บทที่ 395

เธอก็แค่ทนเห็นฉันได้ดีไม่ได้

你就是見不得我過的好

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“陳諾?”

ไทย

“เฉินนั่ว?”

จีน

聽到陳諾的名字,周玲兒立刻轉頭看過去,果然看到了陳諾,他的周圍還坐著七八個人。

ไทย

เมื่อได้ยินชื่อเฉินนั่ว โจวหลิงเอ๋อร์ก็หันขวับไปมองทันที แล้วก็เห็นเฉินนั่วจริงๆ รอบตัวเขายังมีคนนั่งอยู่อีกเจ็ดแปดคน

จีน

周玲兒認出了其中一個女的,是在江縣時經常纏著陳諾的那個大學畢業生,曾在鍋爐廠上過班,後來辭職了。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์จำผู้หญิงคนหนึ่งในนั้นได้ นั่นคือนักศึกษาจบใหม่ที่ชอบมาเกาะแกะเฉินนั่วตอนอยู่เจียงเซี่ยน เคยทำงานที่โรงงานหม้อต้ม หลังจากนั้นก็ลาออกไป

จีน

沒想到這個女人居然也來了容大。

ไทย

นึกไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้จะมาม.หรงเฉิงด้วย

จีน

她是追著陳諾過來的嗎?

ไทย

เธอตามเฉินนั่วมางั้นเหรอ?

จีน

為什麼以前陳諾身邊只有我一個女生,現在突然多了這麼多女人喜歡他?

ไทย

ทำไมเมื่อก่อนข้างกายเฉินนั่วถึงมีแค่ฉันที่เป็นผู้หญิงคนเดียว ตอนนี้ถึงมีผู้หญิงชอบเขาเพิ่มขึ้นมามากมายขนาดนี้กะทันหัน?

จีน

周玲兒心裡忽然湧起一股酸楚,還帶著幾分委屈。

ไทย

ในใจของโจวหลิงเอ๋อร์พลันผุดความปวดปร่าขึ้นมาสายหนึ่ง ทั้งยังเจือไปด้วยความน้อยใจอยู่บ้าง

จีน

“玲兒,玲兒!”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ หลิงเอ๋อร์!”

จีน

郭燕喊了幾聲,周玲兒終於回過神來,只見旁邊的徐若峰正神情複雜地看著自己,忽然說道:

ไทย

กัวเยี่ยนเรียกอยู่หลายเสียง โจวหลิงเอ๋อร์ถึงได้สติกลับมาในที่สุด เห็นเพียงสวีรั่วเฟิงที่อยู่ด้านข้างกำลังมองตนเองด้วยสีหน้าซับซ้อน พลางเอ่ยขึ้นมาว่า

จีน

“玲兒,陳諾在那邊,要不要去打個招呼?”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ เฉินนั่วอยู่ตรงนั้น อยากไปทักทายหน่อยไหม?”

จีน

周玲兒捋了下耳畔的秀髮,搖搖頭,“不用了。”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เกลี่ยเส้นผมข้างใบหู ส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก”

จีน

“真不用?”徐若峰盯著她。

ไทย

“ไม่ต้องจริงๆ เหรอ?” สวีรั่วเฟิงจ้องมองเธอ

จีน

周玲兒被看的有點不自在,也莫名有些心虛,“我和陳諾又不熟,打什麼招呼?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ถูกมองจนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ทั้งยังรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก “ฉันกับเฉินนั่วไม่ได้สนิทกันสักหน่อย จะไปทักทายทำไม?”

