คนดีสมควรถูกเอาปืนจ่อหรือ?

Chinese

“你說什麼？”

Thai

“เธอพูดว่าอะไรนะ?”

Chinese

陳諾一怔，上下打量沈新眉。

Thai

เฉินนั่วชะงักไป มองสำรวจเสิ่นซินเหมยตั้งแต่หัวจรดเท้า

Chinese

這傢伙什麼意思啊？

Thai

ยัยนี่หมายความว่ายังไงกัน?

Chinese

沈新眉被他這麼一看，頓時又把腦袋埋進了胸口裡。

Thai

เสิ่นซินเหมยถูกเขามองแบบนั้นก็ก้มหน้ามุดอกตัวเองอีกครั้งทันที

Chinese

“我、我的意思是，你不在的時候，我就不被她們欺負。”

Thai

“ฉะ…ฉันหมายถึงว่า ตอนที่นายไม่อยู่ ฉันก็จะไม่ยอมให้พวกนั้นรังแก”

Chinese

陳諾笑了：“那等我在的時候你再被她們欺負唄？訛上我了是吧？”

Thai

เฉินนั่วหัวเราะ “งั้นรอให้ฉันอยู่ก่อนแล้วเธอค่อยยอมให้พวกนั้นรังแกรึไง? คิดจะเกาะติดฉันใช่ไหมเนี่ย?”

Chinese

“不是不是，我、我......”

Thai

“ไม่ใช่ ไม่ใช่นะ ฉะ…ฉัน…”

Chinese

沈新眉腦袋搖的像撥浪鼓，臉頰通紅，卻不知道該怎麼解釋，最後只能委委屈屈地看著陳諾。

Thai

เสิ่นซินเหมยส่ายหน้ารัวเป็นกลองป๋องแป๋ง แก้มแดงก่ำแต่ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร สุดท้ายได้แต่มองเฉินนั่วด้วยแววตาน่าสงสารปนน้อยใจ

Chinese

陳諾最看不得她這樣，擺手道：“跟你開玩笑的，來，我教你怎麼打架！”

Thai

เฉินนั่วทนเห็นเธอทำหน้าแบบนี้ไม่ไหวที่สุด จึงโบกมือพลางเอ่ย “ล้อเล่นน่า มานี่ ฉันจะสอนวิธีสู้คนให้!”

Chinese

他是男生，自然是不能對女生動手的，但沈新眉是女生，她能還手。

Thai

เขาเป็นผู้ชาย ย่อมลงไม้ลงมือกับผู้หญิงไม่ได้อยู่แล้ว แต่เสิ่นซินเหมยเป็นผู้หญิง เธอสามารถสวนกลับได้

Chinese

與其每次都是自己去幫她，不如教會她怎麼保護自己。

Thai

แทนที่จะต้องคอยไปช่วยเธอทุกครั้ง สู้สอนให้เธอรู้จักปกป้องตัวเองจะดีกว่า

Chinese

沈新眉眼眸清澈，一臉單純：“啊？”

Thai

แววตาของเสิ่นซินเหมยกระจ่างใส สีหน้าดูไร้เดียงสา “เอ๊ะ?”

Chinese

“啊什麼啊？過來！”

Thai

“เอ๊ะอะไรกัน? ตามมานี่!”

Chinese

陳諾朝小林樹外走去，沈新眉呆了呆，連忙跟了上去。

Thai

เฉินนั่วเดินออกจากดงไม้ เสิ่นซินเหมยยืนอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบตามไป

Chinese

兩人來到一個沙坑前，對沈新眉道：“我教你一招，如果別人對你伸手，你就抓住她的手，用腳勾她的腳後跟，這樣就能把她摔倒了。”

Thai

ทั้งสองมาถึงหน้าบ่อทราย เขาก็เอ่ยกับเสิ่นซินเหมยว่า “ฉันจะสอนเธอท่าหนึ่ง ถ้ามีใครยื่นมือมาหาเธอ ให้เธอคว้ามือของอีกฝ่ายไว้ แล้วใช้เท้าเกี่ยวส้นเท้า แค่นี้ก็ทำให้เธอล้มลงได้แล้ว”

