เขาต้องใช้เส้นสายแน่ๆ

Chinese

周家。

Thai

บ้านตระกูลโจว

Chinese

又是一頓氣氛沉悶的晚飯。

Thai

เป็นมื้อเย็นที่มีบรรยากาศอึดอัดอีกมื้อหนึ่ง

Chinese

周先盛和周玲兒的臉色都不太好看，心事重重的樣子。

Thai

สีหน้าของทั้งโจวเซียนเซิ่งและโจวหลิงเอ๋อร์ต่างดูไม่ค่อยดี คล้ายมีเรื่องหนักใจเต็มอก

Chinese

郭燕左右看看，終於忍不住問道：“我做的菜又不好吃嗎？”

Thai

กัวเยี่ยนมองซ้ายมองขวา ในที่สุดก็อดถามไม่ได้ “กับข้าวที่ฉันทำไม่อร่อยอีกแล้วเหรอ”

Chinese

周先盛連忙道：“不是，很好吃啊！”

Thai

โจวเซียนเซิ่งรีบตอบ “ไม่ใช่ อร่อยมากเลยนะ!”

Chinese

郭燕沒好氣地道：“那你們倆都不吃？”

Thai

กัวเยี่ยนพูดอย่างหงุดหงิด “แล้วทำไมพวกคุณสองคนไม่ยอมกินกันล่ะ”

Chinese

“我一直在吃啊。”周先盛一臉無辜，還接連夾了好幾筷子以示清白，隨後才反應過來，看向面色不豫的周玲兒：

Thai

“ผมก็กินอยู่ตลอดนี่” โจวเซียนเซิ่งทำหน้าไร้เดียงสา ทั้งยังคีบอาหารติดต่อกันหลายคำเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ ก่อนจะได้สติแล้วหันไปมองโจวหลิงเอ๋อร์ที่มีสีหน้าบึ้งตึง:

Chinese

“小玲兒，你怎麼了？”

Thai

“เสี่ยวหลิงเอ๋อร์ ลูกเป็นอะไรไป”

Chinese

周玲兒氣惱地拿筷子戳著米飯，委屈地道：“爸，媽，今天陳諾考試想作弊，被我發現了還不承認！”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ใช้ตะเกียบจิ้มข้าวอย่างโมโห พลางพูดด้วยความน้อยใจ “พ่อคะ แม่คะ วันนี้ตอนสอบเฉินนั่วคิดจะโกงข้อสอบ หนูจับได้แล้วเขายังไม่ยอมรับอีก!”

Chinese

“什麼？！”

Thai

“อะไรนะ?!”

Chinese

周先盛立刻道：“陳諾那小子居然敢作弊？不行，我要告訴陳國棟，讓他看看他的好兒子！”

Thai

โจวเซียนเซิ่งเอ่ยขึ้นทันที “เจ้าเด็กเฉินนั่วนั่นกล้าโกงข้อสอบงั้นเหรอ ไม่ได้การ ฉันต้องบอกเฉินกั๋วต้ง ให้เขาดูพฤติกรรมลูกชายคนดีของเขาสักหน่อย!”

Chinese

郭燕連忙攔住他：“你急什麼？”

Thai

กัวเยี่ยนรีบห้ามเขา “คุณจะรีบร้อนไปทำไม”

Chinese

隨即對周玲兒問道：“玲兒，你怎麼知道陳諾作弊了？你看到了？”

Thai

ก่อนจะหันไปถามโจวหลิงเอ๋อร์ “หลิงเอ๋อร์ ลูกรู้ได้ยังไงว่าเฉินนั่วโกงข้อสอบ ลูกเห็นเหรอ”

Chinese

於是周玲兒氣呼呼地把今天的事情說了一遍。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์จึงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้อย่างฉุนเฉียว

Chinese

郭燕和周先盛對視一眼，周先盛乾咳一聲：“玲兒，也就是說，這只是你的猜測，你並沒有看到陳諾作弊？”

Thai

กัวเยี่ยนกับโจวเซียนเซิ่งสบตากัน โจวเซียนเซิ่งกระแอมไอแห้งๆ “หลิงเอ๋อร์ นั่นก็หมายความว่านี่เป็นแค่การคาดเดาของลูก ลูกไม่ได้เห็นเฉินนั่วโกงข้อสอบจริงๆ ใช่ไหม”

Chinese

“陳諾和那個沈新眉考試前還在遞小紙條，他們肯定就是想作弊啊！”

Thai

“ก่อนสอบเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยคนนั้นยังส่งกระดาษโน้ตให้กันอยู่เลย พวกเขาต้องคิดจะโกงข้อสอบแน่ๆ ค่ะ!”