จีน

周先盛卻站了起來,“都是老鄰居,我過去打個招呼。”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งกลับลุกขึ้นยืน “เพื่อนบ้านเก่าแก่กันทั้งนั้น ฉันจะไปทักทายสักหน่อย”

จีน

“老周,算了。”郭燕知道周先盛想做什麼,連忙勸道。

ไทย

“เหล่าโจว ช่างเถอะ” กัวเยี่ยนรู้ว่าโจวเซียนเซิ่งคิดจะทำอะไร จึงรีบเอ่ยห้าม

จีน

周先盛哈哈一笑:“打個招呼而已,你緊張什麼。”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งหัวเราะฮ่าๆ “แค่ทักทายเฉยๆ เธอจะกังวลอะไร”

จีน

說完便徑直朝陳諾所在的那張桌子走過去。

ไทย

พูดจบก็เดินตรงไปยังโต๊ะที่เฉินนู่อยู่ทันที

จีน

現在女兒找到了比陳諾更優秀的男生,周先盛自然過去炫耀一下,把之前丟的臉都找回來。

ไทย

ตอนนี้ลูกสาวหาผู้ชายที่ยอดเยี่ยมกว่าเฉินนั่วได้แล้ว โจวเซียนเซิ่งย่อมต้องไปโอ้อวดสักหน่อย เพื่อกอบกู้หน้าที่เคยเสียไปกลับคืนมา

จีน

陳諾那一桌是個卡座,周邊有雕花門阻隔,周先盛走到木門前,正好聽見陳諾在對那些人說話:

ไทย

โต๊ะของเฉินนั่วเป็นที่นั่งแบบล็อกเก้าอี้กั้น รอบๆ มีประตูไม้แกะสลักคั่นไว้ โจวเซียนเซิ่งเดินมาถึงหน้าประตูไม้ พอดีได้ยินเฉินนั่วกำลังพูดกับคนเหล่านั้นว่า

จีน

“王哥、嫂子、劉姐姐、王師傅、陳師傅、張師傅,上個月我們的食堂效益不錯,很感謝大家的付出。”

ไทย

“พี่หวัง พี่สะใภ้ พี่สาวหลิว อาจารย์หวัง อาจารย์เฉิน อาจารย์จาง เดือนที่แล้วผลประกอบการโรงอาหารของเราดีมาก ขอบคุณทุกคนมากสำหรับความทุ่มเท”

จีน

“今天請大家出來吃飯,除了慶祝,我還給大家準備了額外的獎金。”

ไทย

“วันนี้เลี้ยงข้าวทุกคน นอกจากฉลองแล้ว ผมยังเตรียมโบนัสพิเศษไว้ให้ทุกคนด้วย”

จีน

周先盛透過木門上雕花看過去,只見陳諾拿出了一個紙袋,從裡面拿出一沓沓鈔票,在座的每一個人都拿到了一沓。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งมองผ่านลายฉลุบนประตูไม้เข้าไป เห็นเพียงเฉินนั่วหยิบถุงกระดาษใบหนึ่งออกมา จากนั้นก็ดึงธนบัตรเป็นปึกๆ ออกมาจากข้างใน ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นต่างก็ได้รับไปคนละปึก

จีน

周先盛自然認得出來,一沓就是一萬。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งย่อมดูออกว่า ปึกหนึ่งก็คือหนึ่งหมื่น

จีน

陳諾隨手就發出了七八萬的獎金?

ไทย

เฉินนั่วแจกเงินโบนัสไปเจ็ดแปดหมื่นง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?

จีน

所以陳諾的食堂上個月的效益到底是多少啊?

ไทย

สรุปแล้วเดือนที่แล้วโรงอาหารของเฉินนั่วมีผลกำไรเท่าไหร่กันแน่เนี่ย?

จีน

周先盛呆在那裡,本想推門的手也頓住。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น มือที่เดิมทีคิดจะผลักประตูก็ชะงักค้าง

จีน

他覺得還是不能貿然進去,要先搞清楚情況再說。

ไทย

เขารู้สึกว่ายังไม่อาจบุ่มบ่ามเข้าไป ต้องสืบดูสถานการณ์ให้ชัดเจนก่อนค่อยว่ากัน

จีน

於是周先盛回到了自己坐的那一桌,郭燕奇怪地問道:

ไทย

ด้วยเหตุนี้โจวเซียนเซิ่งจึงเดินกลับมายังโต๊ะที่ตนนั่งอยู่ กัวเยี่ยนเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

จีน

“你不是要去打招呼嗎?”

ไทย

“คุณไม่ได้จะไปทักทายหรอกเหรอ?”

จีน

“不急,呵呵......”周先盛笑了笑,對徐若峰問道:

ไทย

“ไม่รีบ หึๆ…” โจวเซียนเซิ่งยิ้ม พลางเอ่ยถามสวีรั่วเฟิงว่า

จีน

“小徐啊,你的山峰奶茶每個月的利潤應該挺多的吧?”

ไทย

“เสี่ยวสวี กำไรต่อเดือนของชานมซานเฟิงคงจะเยอะมากเลยสินะ?”

จีน

陳諾承包了容大食堂,一個月就能給手下員工發一萬的獎金,徐若峰三十家奶茶店,怎麼也不可能比陳諾賺的少吧?

ไทย

เฉินนั่วเหมาโรงอาหารม.หรงเฉิง เดือนหนึ่งก็แจกเงินโบนัสให้พนักงานใต้บังคับบัญชาได้ถึงหนึ่งหมื่น สวีรั่วเฟิงมีร้านชานมตั้งสามสิบสาขา อย่างไรก็ไม่มีทางได้กำไรน้อยกว่าเฉินนั่วหรอกใช่ไหม?

จีน

徐若峰一愣,沒想到周先盛突然這麼問。

ไทย

สวีรั่วเฟิงชะงักไป นึกไม่ถึงว่าโจวเซียนเซิ่งจะถามขึ้นมากะทันหันแบบนี้

จีน

他當然知道上個月自己的利潤。

ไทย

เขาย่อมรู้กำไรของตัวเองในเดือนที่แล้วดี

จีน

受到蜜雪冰城的衝擊,山峰奶茶上個月關了五家店,剩下的每家店基本都虧了一萬左右。

ไทย

เพราะได้รับผลกระทบจากมี่เสวี่ยปิงเฉิง เดือนที่แล้วชานมซานเฟิงจึงปิดไปห้าสาขา ร้านที่เหลืออยู่ก็ล้วนขาดทุนเฉลี่ยร้านละประมาณหนึ่งหมื่น

จีน

也就是說,單單上個月他就虧了二十多萬!

ไทย

กล่าวคือ แค่เดือนที่แล้วเพียงเดือนเดียวเขาก็ขาดทุนไปกว่าสองแสนแล้ว!

จีน

可現在的情形,他怎麼可能對周玲兒的父母說他上個月的利潤是負二十多萬?

ไทย

แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ เขาจะไปบอกพ่อแม่ของโจวหลิงเอ๋อร์ได้อย่างไรว่ากำไรของเขาในเดือนที่แล้วติดลบกว่าสองแสน?

จีน

徐若峰想了想道:“每家店賺一兩萬吧。”

ไทย

สวีรั่วเฟิงคิดแล้วเอ่ยว่า “แต่ละสาขาได้กำไรสักหนึ่งถึงสองหมื่นครับ”

จีน

周先盛眼睛一亮,“那不就是六十萬?”

ไทย

ดวงตาของโจวเซียนเซิ่งเป็นประกาย “งั้นก็หกแสนเลยไม่ใช่เหรอ?”

จีน

徐若峰張了張嘴,心想叔叔你怎麼都往最高點算啊?

ไทย

สวีรั่วเฟิงอ้าปากค้าง ในใจคิดว่าคุณลุงทำไมถึงคำนวณแต่เพดานสูงสุดแบบนั้นล่ะครับ?

จีน

但話一出口,也沒法再解釋,只能點頭默認。

ไทย

แต่คำพูดหลุดปากไปแล้วก็ไม่อาจอธิบายอะไรได้อีก ได้แต่พยักหน้ายอมรับไปตามน้ำ

จีน

郭燕一臉震驚,“一個月賺六十萬?”