Chinese

“一般的女生被這麼摔，除了哭就什麼都不會了。”

Thai

“ผู้หญิงทั่วไปโดนจับทุ่มแบบนี้ นอกจากร้องไห้ก็ทำอะไรไม่เป็นแล้ว”

Chinese

“你只需要學會這一招，對付林程程絕對夠了。”

Thai

“เธอแค่เรียนรู้ท่านี้ไว้ จัดการกับหลินเฉิงเฉิงได้สบายมาก”

Chinese

這一招陳諾還是看電視學的，初中有一次一個校外的小混混騷擾周玲兒，陳諾就用的這招把小混混放倒了。

Thai

ท่านี้เฉินนั่วจำมาจากในโทรทัศน์ ตอนเรียนมัธยมต้นเคยมีนักเลงนอกโรงเรียนมาตามตื๊อโจวหลิงเอ๋อร์ เฉินนั่วก็ใช้ท่านี้ล้มเจ้าอันธพาลคนนั้นมาแล้ว

Chinese

見沈新眉還獃獃地看著自己，陳諾走到沙坑裡，對沈新眉招手：

Thai

เมื่อเห็นเสิ่นซินเหมยยังคงยืนมองตนตาแป๋ว เฉินนั่วก็เดินเข้าไปในบ่อทรายแล้วกวักมือเรียกเธอ

Chinese

“還愣著做什麼？過來啊！”

Thai

“ยังยืนเหม่ออะไรอยู่อีก? เข้ามาสิ!”

Chinese

沈新眉哦了一聲，跟著走進沙坑裡，陳諾又把那個簡單的摔跤動作給她講了一遍，然後道：

Thai

เสิ่นซินเหมยขานรับ “อื้อ” ก่อนจะเดินตามเข้าไปในบ่อทราย เฉินนั่วอธิบายท่าทุ่มง่ายๆ นั้นให้เธอฟังอีกรอบ จากนั้นจึงเอ่ยว่า

Chinese

“現在我們來實踐一下，我扮演欺負你的人，你來摔我。”

Thai

“ตอนนี้พวกเรามาลองฝึกปฏิบัติจริงกัน ฉันจะเล่นเป็นคนที่มารังแกเธอ ให้เธอลองทุ่มฉัน”

Chinese

沈新眉連連擺手，陳諾問道：“不敢？”

Thai

เสิ่นซินเหมยรีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน เฉินนั่วจึงถาม “ไม่กล้าเหรอ?”

Chinese

沈新眉搖頭：“你是好人，我不能摔你。”

Thai

เสิ่นซินเหมยส่ายหน้า “นายเป็นคนดี ฉันทุ่มนายไม่ได้หรอก”

Chinese

陳諾笑了：“就你這樣子，還真以為能摔著我呢？趕緊的，多練幾次。”

Thai

เฉินนั่วหัวเราะ “อย่างเธอน่ะนะ คิดว่าจะทุ่มฉันลงจริงๆ เหรอ? เร็วเข้า ฝึกหลายๆ รอบหน่อย”

Chinese

說完便朝沈新眉伸出手，做出襲擊的動作，然後就被沈新眉抓住了手臂，眼前天旋地轉，身子翻轉。

Thai

พูดจบเขาก็ยื่นมือไปหาเสิ่นซินเหมย ทำท่าเหมือนจะจู่โจม ทว่ากลับถูกเสิ่นซินเหมยคว้าแขนเอาไว้ ทัศนียภาพตรงหน้าพลันหมุนคว้าง ร่างกายลอยเคว้งกลางอากาศ

Chinese

噗通一聲倒在了沙地上。

Thai

ตูม! เขาล้มกระแทกพื้นทรายเสียงดัง

Chinese

哎唷！

Thai

โอ๊ย!

Chinese

沈新眉嚇了一跳，蹲在陳諾的身旁，連連道：

Thai

เสิ่นซินเหมยตกใจสะดุ้ง รีบย่อตัวลงนั่งข้างเฉินนั่ว พลางเอ่ยรัวเร็ว

Chinese

“陳諾同學，你、你沒事吧？”

Thai

“เฉินนั่ว นาย…นายเป็นอะไรไหม?”

Chinese

陳諾眼睛瞪大，四仰八叉。

Thai

เฉินนั่วเบิกตากว้าง นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น

Chinese

良久，噗的一聲從嘴裡吐出一口沙子，震驚地指著沈新眉：

Thai

ผ่านไปเนิ่นนาน เขาก็พ่นทรายออกจากปากดัง “ฟู่” ก่อนจะชี้หน้าเสิ่นซินเหมยด้วยความตกตะลึง

Chinese

“你會打架啊？”

Thai

“เธอสู้คนเป็นด้วยเหรอเนี่ย?!”

Chinese

他教沈新眉的是一個簡單的腳下絆摔的動作，而剛才沈新眉卻是用了一個高級的過肩摔把他給撂倒了。

Thai

ท่าที่เขาสอนเสิ่นซินเหมยเป็นแค่ท่าขัดขาง่ายๆ แต่เมื่อครู่นี้เสิ่นซินเหมยกลับใช้ท่าทุ่มข้ามไหล่ระดับสูงคว่ำเขาลงกับพื้น

Chinese

這一下乾脆利落，沒個三四年的苦練根本用不出來。

Thai

การเคลื่อนไหวเฉียบคมและแม่นยำ หากไม่ได้ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักมาสามสี่ปีไม่มีทางทำได้ขนาดนี้แน่

Chinese

陳諾實在難以想象，柔柔弱弱的小奶貓居然會這招！

Thai

เฉินนั่วแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ลูกแมวน้อยที่ดูอ่อนแอเปราะบางจะมีฝีมือขนาดนี้!

Chinese

“我小時候學過。”

Thai

“ฉันเคยเรียนตอนเด็กๆ น่ะ”

Chinese

沈新眉小聲道。

Thai

เสิ่นซินเหมยเอ่ยเสียงเบา

Chinese

陳諾從沙地里爬起來，鬱悶地道：

Thai

เฉินนั่วลุกขึ้นมาจากพื้นทราย พลางเอ่ยอย่างเซ็งๆ

Chinese

“你會打架幹嘛還讓別人欺負？”

Thai

“สู้เป็นขนาดนี้ แล้วทำไมยังยอมให้คนอื่นรังแกอยู่อีก?”

Chinese

沈新眉蹲在陳諾面前，小手輕輕在他的腿上拍打，將他褲子上的沙子拍掉，怯怯地抬頭：

Thai

เสิ่นซินเหมยนั่งยองๆ อยู่ตรงหน้าเฉินนั่ว มือเล็กๆ ปัดทรายบนขากางเกงให้เขาเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ

Chinese

“我、我不敢。”

Thai

“ฉะ…ฉันไม่กล้า”

Chinese

陳諾鬱悶了：“你不敢摔別人，就敢摔我？”

Thai

เฉินนั่วถึงกับกุมขมับ “เธอไม่กล้าทุ่มคนอื่น แต่ดันกล้าทุ่มฉันเนี่ยนะ?”

Chinese

沈新眉咬著嘴唇：“你是好人。”

Thai

เสิ่นซินเหมยเม้มริมฝีปาก “นายเป็นคนดีนี่นา”

Chinese

“不是！”

Thai

“เดี๋ยวก่อน!”

Chinese

陳諾無語了：“好人就該讓人拿槍指著？”

Thai

เฉินนั่วพูดไม่ออก “เป็นคนดีแล้วต้องโดนเอาปืนจ่อหัวหรือไง?”

Chinese

沈新眉還蹲在，弱弱地抬頭看他，像一隻做錯了事趴在主人面前的小貓咪：

Thai

เสิ่นซินเหมยยังคงนั่งยองๆ อยู่ตรงนั้น เงยหน้ามองเขาอย่างหงอยๆ เหมือนลูกแมวที่ทำความผิดแล้วหมอบอยู่ตรงหน้าเจ้าของ

Chinese

“你......你也摔我吧？”

Thai

“นาย…นายจะทุ่มฉันคืนก็ได้นะ?”

Chinese

陳諾翻了個白眼：“我摔你幹什麼？沈新眉你給我聽好了，以後別人要是再欺負你，你就要還手！”

Thai

เฉินนั่วกลอกตา “ฉันจะทุ่มเธอทำไมกัน? เสิ่นซินเหมย เธอฟังฉันให้ดีนะ ต่อไปถ้ามีใครมารังแกเธออีก เธอต้องสวนกลับไป!”

Chinese

沈新眉雙手抱著膝蓋，埋著腦袋：“我、我不敢。”

Thai

เสิ่นซินเหมยกอดเข่าทั้งสองข้าง ซุกหน้าลง “ฉะ…ฉันไม่กล้า”

Chinese

陳諾有點明白了，沈新眉的問題不是在身體上，而是在心裡。

Thai

เฉินนั่วเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว ปัญหาของเสิ่นซินเหมยไม่ได้อยู่ที่ร่างกาย แต่อยู่ที่จิตใจ

Chinese

她學過防身術，可還是被林程程欺負，不是因為她打架打不過，而是因為她不敢打。

Thai

เธอเคยเรียนศิลปะป้องกันตัวมา แต่ก็ยังถูกหลินเฉิงเฉิงรังแก ไม่ใช่เพราะเธอสู้ไม่ไหว แต่เป็นเพราะเธอไม่กล้าสู้ต่างหาก

Chinese

就像她高考結束後會回老家自殺一樣。

Thai

เหมือนกับที่เธอจะกลับบ้านเกิดไปฆ่าตัวตายหลังจากสอบเกาเข่าเสร็จ

Chinese

這都是心理上的問題，要是不解決，沈新眉的命運還是不會改變。

Thai

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นปัญหาทางจิตใจ หากไม่ได้รับการแก้ไข ชะตากรรมของเสิ่นซินเหมยก็คงไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

Chinese

心病還須心藥醫。

Thai

โรคทางใจก็ต้องรักษาด้วยยาใจ

Chinese

“小奶貓，站起來，看著我！”

Thai

“ลูกแมวน้อย ยืนขึ้น มองหน้าฉัน!”

Chinese

陳諾的聲音很嚴肅，沈新眉身子一顫，連忙站起來，弱弱地抬起頭看著他。

Thai

น้ำเสียงของเฉินนั่วจริงจังมาก เสิ่นซินเหมยสะดุ้งตัวสั่น รีบลุกขึ้นยืนแล้วเงยหน้ามองเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ

Chinese

“下次如果有人欺負你，你必須給我還手！否則......你也不想全校同學都知道你的長相吧？桀桀桀！”

Thai

“คราวหน้าถ้ามีใครมารังแกเธออีก เธอต้องสวนกลับไปเข้าใจไหม! ไม่อย่างนั้นล่ะก็… เธอก็ไม่อยากให้คนทั้งโรงเรียนเห็นหน้าตาของเธอหรอกใช่ไหม? หึๆๆ!”

Chinese

呃，其實陳諾也沒什麼心藥，來來回回就這一招。

Thai

เอ่อ… ความจริงแล้วเฉินนั่วก็ไม่ได้มียาใจอะไรหรอก วนไปวนมาก็มีแค่วิธีนี้นี่แหละ

Chinese

“不要！”沈新眉臉都嚇白了，連忙道：“我、我答應你！”

Thai

“อย่านะ!” เสิ่นซินเหมยหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ รีบเอ่ย “ฉะ…ฉันสัญญา!”

Chinese

陳諾笑了，招數是老了點，但管用啊！

Thai

เฉินนั่วยิ้มกริ่ม มุกเก่าไปหน่อย แต่ได้ผลชะงัด!

Chinese

他抬起手，習慣性地要摸摸小奶貓的腦袋。

Thai

เขายกมือขึ้น หมายจะลูบหัวลูกแมวน้อยตามความเคยชิน

Chinese

沈新眉眯起了眼睛，腳尖微微踮起。

Thai

เสิ่นซินเหมยหรี่ตาลง เขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย

Chinese

陳諾忽然想起自己手上沾了很多沙子，連忙停手。

Thai

ทว่าเฉินนั่วนึกขึ้นได้ว่ามือของตนเปื้อนทรายเต็มไปหมด จึงรีบชะงักมือไว้

Chinese

“走了，回教室去！”

Thai

“ไปเถอะ กลับห้องเรียนกัน!”

Chinese

“哦。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

沈新眉睜開眼睛，答應一聲，臉上莫名閃過一絲失落，連忙跟著陳諾朝教室走去。

Thai

เสิ่นซินเหมยลืมตาขึ้น ขานรับคำหนึ่ง ใบหน้าฉายแววผิดหวังขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะรีบเดินตามเฉินนั่วกลับห้องเรียน

Chinese

操場旁邊，周玲兒遠遠看著兩人的背影，臉色有點難看。

Thai

บริเวณข้างสนามโรงเรียน โจวหลิงเอ๋อร์มองตามแผ่นหลังของทั้งสองคนจากระยะไกล สีหน้าดูย่ำแย่อย่างยิ่ง

Chinese

陳諾說的急事，難道就是一枝眉？

Thai

เรื่องด่วนที่เฉินนั่วว่า ที่แท้ก็คือยัยคิ้วเดียวงั้นเหรอ?

Chinese

長得這麼難看，陳諾居然為了她不理我了，眼瞎了嗎？

Thai

หน้าตาก็อัปลักษณ์ขนาดนั้น เฉินนั่วกลับเมินฉันเพราะยัยนั่นเนี่ยนะ ตาบอดไปแล้วหรือไง?

Chinese

......

Thai

…

Chinese

鍋爐廠。

Thai

โรงงานหม้อต้ม

Chinese

陳國棟去廠門口的午飯攤子幫忙維持了一下秩序，等今天中午的飯菜都賣完了，他這才回到了辦公室。

Thai

เฉินกั๋วต้งไปช่วยดูแลความเรียบร้อยที่แผงขายอาหารมื้อเที่ยงตรงหน้าประตูโรงงาน พออาหารของมื้อเที่ยงวันนี้ขายหมดเกลี้ยง เขาจึงค่อยกลับมาที่ห้องทำงาน

Chinese

一進去就發現周先盛等在他的辦公桌前。

Thai

ทันทีที่ก้าวเข้าไปก็พบว่าโจวเซียนเซิ่งกำลังยืนรออยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา

Chinese

陳國棟走上前問道：“老周，你找我？”

Thai

เฉินกั๋วต้งเดินเข้าไปถาม “เหล่าโจว นายมีธุระอะไรกับฉันเหรอ?”

Chinese

周先盛聲音平淡：“陳國棟，我上午讓你交的辦公用品採購表呢？”

Thai

โจวเซียนเซิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เฉินกั๋วต้ง ตารางจัดซื้ออุปกรณ์สำนักงานที่ฉันสั่งให้ส่งเมื่อเช้าอยู่ไหน?”

Chinese

陳國棟一怔，下意識地把稱呼改了：“周部長，我已經改好了，現在是午休時間，我正準備下午上班給你。”

Thai

เฉินกั๋วต้งชะงักไป เปลี่ยนสรรพนามเรียกอีกฝ่ายตามสัญชาตญาณทันที “ผู้จัดการโจว ผมแก้ไขเรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้เป็นช่วงพักเที่ยง ผมกะว่าจะเอาไปให้ตอนเริ่มงานช่วงบ่าย”

Chinese

周先盛皺眉：“我打擾到你午休了？可你午休你也沒在辦公室里休息啊。”

Thai

โจวเซียนเซิ่งขมวดคิ้ว “นี่ฉันรบกวนเวลาพักเที่ยงของนายงั้นเหรอ? แต่ช่วงพักเที่ยงนายก็ไม่ได้พักอยู่ในห้องทำงานนี่”

Chinese

辦公室里其他人都不說話了。

Thai

คนอื่นๆ ในห้องทำงานต่างพากันเงียบกริบ

Chinese

鍋爐廠的午休是中午十二點到下午兩點，現在才一點多，自然是午休時間。

Thai

เวลาพักเที่ยงของโรงงานหม้อต้มคือตั้งแต่เที่ยงตรงถึงบ่ายสอง ตอนนี้เพิ่งจะบ่ายโมงกว่าๆ ย่อมเป็นเวลาพักเที่ยงอย่างไม่ต้องสงสัย

Chinese

陳國棟的話沒什麼毛病。

Thai

คำพูดของเฉินกั๋วต้งไม่ได้มีอะไรผิดเลยสักนิด

Chinese

但周先盛是領導，他要午休的時候給你安排工作，你也沒什麼辦法。

Thai

แต่โจวเซียนเซิ่งเป็นหัวหน้า ในเมื่อเขาจะสั่งงานช่วงพักเที่ยง ก็ไม่มีใครทำอะไรได้

Chinese

而且周部長今天明顯就是故意刁難陳國棟，這種時候，誰說話就是傻子。

Thai

อีกทั้งวันนี้ผู้จัดการโจวยังจงใจหาเรื่องกลั่นแกล้งเฉินกั๋วต้งอย่างเห็นได้ชัด ในเวลาแบบนี้ ใครเสนอหน้าพูดขึ้นมาก็โง่เต็มทน

Chinese

“我不是那個意思，周部長，我馬上給你。”

Thai

“ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นครับผู้จัดการโจว ผมจะเอาให้เดี๋ยวนี้เลย”

Chinese

陳國棟沒再說什麼，把中午前改好的表格列印出來，交給周先盛。

Thai

เฉินกั๋วต้งไม่พูดอะไรต่ออีก เขาสั่งพิมพ์ตารางที่แก้ไขเสร็จตั้งแต่ก่อนเที่ยงออกมาแล้วยื่นให้โจวเซียนเซิ่ง

Chinese

周先盛接過，也不知沖著誰大聲說道：

Thai

โจวเซียนเซิ่งรับมา ก่อนจะพูดเสียงดังขึ้นมาโดยไม่เจาะจงว่าพูดกับใคร

Chinese

“都注意了，上班時間就好好工作，不要覺得領導和你吃了一次飯就能記住你，說不定今天就已經把你忘了。”

Thai

“ทุกคนฟังให้ดีนะ ถึงเวลาทำงานก็ตั้งใจทำงาน อย่าคิดว่าผู้บริหารเคยร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยมื้อหนึ่งแล้วเขาจะจดจำพวกนายได้ ไม่แน่วันนี้เขาอาจจะลืมพวกนายไปแล้วก็ได้”

Chinese

辦公室里的氣氛有點凝固，所有人都知道周先盛這話是在點誰。

Thai

บรรยากาศในห้องทำงานพลันกระอักกระอ่วนขึ้นมา ทุกคนต่างรู้ดีว่าคำพูดนี้ของโจวเซียนเซิ่งกำลังเหน็บแนมใคร

Chinese

這時，廠長的助理走進了綜合部的辦公室，對陳國棟說道：

Thai

ในตอนนั้นเอง ผู้ช่วยของผู้อำนวยการโรงงานก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของฝ่ายธุรการรวม แล้วเอ่ยกับเฉินกั๋วต้งว่า

Chinese

“陳老師，廠長找你。”

Thai

“อาจารย์เฉินครับ ผู้อำนวยการโรงงานเรียกพบครับ”