Chinese

周玲兒氣惱地大聲說道。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์พูดเสียงดังอย่างมีน้ำโห

Chinese

“玲兒！”

Thai

“หลิงเอ๋อร์!”

Chinese

郭燕忽然變得嚴肅：“考試作弊不是小事，沒有證據不能亂說！”

Thai

กัวเยี่ยนเปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที “การโกงข้อสอบไม่ใช่เรื่องเล็กๆ ไม่มีหลักฐานอย่าพูดส่งเดช!”

Chinese

周玲兒被母親嚴肅的表情嚇了一跳，頓時更委屈了。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ตกใจกับสีหน้าจริงจังของผู้เป็นแม่ ยิ่งรู้สึกน้อยใจมากขึ้นไปอีก

Chinese

“我吃飽了！”起身就跑進了房間。

Thai

“หนูอิ่มแล้ว!” เธอลุกขึ้นแล้ววิ่งเข้าห้องไปทันที

Chinese

“玲兒！”周先盛要去哄她，卻被妻子攔住，周先盛有點急了：

Thai

“หลิงเอ๋อร์!” โจวเซียนเซิ่งคิดจะไปปลอบลูก แต่กลับถูกภรรยาห้ามไว้ โจวเซียนเซิ่งจึงเริ่มร้อนใจขึ้นมา:

Chinese

“孩子才吃幾口呢，你讓她出來再吃點啊！”

Thai

“ลูกเพิ่งกินไปได้ไม่กี่คำเอง คุณให้ลูกออกมาทานเพิ่มอีกหน่อยสิ!”

Chinese

郭燕瞪了周先盛一眼：“你就知道慣著她！剛才你還想給人家老陳打電話，你打呀，打過去了看誰尷尬！”

Thai

กัวเยี่ยนถลึงตาใส่โจวเซียนเซิ่ง “คุณก็รู้แต่จะตามใจลูก! เมื่อกี้ยังคิดจะโทรหาเหล่าเฉินอีก คุณโทรเลยสิ โทรไปแล้วดูซิว่าใครจะหน้าแตก!”

Chinese

周先盛頓時有點泄氣了。

Thai

โจวเซียนเซิ่งรู้สึกฝ่อลงไปทันที

Chinese

他雖然寵女兒，但也不是沒腦子，剛才一聽周玲兒的話就知道“陳諾作弊”這件事純粹是女兒的猜測，根本沒有任何證據。

Thai

แม้เขาจะตามใจลูกสาว แต่ก็ไม่ได้ไร้สมอง เมื่อครู่พอได้ยินคำพูดของโจวหลิงเอ๋อร์ก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่อง ‘เฉินนั่วโกงข้อสอบ’ เป็นเพียงการคาดเดาของลูกสาวล้วนๆ ไม่มีหลักฐานอะไรเลย

Chinese

剛才他真要是去找陳國棟，出醜的肯定是自己。

Thai

หากเมื่อครู่เขาไปหาเฉินกั๋วต้งจริงๆ คนที่ต้องขายหน้าก็คงเป็นตัวเขาเองแน่นอน

Chinese

“唉！”

Thai

“เฮ้อ!”

Chinese

周先盛長長地嘆了一口氣，愁眉苦臉地坐下，也沒心情吃飯了。

Thai

โจวเซียนเซิ่งถอนหายใจยาว นั่งลงด้วยสีหน้าหม่นหมอง ไม่มีอารมณ์จะกินข้าวต่อแล้วเช่นกัน

Chinese

郭燕給他盛了一碗湯，輕聲問道：

Thai

กัวเยี่ยนตักน้ำแกงให้เขาหนึ่งถ้วย แล้วถามเสียงเบา:

Chinese

“怎麼了？”

Thai

“เป็นอะไรไปเหรอ”

Chinese

周先盛長吁短嘆：“我今天聽小劉說，陳諾那個食堂一天就能賣六、七千，陳諾上個月分紅就拿了兩萬多！”

Thai

โจวเซียนเซิ่งถอนหายใจซ้ำๆ “วันนี้ผมได้ยินเสี่ยวหลิวบอกว่า โรงอาหารของเฉินนั่วนั่นวันหนึ่งขายได้ถึงหกเจ็ดพัน เงินปันผลเดือนที่แล้วของเฉินนั่วได้ไปสองหมื่นกว่าเลยนะ!”

Chinese

“一個月兩萬多？！”

Thai

“เดือนละสองหมื่นกว่าเลยเหรอ?!”

Chinese

郭燕也不禁捂住了嘴。

Thai

กัวเยี่ยนอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นปิดปาก

Chinese

周先盛好不容易爬到了部長的位置，一個月扣了五險一金到手才五千多，加上逢年過節廠里的補貼，還有年終獎金，一年撐死也就十萬。

Thai

โจวเซียนเซิ่งกว่าจะไต่เต้ามาถึงตำแหน่งผู้จัดการได้ เดือนๆ หนึ่งหลังจากหักเงินประกันสังคมและกองทุนต่างๆ แล้วเหลือเข้ากระเป๋าแค่ห้าพันกว่า รวมกับเงินช่วยเหลือในเทศกาลต่างๆ ของโรงงานและโบนัสปลายปี ทั้งปีอย่างมากที่สุดก็แค่หนึ่งแสน

Chinese

但在江縣這樣的小地方，年入十萬已經強過99%的普通人了。

Thai

แต่ในที่เล็กๆ อย่างเจียงเซี่ยน รายได้ปีละแสนถือว่าเหนือกว่าคนทั่วไปถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์แล้ว

Chinese

這還是周先盛多年拼搏的結果。

Thai

นี่คือผลลัพธ์จากการทุ่มเทดิ้นรนมาหลายปีของโจวเซียนเซิ่ง

Chinese

可陳諾呢？

Thai

แต่เฉินนั่วล่ะ

Chinese

一個高中生，還沒走上社會呢，就已經能月入兩萬了！

Thai

นักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่ง ยังไม่ทันได้ก้าวเข้าสู่สังคมการทำงานด้วยซ้ำ ก็สามารถทำเงินได้เดือนละสองหมื่นแล้ว!

Chinese

這還是他的食堂剛搬進鍋爐廠，以後只會越做越好，收入越來越高。

Thai

นี่ยังเป็นแค่ช่วงที่โรงอาหารของเขาเพิ่งย้ายเข้ามาในโรงงานหม้อต้ม ต่อไปมีแต่จะทำได้ดียิ่งขึ้น รายได้ก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

年入二十萬輕輕鬆鬆啊！

Thai

รายได้ปีละสองแสนสบายๆ เลยนะ!

Chinese

而且幹事的全是食堂那對夫妻，陳諾面都沒怎麼露，躺著就把錢賺了。

Thai

แถมคนที่ลงแรงทำงานก็เป็นสองสามีภรรยาคู่นั้นในโรงอาหารทั้งหมด เฉินนั่วแทบไม่ต้องโผล่หน้ามาด้วยซ้ำ นอนเฉยๆ ก็กอบโกยเงินเข้ากระเป๋าได้แล้ว

Chinese

關鍵陳諾的父親之前還一直被周先盛穩穩地壓一頭。

Thai

ที่สำคัญคือ ก่อนหน้านี้พ่อของเฉินนั่วยังถูกโจวเซียนเซิ่งกดข่มอยู่เหนือกว่ามาโดยตลอด

Chinese

周先盛在陳家面前一直都有一種優越感。

Thai

โจวเซียนเซิ่งมีความรู้สึกเหนือกว่าครอบครัวเฉินมาเสมอ

Chinese

而現在，這種優越感一下子就沒了。

Thai

แต่ในตอนนี้ ความรู้สึกเหนือกว่านั้นพลันมลายหายไปในพริบตา

Chinese

郭燕有點明白丈夫為什麼會愁眉苦臉了。

Thai

กัวเยี่ยนเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมสามีถึงได้ทำหน้าอมทุกข์เช่นนี้

Chinese

郭燕嘆了口氣：“老公，我和青禾是好姐妹，你和老陳也是老朋友，他們家的日子越過越好，我們應該替他們高興。”

Thai

กัวเยี่ยนถอนหายใจ “คุณคะ ฉันกับชิงเหอเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน คุณกับเหล่าเฉินก็เป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ บ้านพวกเขาอยู่ดีกินดีขึ้นเรื่อยๆ พวกเราก็ควรจะดีใจแทนพวกเขานะ”

Chinese

她知道自己的丈夫心胸沒那麼寬廣，現在也只能從旁勸說。

Thai

เธอรู้ดีว่าสามีตนเองไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น ตอนนี้จึงทำได้เพียงเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมอยู่ข้างๆ

Chinese

周先盛苦笑：“我只是想不通，陳諾到底是怎麼拿下我們廠的食堂的？”

Thai

โจวเซียนเซิ่งยิ้มเจื่อน “ผมแค่คิดไม่ตก ว่าเฉินนั่วคว้าโรงอาหารของโรงงานเราไปครองได้ยังไงกันแน่”

Chinese

“難道陳國棟和李青荷還有什麼我們不知道的人脈？”

Thai

“หรือว่าเฉินกั๋วต้งกับหลี่ชิงเหอยังมีเส้นสายอะไรที่เราไม่รู้อีก”

Chinese

周先盛怎麼也不相信，單憑陳諾一個人能做到干成這麼大的事。

Thai

ไม่ว่าอย่างไรโจวเซียนเซิ่งก็ไม่เชื่อว่า ลำพังตัวเฉินนั่วคนเดียวจะสามารถทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้สำเร็จได้

Chinese

捫心自問，就算是他，再沒有任何人脈的情況下，也不可能拿下鍋爐廠的食堂。

Thai

หากถามใจตัวเองดู ต่อให้เป็นเขา หากปราศจากเส้นสายใดๆ ก็ไม่มีทางคว้าโรงอาหารของโรงงานหม้อต้มมาได้เช่นกัน

Chinese

郭燕見他一臉糾結的樣子，微微嘆了口氣，提醒道：

Thai

กัวเยี่ยนเห็นสีหน้ากลัดกลุ้มของเขา ก็ถอนหายใจเบาๆ พลางเตือนสติ:

Chinese

“這件事不要告訴玲兒。”

Thai

“เรื่องนี้อย่าไปบอกหลิงเอ๋อร์นะ”

Chinese

周先盛不解：“為什麼？”

Thai

โจวเซียนเซิ่งไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ”

Chinese

郭燕嗔怪地瞪了他一眼：“還說你關心女兒？你想想，玲兒那麼要強，要是知道陳諾現在都已經能月入兩萬了，她會怎麼想？”

Thai

กัวเยี่ยนค้อนขวับใส่เขาหนึ่งที “ยังจะบอกว่าตัวเองใส่ใจลูกอีกเหรอ คุณลองคิดดูสิ หลิงเอ๋อร์เป็นคนไม่ยอมแพ้ใครขนาดนั้น ถ้ารู้ว่าตอนนี้เฉินนั่วทำเงินได้เดือนละสองหมื่นแล้ว เธอจะคิดยังไง”

Chinese

周先盛一想，臉色都變了：“對，千萬不能讓玲兒知道！”

Thai

พอโจวเซียนเซิ่งลองคิดตาม สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที “จริงด้วย ห้ามให้หลิงเอ๋อร์รู้เด็ดขาด!”

Chinese

旋即又道：“可這周六就要和老陳他們家一起吃飯了，要是老陳他們提起來怎麼辦？”

Thai

ก่อนจะเอ่ยต่อทันใด “แต่วันเสาร์นี้ต้องไปกินข้าวกับครอบครัวเหล่าเฉินแล้ว ถ้าพวกเหล่าเฉินพูดขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ”

Chinese

郭燕搖搖頭：“老陳和青禾都不是喜歡炫耀的人，只要你不說，他們肯定不會主動提的。”

Thai

กัวเยี่ยนส่ายหน้า “เหล่าเฉินกับชิงเหอไม่ใช่คนชอบโอ้อวด ขอแค่คุณไม่พูด พวกเขาไม่มีทางยกขึ้นมาพูดเองแน่นอน”

Chinese

周先盛點點頭：“你說得對，陳諾這個食堂肯定走了什麼見不得人的關係，他們自然是不敢到處說的。”

Thai

โจวเซียนเซิ่งพยักหน้า “คุณพูดถูก โรงอาหารของเฉินนั่วนี่ต้องใช้เส้นสายที่ไม่โปร่งใสอะไรแน่ๆ พวกเขาถึงไม่กล้าเอาไปพูดทั่วหรอก”

Chinese

這麼一說周先盛就覺得心裡好受了些。

Thai

พอคิดได้แบบนี้ โจวเซียนเซิ่งก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง

Chinese

對啊，陳諾那小子肯定是走了後門，否則憑他怎麼可能在鍋爐廠里開食堂？

Thai

ใช่แล้ว เจ้าเด็กเฉินนั่วนั่นต้องใช้เส้นสายเข้าทางลัดแน่ๆ ไม่อย่างนั้นลำพังแค่เขาจะมาเปิดโรงอาหารในโรงงานหม้อต้มได้ยังไงกัน

Chinese

郭燕看看丈夫的表情，只能搖頭嘆息，岔開話題道：

Thai

กัวเยี่ยนมองสีหน้าของสามี ได้แต่ส่ายหน้าถอนหายใจ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย:

Chinese

“不管怎麼樣，玲兒現在最重要的還是學習，只要她能考上一個好大學，以後的前途也不會差的。”

Thai

“ไม่ว่าจะยังไง สิ่งสำคัญที่สุดของหลิงเอ๋อร์ตอนนี้ก็ยังเป็นการเรียน ขอแค่สอบติดมหาวิทยาลัยดีๆ อนาคตข้างหน้าก็ไม่มีทางแย่หรอก”

Chinese

“對！我女兒可是年級前二十名，就憑這，我女兒以後就不會比老陳的兒子差！”

Thai

“ใช่! ลูกสาวของฉันสอบได้ยี่สิบอันดับแรกของระดับชั้นเชียวนะ อาศัยแค่ข้อนี้ ลูกสาวของฉันในอนาคตก็ไม่มีทางด้อยกว่าลูกชายของเหล่าเฉินหรอก!”

Chinese

卧室里。

Thai

ในห้องนอน

Chinese

周玲兒自然不知道父母說了什麼，不過她還是和父親心有靈犀，在短暫的氣惱之後，很快又恢復了信心。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ย่อมไม่รู้ว่าพ่อแม่พูดคุยอะไรกัน แต่เธอกลับมีความคิดตรงกับผู้เป็นพ่อ หลังจากโมโหอยู่ครู่สั้นๆ ก็ฟื้นคืนความมั่นใจกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

Chinese

“雖然今天的語文有一道題沒做完，但相信也不會太差，我的目標是進入年級前二十！”

Thai

‘ถึงแม้วันนี้วิชาภาษาจีนจะมีข้อหนึ่งทำไม่ทัน แต่เชื่อว่าคงไม่แย่เกินไปหรอก เป้าหมายของฉันคือติดยี่สิบอันดับแรกของระดับชั้น!’

Chinese

“不要把精力浪費在別人身上，明天我才不會管陳諾作不作弊了，我要專心考試！”

Thai

‘อย่าเอาสมาธิไปเสียเวลากับคนอื่น พรุ่งนี้ฉันจะไม่สนใจแล้วว่าเฉินนั่วจะโกงหรือไม่โกง ฉันต้องตั้งใจสอบ!’

Chinese

......

Thai

…

Chinese

“陳諾同學，我上床了。”

Thai

“เพื่อนนักเรียนเฉินนั่ว ฉันขึ้นเตียงแล้วนะ”

Chinese

“陳諾同學，晚安。”

Thai

“เพื่อนนักเรียนเฉินนั่ว ราตรีสวัสดิ์นะ”

Chinese

別墅區。

Thai

หมู่บ้านวิลล่า

Chinese

沈新眉穿著純白的睡裙，卧室里微暗的燈光落在她的身上，現出朦朧而美好的曲線。

Thai

เสิ่นซินเหมยสวมชุดนอนสีขาวบริสุทธิ์ แสงไฟสลัวในห้องนอนทาบทาลงบนตัวเธอ เผยให้เห็นทรวดทรงอันงดงามชวนฝัน

Chinese

那白皙的雙手正捧著手機，屏幕上是她剛剛發出的消息。

Thai

สองมือขาวผ่องกำลังประคองโทรศัพท์มือถือ หน้าจอแสดงข้อความที่เธอเพิ่งส่งออกไป

Chinese

例行報備之後，就要說晚安。

Thai

หลังจากรายงานตามกิจวัตรแล้ว ก็ต้องบอกราตรีสวัสดิ์

Chinese

這已經是她和陳諾之間早已形成的默契了。

Thai

นี่กลายเป็นความเข้าใจตรงกันที่ก่อตัวขึ้นระหว่างเธอกับเฉินนั่วมานานแล้ว

Chinese

今晚也不例外。

Thai

คืนนี้ก็ไม่เป็นข้อยกเว้น

Chinese

“小奶貓，晚安。”

Thai

“ลูกแมวน้อย ราตรีสวัสดิ์”

Chinese

果然，片刻后，陳諾發來了晚安。

Thai

เป็นไปตามคาด ครู่ต่อมา เฉินนั่วก็ส่งคำว่าราตรีสวัสดิ์กลับมา

Chinese

沈新眉嘴角不自覺地翹了起來，從自己的枕頭下面拿出兩張草稿紙，看著上面的“陳諾”和“chen　nuo”，少女臉上洋溢著甜美和羞澀。

Thai

มุมปากของเสิ่นซินเหมยยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอหยิบกระดาษทดสองแผ่นออกมาจากใต้หมอน พอมองดูตัวอักษร “เฉินนั่ว” และ “chen nuo” บนนั้น ใบหน้าของเด็กสาวก็เปี่ยมล้นไปด้วยความหวานชื่นและเอียงอาย

Chinese

“沈新眉，明天也要加油！”

Thai

‘เสิ่นซินเหมย พรุ่งนี้ก็ต้องพยายามเข้านะ!’

Chinese

......

Thai

…

Chinese

陳家。

Thai

บ้านตระกูลเฉิน

Chinese

陳諾躺在床上，手裡捏著一張紙條，上面是幾個娟秀的小字：

Thai

เฉินนั่วนอนอยู่บนเตียง ในมือถือกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่ง บนนั้นมีตัวหนังสือเล็กๆ อันงดงามเรียบร้อยเขียนไว้:

Chinese

“陳諾同學，加油。”

Thai

“เพื่อนนักเรียนเฉินนั่ว สู้ๆ นะ”

Chinese

陳諾臉上現出笑容：

Thai

ใบหน้าของเฉินนั่วปรากฏรอยยิ้ม:

Chinese

“這小傻瓜。”

Thai

“ยัยเด็กโง่เอ๊ย”

Chinese

旁邊的桌上，擺著一個筆記本，上面寫著最新的進度：

Thai

บนโต๊ะข้างเตียงวางสมุดบันทึกเล่มหนึ่งไว้ บนนั้นเขียนความคืบหน้าล่าสุดว่า:

Chinese

“第三步，在我面前摘下眼鏡，擦掉一字眉，已完成。”

Thai

“ขั้นตอนที่สาม ถอดแว่นตา ลบคิ้วเส้นเดียวต่อกันต่อหน้าฉัน เสร็จสิ้นแล้ว”

Chinese

“第四步，讓小奶貓用本來的樣子坐公交車、去菜市場，去學校以外的公共場合......0%。”

Thai

“ขั้นตอนที่สี่ ให้ลูกแมวน้อยใช้รูปลักษณ์ที่แท้จริงนั่งรถประจำทาง ไปตลาดสด ไปสถานที่สาธารณะอื่นๆ นอกโรงเรียน… 0%”