ไทย

กัวเยี่ยนมีสีหน้าตกตะลึง “เดือนหนึ่งได้กำไรหกแสนเลยเหรอ?”

จีน

周先盛做了副廠長,一個月的工資加獎金滿打滿算也就兩萬多。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งเป็นถึงรองผู้อำนวยการโรงงาน เงินเดือนรวมโบนัสต่อเดือนคิดให้เต็มที่ก็แค่สองหมื่นกว่า

จีน

徐若峰年紀輕輕,收入就已經是周先盛的幾十倍了。

ไทย

สวีรั่วเฟิงอายุยังน้อย รายได้กลับเป็นหลายสิบเท่าของโจวเซียนเซิ่งแล้ว

จีน

郭燕下意識地看了看遠處的陳諾,不自覺地拿兩人做起了對比。

ไทย

กัวเยี่ยนมองไปยังเฉินนั่วที่อยู่ไกลออกไปตามสัญชาตญาณ อดไม่ได้ที่จะนำทั้งสองคนมาเปรียบเทียบกัน

จีน

周玲兒也是雙眸發亮,她倒不是貪錢,她要的是徐若峰比陳諾優秀,以此證明自己的選擇沒有錯。

ไทย

นัยน์ตาของโจวหลิงเอ๋อร์ก็เปล่งประกายเช่นกัน เธอไม่ได้ละโมบเงินทอง สิ่งที่เธอต้องการคือสวีรั่วเฟิงยอดเยี่ยมกว่าเฉินนั่ว เพื่อพิสูจน์ว่าการเลือกของตนเองไม่ได้ผิดพลาด

จีน

顯然,徐若峰做到了。

ไทย

เห็นได้ชัดว่าสวีรั่วเฟิงทำได้แล้ว

จีน

“學長,你真厲害!”

ไทย

“รุ่นพี่ นายเก่งจังเลย!”

จีน

周玲兒的聲音愈發溫柔,她已經決定了,今天就答應徐若峰的女朋友!

ไทย

น้ำเสียงของโจวหลิงเอ๋อร์อ่อนโยนยิ่งขึ้น เธอตัดสินใจแล้วว่าจะตกลงเป็นแฟนกับสวีรั่วเฟิงในวันนี้เลย!

จีน

“郭阿姨?你們怎麼在這裡?”

ไทย

“น้ากัว? ทำไมพวกน้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้ครับ?”

จีน

旁邊響起陳諾的聲音,幾人這才發現陳諾已經站在了自己這一桌旁邊。

ไทย

เสียงของเฉินนั่วดังขึ้นจากด้านข้าง ทั้งสี่คนถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าเฉินนั่วยืนอยู่ข้างโต๊ะของพวกตนแล้ว

จีน

郭燕臉上現出笑容,“小諾,我們過來看看玲兒,你也在這裡吃飯啊?”

ไทย

ใบหน้าของกัวเยี่ยนปรากฏรอยยิ้ม “เสี่ยวนั่ว พวกน้าแวะมาหาหลิงเอ๋อร์จ้ะ มากินข้าวที่นี่เหมือนกันเหรอ?”

จีน

“對,我和幾個朋友。”陳諾回答一句,對周先盛不咸不淡地點點頭。

ไทย

“ครับ ผมมากับเพื่อนสองสามคน” เฉินนั่วตอบกลับไปประโยคหนึ่ง พลางพยักหน้าให้โจวเซียนเซิ่งอย่างเฉยชา

จีน

這已經是他能做到的極限了,要他再像以前那樣喊周叔叔,只怕再也不可能了。

ไทย

นี่เป็นขีดสุดที่เขาทำได้แล้ว จะให้เขากลับไปเรียกน้าโจวเหมือนเมื่อก่อน เกรงว่าคงไม่มีทางเป็นไปได้อีกแล้ว

จีน

至於周玲兒,陳諾看都沒有看一眼。

ไทย

ส่วนโจวหลิงเอ๋อร์นั้น เฉินนั่วไม่ได้แม้แต่จะปรายตามอง

จีน

周玲兒見陳諾的目光竟沒有片刻在自己的身上停留,她只覺得胸口憋悶,眼眶發熱,心裡愈發的委屈。

ไทย

เมื่อโจวหลิงเอ๋อร์เห็นว่าสายตาของเฉินนั่วไม่ได้หยุดอยู่ที่ตนเองแม้แต่ชั่วขณะเดียว เธอก็รู้สึกอึดอัดในอก ขอบตาร้อนผ่าว ในใจยิ่งรู้สึกน้อยใจมากขึ้นไปอีก

จีน

周先盛本就打算過去和陳諾打招呼的,現在陳諾自己送上門來了,他當然不會放過機會,當下笑呵呵地道:

ไทย

เดิมทีโจวเซียนเซิ่งก็ตั้งใจจะเดินไปทักทายเฉินนั่วอยู่แล้ว ตอนนี้เฉินนั่วมาหาถึงที่เอง มีหรือที่เขาจะปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือ ทันใดนั้นจึงเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า

จีน

“這位是玲兒的朋友,徐若峰,是容城科技大的校園創業明星,陳諾你應該認識吧?”

ไทย

“คนนี้คือเพื่อนของหลิงเอ๋อร์ สวีรั่วเฟิง เป็นดาวเด่นด้านการสร้างธุรกิจในมหาวิทยาลัยของม.วิทย์ฯ หรงเฉิง เฉินนั่ว นายคงจะรู้จักใช่ไหม?”

จีน

陳諾道:“見過幾次。”

ไทย

เฉินนั่วเอ่ยว่า “เคยเจอกันสองสามครั้งครับ”

จีน

周先盛笑容更甚,“那你肯定知道小徐的山峰奶茶吧?他已經開了三十家分店,每家店每月能賺兩三萬!”

ไทย

รอยยิ้มของโจวเซียนเซิ่งยิ่งกว้างขึ้น “งั้นนายก็ต้องรู้จักชานมซานเฟิงของเสี่ยวสวีแล้วสินะ? เขาเปิดไปตั้งสามสิบสาขาแล้ว แต่ละสาขาทำเงินได้เดือนละสองถึงสามหมื่นเลยนะ!”

จีน

“說起來還是你們年輕人厲害啊,陳諾你雖然做的不如小徐,但也很不錯了。”

ไทย

“ว่าไปแล้วก็ยังเป็นคนหนุ่มสาวอย่างพวกนายที่เก่งกาจจริงๆ เฉินนั่ว แม้นายจะทำได้ไม่เท่าเสี่ยวสวี แต่ก็ถือว่าไม่เลวแล้วล่ะ”

จีน

周先盛陰陽怪氣了一番,只覺得自己之前在陳諾面前丟的臉都撿回來了。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งพูดเหน็บแนมประชดประชันไปยกหนึ่ง พลันรู้สึกว่าหน้าที่เคยเสียไปต่อหน้าเฉินนั่วได้รับการกอบกู้กลับมาหมดแล้ว

จีน

卻不想陳諾臉上沒有絲毫沮喪或憤怒,反而一臉驚詫地看向徐若峰:

ไทย

ทว่าคิดไม่ถึงว่าบนใบหน้าของเฉินนั่วจะไม่มีความท้อแท้หรือโกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เขามองไปยังสวีรั่วเฟิงด้วยสีหน้าประหลาดใจ

จีน

“徐老闆,山峰奶茶上個月不是關了好幾家店嗎?”

ไทย

“เถ้าแก่สวี เดือนที่แล้วชานมซานเฟิงปิดไปตั้งหลายสาขาไม่ใช่เหรอครับ?”

จีน

霎時,周先盛一家三口都詫異地看向徐若峰。

ไทย

ชั่วพริบตาเดียว ทั้งสามคนครอบครัวโจวเซียนเซิ่งต่างก็หันไปมองสวีรั่วเฟิงด้วยความประหลาดใจ

จีน

關了好幾家店?

ไทย

ปิดไปตั้งหลายสาขาเหรอ?

จีน

不可能吧?

ไทย

เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง?

จีน

徐若峰臉色難看,拚死地維持自己的形象。

ไทย

สีหน้าของสวีรั่วเฟิงดูย่ำแย่ พยายามรักษาสภาพภาพลักษณ์ของตนเองสุดชีวิต

จีน

“陳諾,你是不是聽了哪裡的謠言?山峰奶茶經營穩定,怎麼可能關店?”

ไทย

“เฉินนั่ว นายไปได้ยินข่าวลือมาจากไหนกัน? ชานมซานเฟิงดำเนินกิจการอย่างมั่นคง จะปิดสาขาได้ยังไง?”

จีน

周玲兒也不高興了,“陳諾,為什麼你每次都是這樣,只要有男生接近我你就說別人的不好,你別這麼幼稚了行不行?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เองก็เริ่มไม่พอใจ “เฉินนั่ว ทำไมทุกครั้งนายถึงเป็นแบบนี้ตลอด แค่มีผู้ชายเข้ามาใกล้ฉัน นายก็คอยพูดว่าคนอื่นไม่ดี นายอย่าทำตัวเป็นเด็กแบบนี้จะได้ไหม?”

จีน

陳諾明白了,有些好笑地看著徐若峰,意味深長地說道:

ไทย

เฉินนั่วเข้าใจแล้ว เขามองสวีรั่วเฟิงอย่างนึกขบขัน พลางเอ่ยอย่างมีความหมายลึกซึ้งว่า

จีน

“徐老闆,面對現實,及時止損才是最好的選擇。”

ไทย

“เถ้าแก่สวี ยอมรับความจริงแล้วตัดขาดทุนให้ทันเวลานั่นแหละถึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดครับ”

จีน

說完朝郭燕點點頭,也不再理會周玲兒父女,轉身朝衛生間走去。

ไทย

พูดจบก็พยักหน้าให้น้ากัว ไม่สนใจสองพ่อลูกโจวหลิงเอ๋อร์อีกต่อไป แล้วหันหลังเดินไปทางห้องน้ำ

จีน

“什麼面對現實?他在說他自己吧!”

ไทย

“ยอมรับความจริงอะไรกัน? เขากำลังพูดถึงตัวเองอยู่ล่ะสิไม่ว่า!”

จีน

周玲兒氣惱地瞪著陳諾的背影,你就是見不得我好是吧?

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์จ้องมองแผ่นหลังของเฉินนั่วด้วยความโมโห นายทนเห็นฉันได้ดีไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?

จีน

陳諾那邊很快吃完離開了,周玲兒一家人和徐若峰還相談甚歡。

ไทย

ฝั่งของเฉินนั่วกินเสร็จแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว ส่วนครอบครัวของโจวหลิงเอ๋อร์กับสวีรั่วเฟิงยังคงคุยกันอย่างถูกคอ

จีน

一個小時后,四人吃完飯,周先盛忽然對徐若峰道:

ไทย

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสี่คนกินข้าวเสร็จ โจวเซียนเซิ่งก็เอ่ยกับสวีรั่วเฟิงขึ้นมาว่า

จีน

“小徐,玲兒說你在春喜路有家分店,我和你阿姨正好要去春喜路買東西,你介意帶我們參觀一下你的奶茶店嗎?”

ไทย

“เสี่ยวสวี หลิงเอ๋อร์บอกว่านายมีสาขาหนึ่งอยู่ที่ถนนชุนสี่ ฉันกับน้าของนายกำลังจะไปซื้อของที่ถนนชุนสี่พอดี นายจะรังเกียจไหมที่จะพาพวกเราไปเยี่ยมชมร้านชานมของนายสักหน่อย?”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน