของขวัญพวกนั้นชอบไหมล่ะ”
จีน
藺婉一怔,“那些東西是你送的?”
ไทย
ลิ่นหว่านชะงักงัน “ของพวกนั้นพี่เป็นคนส่งมางั้นเหรอ”
จีน
“不,是趙盛送的。”
ไทย
“เปล่าหรอก จ้าวเซิ่งเป็นคนส่งต่างหาก”
จีน
鍾璐道。
ไทย
จงลู่เอ่ย
จีน
“趙盛?”藺婉片刻后才想起來:“前趙副校長的侄子?他為什麼要送東西給我?”
ไทย
“จ้าวเซิ่งเหรอ” ผ่านไปครู่หนึ่งลิ่นหว่านถึงนึกออก “หลานชายของอดีตรองอธิการบดีจ้าวน่ะเหรอ เขาจะส่งของมาให้ฉันทำไม”
จีน
鍾璐輕笑道:“趙總現在是一家傳媒公司的總裁,他們公司的業務是推廣華夏文化,其中就包括古風舞。”
ไทย
จงลู่หัวเราะเบาๆ “ตอนนี้บอสจ้าวเป็นประธานบริษัทสื่อแห่งหนึ่ง ธุรกิจของบริษัทพวกเขาคือการเผยแพร่วัฒนธรรมหัวเซี่ย ซึ่งก็รวมถึงการเต้นรำโบราณด้วย”
จีน
“趙總一直都很欣賞藺學妹你的古風舞,最近他們打算在網上直播教授古風舞,想請你過去做一期表演嘉賓。”
ไทย
“บอสจ้าวชื่นชมการเต้นรำโบราณของรุ่นน้องลิ่นมาโดยตลอด ช่วงนี้พวกเขาตั้งใจจะเปิดไลฟ์สตรีมสอนการเต้นรำโบราณบนอินเทอร์เน็ต เลยอยากเชิญเธอไปเป็นแขกรับเชิญทำการแสดงสักช่วงหนึ่ง”
จีน
藺婉一怔,“古風舞表演嘉賓?”
ไทย
ลิ่นหว่านชะงัก “แขกรับเชิญทำการแสดงการเต้นรำโบราณเหรอ”
จีน
鍾璐雙手撐在桌上,靠近藺婉,聲音充滿魅惑:
ไทย
จงลู่วางสองมือยันโต๊ะ โน้มตัวเข้าใกล้ลิ่นหว่าน น้ำเสียงเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน
จีน
“藺學妹,你為陳諾做了那麼多,他卻對你視若無睹,難道你不想找一個懂你欣賞你的老闆嗎?”
ไทย
“รุ่นน้องลิ่น เธอทำเพื่อเฉินนั่วไปตั้งมากมาย แต่เขากลับทำเป็นมองไม่เห็นเธอ หรือเธอไม่อยากหาเจ้านายที่เข้าใจและเห็นคุณค่าในตัวเธอบ้างเหรอ”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน